2361
«انجمن دانشجویان آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی» 🔴 instagram.com/atuazadandish 🔴 twitter.com/atuazadandish ارتباط با ما: @Public_azadandish
⭕️ امیررضا علیپور هشتلی در بند ویژه زندان آمل نگهداری می‌شود
🔻بر اساس گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، امیررضا علیپور هشتلی، فعال سیاسی و دانشجوی سابق دانشگاه علامه طباطبایی، پس از انتقال به زندان آمل، چند هفته در بند ویژه این زندان و در کنار زندانیان جرایم خطرناک نگهداری شده است. او در این مدت با یک متهم به عضویت در داعش هم‌بند بوده است.
🔻بر اساس اطلاعات رسیده، علیپور در پی درگیری با فرد متهم به عضویت در داعش آسیب دیده و مدتی در بهداری زندان آمل تحت مراقبت بوده است.
ارتباط با ما:
@Public_anjmotahed
🆔 @anjmotahed
🔴 رسالت بازماندگان به یاد آوردن است، ما نمی‌توانیم به یاد نیاوریم
یادداشت دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی به مناسبت سالگرد «زن، زندگی، آزادی»
▪️دانشگاه اگر حافظه نداشته باشد، تنها ساختمانی پر از کلاس و کتاب است. پرچمی که از دست یاران افتاد، امروز در کلمات بازماندگان زنده است.
▫️۲۵ شهریور ۱۴۰۱ را نمی‌توان صرفاً سالروز مرگ ژینا مهسا امینی دانست. مرگ او در بازداشت گشت ارشاد، در جامعه‌ای که پیش از آن نیز تجربه‌های متعدد تبعیض، اجبار و سرکوب را پشت سر گذاشته بود، به نقطه آغاز یکی از گسترده‌ترین اعتراضات اجتماعی و سیاسی تاریخ جمهوری اسلامی تبدیل شد.
▪️اعتراض ابتدا از مسئله حق زن بر بدن، پوشش و زندگی خود آغاز شد اما خیلی زود از آن فراتر رفت و به پرسشی بنیادی‌تر رسید: چه کسی حق دارد درباره زندگی همگان تصمیم بگیرد؟
▫️از همین‌جا بود که حجاب اجباری، به مسئله‌ای درباره رابطه حکومت و شهروند تبدیل شد. مسئله دیگر تنها یک قانون نبود؛ مسئله ساختاری بود که برای زنان، دانشجویان، رسانه‌ها و شهروندان تعیین تکلیف می‌کرد و در برابر اعتراض، به جای پاسخ‌گویی، به سرکوب متوسل می‌شد. به همین دلیل، اعتراض به یک اجبار مشخص، به پرسش از یک ساختار سیاسی و شیوه اعمال قدرت آن ختم شد. و این شاید مهمترین ویژگی «زن، زندگی، آزادی» بود که اعتراض به یک قانون را به اعتراضی علیه تمامیت یک نظام سیاسی تبدیل کرد.
▪️دانشگاه نیز به موازات جنبش، یکی از مهمترین میدان‌های این اعتراض بدل شد و اعتراضات دانشگاه‌های مختلف از جمله علامه، تا ماه ها ادامه داشت. اما پاسخ حکومت به این جنبش چیزی جز بازداشت، پرونده‌سازی، تعلیق و اخراج دانشجویان، فشار بر استادان و محدود کردن فضای دانشگاه نبود.
▫️ما دانشجویان این دانشگاه، بخشی از نسلی هستیم که در شهریور ۱۴۰۱ فهمید اعتراض تنها یک تجمع در خیابان نیست. اعتراض می‌تواند برداشتن روسری باشد؛ ایستادن یک دانش‌آموز در مدرسه؛ شعاری از پنجره خوابگاه؛ یا حتی ساده‌ترین شکل مقاومت، یعنی «فراموش نکردن» باشد.
▪️اما آنچه پس از شهریور ۱۴۰۱ رخ داد، تنها به کشته‌شدن معترضان محدود نماند. گزارش‌های نهادهای بین‌المللی و حقوق بشری از استفاده از نیروی مرگبار، بازداشت‌های گسترده و خودسرانه، شکنجه، خشونت جنسی، محدودیت اینترنت، فشار بر خانواده‌های دادخواه و اجرای احکام اعدام در ارتباط با اعتراضات حکایت دارند. در کنار این سرکوب سازمان‌یافته، افراد و عناصر حامی نیروهای بسیج، سپاه و دیگر نیروهای داخلی یا خارجی وابسته به حکومت نیز با ضرب‌وشتم، تحقیر و اعمال خشونت علیه معترضان، به‌ویژه زنان، به سرکوب خیابانی اعتراضات پرداختند. در موارد متعدد، به جای تحقیق مستقل و پاسخ‌گویی درباره این وقایع، تلاش برای حذف آثار اعتراض و خاموش کردن صدای خانواده‌ها ادامه یافت.
▫️نامهای ژینا، نیکا، سارینا، حدیث، کیان، مهرشاد، خدانور لجه‌ای و ده‌ها و صدها قربانی دیگر، بخشی از حافظه جمعی این نسل‌اند. در کنار آنان، نام افرادی که در جریان اعتراضات اعدام شدند نیز باقی مانده است؛ از محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد تا محمدمهدی کرمی و محمد حسینی. اما حافظه این جنبش تنها به نام قربانیان محدود نمی‌شود؛ باید جمعه خونین زاهدان، سرکوب خونین مردم در کردستان و فضای امنیتی و برخوردهای خشونت‌بار پس از شادی مردم از شکست تیم ملی فوتبال ایران و قتل حکومتی مهران سماک را نیز به یاد آورد؛ چرا که هر یک، بخشی از روایتی هستند که نباید از حافظه جمعی ما حذف شوند.
▪️حافظه فقط برای سوگواری نیست؛ حافظه، شکل دیگری از مقاومت است. فراموشی، مرگ دوم است؛ و شاید یکی از نخستین وظایف بازماندگان این باشد که اجازه ندهند نام‌ها، روایت‌ها و حقیقت آنچه بر مردم گذشته است، در میان هیاهوی زمان گم شود. ما ادامه می‌دهیم تا روایت کنیم.
▫️با این حال، تقلیل «زن، زندگی، آزادی» به فهرستی از قربانیان نیز نادیده گرفتن یکی از مهمترین ابعاد آن است. این جنبش تغییراتی واقعی در جامعه ایران ایجاد کرد؛ شاید مهمترین آن، تغییر در نسبت زنان با حجاب اجباری و مفهوم اختیار فردی بود.
▪️حکومت پس از اعتراضات، نه‌تنها از الزام حجاب عقب‌نشینی نکرد، بلکه در سال‌های بعد ابزارهای قانونی، انتظامی و خشونت‌بار تازه‌ای برای اعمال آن به کار گرفت. اما بخش قابل‌توجهی از جامعه به وضعیت پیش از شهریور ۱۴۰۱ بازنگشتند. تنها پس از چندسال و درگیرشدن حاکمیت با بحران‌های خارجی بود که به صورت مصلحتی، بخشی از سرکوب‌های مربوط به حجاب در سطح جامعه، کاهش پیدا کرد اما پیش از این هم، حضور زنان بدون حجاب اجباری در خیابان‌ها، دانشگاه‌ها، محل کار و فضاهای عمومی به شکلی پایدار ادامه یافت و نشان داد که اجرای یک قانون، لزوماً به معنای پذیرش اجتماعی آن نیست.
▫️یکی از مهمترین دستاوردهای این جنبش، تغییر رابطه بخشی از جامعه با مفهوم «اجبار» بود. مسئله حجاب دیگر صرفاً مسئله پوشش نبود؛ این امر به نماد رابطه میان اختیار فرد و قدرت سیاسی تبدیل شد. جامعه دریافت که آزادی یکی از نیازهای اساسی زندگی انسان است نه یک کالای لوکس و خواسته‌ای فرعی. محرومیت از آزادی را نمی‌توان به حوزه‌ای خاص محدود کرد.
▪️آزادی را نمی‌توان به بخش‌هایی جدا از یکدیگر تقسیم کرد. جامعه‌ای که حتی درباره ابتدایی‌ترین و شخصی‌ترین انتخاب خود، یعنی پوشش، حق تصمیم‌گیری ندارد، نمی‌تواند انتظار داشته باشد در دیگر عرصه‌های زندگی، از اقتصاد و سیاست تا حقوق اجتماعی و شیوه اداره جامعه، صاحب اختیار باشد.
