2499
از یک عکس، یک جمله؛ از یک جمله، یک زاویهی تازه. نوشتن را با نگاه آغاز میکنیم. با هم میآموزیم متنهای کوتاه، الهامهای بلند، و آموزههایی موجز برای نوشتن. @ShSepehri1 ادمین @shotnote1 ✍️ #شهلا_سپهری 🎬کانال سینمایی @Honarefilmnameh
📝 ۳.تمرینهای موقعیت برای آشکارسازی شخصیت
🔻 واکنش در شرایط غیرمنتظره:
شخصیتتان در یک ترافیک سنگین، ناگهان ماشینش خراب میشود. واکنش او چیست؟ آیا عصبانی میشود؟ خونسرد راه حل جستوجو میکند؟ به دیگران کمک میطلبد؟
🔻انتخاب اجباری بین دو بد:
شخصیت مجبور است بین نجات جان یک دوست یا فاش نکردن یک راز بزرگ (که به بسیاری آسیب میزند) یکی را انتخاب کند. انتخابش چیست و چگونه آن را توجیه میکند؟
@shotnote1✍🍃
▫️▫️▫️▫️
رابرت مک کی / از کتابِ داستان
«این یکی از عقاید مادرم بود و آن را غالبآ تکرار میکرد که انسان بالاخره به همهچیز عادت میکند.»
بیگانه
آلبرکامو
✨✍@shotnote1
📝تمرینهای دیالوگ و تعامل
🔻گفتوگوی بیکلام:
دو شخصیت را در یک موقعیت (مثلاً اتاق انتظار بیمارستان) قرار دهید بدون اینکه حتی یک کلمه حرف بزنند. فقط از طریق حرکت، حالات صورت و رفتار، یک کشمکش یا ارتباط عاطفی را نشان دهید.
🔻 گفتوگوی تلفنی یکطرفه:
یکی از شخصیتها در حال صحبت کردن با تلفن است. ما فقط حرفهای او را میشنویم، اما از پاسخهای طرف دیگر، موضوع مکالمه و رابطهٔ آنها را حدس میزنیم.
@shotnote1✍✨🍃
ما به خاطر اندوهمان همیشه طنزپردازی میکنیم. انسان تنها حیوانیست که میخندد و تنها حیوانی هم که میداند باید بمیرد. از آنجایی که این را میدانیم، لبخند میزنیم تا تمام زندگی را به گریستن نگذرانیم.
امبرتو اکو
@shotnote1✍
@honarefilmnameh
دیالوگ 🪄
عقل سلیمت به مادرت رفته ولی مثل پدرت وسواس شیطانی داری. میتونم ببینم که دارن با هم مبارزه میکنن، ولی بزار مادرت برنده شه...
سریال پیکی بلایندر/ نقابداران
@shotnote1✍
@honarefilmnameh🎬
🎁به مناسبت شب یلدا 🔥☄
پک یلدا VIP
تقدیم به تو که بهترینی
امشب رایگان دریافت کن
👇👇👇👇
/channel/addlist/Kgs6gj3eAuljOTM8
😍بفرست برای بهترین زندگیت 🛍🍭
💎پیشنهاد ویژه برای کسب درآمد دلاری💰
تحلیل آموز
@Tahlil_Amooze👈👈
راهنمایی برای تحلیل 📝📊
ارتقای بینش مالی و اقتصادی 📚
📝
۲. تمرینهای عمق روانی
✏️ ترس اصلی و خواستهٔ اصلی:
برای هر شخصیت، دو احساس را دقیق و متضاد تعریف کنید.
📝 مثال: خواسته: عشق و پذیرش؛ ترس: طرد شدن.
سپس ببینید چگونه ترسش مانع رسیدن به خواستهاش میشود.
✏️رمزگشایی از یک شیء:
شخصیتتان یک شیء کوچک (یک قفل قدیمی، عکس، کلید) همیشه همراه خود دارد. داستان آن شیء و دلیل همراه بودنش را بنویسید.🪄
@shotnote1✍👇
🏵✍ایده:
بفرض ته انباری یا جایی میان اثاثیه قدیمی فیلمی که متعلق به سالها پیش است پیدا میکنید.
این فیلم متعلق به کدام یک از اجداد شماست؟ چه رازی در آن است که سالها پنهان مانده؟
🏵شخصیت ها از دید من:
یک آقای سیبیل نیچهای که کمی خشن است. آن آقای خوشتیپ که باگلوله برفی دوچرخهسوار راسرنگون میکند،دوچرخهسواری که معلوم نیست به کجا میرفت وچرامسیرش راتغییر داد. آن زنان و آن دو نفری که محافظهکارانه دورایستادهاند و تماشا میکنند،سالهاست که هیچکدام وجود فیزیکی ندارند.
