30911
Instagram.com/nabayad_mikhandim Instagram.com/moein_dehaz صفحه دیگر ما: @nabayad_m ارتباط با ادمین (تبلیغ): @Pedram_naba -
بر خود خیمه زنیم،
سایه‌بان آرامشِ ما،
ماییم
سهراب سپهری، آواز آفتاب
@nabayad_mikhandim
نمی‌دانم. شاید چون آدم رک و راستی هستم... این روزها رک‌بودن خریداری ندارد. دیگر ترسی ندارم از اینکه کسی دوستم نداشته باشد.
آنا گاوالدا، دوستش داشتم، ترجمهی ناهید فروغان
@nabayad_mikhandim
یک مادر، خودش به تنهایی یک انسانیت است.
الکساندر ژاکوب
در کتاب یادداشت‌های آلبر کامو، ترجمهی دیهیمی و خسروشاهی
ص ۴۱۰
@nabayad_mikhandim
زندگی شاید همین است: عادت کردن به چیزهایی که روزی گمان می‌کردی تحملشان ناممکن است.
دوریس لسینگ
دفترچه‌ی طلایی، با قدری تغییر
@nabayad_mikhandim
من به سنی رسیده‌ام که دیگر باید انتخاب کرد. باید یک بار و برای همیشه تصمیم بگیری کی‌ها را دوست داشته باشی و کی‌ها را ول کنی، با آنهایی که دوست داری یکی بشوی و برای جبران وقتی که با بقیه هدر داده‌‌ای تا دم مرگ از آنها جدا نشوی.
مارسل پروست
در جستجوی زمان ازدست‌رفته، ترجمهی سحابی
طرف خانه سوان
ص ۳۴۸
@nabayad_mikhandim
بهترین بخشِ حافظه‌ی ما بیرون از وجود ماست: در بادی باران‌خیز، در بوی ماندگیِ اتاقی، یا در بوی نخستین آتشی که افروخته می‌شود؛ در هر جا که بخشی از خودِ ازدست‌رفته‌مان را دوباره می‌یابیم. آن چیزی را که هوشمان، چون نیازی به آن نداشته، خوار شمرده و کنار گذاشته بود: واپسین ذخیره‌ی گذشته، بهترینِ آن؛ همان که وقتی به نظر می‌رسد همهٔ اشک‌هایمان خشکیده‌اند، هنوز می‌تواند ما را به گریه بیندازد.
برگرفته از کتاب "در جستجوی زمان ازدست‌رفته". با نگاهی به متن فرانسوی و ترجمه‌های فارسی و انگلیسی. آدرس دقيقتر: جلد دوم، اوایل بخش دوم.
📚 کارگاه تاریخ جهانگشای جوینی
👤 با تدریس دکتر محمد دهقانی
▫️ آغاز دوره: ۲۱ مهر ۱۴۰۵
▫️ سه‌شنبه‌ها، ساعت ۱۸ تا ۱۹:۳۰
▫️ ۸ جلسهٔ آنلاین در بستر گوگل میت
▫️ فیلم و فایل صوتی تمامی جلسات در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرد.
🌍 ثبت‌نام برای دوستان خارج از کشور
پرداخت شهریه از طریق PayPal یا شمارهٔ IBAN امکان‌پذیر است.
💟 برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام، لطفاً از طریق دایرکت اینستاگرام یا تلگرام با نشانی @roodnevis_Support با ما در تماس باشید.
🌿 بنیاد زبان و فرهنگ استکهلم | رودنویس
#تاریخ_جهانگشای_جوینی #دکتر_محمد_دهقانی #ادبیات_فارسی #رودنویس #بنیاد_زبان_و_فرهنگ_استکهلم
📳@thehistoryofbeyhaqi
از تمام بستگانم بیزارم. نه به این علت که بستگانم هستند، نه به این دلیل که بدجنس هستند، نه به این سبب که نسبت به آنها نظر خوبی ندارم، بلکه فقط به این دلیل که آنها مردمانی هستند که من در فاصله نزدیک به آنها زندگی می‌کنم. درست به همین علت است که من نمی‌توانم زندگی مشترک را تحمل کنم.