▫️سالگرد «زن، زندگی، آزادی» یادآور این است که چه بر سر مردم آمد، چرا اعتراض شکل گرفت و چه هزینه‌ای برای آن پرداخت شد. سالگرد مهسا، فرصتی است برای پرسیدن اینکه از آنچه رخ داد چه آموخته‌ایم و با این آگاهی چه خواهیم کرد.
▪️ما دانشجویان، شاید نتوانیم آنچه را از دست رفته است بازگردانیم؛ اما می‌توانیم روایت را زنده نگه داریم. می‌توانیم نام‌ها را به خاطر بسپاریم، درباره آنچه رخ داده است سخن بگوییم و اجازه ندهیم سرکوب، علاوه بر جان انسان‌ها، حافظه جامعه را نیز از میان ببرد.
🟥 رسالت بازماندگان، به یاد آوردن است.
و دانشگاه، اگر قرار است دانشگاه بماند، باید حافظه داشته باشد؛ باید جایی باشد برای پرسیدن، روایت کردن، نقد کردن و به چالش کشیدن قدرت.
ما نمی‌توانیم به یاد نیاوریم.
برای ژینا، برای نیکا، سارینا، حدیث، کیان و تمام نام‌هایی که از میان ما رفتند. برای خانواده‌هایی که هنوز دادخواه‌اند.
و برای نسلی که آموخت آزادی را نمی‌توان به دیگری واگذار کرد. ما به یاد می‌آوریم، روایت می‌کنیم و ادامه می‌دهیم.
✒️@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی
دستورالعمل جدید حجاب، تلاشی دوباره برای سرکوب دانشجویان
▪️در تاریخ ۱۷ شهریور خبری با این تیتر منتشر شد: «دستورالعمل حجاب در دانشگاه‌ها به زودی ابلاغ می‌شود.» براساس این خبر سعید کرمی، معاون فرهنگی و سیاسی نهاد رهبری در دانشگاه‌ها اعلام کرد که پس از برگزاری جلساتی فشرده با دستگاه‌های آموزش عالی، در نهایت دستورالعملی جامع تهیه شده است تا به مطالباتی که در فضای کشور در رابطه با حجاب وجود دارد رسیدگی شود. به نظر می‌رسد منظور از این مطالبات نامه ۱۰۰ استاد عضو هیئت علمی علامه و بخشی از بدنه حامیان حکومت باشد. این ۱۰۰ استاد، پیشتر در بحبوحه‌ی جنگ و فشار اقتصادی طی نامهای خواستار برخورد و ورود جدی‌تر دانشگاه‌ها به مسئله‌ی حجاب شده بودند.
▫️این خبر فارغ از قابلیت اجرا و حتی ابلاغ آن نشان می‌دهد که رویه‌ی سرکوب دانشگاه از طریق اعمال سلطه بر بدن دانشجویان، به خصوص دانشجویان زن، نه تنها تغییری نکرده بلکه مانند قانون «عفاف و حجاب» صرفا بنا به مصلحت در دوره‌های خاصی مسکوت گذاشته می‌شود تا با آرام شدن نسبی شرایط، سرکوب دانشجویان و شهروندان دوباره شدت بگیرد. روز از نو، سرکوب از نو. چنانکه حداد عادل، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای عالی انقلاب فرهنگی به تازگی گفته بود: «به دلیل شرایط جنگی، فعلا نمی‌توانیم آن‌طور که باید وارد مسأله حجاب شویم».
▪️بخش عمده‌ای از ۱۰۰ استاد دلواپس دانشگاه ما، به ویژه از جنبش «زن، زندگی، آزادی» به بعد روزمه‌ی سنگینی با پرونده‌سازی برای اساتید و دانشجویان معترض و تهدید و توبیخ دانشجویان مقاوم در برابر حجاب اجباری برای خود ساخته‌اند. آنها در شرایط بحرانی فعلی هم نه صدایشان برای تعلیق و اخراج و زندانی شدن دانشجویان بلند شد و نه تحمیل هزینه‌های بیشتر بر زندگی دانشجویی را شایسته‌ی اعتراض دانستند.
▫️این به اصطلاح اساتید، مسئله حجاب و تداوم اعمال سلطه بر بدن زنان دانشجو را از هر موضوع دیگری مهم‌تر تشخیص دادند و با جمع‌آوری امضا و نشان دادن این مسئله به عنوان مطالبه‌ی بخشی از دانشگاهیان، سعی کردند راه را برای سرکوب دانشجویان به بهانه‌ی حجاب هموار کنند. یکی از نتایج آن نامه و فشار به مراجع قدرت، همین دستورالعمل حجابی است که گویا در شرف ابلاغ است و می‌تواند عرصه را بیش از پیش بر دانشجو تنگ کند.
▪️افرادی که عنوان هیات علمی دانشگاه تخصصی علوم انسانی را یدک می‌کشند و وظیفه‌شان این بود که چیستی جهان انسانی و چگونگی شناخت آن را به ما دانشجویان آموزش دهند، وقتی با واقعیت در حال تغییری روبه‌رو شدند که باب میل‌شان نبود و جایگاه‌شان را تهدید می‌کرد و زیر سوال می‌برد، دست به کار شدند تا در سرکوب این واقعیت مشارکت کنند.
▫️این اعضای هیئت علمی به درستی دریافتند که تغییر نظم موجود در دانشگاه و در جامعه، روابط قدرتی را که آنان با هر ضرب و زوری توانستند در آن به مقام استادی برسند را متزلزل می‌کند، به همین خاطر در برابر آن جبهه گرفتند تا از نظم معیوب فعلی دفاع کنند چراکه به خوبی آگاه‌اند در صورت تداوم تغییرات حتی دیگر نمی‌توانند از کنار دانشگاه عبور کنند چه برسد به این که در آن «استاد» باشند.
▪️فارغ از آنچه گفته شد، به نظر می‌رسد اساتید این‌چنینی کارویژه‌ی اصلی خود را به دقت انجام می‌دهند؛ در صورتی که آنها را به عنوان اساتیدی که با حداقل سوگیری ممکن در پی شناخت جهان انسانی هستند، تلقی نکنیم بلکه ایدئولوگ‌هایی بدانیم که که هدف‌شان بازتولید نظم موجود و ترمیم پایه‌های ایدئولوژی رو به زوالی است که دیگر توان هژمون‌شدن را ندارد. به همین دلیل است که با پررنگ کردن مسئله حجاب، می‌خواهند بر انبوه ناکارآمدی‌ها و شکست‌ها و وضعیت بحرانی فعلی پرده‌ی حجاب بکشند تا سطح منازعه را به جایی بکشانند که هنوز در آن قدرتمند هستند؛ یعنی عرصه‌ی بدن دانشجویان و شهروندان.
🟥 زمانی که ایدئولوگ‌های دانشگاهی از کشتار و اعدام و حجاب اجباری دفاع می‌کنند، نباید تعجب کرد؛ چراکه چنین رفتارهایی در چنین قاموسی به کلی سازگار است. بدن باید حوزه‌ی نفوذ و محل اعمال سلطه باقی بماند. آنان که در عمل در حل مسائل و بحران‌های کشور درمانده‌اند و در شکستن مقاومت دانشجویان ناکام شدند، عاجزانه در تلاشند که آخرین حوزه‌ی نفوذ خود که بدن شهروندان و دانشجویان باشد را حفظ کنند. کشتار و اعدام و زندان و شکنجه و حجاب اجباری نمونه‌های روشن همین اعمال نفوذ است. شکست در جبهه‌ی اذهان و افکار، آنها را واداشته است که دشمنی خود را بیشتر از گذشته به سطح بدن‌ها بکشانند و در آخرین سنگرشان با تمام قوا مبارزه کنند.
✒️@atuazadandish
🔴بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در محکومیت اعدام و نقض سیستماتیک حق حیات
▪️مجازات اعدام در ایران سال‌هاست از یک مجازات کیفری فراتر رفته و به ابزاری برای اعمال خشونت سازمان‌یافته علیه شهروندان تبدیل شده است؛ ابزاری که هدف آن نه تحقق عدالت، بلکه ایجاد رعب، خاموش کردن صدای اعتراض و تحمیل سکوت بر جامعه‌ای است که خواهان آزادی، کرامت و حق تعیین سرنوشت خویش است. اعدام، پیش از هر چیز، نقض بنیادی‌ترین حق بشر، یعنی حق حیات است؛ حقی که هیچ حکومت و هیچ ساختار قدرتی نمی‌تواند آن را از انسان‌ها سلب کند.