اما مردی که انتهای فیلم پس از پرتاب گلوله برف بنظر ناپدید میشود....
📝💢غلامحسین ساعدی، نامه به برادرش
«احساس میکنم که از ریشه کنده شدهام. هیچ چیز را واقعی نمیبینم. خیال میکنم که داخل کارت پستال زندگی میکنم. از دو چیز میترسم: یکی از خوابیدن و دیگری از بیدار شدن. سعی میکنم تمام شب را بیدار بمانم و نزدیک صبح بخوابم و در فاصله چند ساعت خواب، مدام کابوسهای رنگی میبینم. مدام به فکر وطنم هستم. مواقع تنهایی، نام کوچه پس کوچههای شهرهای ایران را با صدای بلند تکرار میکنم که فراموش نکرده باشم. نه جلوی مغازهای میایستم، نه خرید میکنم؛ پشت و رو شدهام. در عرض این مدت یک بار خواب پاریس را ندیدهام. تمام وقت خواب وطنم را میبینم.»
@shotnote1
چوانگ تزو :
دیشب خواب دیدم که پروانه ام و امروز وقتی بیدار شدم سوال برایم پیش آمده که من حقیقتا انسانی هستم که خواب دیدم پروانه ام یا حقیقتا پروانه ای هستم که خواب می بینم انسانم.
پ.ن✨
این گفته مرتبط با فیلم تلقین، inception است.
✨✨🫧
"فقط کافی است یک بار در خواب پرواز کنی. بعد از آن، در بیداری هم هر پرشی، حسی از آن بالها را در پشت شانههایت نگه میدارد."
☆تم انگیزه
@shotnote1✍✨
من یک سایهام. فراری، در دل شهری پوشیده از غم. در اندوهی ابدی، به پرواز درمیآیم. در کنارههای رود آرنو به زحمت پیش میروم. نفسم بند آمده... به سمت چپ میپیچم و از مسیر کاستلانی راهی شمال میشوم و ازدحام سایههای یوفیزی را پشت سر میگذارم و هنوز تعقیبم میکنند.
@gardoonedastan
📚دوزخ /دن_براون
گِرِگ: […] نویسندگی حسابی راضیت میکنه؟ از اون کارهاست که دوست داری انجام بدی... یا اینکه دست خودت نیست؟
دیک: (میخندد) آره، «دست خودم نیست». کافیه کوکم کنی تا برم بشینم پای ماشینتحریر. نوشتن واسه من یه کار عادیه. همون قدر برام عادیه که برای بقیه بادومزمینی خوردن، سینما رفتن یا زدن به دلِ جاده.
بخشی از مصاحبهی گِرِگ ریکمن با فیلیپ کی. دیک / چاپشده در کتاب فیلیپ کی. دیک: از زبان خودش/ ترجمهی امیرمحمد شیرازیان
@shotnote1✍✨🍃
🎴یک موقعیت دراماتیک فشرده:👆
🔆ایده: "در قدیمی قفلزده"
این عکس رو تو صفحه اول گوگل دیدم. به نظرم میتونه خیلی ماجراساز باشه.
فکر میکنید آخرین کسی که آن را گشود یا قفل کرد، چه داستانی برای گفتن دارد؟
@shotnote1✨✍
تصور مرگ با کمین آرام یا سریدن بی صدای مارها، مثل همه ی تصورات خوفناک که ما را به زمین پرت می کند، سراغ ما می آید، انگیزه های ناگهانی یک آن خفه مان می کند، اما بعد همه محو می شوند و ما به زندگی ادامه می دهیم. افکاری که ما را به بدترین شکل جنون، به اندوهی ژرف سوق می دهد، همیشه دزدانه و آهسته و تقریبا نامحسوس نزدیک می شود، درست مثل مه که مزرعه مان را می گیرد یا مثل سل که شش ها را.
خانواده پاسکوآل دوآرته
کامیلو خوسهسلا
@shotnote1
خسرو شکیبایی : مردم منو می دیدن میگفتن مخش تکون خورده . ولی من به مامانم می گفتم من دلم تکون خورده نه مخم . مادرم می گفت گور بابا مخ تو دلت قد صدتا مخ می ارزه ، به خدا گفت ، به همین زمین قسم گفت ...
اندیشه فولادوند : مادرت نپرسید عاشق کی شدی ؟ نپرسید اسمش چیه ؟
خسرو شکیبایی : مادرا که از آدم چیزی نمی پرسن . همه چیو خودشون می دونن ...
