3323
«من هستم، ما هستیم و این کافی است» ارنست بلوخ • اتوپیا • امید • آگاهی برای ارتباط با ما 🔻 https://zil.ink/utopianist
گاهی می‌خواهی یک مطلبِ تازه را یاد بگیری، اما جواب‌ها آن‌قدر پر از اصطلاح‌های سخت است که گیج می‌شوی.
هوش مصنوعی به‌طور پیش‌فرض لحنِ مقاله علمی را برمی‌دارد. برای همین اصلِ مطلب زیرِ کلماتِ قلمبه‌سلمبه گم می‌شود.
اگر جای تو بودم، از همان اول سطحِ توضیح را مشخص می‌کردم. به ماشین بگو ابتدا موضوع را به ساده‌ترین شکل بگوید و بعد قدم‌به‌قدم عمیق‌ترش کند.
پرامپت:
«تورم را طوری توضیح بده که یک بچه‌ی ده‌ساله بفهمد. بعد همان را برای یک دانشجوی اقتصاد بگو.»
وقتی اول شکلِ ساده‌ی موضوع در ذهنت بنشیند، فهمیدنِ اصطلاحاتِ تخصصی‌اش خیلی راحت‌تر می‌شود. این روش در تمامِ چت‌بات‌ها جواب می‌دهد.
🆔 @nasravi_com · #ترفند_هوش_مصنوعی
به زودی هوش مصنوعی می‌تواند به جای شما خرید کند و شما فقط سقف هزینه را مشخص کنید.
امکان خرید مستقیم هوش مصنوعی از فروشگاه‌ها فراهم شد
در حالی که آمازون جلوی ایجنت‌های هوش مصنوعی را گرفته، وول‌مارت مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. این شرکت تکنولوژی تازه‌ای آورده که به هوش مصنوعی اجازه می‌دهد از طرف مشتری خرید کند، اما کنترل سقف هزینه و تایید تراکنش در دست خود کاربر است.
منبع: TechCrunch
این تغییر نشان می‌دهد خریدهای روزمره به سمت خودکار شدن می‌روند. به نظرم گذاشتن سقف مالی تصمیم هوشمندانه‌ای است، ولی تا جا افتادن کامل سیستم بهتر است تایید نهایی خریدها دست خودمان باشد.
کوتاه‌تر:
🔹 طبق یک نظرسنجی جدید، بیش از پنجاه درصد مدیران می‌گویند ارزیابی کار کارمندان بعد از ورود هوش مصنوعی برایشان سخت‌تر شده است. · TechCrunch
🔹 مدل‌های اصلی شرکت OpenAI به‌زودی در سرویس ابری گوگل نیز در دسترس قرار می‌گیرند. · OpenAI
🌐 تازه‌ترین گزارشِ سایت: ChatGPT از ۷ آبان آگهی را بازنویسی می‌کند
🆔 @nasravi_com
#خبر_هوش_مصنوعی
💫فرصتی طلایی برای دانشجویان عزیز !⭐️
به دنیای جذاب و شگفت انگیز خوش آمدید!🌹🌹
📚جزوه و کتاب دانشجویی 🪩پروژه وcod_مقاله
👩💻برنامه نویسی_کامپیوتر 🔐هک و امنیت
🔏فیلترشکن 🧑🏫کاریابی
📗زبان ✈️ اپلای
🧑⚕👩🔬پزشکی
«دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد»
— مولانا، دیوان شمس
🆔 @nasravi_com
📸 پست برای عکاسان
عکاس نشدی که مدیر پروژه بشی. عکاس شدی که عکاسی کنی.
اما الان: عکس‌ها رو با ویت‌رنسفر می‌فرستی، واترمارک می‌زنی، پست می‌کنی، دنبال انتخاب عکس و پرداخت مشتری می‌دوی، و چند اپ و اشتراک مختلف رو سرِ پا نگه می‌داری. این ناکارآمدیه — و وقتِ هنرِ تو رو می‌دزده.
SocialsPro (socialspro.ir) برای تو ساخته شده:
✅ گالری مشتری — تحویل امن با کد PIN پیامکی؛ مشاهده، انتخاب و تأیید در یک جا
✅ واترمارک خودکار — لوگو و برند تو، خودکار
✅ خرید و دانلود فوری — مشتری انتخاب می‌کنه، پرداخت می‌کنه، همون‌جا دانلود می‌کنه
✅ زمان‌بندی شبکه‌های اجتماعی — بدون جابه‌جایی بین اپ‌ها
یک پلتفرم. از عکاسی تا تحویل تا پرداخت تا انتشار.
پنج ابزار رو به هم نچسبون. شروع کن به عکاسی.
👉 رایگان امتحان کن: socialspro.ir
#عکاسی #گالری_مشتری #SocialsPro #تحویل_عکس #عکاسی_تجاری
@socialsproir
Power of Narrative | قدرت روایت
اگر گوشی‌ات دست دیگران می‌افتد، حالا می‌توانی چت‌های خاص چت‌جی‌پی‌تی را قفل کنی.
امکان قفل کردن چت‌ها به چت‌جی‌پتی اضافه شد
چت‌جی‌پتی قابلیت جدیدی اضافه کرده که با آن می‌توانید گفتگوهای مشخصی را قفل کنید. این ویژگی برای زمانی است که گوشی را دست اطرافیان می‌دهید و نمی‌خواهید چت‌های شخصی شما را ببینند.