▫️جنایت‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ پایان سرکوب مردم ایران نبود. پس از کشته شدن هزاران انسان بیگناه در خیابان‌های کشور، موج تازه‌ای از بازداشت‌ها، پرونده‌سازی‌ها و صدور احکام سنگین آغاز شد. جمهوری اسلامی، به جای پاسخ‌گویی به بحران‌های عمیق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، بار دیگر مسیر سرکوب را انتخاب کرد و اعدام را به ابزاری برای انتقام سیاسی و ایجاد وحشت عمومی تبدیل کرد. جمهوری اسلامی با امنیتی‌سازی هر مسئله اجتماعی و سیاسی، اعتراض، آزادی بیان و حق مخالفت شهروندان را جرم‌انگاری می‌کند تا آن را مشروع جلوه دهد. در چنین ساختاری، صدای مخالف نه به عنوان بخشی از جامعه، بلکه به عنوان تهدیدی علیه قدرت تعریف می‌شود.
▪️بر اساس گزارش سازمان‌های حقوق بشری، تنها در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ دست‌کم ۳۷۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ آماری که تنها بخشی از واقعیت موجود را نشان می‌دهد، زیرا تنها ۵۳ مورد از این اعدام‌ها توسط منابع رسمی اعلام شده و سایر موارد از طریق بررسی و راستی‌آزمایی منابع مستقل ثبت شده‌اند. این آمار نگران‌کننده نشان می‌دهد که مجازات اعدام در جمهوری اسلامی به یک سیاست گسترده تبدیل شده است؛ سیاستی که قربانیانش در سایه فقدان شفافیت قضایی و نقض استانداردهای دادرسی عادلانه جان خود را از دست می‌دهند. در بسیاری از پرونده‌های منتهی به حکم اعدام، خانواده‌های محکومان اعلام کرده‌اند که عزیزانشان از دسترسی کامل به وکیل و روند عادلانه رسیدگی محروم بوده‌اند و در دوران بازجویی تحت فشار و شکنجه قرار گرفته‌اند. جمهوری اسلامی با پرونده‌سازی علیه محکومان و صدور حکم اعدام، حق بنیادین انسان‌ها را به‌نام «قانون» نقض می‌کند.
▫️با بالا گرفتن بحران‌های داخلی و بین‌المللی، موج اعدام‌ها نیز شدت گرفته است. جمهوری اسلامی تلاش می‌کند با ایجاد فضای ترس، هزینه اعتراض و مخالفت را افزایش دهد و صدای نسلی را خاموش کند که در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نقش تعیین‌کننده‌ای داشت. بسیاری از کسانی که امروز در معرض حکم ضدانسانی اعدام قرار گرفته‌اند، جوانانی از نسل زد هستند؛ نسلی که تجربه زیسته‌اش با بحران، تبعیض، محدودیت و سرکوب گره خورده است.
▪️جمهوری اسلامی می‌کوشد با گرفتن جان جوانان معترض، صدای نسلی را دفن کند که خواستار تغییر بنیادین شرایط موجود است. اما این حکومت باید بداند که نسل جدید را نمی‌توان با طناب دار حذف کرد؛ نسلی که خواستار آزادی و زندگی انسانی است، هیچ‌گاه صدایش خاموش نخواهد شد.
▫️در شرایطی که جنوب کشورمان در نتیجه دهه‌ها سیاست‌های خصومت‌آمیز و بحران‌زا علیه کشورهای دیگر، زیر آتش جنگ قرار دارد و روزانه ده‌ها تن بیگناه جان می‌بازند، جمهوری اسلامی به‌شکلی متفاوت جنگ را علیه مردم ایران آغاز کرده و با اعدام جوانان و نوجوانان، «انتقام» خود را از آنها می‌گیرد. حکومت با نام قانون و امنیت، خشونت علیه شهروندان را مشروع جلوه می‌دهد و اعدام را به ابزار بقای سیاسی تبدیل کرده است.
▪️پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان نمونه‌ای روشن از خشونت سازمان‌یافته علیه شهروندان است. صبح ۲۸ تیر ۱۴۰۵، حکم اعدام «عرفان اسفندیاری»، ۱۹ ساله، و «گل‌محمد محمدی»، ۲۳ ساله، از محکومان این پرونده، در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. دو جوان از نسلی که امروز بیش از هر زمان دیگری هدف سیاست سرکوب و مجازات مرگ قرار گرفته است. اجرای این احکام در حالی صورت گرفت که نهادهای حقوق بشری درباره روند دادرسی، شفافیت پرونده و رعایت حقوق متهمان ابراز نگرانی کرده بودند.
🟥ما، جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی، صدور و اجرای احکام اعدام و نقض بنیادین حق حیات شهروندان را محکوم می‌کنیم. ما باور داریم هیچ حکومتی حق ندارد جان انسان را به ابزار سیاست تبدیل کند و هیچ قانونی نمی‌تواند حق حیات انسان‌ها را از ایشان سلب کند. اراده آزادی‌خواهی درهم شکسته نخواهد شد؛ همان‌طور که خون‌های ریخته‌شده در آبان، صدای مردم ایران را خاموش نکرد، خون‌های ریخته‌شده در دی‌ماه نیز خاموش نخواهد کرد. هر نسلی که سرکوب می‌شود، نسل دیگری را آگاه‌تر و مصمم‌تر به میدان می‌آورد. ما در کنار خانواده‌های قربانیان احکام بی‌رحمانه اعدام می‌ایستیم و در برابر آنها سکوت نخواهیم کرد.
@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی
«زن، زندگی، آزادی» چگونه ایران را دگرگون کرد؟
◾️جنبش اعتراضی «زن، زندگی، آزادی» در ایران در سال ۲۰۲۲، میزان گسترده حمایت عمومی از حقوق زنان را آشکار کرد. اگرچه حکومت هیچ‌گونه امتیاز یا اصلاح قانونی ارائه نداد، اما رفتار مردم تغییر کرد.
◽️نشانه‌های عمومی از افکار و عقاید جامعه می‌توانند به شهروندان کمک کنند تا برداشت خود را از دیدگاه‌ها و خواسته‌های دیگران به‌روز کنند. در جوامع دموکراتیک، انتخابات اغلب چنین نقشی را ایفا می‌کنند اما در نظام‌های کمتر دموکراتیک، که انتخابات شاخص قابل اعتمادی از افکار عمومی نیست، اعتراضات گسترده می‌توانند باورهای خصوصی افراد را به شکلی عمومی و قابل مشاهده آشکار کنند.
◾️در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲، مهسا (ژینا) امینی، زن ۲۲ ساله کرد ایرانی که برای سفر به تهران آمده بود، پس از بازداشت توسط گشت ارشاد به دلیل آنچه «نقض قانون حجاب اجباری» عنوان شد، در حالی که در بازداشت بود جان باخت. مرگ او موج گسترده‌ای از اعتراضات خیابانی را برانگیخت. طی چهار ماه بعد، بیش از ۸۰۰ مورد اعتراض در ۱۵۱ شهرستان از مجموع ۴۲۸ شهرستان ایران ثبت شد.
◽️این جنبش تغییرات واضحی را در رابطه با حضور زنان در فضاهای اجتماعی همچون شبکه‌های اجتماعی و سهم زنان از درآمد خانوار ایجاد کرد.
🔻متن کامل را اینجا بخوانید.
@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی
این رنج مشترک
◼️پس از پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات، بخشی از ساختار قدرت در جمهوری اسلامی تلاش کرد جنبش «زن، زندگی، آزادی» را به نفع خود مصادره کند و چنین القا نماید که مطالبات زنان از طریق اصلاحاتی محدود و درون‌حکومتی قابل تحقق است. اما آنچه در عمل رخ داد این بود که حکومت با یک عقب‌نشینی موقت و تاکتیکی، بخشی از فشارهای مرتبط با حجاب اجباری را کاهش داد و از شدت برخی برخوردهای خیابانی کاست. با این حال، این تغییرات هرگز به معنای پذیرش حقوق برابر زنان یا تجدیدنظر در مبانی تبعیض‌آمیز نظام حقوقی جمهوری اسلامی نبود، بلکه عمدتا تلاشی برای کاهش نارضایتی اجتماعی و مدیریت تهدیدهای امنیتی و ژئوپولیتیک محسوب می‌شد.
