2499
از یک عکس، یک جمله؛ از یک جمله، یک زاویهی تازه. نوشتن را با نگاه آغاز میکنیم. با هم میآموزیم متنهای کوتاه، الهامهای بلند، و آموزههایی موجز برای نوشتن. @ShSepehri1 ادمین @shotnote1 ✍️ #شهلا_سپهری 🎬کانال سینمایی @Honarefilmnameh
🫧
مرگ مثل گربه ای هر لحظه ممکن است روی تختم بپرد من واقعا برای همسرم متاسفم، این بدن خشک و رنگ پریده را خواهد دید تکانش خواهد داد و بعد احتمالا خواهد گفت: هنک! هنک پاسخی نخواهد داد. مرگ نگرانم نمی کند.نگرانی ام همسرم است که بعد از من با تلنبار هیچ تنها می ماند. می خواهم به او بفهانم که تمام شب هایی که کنارش خوابیدم حتی آن جر و بحث های بی سر و ته همه برایم باشکوه بودند. و آن دو کلمه ی دشواری که هیچوقت جرئت گفتن شان را نداشتم ؛ دوستت دارم …
چارلز بوکفسکی
سوختن در آب غرق شدن در آتش
ترجمه: پیمان خاکسار
@shotnote1
❇️عناصر مهم در هنر نویسندگی خلاق از دید ایزابل زیگلر شامل موارد زیر است:
🔻خلاقیت و تخیل: نویسنده باید توانایی خلق ایدهها و تصاویر نو و منحصربهفرد را داشته باشد.
🔻طرح داستان: داشتن ساختار منسجم و روایت مشخص که مخاطب را به سمت نقطه اوج داستان هدایت کند.
🔻شخصیتپردازی: طراحی شخصیتهای باورپذیر و جذاب که بتوانند احساسات و انگیزههای انسانی را به خوبی منتقل کنند.
🔻زبان و سبک نوشتار: استفاده هوشمندانه و هنرمندانه از زبان برای خلق فضا و انتقال پیام، به گونهای که متن زنده و گیراتر باشد.
🔥کانال VIP 🔥
مجموعه ای از بهترینهای تلگرامی
بر حسب علاقه کلیک کن
👈آموزش هوش مصنوعی
👈آموزش ادبیات و شعر
👈آموزش گل و گیاه
👈آموزش تربیت فرزند
👈آموزش رشد اقتصادی و سواد مالی
👈آموزش زبان انگلیسی
👈آموزش زبان عربی
👈آموزش توسعه فردی
👈کتابخانه
👈ذهن و مدیتیشن
👈پادکست های ارزشمند
👈هنر
👈روانشناسی
👈حقوق
👈آشپزی
👈مهارت های زندگی
👈رسانه و فرهنگ و موسیقی
👈اتیکت و آداب معاشرت
👈خانه های قدیمی و نوستالژی بچگی
💥 پیشنهاد ویژه 🤩
👈محصولات مقوی و خوشمزه
🎯هماهنگی تبادل و تبلیغات:
@rti_ebi
مثال:
یک دختر خانم با همین روش کلمهی «کوتاه» را پیدا کرد و این متن را نوشت:
«کوتاه، کوتاه، قدم کوتاه، دویدن کوتاه، شلوار کوتاه، هیچی چی ندارم دربارهی کوتاه بگویم. چه اهمیتی داره؟ اصلا کی اهمیت میده. به جز نامزد سابق احمق من. از همان نوجوانی هیچی دربارهی شلوار کوتاه نمیدانستم. زنها و دخترها خیلی دوست دارند تو جوانی شلوار کوتاه بپوشند. درست همون طور که اون دوست داشت من شلوار کوتاه بپوشم. بله، اون دقیقا کسی بود که بی بند و باری را دوست داشت. اون وقت من را متهم به بیوفایی میکرد. چه انتظارات تهوعآوری داشت. من باید زودتر میفهمیدم چه آدم زیادهخواهی بود. عجب کثافتی. چه آدم عوضیای. عجب هرزهای. خیلی خوشحالم که خیلی دیر نفهمیدم. بعد از این که همه چیز بین ما تمام شد توی مراسم تشییع جنازهی مادرم همهی نامههایم را آورد و بهم پس داد. هیچ وقت نمیخواهم به اون روزهای وحشتناک فکر کنم...»