کافکا
نامه به فلیسه، ترجمهی اسلامیه و افتخاری
ص ۴۲۳
@nabayad_mikhandim
من خودم را ملاقات کرده‌ام و حالا می‌خواهم از خودم به‌شدت مراقبت کنم. حداقل به همان شدتی که از آدم‌های دیگرِ زندگی‌ام مراقبت می‌کنم. خودم را تنها نمی‌گذارم. خودم را نادیده نمی‌گیرم. دوباره خود را گم نمی‌کنم.
گلنن دویل ملتن
جنگجوی عشق
@nabayad_mikhandim
کاکامبو گفت: خوش‌بینی چیست؟
کاندید گفت: هیچی. میل مفرط به گفتن اینکه همه‌چیز خوب است، درست موقعی که گوینده در دوزخ است.
کاندید، ولتر، ترجمهی مرادی‌اسپیلی
ص ۷۶، با قدری تغییر
@nabayad_mikhandim
آدم با رذالت نه می‌تواند زندگی کند و نه می‌تواند بمیرد.. نه، آقایان، آدم باید با شرف بمیرد.
داستایفسکی، برادران کارامازف، ترجمهی رستگاری
کتاب نهم
@nabayad_mikhandim
«زیرِ پَتو گَرم و بیرون سَردِ بَرفه
مَلّافه‌ها تَمیز می‌شن هَفته هَفته
بَچّه‌های مامان خوابِ خوابَن…»
🎭 نمایش «پر از رنج و شگفتی»
کاری از گروه تئاتر ضروری
به کارگردانی علیرضا شیخی
نمایشی که از دلِ رنج و شگفتی، قصه‌ای برای تماشا می‌سازد.
📍 مجموعه تئاتر لبخند
🕘 ساعت ۲۱
🎟 تهیه بلیت از جاباما ایونت:
https://jabama.events/theaters/65739
من برای تو چنین دوستی هستم:
من شادی، آزادی و در یک کلام ماجراجویی تو را دوست دارم و دوست دارم برای تو مصاحبی باشم که همواره به او دلگرمی.
آلبر کامو
نامه به رنه شار
@nabayad_mikhandim
یک ساعت تمام را با افراد خانواده به این منظور خاص گذراندنم، که راهی برای "بازگشت [و نجات] از تنهایی" خودم پیدا کنم، ولی راهی پیدا نکردم.
کافکا
نامه به فلیسه، ترجمهی اسلامیه و افتخاری
ص ۳۷۵
@nabayad_mikhandim
من مثل کسی که دست محبوبش را می‌گیرد، دست تو را نگرفتم، بلکه به پاهایت چسبیدم و قدم برداشتن را برایت غیرممکن کردم.
کافکا
نامه به فلیسه، ترجمهی اسلامیه و افتخاری
ص ۳۶۲
@nabayad_mikhandim
اِوالد: زندگی کردن در این دنیا بی‌معنی است. بی‌معنی‌تر این است که آن را با آدم‌های بیچاره‌ی تازه‌ای پُر کنیم. بی‌معنی‌تر از همه این است که فکر کنیم آنها وضعشان از ما بهتر خواهد بود.
ماریان: این‌ها فقط بهانه‌اند.
اوالد: اسمش را هرچه می‌خواهی بگذار. خودم کودکی بودم که چندان هم مورد استقبال نبودم. در ازدواجی که تصویری از جهنم بود.
این زندگی آن‌قدر حالم را به هم می‌زند که نزدیک است بالا بیاورم. نمی‌خواهم مسئولیتی را بپذیرم که مجبورم کند حتی یک روز بیشتر از آنچه خودم می‌خواهم، وجود داشته باشم.
توت‌فرنگی‌های وحشی (یا محل توت‌فرنگی‌های وحشی) _ اینگمار برگمان
@nabayad_mikhandim
اکنون، هر بار که انسانی قوی می‌بینم
می‌خواهم بدانم:
در داستانت، با کدام تاریکی جنگیدی
و بر آن غلبه کردی؟
کوه‌ها بی‌زلزله قد نمی‌کشند.