◻️هیچ تضمینی وجود ندارد که جمهوری اسلامی پس از پایان دوران دولت کنونی، بار دیگر گشت ارشاد را باز نگرداند و یا اجرای لایحه حجاب را از سر نگیرد، زیرا به لحاظ حقوقی، کوچکترین اصلاحی در راستای برابری حقوق مردان و زنان توسط سیاستمداران مدعی اصلاحات صورت نگرفته است.
◼️زنان در ایران همچنان از نظر قانونی شهروندانی درجه دوم محسوب می‌شوند. حجاب اجباری همچنان در ادارات دولتی، نهادهای حکومتی و قوه قضائیه برقرار است و زنان برای حضور در این فضاها ناچار به تبعیت از آن هستند. دولت مدعی اصلاحات، مدت‌ها است که حتی از پیگیری تلاش‌های محدودی که در دوره‌هایی برای ارائه لایحه منع خشونت علیه زنان انجام شده بود، دست کشیده است. زن‌ستیزی در جمهوری اسلامی نه یک ایراد کوچک و محدود ناشی از دیدگاه‌های شخصی چند سیاستمدار، بلکه بخشی از ساختار حقوقی و سیاسی کشور است و در این میان، تغییرات ظاهری و مقطعی تأثیری بر جایگاه حقوقی زنان نگذاشته است.
◻️بازداشت زنان در افغانستان به دلیل نپوشیدن برقع، نمایانگر رنج مشترکی مابین زنان ایران و افغانستان است که چیزی جز سلطه جریان‌های اسلام‌گرا بر ساختار قدرت این دو کشور عامل بروز آن نبوده است. اعتراضات اخیر در هرات و سرکوب خشونت‌بار این اعتراضات توسط طالبان بار دیگر یادآوری کرد خشونت علیه زنان، در میان تمام حکومت‌های مبتنی بر اسلام سیاسی، امری مشترک و غیر قابل تغییر است. به همین دلیل است که زنان ساکن ایران و افغانستان در مقایسه با بسیاری از کشورهای اسلامی منطقه که ذیل حکومتی غیراسلامگرا زندگی می‌کنند، از آزادی‌های اجتماعی، مدنی و حقوقی کمتری برخوردارند.
◼️این اسلام سیاسی است که دشمن زنان منطقه است، هرچند بسیاری از فعالان حقوق زنان با اغراضی سیاسی ترجیح می‌دهند نقش آن را کمتر مورد توجه قرار دهند یا از پرداختن مستقیم به آن پرهیز کنند، اما نباید فراموش کرد که دستیابی به برابری حقوقی میان زنان و مردان، مستلزم کنار گذاشتن کامل ساختارهای سیاسی است که تبعیض جنسیتی را به نام دین توجیه می‌کنند و مانع شکل‌گیری نظامی مبتنی بر حقوق برابر شهروندان می‌شوند.
✒️@atuazadandish
🔴بیانیه انجمن آزاداندیش در محکومیت اعدام‌های گسترده جمهوری اسلامی
◻️اعدام، یکی از خشن‌ترین و غیرانسانی‌ترین ابزارهای جمهوری اسلامی در مقاطع مختلف بوده است. این نظام با سوءاستفاده از کلیدواژه‌هایی چون «امنیت ملی»، به‌طور سیستماتیک به سرکوب اقلیت‌های قومی، زنان، فعالان کارگری، سیاسی و دانشجویی و هر معترضی می‌پردازد. اتهامات واهی و مبهمی نظیر «محاربه»، «بغی»، «فساد فی‌الارض» در دادگاه‌های نمایشی آن، به جوانان ایران نسبت داده می‌شود و جانشان را می‌ستاند. طبق گزارش سازمان حقوق بشر ایران، در سال ۲۰۲۵، دست‌کم ۱۶۳۹ نفر در ایران اعدام شدند. رقمی تکان‌دهنده که بالاترین میزان ثبت‌شده در جهان از سال ۱۹۸۹ تاکنون است. پس از اعتراضات دی‌ماه نیز، جمهوری اسلامی که خود را در حال سقوط می‌دید، روند جنون‌آمیز اعدام‌ها را ادامه داده و برای بقای خود، روزانه چندین شهروند را به پای چوبه‌های دار می‌فرستد.
◼️در روند پرونده‌های اعدام، آنچه بیش از همه نمایان می‌شود، دادرسی ناعادلانه است. اکثر زندانیان دسترسی به وکیل انتخابی ندارند و روند رسیدگی به اتهامات سیاسی چنان با شتاب طی می‌شود که عملاً امکان اعتراض وجود ندارد و یا اعتراض‌ها فرمالیته است. افزون بر این، بازجویی‌های همراه با خشونت و شکنجه، زندانی را به نقطه‌ای می‌رساند که اعتراف نه انتخاب، بلکه تنها راه باقی‌مانده است؛ پذیرشی اجباری برای حکمی که پیشاپیش صادر شده است.
◻️اما در میانه‌ی تنش‌های نظامی که محصول ۴۷ سال ماجراجویی و شرارت فرامرزی جمهوری اسلامی است، ناگهان منطق هولناکی شکل گرفته که اعدام را زیر لوای «شرایط جنگی» و «حفظ امنیت» مشروع جلوه می‌دهد. اگرچه جنایات و استدلال‌های رژیم بر همگان روشن است، اما فاجعه‌بارتر، دگردیسی کسانی است که پیشتر مدعی حقوق بشر بودند و حال در منطق جلادان رژیم ذوب شده‌اند؛ گویی از نظر آنان با آغاز جنگ خارجی، کشتار شهروندان ایران به دست مستبدان داخلی مشروعیت پیدا می‌کند و اتهامات واهی «همکاری با کشورهای خارجی» رنگ واقعیت به خود می‌گیرند.
◼️شهروندان ایران نه‌تنها در اسارت حکومتی ستمگر، بلکه اسیر منطق تمامیت‌خواه نیز هستند که هرگونه پرسش، شکایت و اثبات بی‌گناهی را در نطفه خفه می‌کند. درد مضاعف ما ایرانیان، تفکری است که برساخته‌های ایدئولوژیک را بر جان افراد ارجحیت می‌بخشد و در هر برهه‌ی حیاتی، هم‌صدا و همگام با ماشین کشتار اسلامی می‌شود.
◻️حکومتی که برای کنترل جامعه و ایجاد ارعاب به کشتار شهروندان متوسل می‌شود، باید بداند که با ستاندن حق حیات هر انسان، تنها بیش از پیش در باتلاق خشونت خود فرو خواهد رفت. مدافعان آشکار و پنهان این سازوکار نیز، دیر یا زود در حافظه‌ی تاریخ محو خواهند شد و آنچه باقی می‌ماند، نام‌هایی است که در برابر این جنایات، استوار ایستادند.
✒️@atuazadandish
🔴بیانیه انجمن آزاداندیش در اعتراض به قطعی گسترده اینترنت
◾️بیش از دو ماه است که اینترنت در ایران با قطعی گسترده روبه‌رو شده است. این رخداد، تنها یک ماه پس از قطعی ۲۲روزه اینترنت در کشتار دی‌ماه اتفاق افتاده است. با احتساب این دو قطعی گسترده، ایرانیان ۸۶ روز از ۱۱۶ روز اخیر زندگی خود را در خاموشی اینترنتی گذرانده‌اند؛ فاجعه‌ای که به معنای سرکوب گسترده آزادی اطلاعات، سلب حق دسترسی به اینترنت و نابودی بخش عمده‌ای از ارتباطات کشور با دنیای خارج است. قطعی اینترنت همچنین به معنای آسیب شدید به معیشت تعداد زیادی از شهروندان و کسب‌وکارهایی است که به‌طور مستقیم در فضای دیجیتال به فروش کالاهای خود می‌پرداختند. افزون بر این، دانشجویان و پژوهشگران دانشگاهی نیز در ماه‌های اخیر آسیب‌های گسترده‌ای را از قطعی اینترنت متحمل شده‌اند.
▫️قطعی ۸۶روزه اینترنت رسوایی دیگری برای دولت اصلاح‌طلب و حامیانش بود؛ دولتی که یکی از وعده‌های موهوم خود را رفع محدودیت‌های اینترنتی اعلام کرده بود. دولت اصلاح‌طلب فعلی نه‌تنها فیلترینگ تقریباً هیچ پلتفرم اینترنتی را رفع نکرد، بلکه با قطعی گسترده اینترنت در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، روی دولت‌های اصول‌گرای پیشین را سفید کرد. این وضعیت، پوچ و پوشالی بودن اختیارات قوه مجریه در جمهوری اسلامی را بیش از پیش نمایان کرد و بی‌اعتباری ادعای «انتخاب میان بد و بدتر» از سوی اصلاح‌طلبان را بار دیگر به نمایش گذاشت.