▫️✨▫️✨▫️✨
زاویه دید؛@shotnote1✍✨ Читать полностью…
اول شخص محدود چونکه راوی «من» است و فقط به درون خودش (افکار، احساسات، خاطرات) دسترسی دارد.
«شکاف»
او گفت: «من نمیتوانم بیش از این زندگی کنم، به خودت نگاه کن!» پرسیدم: «هاه؟»
به خودت نگاه کن! روی آن صندلی لعنتی نشستهای! شکمت از زیرپیراهنت بیرون زده، با آتش سیگار تمام پیراهنهایت را سوزانده و سوراخ کردهای!
تمام کاری که انجام میدهی لیسیدن آن آبجوی لعنتی است، بطری پس از بطری، از این کار چه چیزی به دست میآوری؟ به او گفتم: «مضره؟ راجع به چه چیزی حرف میزنی؟»
هیچ چیز اهمیت ندارد و ما میدانیم که هیچ چیز اهمیت ندارد و این است که مهم است.
تو مستی! بیخیال، عزیزم، بیا بیخیالش شویم، مسئلهای نیست...
نه برای من! او جیغ زد: «نه برای من!» او به حمام دوید که آرایشش را انجام دهد. من بلند شدم تا یک آبجوی دیگر بردارم. برگشتم و سر جایم نشستم وقتی که او از حمام بیرون آمد بطری جدیدی در دهانم داشتم.
او جیغ زد: «خدای من! تو منزجر کنندهای!»
من با بطری در دهانم خندیدم،با دهان بسته، یک دهان پر از آبجو روی زیرپراهنم تف کردم.
گفت: «خدای من!» در را کوبید و رفته بود...
من به در بسته و دستگیرهی در نگاه کردم و به طور غریبی احساس تنهایی «نمیکردم».
چارلز بوكفسکی
✨✍
وقتی می نویسم که حس نوشتن داشته باشم و هر روز هم این حس را دارم.
#ویلیام_فاکنر
@shotnote1
مهِ دره و گَردِ راه
((نویسنده: مهشید امیرشاهی))
دو طرف جاده سبز بود و خرم، خط تپهها نرم و تا افق، درختها تنگ هم و پشت به پشت هم. نوک تپهها در مه بود و مه از لابلای تپهها به دره ریخته بود. مثل پلههای بلوری که نرم نرم تا آسمان میرفت. هوا صاف بود، نسیم خنک بود، جاده خلوت بود. از زیبایی چشمانداز و از زلالی هوا، دل زن نرم و مهربان میشد. برای همهی پسرهایی که کنار جاده تمشک میفروختند، یا دخترکهایی که جارو، دست تکان میداد و به عابرین عبوس میخندید.
فکر کرد: حتما دل او هم از قشنگی راه و سبزی درهها و نرمی تپهها و لغزندگی مه، مثل دل من نرم شده است.
از این فکر شکفتهتر شد و برای بچههای تمشکفروش و جاروفروش با هیجان بیشتر دست تکان داد و به رهروان ترشرو، شیرینتر خندید.
چند پرنده سفید، به سفیدی مهی که در چین تپهها و لابهلای برگها جا کرده بود، در هوا بال بال زدند و چرخیدند. زن به بهانه دنبال کردن یکی از آنها به طرف مرد برگشت. مرد جاده را نگاه میکرد.
زن فکر کرد: نه پرندهها را میبیند نه مرا.
و وقتی سر برگرداند پرندهها هم دیگر نبودند.
سرپیچ مرد بوق زد و صدای بوق به دره غلتید و توی مه پیچیده شد. کامیونی از روبرو میآمد. گرد آلود و غمزده بود. بوقش مثل سوت کشتی یک خط دراز صدا بود؛ آواز وداع بود، جدایی بود، تنهایی بود.
زن آه کشید و فکر کرد....
@shotnote1 ✍✨
❇️شروع داستان
مدار صفر درجه
احمد محمود
🫧
آشتی کردن، بخشیدن.