🎥 ستاره بود / فریدون جیرانی
@shotnote1✍
@honarefilmnameh
❇️عباس کیارستمی
نقدِ «بیخطایی»:
«در هنر، خطاها گاهی ارزشمندتر از درستیها هستند. یک تصویر لرزان، یک نور ناخواسته، یک صدای تصادفی—گاهی همینها اثر را انسانگونه و زنده میکنند. از اشتباه نترسید؛ از بیاحساسی بترسید.»
@shotnote1✍
@honarefilmnameh
❇️"چطور یک نویسنده ایرانی شدم"
✨شهریار مندنی پور
چطور یک نویسنده ایرانی شدم"
_پیش خودم گفتم هر طوری بشود، نشود باید ته توی این قضیه را دربیاورم. چندُ چندین بار خواستم زیر زبانش را بکشم ، چیزی بروز نداد. کُلتش همیشه همراهش هست. عصر، بیشتر شبها ، از سرکار یا از خانه یکی از صیغههایش که میآید، مستقیم میگذاردش روی سر تلویزیون، دم دستش. حالا هم که خبری نیست، هنوز میترسد از ترور. شبها
میگذاردش زیر متکایش. یک عصری، همین حدودِ یک، یک ساعتی نگذشته بود از آمدنش که هول هول پرسید کو کلتم؟ چه میدانستم من؟ کارم درآمد. اصلن هر وقت میآید خانه ازش دلشوره میگیرم. بعد که دید پیدا نمیکنم خودش هم شروع کرد گشتن که مثلن مثل همیشه دست و پا چلفتی هستم. توی خانه هر چی بود و نبود را زیر و رو کرد وُ به هم ریخت.
خانم! نبود که نبود. گفتم لابد نیاوردیش. ده بار بیشتر جیبهایش را گشت. کلافه شده بود. مانتو و لای چادر مرا هم گشت...
@shotnote1✍🍃
🎴وودی آلن
مریل استریپ: فکر می کنی خدایی اون بالا وجود داره؟
وودی آلن: اگرم وجود داشته باشه، اونقدری که تو نشون میدی بالا نیست!
@shotnote1✍کانال نویسنده تک شات
❇️حکایت
شخصیت پردازی
باباکرم شخصی بوده از لاتهای قدیم.
به اسم رسمی کرم کریمی.
قصاب محله بوده و همه از او حساب میبردند.
وقتی از کوچه پس کوچه های محله گذر میکرد بچه های فقیر و یتیم و بیچاره ای در طول مسیرش بودند که هر روزه به آنها کمک میکرد و با یک آبنبات آنها را خوشحال میکرد.
طوری شده بود که این بچه ها او را دوست داشتند و بابا کرم صدا میکردن.
و هر وقت از دور میآمد بچه ها با شادی دست میزدند و صدا میزدن باباکرم، باباکرم...
و آقاکرم قصاب هم برای خوشحال کردن بچه های فقیر یک سر و گردن و نیز حرکات دست و مدل بابا کرم امروزی از کنار آنها میگذشت و بعدها با اضافه کردن حرکات دیگر رقص بابا کرمی را تکمیل و تا هم اینک ماندگار و از رقصهای به نام ایرانی باقی ماند.
@shotnote1✍
📝تمرینهای شخصیتپردازی برای داستاننویسی
دیالوگ/ بهرام_بیضایی
/ سگ کشی /
+ اون ارزشش رو نداره،
خیلی بهش وفاداری،
- من به ارزش خودم فکر می کنم.
@shotnote1 ✨🍃
💢الهام بخش
خوابها بیش از آنکه «داستان» باشند، تکهفیلمهای احساسیِ درهمتنیدهای هستند که ذهن ما آنها را در قالب یک روایت تا حدودی منسجم میریزد تا بتوانیم به یاد بیاوریم و — شاید — درکشان کنیم.
مغز در خواب، به جای دنبال کردن داستانی خطی، بیشتر در حال پردازش هیجانی و نمادین اطلاعات و خاطرات است.
💢خوابها، در ساختارِ ظاهری و تجربهی درونی، معمولاً چند ویژگی کلیدی دارند:
۱. ناپیوستگی و گسست منطقی (عدم تبعیت از علیت روزمره)❇️
· صحنهها، شخصیتها و رویدادها میتوانند ناگهان و بدون دلیل منطقی تغییر کنند.
· مثال: یکبار در آشپزخانه هستید، بار دیگر بدون گذر زمان در کوهستان.
۲. تغییر شکل و ادغام نمادها❇️
· اشیا، مکانها یا افراد میتوانند ویژگیهای یکدیگر را بگیرند یا در هم ادغام شوند.
· مثال: چهرهی دوست و درخت یکی میشوند. یا خانهی شما، کلاس درس میشود اما بوی داروخانه میدهد.