◾️جمهوری اسلامی در حال حاضر، به‌جای به‌رسمیت شناختن حق دسترسی افراد به اینترنت، توجیه‌هایی امنیتی و فاقد مبنای معتبر را برای قطعی خودخواسته اینترنت مطرح می‌کند. قطعی گسترده اینترنت به شیوه کنونی، در هیچ‌یک از دولت‌های درگیر جنگ و تقریباً در هیچ کشوری سابقه نداشته است. مناطقی همچون غزه، اوکراین، روسیه، لبنان و اسرائیل در حال حاضر با درگیری جنگی روبه‌رو هستند، اما قطعی گسترده و عامدانه اینترنت در این کشورها هرگز رخ نداده است. توجیه‌های امنیتی حاکمیت برای چنین قطعی، مانند این است که به‌دلیل وقوع تصادف رانندگی، استفاده از اتومبیل را برای تمام ساکنان یک کشور ممنوع کنیم؛ استدلالی مضحک که برای هر انسانِ برخوردار از عقل سلیم، غیرقابل‌قبول به نظر می‌رسد.
▫️حکومت در چنین شرایطی، با توزیع سیم‌کارت‌های سفید و فروش اینترنت پرو میان گروه‌های خاص، خشم عموم مردم را برانگیخته است. اقشار نزدیک به حاکمیت پیشتر نیز، با بهره‌مندی از سهمیه‌های خاص و رانت‌های مستقیم و غیرمستقیم، دیوار بزرگی میان خود و اکثریت مردم کشیده بودند اما با طبقاتی شدن اینترنت، ما شهروندان درجه‌دو جمهوری اسلامی، در کنار سایر حقوق مدنی خود، از حق بهره‌مندی از اینترنت نیز محروم شده‌ایم.
◾️ما اعضای انجمن آزاداندیش، قطعی گسترده اینترنت در کشور را محکوم می‌کنیم و اعلام می‌کنیم که دسترسی به اینترنت، حق همه شهروندان است. تخصیص اینترنت سفید و پرو به اقشار خاص، از دانشجو تا هیئت علمی و خبرنگار، نه‌تنها به معنای احقاق حقوق افراد نیست، بلکه با طبقاتی‌کردن اینترنت، گامی در راستای سرکوب همه شهروندان ایرانی است.
✒️@atuazadandish
🔴امیر سلیمانی به قید وثیفه آزاد شد
◽️امیر سلیمانی دانش‌آموخته رشته مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی به قید وثیقه آزاد شد. او در جریان اعتراضات دی ماه بازداشت شده بود.
@atuazadandish
🔴به مناسبت چهلم جاویدنامان کشتار دی‌ماه
◻️۴۰ روز از کشتار هم‌وطنانمان می‌گذرد. ۴۰ روز از زمانی که گلوله پاسخ فریاد اعتراض مردم شد و خون بر زمین کشورمان جاری گشت. حال ما سوگواریم، اما بیش از هر زمان دیگری خشمگین هستیم.
◼️خشمگین از حکومتی که به جای شنیدن صدای مردم، اسلحه به دست گرفت و سیل عظیم معترضان را به رگبار بست. ما شاهد شلیک به نوجوانان، کودکان و حتی زخمی‌هایی بودیم که راهی برای گریز نداشتند. همان جنایت‌کارانی که به تسلیم‌شدگان هم رحم نکردند، اکنون در حالی که داغ آن جان‌های پاک تازه است، اقدام به صدور احکام سنگین و غیرانسانی برای بازداشت‌شدگان کرده‌اند تا شاید با چوبه‌های دار، قدرت توخالی خود را تثبیت کنند.
◻️حتی بعد از این فاجعه، جمهوری اسلامی با وقاحت تمام، اراده جمعی مردم را به قدرت‌های خارجی نسبت داد و قتل ده‌ها هزار نفر از مردم بیگناه را نپذیرفت. حق سوگواری را از خانواده‌های داغدار گرفت و به اعتراف اجباری مجبورشان کرد. سعی کرد با راهپیمایی برای خود مشروعیت دروغین بخرد، غافل از اینکه صدای روایت مردم بسیار قدرتمند است، و هیچ روایت رسمی توان ایستادگی مقابل واقعیت را ندارد.
◼️حال در این مسیر، نه سکوت می‌کنیم و نه به فراموشی تن می‌دهیم. ما به عنوان دانشجویان علوم انسانی، اعلام می‌کنیم، ما شاگرد استادانی که از سرکوبگران دی‌ماه حمایت کردند و عافیت‌طلبانی که با سکوت خود زمینه این کشتار را فراهم کردند نیستیم. ما درس خود را از خیابان و از مردم شریفی گرفتیم که در برابر استبداد ایستادند. ما در امتداد صدای آنها با هر شکلی از دیکتاتوری مقابله می‌کنیم، یادشان را زنده نگه می‌داریم و اجازه نمی‌دهیم خون جان‌باختگان به حاشیه رانده شود.
◻️فریاد آزادی که در خیابان‌ها طنین انداخت، هرگز خاموش نمی‌شود. این فریاد اکنون در گلوی ما، در حافظه جمعی ما و در مسئولیتی است که بر دوش خود احساس می‌کنیم. این راه اگر چه با سوگ آغاز شد، اما با ایستادگی به سرانجام خواهد رسید.
@atuazadandish
🔴حامد سیف، به قید وثیقه آزاد شد
◽️حامد سیف دانشجوی دکترای علوم ارتباطات دانشگاه علامه، به قید وثیقه از بازداشت آزاد شد. این دانشجو پیشتر، روز چهارشنبه ۸ بهمن ماه بازداشت شده بود.
◽️این فعال اجتماعی اهل دورود لرستان در ویدئوهایی از حق اعتراض مردم در قانون اساسی دفاع کرده بود و قطعی اینترنت در زمان اعتراضات را مورد انتقاد قرار داده بود.
@atuazadandish
⭕️امیر سلیمانی بازداشت شد
🔻امیر سلیمانی، دانش‌آموخته‌ی مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی و دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، در جریان اعتراضات اخیر بازداشت شده و با اتهام سنگین و غیرقابل‌توجیه «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» روبه‌رو گشته است.
🔻انجمن علمی-دانشجویی مشاوره توانبخشی، در بیانیه‌ای ضمن اطلاع رسانی بازداشت ایشان، از وضعیت سلامت و روند پرونده ایشان ابراز نگرانی کرد.
ارتباط با ما:
@Public_anjmotahed
#از_بازداشتی‌ها_بگو
🆔 @USWR_RCA
🆔 @anjmotahed
🔴بیانیه انجمن آزاداندیش در محکومیت سرکوب اعتراضات دی‌ماه
◼دی‌ماه ۱۴۰۴ یکی از مقاطع مهم و تعیین‌کننده در تاریخ معاصر ایران است. در این ماه، اعتراضات مردمی با چنان سرکوب خشونت‌آمیزی مواجه شد که گویی حقوق بنیادین شهروندان ــ از جمله حق زندگی، حق اعتراض و آزادی بیان ــ اساساً وجود ندارند. شمار بالای جان‌باختگان و بازداشت‌شدگان، گواه روشن این واقعیت است.
◻سرکوب دی‌ماه نباید صرفاً به‌عنوان مجموعه‌ای از آمار، حوادث پراکنده یا رخدادهایی غیرمنتظره توصیف شود. جان‌باختگان این اعتراضات لزوماً چهره‌های سیاسی شناخته‌شده یا افراد دارای جایگاه ویژه نبودند؛ آنان دانشجویان، کارگران، نوجوانان و شهروندان عادی‌ای بودند که خواهان زندگی‌ای محترمانه و شرافتمندانه در جامعه خود بودند. مسئولیت این جان‌های از دست رفته متوجه نهادهایی است که به‌جای پاسخ‌گویی به مطالبات اجتماعی، به خشونت متوسل شدند.
◼اعتراضات دی‌ماه پرونده‌ای مختومه نیست. پیامدهای این وقایع همچنان در زندگی خانواده‌ها و در بطن جامعه تداوم خواهد داشت. از سوی دیگر، تمامی عواملی که به بروز اعتراضات دی‌ماه انجامید، همچنان به قوت خود باقی است. سرکوب نه‌تنها مسئله‌ای را حل نکرد و نخواهد کرد، بلکه شکاف‌ها را عمیق‌تر ساخت و زمینه را برای تداوم دادخواهی و شکل‌گیری اعتراضات آینده فراهم کرد.