چه واژههای ریاکارانهای
آدم باید فراموش کند،
همین!
#سیمون دوبووار
@shotnote1 🍃✨🍃
کاج ها وارونه اند
✍سامان نورایی
فردای آن روز ابرهای تیره باز هم مهمان آسمان بودند و قطرههای پراکنده باران همچنان گاه و بیگاه از آسمان فرو میافتادند. مسیری را که باید از مهمانسرا تا عمارت با پای پیاده طی میکرد، به سبب رگبار نیمه شب پر از گل و لای بود.
حواسش را حسابی جمع کرد تا آرام قدم بردارد و تکههای کوچک گل شلوار تازه اش را کثیف نکند. قدمهایش کوتاه تر از حد معمول شده بود و همین به نحو چشمگیری از سرعتش میکاست.
سرانجام با اندکی تاخیر به ساختمان سنگی عمارت رسید و مقابل در آهنی اش ایستاد، اما بلافاصله توجهش به منظره غریبی جلب شد. از آن سوی میلههای زنگ زده فلورا را دید که با کلاهی توری بر سر و عینک پهن آفتابی بر صورت کنار مسیر شنی ایستاده است، در حالی که دهها کلاغ با پرهای چرب و نیمه خیس بالای درختان باغ یا روی زمین به دورش جمع شده بودند.
@shotnote1🍃✨🍃
تعداد آدم ها و اشیایی که در گذشته آدم دیگر حرکتی ندارند، دیوانه کننده است.زنده هایی که در دخمه های زمان سرگردانند...
لویی فردینان سلین، سفر به انتهای شب
🫧
هنگامیکه ما به آن شهر بزرگ رسیدیم که همان شهر راون بود، هوا تاریک شده بود. اما هنوز میتوانستیم درختهای کاج انبوه و برجهای گرد آن را در نیمه تاریکی تمیز بدهیم. نسیم دریا بهتنهایی ما میوزید و خنکمان میکرد. پیشنهاد کردم که زمستان را اینجا بگذرانیم. موسم باران آغاز شده است. سطح آب رودخانهها بالاآمده و هیچ کجا نمیشود رفت. طرفای شب در یک میدان وسیع توقف کردیم. در میان میدان یک مجسمهٔ مسیح بود که میشی را به دوش داشت. همان میش دورافتاده از گله را که به آغل بازمیگرداند.
به پیشروی ادامه دادیم. درحالیکه پایمان از برخورد با سنگها یا با شاخههایی که باد از درخت جدا کرده بود و به زمین انداخته بود، میلغزید. سردم بود. گرسنه بودم و پاهایم آنقدر درد میکردند که نمیتوانستم راه بروم. اندکی بعد رسیدیم به صومعه. در بسته بود. اما حجرهها هنوز روشن بودند. فرانسوا طناب زنگ را کشید و من که از شدت سرما بهکلی رنجور و بیحس بودم، در گوشهای نزدیک در نشستم و قوز کردم. گوشمان را تیز کرده بودیم و منتظر بودیم ببینیم آیا دربان خواهد آمد تا در را به رویمان باز کند یا نه...
سرگشته راه حق
نیکوس کازانتزاکیس
@shotnote1 🍃✨
🎁برای مدت کوتاهی میتونید بدون هزینه به این مجموعه VIP دسترسی داشته باشید.
✅برای ورود، متن رو لمس کنید، یا از طریق کلیدهای پست قبل وارد شوید. 😞
🫧
دو زندگی داشتم که هر دو نیز دروغ بودند: در ملا عام دغلباز بودم، نوه کذایی شارل شوایتزر معروف شمرده می شدم؛ تنها که بودم، در غم و غصه های خیالی غرق می شدم. افتخار کاذب خود را با گمنامی ای کاذب تصحیح می کردم.
برای گذشتن از یک نقش به نقش دیگر مشکلی نداشتم. در همان لحظه ای که می رفتم تا چکمه های مخفی خود را بپوشم، کلید در قفل می چرخید، دستان مادرم، گویی ناگهان فلج شده باشند، روی شستی های پیانو از حرکت باز می ماندند، من خط کش را در کتابخانه می گذاشتم و می رفتم تا خود را در آغوش پدربزرگم بیندازم، به طرف صندلی دسته دارش می رفتم، کفش های راحتی اش را برایش می آوردم و درباره روزی که گذرانده بود با قید نام شاگردانش پرس و جو می کردم...