کاترین مکنت
ترجمه: تیارا ظهرابی
@nabayad_mikhandim
امیدوارم به مرحله‌ای در زندگی نرسی که حس کنی تنها راه محافظت از خودت، تنها ماندن است.
ناشناس
@nabayad_mikhandim
یک نشانه‌ی بلوغ فکری این است که بفهمید تا چه اندازه خودتان، عمدی یا غیرعمدی، زندگی را به کام بقیه تلخ می‌کنید.
راهنمای عملی رواقی زیستن، ویلیام اروین
ترجمهی شادی نیک‌رفعت
منبع: کانالِ دربند
@Darbandetoam
@nabayad_mikhandim
نوشته بود:
"مدت زیادی در این جسم نخواهیم بود؛ با شرف زندگی کنیم"
ناشناس
@nabayad_mikhandim
اين کارگاه آنلاین برگزار می‌شه. از خارج از ایران هم می‌تونید شرکت کنید. توضیحات بيشتر در کپشن هست.
ثبت‌نام:
@roodnevis_Support
نوشته بود:
"زندگی شاید مرا بدخُلق کرد، اما در بدذات کردن من موفق نشد!"
ناشناس
@nabayad_mikhandim
همه؟ همه را کشتند؟! گفتید همه را؟
آسمان می‌نگریست و در پناهشان نگرفت؟!
این جمله، دیالوگ "مکداف" است در نمایشنامه‌ی "مکبث" شاهکار بزرگ شکسپیر. درست لحظه‌ای که به مکداف خبر می‌دهند که فرزند کوچکش و همسرش و تمام افراد خانه‌اش را کشته‌اند.
[ترجمهی تهامی است]
شاید حرفم را به خدا باید بگویم. اما در عمیق‌ترین ورطه‌ها هستم و دعا کردن یادم رفته است.
آرتور رمبو، فصلی در دوزخ
ترجمهی عباس پژمان
ص ۶۲
@nabayad_mikhandim
با شریف‌ترین افرادی که می‌توانی پیدا کنی، معاشرت کن؛ بهترین کتاب‌ها را بخوان؛ با آدم‌های بزرگ زندگی کن؛ اما یاد بگیر که به‌تنهایی خوشحال باشی.
سال بلو، رَوِلشتاین
@nabayad_mikhandim
پیش‌فروش روزهای نخست در سایت جاباما-ایونت.
لینک در انتهای پیام هست
گفت: «من و همسالانم جوانی نکرده پیر می‌شویم.»
گفتم: «آینده پاداش این مشقت‌ها را خواهد داد.»
گفت: «سال‌هایی را که از دستمان رفته چه کسی به ما پس می‌دهد؟»
همه می‌میرند، سیمون دوبوار، ترجمهی مهدی سحابی
@nabayad_mikhandim
تنها شادی‌ام این است که هیچکس نمی‌داند کجا هستم. کاش می‌توانستم همین را تا ابد کش بدهم! خیلی دلخواه‌تر از مرگ است.
کافکا
نامه به فلیسه، ترجمهی اسلامیه و افتخاری
ص ۴۹۶
@nabayad_mikhandim
توصیه می‌شود که بگذاریم هر کس، چه زن، چه مرد، گاهگاه احساس کند که می‌توانیم از او صرفنظر کنیم: این کار، دوستی را مستحکم می کند. حتی نزد بعضی‌ها بی‌فایده نیست که گاهی رفتار خود را با ذره‌ای تحقیر نسبت به آنان بیامیزیم.
آرتور شوپنهاور
در باب حکمت زندگی، ترجمهی محمد مبشری
@nabayad_mikhandim
گمان می‌کنم نه دوست کسی هستم و نه دشمن کسی و نه محبوب کسی. تقریبا هیچ نوع رابطه‌ای با انسان‌ها ندارم.
ناشناس
@nabayad_mikhandim