◻انجمن آزاداندیش همدردی خود را با خانواده‌های جاویدنامان اعتراضات دی‌ماه اعلام می‌کند و بار دیگر همان سخنی را تکرار می‌کند که در بیانیه پیشین نیز بر آن تأکید شده بود:
🟥مرگ بر استبداد، درود بر آزادی.
درود بر فردایی که در آن شهروندان برای حقوق اولیه‌ی خود جان ندهند.
@atuazadandish
🔴حامد سیف بازداشت شد
◻️حامد سیف، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات دانشگاه علامه و فعال اجتماعی اهل دورود لرستان روز چهارشنبه ۸ بهمن ماه بازداشت شد.
◻️ این فعال اجتماعی در ویدئوهایی از حق اعتراض مردم در قانون اساسی دفاع کرده بود و قطعی اینترنت در زمان اعتراضات را مورد انتقاد قرار داده بود.
🟥 در حال حاضر از محل نگهداری و نهاد بازداشت کننده این دانشجو، اطلاعی وجود ندارد.
@atuazadandish
محرومیت هستی امیری از حق تماس تلفنی و داشتن وکیل
🟥 برادر هستی امیری در پیامی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد خانواده هستی از محل نگهداری او بی‌اطلاع است. معاون دادستان مشهد اعلام کرده قرار بازداشت موقت یک ماهه صادر شده و در طی مدت بازجویی از حق تماس تلفنی و داشتن وکیل محروم است. ما جمعی از دانشجویان علامه، نگران وضعیت سلامتی او هستیم.
@atuazadandish
🔴امیررضا علیپور هشتلی راهی زندان شد
▫️امیررضا علیپور هشتلی فعال سیاسی و دانشجوی سابق دانشگاه علامه طباطبایی راهی زندان شد. او پیش از این در جریان اعتراضات دی ماه، بازداشت شده بود.
▫️چشم این فعال سیاسی در جریان اعتراضات دی‌ماه آسیب دیده بود. همچنین او به دلیل بازداشت‌های مکرر، با مشکلات جسمی مواجه شده بود.
🟥 براساس گزارش‌ها علیپور به دلیل فعالیت‌های سیاسی به یک سال حبس محکوم شده است.
@atuazadandish
♦️به یاد مهسا و تمام جان‌باختگان جنبش «زن، زندگی، آزادی»
@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی
خون کودکان میناب در دو سوی یک فاجعه
سلام خانم، من ماکان نصیری هستم، حاضر!
▪️در هر جنگی، نخستین قربانی انسانیت است؛ اما قربانیانی هستند که هیچ توجیهی نمی‌تواند رنج آنان را مشروع جلوه دهد: کودکان.
▫️حمله به مدرسه شجرهٔ طیبه در میناب، فارغ از رقابت روایت‌های سیاسی، بار دیگر این پرسش بنیادین را پیش روی افکار عمومی قرار داد که آیا در جنگ‌های امروز، هنوز مرزی میان هدف نظامی و غیر نظامی باقی مانده است؟
▪️اگر ادعای دفاع از حقوق بین الملل و حقوق بشر قرار است معنایی داشته باشد، این معنا باید پیش از هر چیز در حفاظت از غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، خود را نشان دهد. از همین منظر، عملکرد ایالات متحده در این حادثه با مسئولیت های جدی حقوقی و اخلاقی روبه‌رو است.
▫️با این حال، نقد این حادثه نباید تنها به عملکرد طرف مهاجم محدود شود. حکومت و دولت پیش از هر چیز مسئول حفاظت از جان شهروندان خود هستند. اگر مدرسه‌ای در خاک کشور هدف حمله قرار می‌گیرد، این پرسش نیز مطرح است که حکومت تا چه اندازه در تأمین امنیت شهروندان، کاهش تنش‌های منطقه‌ای و جلوگیری از کشیده شدن جنگ به زندگی مردم موفق بوده است.
▪️جمهوری اسلامی سال‌ها است با تکیه بر سیاست خارجی مبتنی بر تقابل و تنش مستمر، احتمال تبدیل شدن ایران به صحنه درگیری‌های نظامی را افزایش داده است. از این منظر، جنگ‌طلبی و اولویت دادن به منازعات منطقه‌ای، در نهایت هزینه خود را از جیب شهروندان عادی، و گاه حتی کودکان، دریافت می‌کند.
📌متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید.
✒️@atuazadandish
🔴نامه ۱۰۰ استاد دانشگاه علامه در حمایت از حجاب اجباری
◼️به تازگی نامهای با امضای ۱۰۰ عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی منتشر شده است که خواهان اجرای سیاست حجاب اجباری و قوانین مربوط به آن در تمامی اماکن دانشگاهی شده‌اند.
◽️این نامه پس از انتقال یکی از کارکنان دانشکده مدیریت علامه از این دانشکده به بخش دیگر منتشر شد. این کارمند دانشگاه مدعی شد دلیل جابجایی او تذکر حجاب بوده است اما دانشگاه علت جابجایی او را «مسائل مرتبط با خدمات آموزشی» اعلام کرد.
◼️درمیان امضاکنندگان نام عبدالله معتمدی رئیس سابق دانشگاه، مهدی واحدی معاون دانشجویی سابق دانشگاه، علی آدمی معاون آموزشی سابق دانشگاه، حسین میرزایی مدیر کل سابق امور فرهنگی دانشگاه، محمدجواد نوراحمدی مدیرکل سابق امور اجتماعی دانشگاه، علی انتظاری رئیس سابق دانشکده علوم اجتماعی، محمود عیسوی رئیس سابق دانشکده اقتصاد، محسن حبیبی رئیس سابق دانشکده ادبیات و مجید عباسی رئیس سابق دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی به چشم می‌خورد.
◽️همچنین افرادی همچون غلامرضا خواجه‌سروی معاون سابق وزیر علوم و ابراهیم نعیمی مدیرکل سابق دفتر مشاوره و سبک زندگی این وزارت نیز در میان امضاکنندگان حضور دارند.
◼️نامه اخیر ۱۰۰ تن از اعضای هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در حمایت از تشدید سیاست‌های حجاب اجباری، بار دیگر نشان داد که بخشی از بدنه دانشگاه چگونه در کنار سیاست‌های سرکوبگرانه جمهوری اسلامی ایستاده است. دانشگاهی که باید محل نقد قدرت باشد، سال‌هاست با همراهی مدیران و برخی استادان، به ابزاری برای اعمال کنترل بر دانشجویان، به‌ویژه زنان، تبدیل شده است.
◽️دختران دانشجوی علامه در تمام این سال‌ها با تفکیک جنسیتی، احضار به کمیته‌های انضباطی، تذکرهای پوششی، تحقیر، تبعیض آموزشی و نظارت دائمی بر زیست روزمره خود مواجه بوده‌اند. امضای این نامه از سوی افرادی که پیشتر نیز در جایگاه‌های مدیریتی خود در سرکوب دانشجویان نقش داشته‌اند، ادامه همان رویکردی است که به جای دفاع از حقوق دانشجو، خواهان تشدید محدودیت‌هاست.
◼️حق انتخاب پوشش و کرامت انسانی، حقوقی بنیادین‌اند و هیچ حکومت یا نهادی حق سلب آنها را ندارد. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده است که فشار، احضار، محرومیت و تهدید، نتوانسته زنان را به پذیرش حجاب اجباری وادار کند. جنبش «زن، زندگی، آزادی» نیز نشان داد که زنان ایرانی از حجاب اجباری عبور کرده‌اند و بازگشت به گذشته ممکن نیست.
◽️دانشجویان دانشگاه علامه همان‌طور که در سال‌های گذشته در برابر سیاست‌های سرکوبگرانه و قوانین مرتجعانه ایستاده‌اند، در برابر این تلاش‌ها نیز سکوت نخواهند کرد.
@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی
«زن، زندگی، آزادی» چگونه ایران را دگرگون کرد؟
◾️حدود ۴ سال از کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد و جنبش اعتراضی «زن، زندگی، آزادی» در ایران می‌گذرد. در رابطه با دستاوردهای این جنبش می‌توان صحبت‌های گوناگونی را مطرح کرد اما یکی از مهمترین ابعاد اثرگذاری این جنبش، تغییر چهره اجتماعی جامعه ایران بود.