ژان_پل سارتر
[خودزندگینامه]
@shotnote1✍
🫧🫧
باران که بند بیاید
تازه خاطرات شروع میکند به چکه کردن...
@shotnote1 🫧
هنر ؛ درنگ ماست بر واقعیت جاری زندگی...
🫧
هیچ چیز راحتم نمیکند،؛
نه دریا، نه آفتاب، نه درختها، نه آدمها،
نه فیلمها، نه لباسهایی که تازه خریدهام.
نمیدانم چه کار کنم
بروم و سرم را به درختها بکوبم، داد بزنم،
گریه کنم، نمیدانم.
از نامهای فروغ فرخزاد
به ابراهیم گلستان
@shotnote1 ✉️
محمدحسن شهسواری✨✨
تمرین:
🫧
آلبر کامو زمانی نوشته بود:
«انسان، بیش از آنکه با گفتههایش انسان باشد، با چیزهایی که برای خود نگه میدارد انسان است.» و به نظر میرسد گربهها این را خوب میفهمند. آنها توضیح نمیدهند.
زندگی را با پیچ و با شکوهی از سر میگذرانند؛ دنبال طعمۀ نامرئی میدوند، در پرتو آفتاب به خواب میروند، و در چارچوب درها ظاهر میشوند؛ انگار با اشارهای کیهانی فراخوانده شدهاند.
❤️ @shotnote1
🫧
تو در فاصلهی صامت و خالی بین ترکگفتنها غمگینی. مثل مهی که از دریا برخیزد،
آن خلأ به قلبت راه میگشاید
و زمان درازی آنجا میماند
و سرانجام قسمتی از وجودت میشود.
هاروکی موراکامی
@shotnote1
✨🍃✨
خیلی از مردم وقتی ببینند چیزی دارند که مورد علاقه فرد دیگری است، آن چیز ناگهان برایشان عزیز میشود! چیزی که یک لحظه دیگر ممکن است آن را دور بیندازند برایشان مهم و قیمتی میشود. زیرا یک نفر دیگر مشتاق داشتن آن است و میخواهد از آن استفاده کند..!
کتاب :قطار به موقع رسید
هاینریش_بل
@shotnote1
📠
هر داستانی دو بخش اصلی دارد:
الف. تجسم؛
ب. ادبیات اثر.
✍یکی از مهمترین عواملی که باعث قوی شدن فضاسازیهایتان میشود، تجسم است؛ شما قبل از اینکه بخواهید دست به قلم شوید، ابتدا باید فضای مورد نظرتان را به خوبی مثل یک فیلم در ذهنتان تصور کنید. به طوری انگار خودتان توی آن فضا حضور دارید و نقش بازی میکنید.
@shotnote1 🫧🍃
گزیدهای از 🫧
صادق_هدایت
یکی از همکارام میگفت بچه بودم روضه داشتیم خوابیده بودم بیدار شدم دیدم گشنمه رفتم آشپزخونه دیدم پام رفته تو سینی حلوا .... کف آشپزخونه پر سینی حلوا نذری ... دیدم گند زدم یه پایی رفتم تو اتاق پامو با یه پارچه پاک کردم دیدم صدای جیغ میاد ... گفتم آقا گندش در اومد ... رفتم نگاه کنم دیدم همه میزنن تو سرشون چند نفر غش کردن که حضرت پاشو گذاشته تو سینی ... اون سینی رو با همه حلوا ها قاطی کردن همه محل صف کشیدن یه ذره ببرن ...
شب بابام میگفت حلوا بخور بدبخت شفا بگیری جا پای حضرت ...است!