۳. حضور نمادها و استعارههای شخصی❇️
· بسیاری از عناصر خواب، تجسم مستقیم نیستند، بلکه نمادهایی از ترسها، آرزوها، خاطرات یا تعارضات درونیِ بیننده هستند.
· مثال: تعقیب شدن ممکن است نماد فرار از مسئولیت باشد. دندانهای ریختن ممکن است نماد اضطراب از کنترل از دست رفته یا ترس از کهنگی باشد.
۴. تغییرپذیری قوانین فیزیکی و اجتماعی❇️
· در خواب میتوانید پرواز کنید، از دیوارها عبور کنید، مردهها را ببینید یا قوانین گرانش را نقض کنید.
· قواعد اجتماعی نیز اغلب نامتعارف هستند: میتوانید در جلسهی مهمانی برهنه باشید و کسی متوجه نشود!
۵. حضور احساساتِ شدید و غالباً خالص❇️
· احساسات در خواب اغلب بسیار شدید، خالص و بدون سانسورِ عقلانی ظاهر میشوند: ترسِ فلجکننده، شادیِ سرشار، یا اندوه عمیق.
· گاهی این احساسات، محرک اصلی شکلدهی به صحنهها هستند.
۶. فراموشی سریع یا تحریف در حین بیداری❇️
· ساختار خواب بسیار شکننده است و اغلب بلافاصله پس از بیداری شروع به محو شدن میکند.
· ذهنِ بیدار، هنگام تعریف خواب، ناخودآگاه جاهای خالی را با منطق خود پر میکند و آن را منسجمتر از آنچه بوده، روایت میکند.
۷. کیفیت «دانستن بدون یادگیری»❇️
· در خواب، اغلب چیزهایی را به طور شهودی «میدانید» بدون آنکه منبع این دانش مشخص باشد.
· مثال: میدانید آن موجود عجیب، برادرِ گمشدهی شماست، بدون آنکه شکلش آشنا باشد.
کازوئو ایشیگورو
هر چیزی که خلق میکنیم در نهایت به بخشی از ما تبدیل میشود. ما مانند هنرمندانی هستیم که رؤیاهای خود را در قالب کلمات و تصاویر بیان میکنیم، اما وقتی آن رؤیاها به واقعیت تبدیل میشوند، اغلب فراموش میکنیم که آنها در وهله اول ترسها، امید و آرزوهای ما بودهاند.
@shotnote1✍🍃
❇️ صحنه دراماتیکِ معمایی و انگیزشی
زنی در رستورانی در حال نوشیدن چای شد که ناگهان متوجه شد مگسی در چای وجود دارد و وحشت زده شد. خدمتکار رستوران چای او را به آشپزخانه برد و سپس یک چای تازه برایش آورد. اما ناگهان زن شروع به فریاد کردن کرد ، " تو برای من همون چای رو آوردی". زن چگونه متوجه این موضوع شد؟
پاسخ🔅
اون زن چای رو قبلا شیرین کرده بود و به محض مزه کردن چای جدید فهمید که چای عوض نشده!
تحلیل در پست بعدی ✨✨
حکایت🔆
دزدهای قدیم هم باوجدان بودند!
از اتوبوس که پیاده شدم، دست به جیبم کردم و ناگهان حیران شدم. جیبم را زده بودند! اما در جیبم چی بود؟ تنها ۹ روپیه و یک نامه که برای مادرم نوشته بودم:
"مادر! وظیفهام را از دست دادهام و حالا نمیتوانم برایت پول بفرستم."
سه روز میشد که آن کارتپستال در جیبم بود، اما دلم نمیشد که آن را پُست کنم. حالا ۹ روپیهام رفته بود. شاید ۹ روپیه پول زیادی نبود، اما برای کسی که بیکار شده باشد، کمتر از ۹۰۰ هم نیست...
چند روز گذشت. نامهای از مادرم رسید که پیش از خواندنش دلم لرزید. حتماً نوشته بود که پول روان کنم. اما وقتی نامه را خواندم، حیران ماندم!
مادرم نوشته بود:
"پسرم! ۵۰ روپیهای که فرستادی، به دستم رسید. تو چقدر بچهٔ خوبی هستی، هیچگاهی در فرستادن پول کوتاهی نمیکنی!"
چندین روز در این اندیشه بودم که این پول را کی برای مادرم روان کرده است...؟
چند روز بعد، نامهای دیگر به دستم رسید:
"برادر، ۹ روپیهٔ تو را با ۴۱ روپیهٔ خودم یکجا کردم و برای مادرت حواله فرستادم. تشویش نداشته باش، مادر که برای همه یکی است، مگر میشود گرسنه بماند؟"