◽️آونیا قازاریان پژوهشگر اجتماعی و دانشجوی دکترای مدرسه اقتصاد استکهلم در یک مقاله به بررسی تغییرات اجتماعی ایران پرداخته است. این پژوهشگر که خود از فارغ‌التحصیلان دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی است در مقاله خود اشاره می‌کند که دولت هیچ امتیاز قانونی را به معترضان نداد. با این حال، این جنبش تغییرات واضحی را در رابطه با حضور زنان در فضاهای اجتماعی همچون شبکه‌های اجتماعی و سهم زنان از درآمد خانوار ایجاد کرد.
🔻متن کامل را در این پست بخوانید.
@atuazadandish
🔴محرومیت دانشجوی دکتری علوم سیاسی علامه از خوابگاه
◽️جواد شقاقی، دانشجوی ورودی ۱۴۰۰ مقطع دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، در اعتراض به تخلف آموزشی علی خضریان و همراهی گروه علوم سیاسی دانشگاه با این موضوع، از پاسخ دادن به سؤالات آزمون جامع دکتری خودداری کرد.
◽️در پی این اقدام، گروه علوم سیاسی اعتراض او را موجه تشخیص نداد و حکم محرومیت از تحصیل وی را صادر کرد. مسئولان گروه در پاسخ اعلام کرده‌اند که صلاح را در این دیده‌اند که از خضریان پرسشی مطرح نشود و برای برگه سفید او نیز نمره منظور شود.
◽️شقاقی که تا پیش از دوره جنگ در خوابگاه همت دانشگاه علامه طباطبایی ساکن بود، اخیراً برای پیگیری وضعیت تحصیلی خود به خوابگاه مراجعه کرد، اما حراست دانشگاه از ورود او جلوگیری کرد. در نتیجه، او ناچار شد چند شب را مقابل خوابگاه سپری کند.
◽️با وجود پیگیری‌های متعدد، همچنان وضعیت تحصیلی جواد شقاقی و همچنین موضوع تخلف آموزشی خضریان و عملکرد گروه علوم سیاسی در این زمینه روشن نشده است. ریاست دانشگاه و معاونت‌های آموزشی و دانشجویی نیز تاکنون پاسخی در این خصوص ارائه نکرده‌اند.
@atuazadandish
🔴یادداشت دانشجویی به مناسبت روز کارگر
◼️ کار، ستون حیات اجتماعی است، اما مشکلات کارگر همچنان در حاشیه می‌ماند. در ایرانِ امروز، مسئله کارگر فقط دستمزد نیست. مسئله ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تعویق مزدی، فرسایش قدرت خرید و حذف تدریجی حق تشکل‌یابی مستقل است.
◻️وقتی کار به بی‌ثباتی گره می‌خورد، زندگی نیز بی‌ثبات می‌شود و وقتی زندگی بی‌ثبات شود، هیچ برنامه‌ای برای آینده معنا نخواهد داشت. اقتصادی که بر محوریت نیروی کار می‌چرخد، نمی‌تواند نسبت به کرامت و امنیت همان نیروی کار بی‌اعتنا بماند.
◼️شکاف میان هزینه‌های زندگی و سطح دستمزد دیگر یک «اختلاف عددی» نیست؛ این امر به شکافی اجتماعی تبدیل شده است که پیامدهای آن در همه سطوح از خانواده تا تولید قابل مشاهده است.
◻️از سوی دیگر، محدودیت در امکان سازمان‌یابی صنفی، کارگر را از یکی از مهمترین ابزارهای دفاع از حقوق خود محروم می‌کند. بدون تشکل مستقل، گفت‌وگو به مطالبه تبدیل نمی‌شود و مطالبه به نتیجه نمی‌رسد.
◼️ لازم است بر چند اصل روشن تأکید کنیم:
۱. دستمزد عادلانه باید متناسب با هزینه واقعی زندگی تعیین شود، نه صرفاً بر اساس ملاحظات کوتاه‌مدت اقتصادی.
۲. امنیت شغلی پیش‌شرط هر نوع بهره‌وری و توسعه پایدار است.
۳. حق تشکل‌یابی مستقل و مذاکره جمعی، لازمه تعادل میان نیروی کار و کارفرماست.
۴. شفافیت در سیاست‌های اقتصادی و حمایتی، شرط اعتماد عمومی و کارآمدی تصمیمات است.
◻️روز کارگر، فرصتی است برای بازنگری در این واقعیت ساده: هیچ جامعه‌ای بدون به‌رسمیت‌شناختن نقش کارگر، به توسعه پایدار نمی‌رسد. حفظ کرامت کار، فقط یک مطالبه صنفی نیست؛ یک ضرورت اجتماعی و پیش‌شرط ثبات و پیشرفت است.
◼️ آینده پایدار، از مسیر احترام به کار، تضمین حقوق کارگر و گسست از ساختار اقتصادی کنونی می‌گذرد و این مسیر بدون حق تشکل‌یابی، دموکراسی و پاسخ‌گویی، قابل پیمودن نیست.
✒️@atuazadandish
🔴بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در واکنش به مجازی‌شدن کلاس‌ها
◼️در روزهایی که آتش اعتراضات دانشجویی، دانشگاه‌های کشور را فراگرفته است، مدیریت دانشگاه علامه در تصمیمی نا به هنگام اقدام به مجازی‌کردن کلاس‌ها تا پایان اسفندماه گرفت. واضح است که این تصمیم نه یک اقدام آموزشی، بلکه حرکتی است که حق طبیعی دانشجویان برای اعتراض و سوگواری را به چالش کشیده است.
◽️تصمیم ناگهانی برای مجازی‌کردن کلاس‌ها نشان داد که مدیریت دانشگاه، به‌جای پذیرش مسئولیت گفت‌وگو با دانشجویان، مسیر محدودسازی و کنترل را انتخاب کرده است. این اقدام بیانگر نگرانی از شکل‌گیری حضور جمعی دانشجویان در فضای دانشگاه است. انتقال کلاس‌ها به فضای مجازی، نه پاسخ به مسئله، بلکه تعویق و انکار آن است.
◼️تصمیم به مجازی‌شدن در شرایطی اتخاذ شد که دو روز تا بازگشایی حضوری دانشگاه باقی مانده بود و بسیاری از دانشجویان خوابگاهی با صرف هزینه‌ای بعضا گزاف، به خوابگاه‌های خود بازگشته بودند. این تصمیم از سوی دانشگاه نه تنها برعلیه حق اعتراض آنان بود بلکه آسیبی رفاهی به بسیاری از دانشجویان خوابگاهی نیز وارد کرد.
◽️ما دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی تأکید می‌کنیم:
۱. حق تجمع، حقی قانونی، مدنی و دانشگاهی است و قابل تعلیق با بخشنامه نیست.
۲. دانشگاه بدون حضور دانشجو معنا ندارد و حذف حضور جمعی، به معنای حذف مسئله نیست. حضور در کلاس‌های مجازی در چنین شرایطی معنایی ندارد و ما دانشجویان دانشگاه علامه تمامی کلاس‌های مجازی را تحریم می‌کنیم و از حضور در آن سر باز می‌زنیم.
۳. دانشگاه باید مسئولیت آسیب رفاهی که به دانشجویان خوابگاهی وارد کرده است بپذیرد و حق اسکان این دانشجویان را تا پایان سال به رسمیت بشناسد.
◾️مسئولیت هرگونه تشدید فضای امنیتی مستقیماً متوجه کسانی است که به‌جای اعتماد به دانشگاه و دانشجو، منطق محدودسازی را ترجیح می‌دهند. انتخاب انسداد به‌جای گفت‌وگو، مسئولیت پیامدهای آن را نیز به همراه دارد.
@atuazadandish
🔴دفترچه جامع راهنمای دفاع در برابر احضارهای کمیته انضباطی دانشجویان
روبرو شدن با پیام احضار، تماس‌های تلفنی از شماره‌های ناشناس یا داخلی دانشگاه و فراخواندن به «کمیته انضباطی» یا «دفتر پیگیری»، طبیعتاً فشارهای روانی متعددی از جمله احساس تنهایی، سردرگمی و نگرانی از آینده تحصیلی را به همراه دارد. این واکنش‌ها و احساسات در برابر این فشارها طبیعی محسوب می‌شوند.