شادی نامه انجیر
@shotnote1 ✍✨
❇️شخصیت پردازی غیر مستقیم
درسی از احمد محمود
«یکی از روزهای آبان شصتویک بود. ساعت دهونیم صبح." خب، از همین جملهی اول معلوم است که این یک داستان نیست. این یک گزارش است. یک گزارشِ خبری است. ژورنالیسم است. در داستان، ما اخبار را به این ترتیب به خواننده نمیرسانیم. مثلاً میتوانستی بگویی "سوار تاکسی شد و از او پرسیدم ساعت چند است؟" اطلاعات را باید شخصیتهای داستان به خواننده بدهند، نه نویسندهی داستان. خواننده حرف نویسنده را باور نمیکند. شخصیتها خودشان باید حرف بزنند.
داستان به عقیدهی من یعنی تعریفِ حرکت. یعنی رویدادها جریان پیدا میکنند و در طی جریانشان برای خواننده تعریف میشوند. ما نباید بنشینیم و یک مشت عکس را برای خواننده تعریف کنیم. ما یک حرکت را میبینیم و آن حرکت را برای خواننده تعریف میکنیم.»
©️از کتاب «محمود، پنجشنبهها، درکه»
@shotnote1 ✨✍
❇️برای خلق شخصیت از کجا شروع کنیم؟
خلق شخصیت مراحل مختلفی دارد:
مثال از "شازده کوچولو" (اثر آنتوان دوسنت اگزوپری):
● فکر اولیه: پسری کوچک و کنجکاو که از سیاره کوچک خود به سیارات دیگر سفر میکند.
● خطوط کلی: پسری کودکانه، معصوم و ساده لوح.
● هسته شخصیت: جستجوی معنای زندگی و ارزشهای انسانی.
● ویژگی متناقض: در عین سادگی، بینش عمیقی به زندگی و احساسات انسانها دارد.
● عواطف و اصول: مهربان، عاشق گل خود، و دلسوز نسبت به دیگران.
● خصوصیات جزیی: همیشه با گوی و لباس خاص خودش دیده میشود و اغلب با تفکر عمیق به مسائل نگاه میکند.
این مثال نشان میدهد چگونه خلق شخصیت به مراحل مختلفی نیاز دارد که باعث باورپذیر و چندبعدی شدن شخصیتها میشود.
🫧
تازگی دارم دفتر خاطرات یکی از وزرای کابینه ی فرانسه را می خوانم که توی زندان نوشته. او به دنبال قضیه ی پاناما افتاد زندان. با چه شور و شوقی راجع به پرنده هایی که می تواند از پنجره ی زندان ببیندشان می نویسد؛ پرنده هایی که وقتی وزیر کابینه بوده، اصلا توی نخشان نبوده. البته حالا هم که آزاد شده دیگر توی عالم آن ها نیست... همین طور هم شما، اگر یک دفعه ی دیگر مسکو زندگی کنید به آن شهر توجهی نخواهید کرد.
ما خوشبخت نیستیم و نمی توانیم هم باشیم؛ ما فقط خواهان خوشبختی هستیم.
📁 مجموعه ای منسجم از کانال های «علمی، فلسفی، تاریخی، هنری، سیاسی و Pdf انواع کتاب های نایاب و ممنوعه».
{برای مدت کوتاهی میتونید بدون هزینه به این مجموعه VIP دسترسی داشته باشید}
⏳ برای ورود، متن رو لمس کنید، یا از طریق کلیدهای زیر وارد شوید.
❇️ دیالوگ ماندگار
سکانس کلیدی اتاق آینه از فیلم «پاریس، تگزاس» که حسرت، عشق، تلخی و جدایی را با زبان بسیار ساده و عمیق بیان میکنند.
•جین:پس به نظر میاد که خیلی خوشبخت بودن.▫️▫️▫️▫️▫️✍
•تراویس: بله خیلی اونا راستی راستی شاد بودن و مرد خیلی زنش را دوست داشت جوری که بیشتر از او ممکن نبود وقتی روزها میرفت سر کار یدید که نمیتونه از زنش دور بمونه بنابراین کارشو ول کرد فقط به این خاطر که پیش اون باشه وقتی پولشون تموم شد یه کار دیگه گرفت و بازم کارشو ول کرد اما خیلی زود زد نشون داد که نگرانه
•جین: واسه چی؟
•تراویس: حدس میزنم واسه پوله
•جین( میخندد) منم این احساسو میشناسم.
به کانال نویسنده تک شات بپیوندیدЧитать полностью…
@shotnote1 ✨