در این دفترچه، فرآیند رسیدگی از لحظه احضار تا پایان جلسه رسیدگی، تجدیدنظر در کمیته مرکزی و اقدامات پس از آن، بر اساس آیین‌نامه انضباطی دانشجویان مصوب ۱۴۰۳ و مقررات مرتبط، تشریح شده است. هدف از این متن، ارائه راهنمایی عملی برای مدیریت صحیح پرونده‌های انضباطی در چارچوب قانون است.
@atuazadandish
♦️به یاد عاشق‌ترین زندگان
در جریان کشتار حکومتی دی‌ماه امسال، دست‌کم صد دانشجو جان خود را از دست دادند. جان‌های عزیزی که هر یک، می‌توانستند راوی یک زندگی، یک عشق و یک ماجرای ناگفته باشند. جان‌های عزیزی که اکنون زیر خروارها خاک خفته‌اند.
و در گورستان تاريک با تو خوانده‌ام
زيباترينِ سرودها را
زيرا که مردگانِ اين سال
عاشق‌ترين زندگان بوده‌اند
@atuazadandish
🔴تعلیق در روند پرونده حامد سیف پس از یک هفته
◻️با گذشت یک هفته از زمان بازداشت حامد سیف، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، هنوز وضعیت این دانشجو نامشخص است و روند پرونده او در تعلیق قرار دارد.
◻️حامد سیف، دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی و فعال اجتماعی اهل دورود لرستان روز چهارشنبه ۸ بهمن بازداشت شده است.
@atuazadandish
🔴بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در مخالفت با مجازی شدن ترم آینده
◼️این روزها در شرایطی به سر می‌بریم که نفس‌‌ها در سینه‌ها حبس شده و جامعه در بند خاموشی تحمیلی اسیر است. همه در سوگ جان باختن عزیزان‌مان به سر می‌بریم. هنگامی که بیش از هر لحظه نیاز داریم صداها شنیده شوند، گزارش‌هایی مبنی بر غیرحضوری شدن کلاس‌ها به گوش می‌رسد و امکان حضور بسیاری از دانشجویان در خوابگاه‌ها فراهم نیست. مدیران دانشگاه به بهانه‌های مختلف از جمله فشار «نهادهای امنیتی» قصد دارند درهای دانشگاه را به سوی تنها صاحبان آن ببندند.
◻️در سال‌های اخیر، دانشگاه با تبدیل شدن به یک بنگاه دولتی، بیش از هر زمان دیگری به ورطه انحطاط رانده می‌شود. دخالت نهادهای امنیتی در امور داخلی دانشگاه، این نهاد را از اصالت خویش تهی ساخته است. در این فضای سرکوب و خفگان اندیشه‌ها می‌میرند به همراه آن دانشجو نیز خواهد مرد. دانشگاه، محل تبادل اندیشه است که اگر صدای آن خاموش شود؛ آسیب‌های زیادی به بدنه نحیف جامعه مدنی کشور وارد خواهد شد. حاکمان در این شرایط، با ساکت‌کردن خیابان، خود را به تنها صدای حاضر در عرصه عمومی تبدیل کرده‌اند و از این می‌ترسند که مبادا این فضای انحصاری، لحظه‌ای از کنترل آنها خارج شود.
◻️ باید یادآور شد، زیرساخت‌های آموزشی، خوابگاهی و ارتباطی کشور سال‌هاست از فرط فرسودگی توان پاسخ‌گویی به نیازهای دانشجویان را ندارد، تحمیل آموزش غیرحضوری چیزی جز نادیده‌گرفتن حق بدیهی آنان بر آموزش باکیفیت، تعامل علمی زنده و حضور در فضای دانشگاهی نیست. تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده و بی‌توجه به واقعیت زندگی دانشجویان، آنها را به مصرف‌کننده‌ای منزوی و بی‌صدا فرو می‌کاهد؛ حال آنکه حق او حضور در محیطی پویا، امن و برخوردار از امکانات لازم برای یادگیری است.
◼️ما جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی، هراقدامی برای محروم ساختن دانشجویان از آموزش حضوری و زیر سوال بردن حقوقمان را به‌شدت محکوم می‌کنیم و اعلام می‌کنیم که اگر اقدامی در راستای مجازی شدن دانشگاه‌ها صورت گیرد؛ ساکت نمی‌مانیم و در مقابل آن می‌ایستیم.
@atuazadandish
🔴امیر رضا علیپور هشتلی بازداشت شد
◻️امیررضا علیپور هشتلی، دانش آموخته علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی در شامگاه ۸ بهمن چهارشنبه بازداشت شد.
◻️ وی پیشتر به دلیل بازداشت های مکرر، با مشکلات جسمی زیادی مواجه شده بود. چشم او در جریان اعتراضات اخیر مورد آسیب قرار گرفته بود.
🟥 در حال حاضر از محل نگهداری و نهاد بازداشت کننده او اطلاعی وجود ندارد.
@atuazadandish
🔴بیانیه‌ی انجمن آزاداندیش در حمایت از اعتراضات مردمی
◽️اقشار گوناگون مردم ایران در واکنش به مجموعه‌ای از بحران‌های انباشته به پا خاسته‌اند. دلارِ صد‌و‌چهل‌هزار تومانی، فروپاشی معیشت، بحران‌های زیست‌محیطی، ناکارآمدی ساختاری دولت، فقدان آزادی‌های سیاسی و اجتماعی و انسداد کامل مسیرهای مشارکت سیاسی، تنها بخشی از واقعیت‌هایی است که مردم را به خیابان‌ها کشانده و دانشجویان را به صف اعتراضات مردمی پیوند داده است.
◼️در برابر این مطالبات گسترده، جمهوری اسلامی بار دیگر به همان رتوریک تکراری متوسل شده است: تفکیکِ ساختگیِ «اعتراض» از «اغتشاش» برای مشروع جلوه‌دادن سرکوب. حکومت، به‌جای پاسخ‌گویی به عوامل بحران، اعتراض را به خشونت فرو می‌کاهد و از این طریق اعمال قهر سازمان‌یافته را توجیه می‌کند.
◼️از نخستین روزهای آغاز اعتراضات، سرکوب به‌عنوان تنها پاسخ حاکمیت در خیابان‌ها و به‌ویژه در دانشگاه‌ها به اجرا درآمده است: کشتار معترضان، بازداشت‌های گسترده، ضرب‌وشتم در کانون‌های اعتراض، احضار و بازجویی دانشجویان، تماس‌های تهدیدآمیز نهادهای امنیتی بیرون از دانشگاه با فعالان دانشجویی و خانواده‌های آنان و تشکیل پرونده‌های قضایی برای شماری از دانشجویان معترض. در شهرهای مختلف، معترضان به‌دست نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داده‌اند و مسئولیت مستقیم این خشونت سازمان‌یافته، بی‌واسطه متوجه جمهوری اسلامی است.
◽️این وضعیت از آن‌رو انکارناپذیر است که حکومت طی سالیان متمادی نه آزادی فعالیت به احزاب و تشکل‌ها داده، نه سازوکار قانونی و مؤثری برای اعتراض به رسمیت شناخته و نه هیچ صدای مستقل سیاسی را تحمل کرده است. مطالبات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی یا به اعتراضات صنفی تقلیل یافته‌اند یا معترضان با برچسب «فریب‌خورده» و «عامل بیگانه» از دایره‌ی شهروندی خارج شده‌اند. در چنین شرایطی، خشونت حاکمیت نه نتیجه‌ی خشونت مردم، بلکه پیامد مستقیم انسداد کامل سیاست است.
◼️ما امروز بیزاریِ خود را از حکومتِ قاتل و اقتدارگرا اعلام می‌کنیم و تأکید می‌کنیم که هر راه‌حل واقعی باید تمامی صداها و منافع اقشار و طبقات غیرحاکم را دربرگیرد و تنها از طریق حضور فعال آنان در میدان سیاستی آزاد امکان‌پذیر است.
🟥انجمن آزاداندیش با معترضان هم‌صداست و اعلام می‌کند:
مرگ بر استبداد، درود بر آزادی.
درود بر فردایی که در آن شهروندان برای حقوق اولیه‌ی خود جان نمی‌دهند.
@atuazadandish
🟥 گزارش‌ها حاکی از آن است که هستی امیری دانشجوی سابق حقوق علامه، امروز جمعه ۲۱ آذرماه در مراسم هفتم خسرو علیکردی وکیل و فعال حقوق بشر، در مشهد همراه با تعدادی از فعالان از جمله نرگس محمدی و سپیده قلیان بازداشت شده است.
@atuazadandish