منبع: TechCrunch
به نظرم تغییر خیلی به دردی است، مخصوصاً اگر برای کارهای شخصی از هوش مصنوعی مشورت می‌گیری. فقط حواست باشد این قفل جلوی سرک کشیدن آدم‌های کنارت را می‌گیرد و به امنیت داده‌ها روی سرور ربطی ندارد.
کوتاه‌تر:
🔹 متا ویژگی به اشتراک‌گذاری گفتگوها را در Muse به علت لو رفتن اطلاعات شخصی کاربران موقتاً متوقف کرد. · Ars Technica
🔹 گوگل در حال آوردن هوش مصنوعی شخصی جمینای به سیستم هوشمند خودروهاست. · Ars Technica
🌐 تازه‌ترین گزارشِ سایت: Higgsfield از صفحهٔ محصول تبلیغ می‌سازد
🆔 @nasravi_com
#خبر_هوش_مصنوعی
🖋 جستارک
برای دردِ این هفته اسمی می‌گذارم: نیم‌حضور (Half-Presence).
نیم‌حضور یعنی تن اینجا، حواس جای دیگر. یعنی سرِ سفره نشسته‌ای و در گفت‌وگویی دیگری؛ در جلسه‌ای و در خبری؛ کنارِ فرزندت و در ایمیلِ فردا. نه غایبی که جایت خالی بماند، نه حاضری که کسی گرمای بودنت را حس کند — چیزی میانه: مثل چراغی که نیم‌سوز می‌سوزد و اتاق را نه روشن می‌کند، نه به حالِ تاریکی‌اش می‌گذارد.
فریبِ نیم‌حضور در حسابِ آن است: خیال می‌کنیم دو نیم‌حضور جمع می‌شود یک حضورِ کامل — هم این‌جایم، هم آن‌جا. اما حضور جمع‌پذیر نیست. دو جا نیم‌بودن، هیچ‌جا نبودن است؛ و کسی که همه‌جا در دسترس است، هیچ‌جا پیدا نیست.
و بهایش را همیشه نزدیک‌ترین‌ها می‌دهند: آن‌ها که سهمشان از ما «بودنِ کامل» بود، حالا با باقی‌مانده‌ی حواسمان سر می‌کنند — با نگاهی که میانِ صورتشان و صفحه تقسیم شده.
حضور تنها چیزی است که فشرده نمی‌شود. یا تمامش را می‌دهی، یا نداده‌ای.
🆔 @Utopianist_Nasravi
هرچقدر می‌نویسی «لحن صمیمی باشد»، خروجی هوش مصنوعی باز هم کتابی و مصنوعی درمی‌آید.
چت‌بات‌ها صفت‌هایی مثل «صمیمی» یا «جذاب» را دقیق نمی‌فهمند. تعریفِ مدل‌های هوش مصنوعی از این کلمه‌ها با تعریفِ تو فرق دارد.
به‌جای اینکه لحن را توصیف کنی، دو نمونه از متن‌های قبلی خودت را نشانش بده. وقتی الگو ببیند، خیلی سریع‌تر منظورِ تو را می‌گیرد.
پرامپت:
«این دو کپشن مالِ پیجِ من است: [کپشن ۱] [کپشن ۲]. با همین لحن و همین طول، برای محصولِ تازه سه کپشن بنویس.»
وقتی نمونه بدهی، هوش مصنوعی ریتم، طولِ جمله‌ها و کلماتِ تو را کپی می‌کند. این ترفند روی همه‌ی هوش‌های مصنوعی متنی جواب می‌دهد.
🆔 @nasravi_com · #ترفند_هوش_مصنوعی
📚 معرفی کتاب
عنوان: «من و تو»
✍🏼 نویسنده: مارتین بوبر
سال ۱۹۲۳، فیلسوفِ یهودیِ اهلِ وین کتابی نوشت به نازکیِ یک جزوه و به سنگینیِ یک عمر. حرفش این است که آدمی دو جور با جهان روبه‌رو می‌شود: «من–آن» و «من–تو». در نسبتِ «من–آن»، دیگری چیزی است برای من: به کاری می‌آید، اطلاعاتی می‌دهد، لذتی می‌رساند. در نسبتِ «من–تو»، دیگری هیچ «چیزی» نیست؛ حاضر است، تمام‌قد — و من در برابرش تمام‌قد حاضرم.
بوبر نمی‌گوید «من–آن» بد است؛ می‌گوید زندگی بی‌آن نمی‌چرخد، اما هر که تنها با «آن» زندگی کند، هنوز به انسان‌بودنِ خود نرسیده. و هشدارش انگار برای قرنِ ما نوشته شده: هر چه واسطه‌ها بیشتر، لغزیدن از «تو» به «آن» آسان‌تر. مخاطبی که فقط پروفایل است و پیامی که فقط اعلان، هنوز «تو» نشده است.
در هفته‌ای که از تنهاییِ متصل حرف می‌زنیم، این کتابِ کوچک شاید دقیق‌ترین قطب‌نما باشد.
🆔 @nasravi_com
#اتوپیا_و_هوش_مصنوعی — قسمت چهاردهم
قسمتِ پیش مارکوزه نشانمان داد که برای رام‌کردنِ آدم لازم نیست رفتارش را بسازند؛ کافی است خواسته‌هایش را بسازند. امشب سراغِ متفکری می‌رویم که یک قدمِ دیگر عقب رفت و گفت: قصه از این هم بزرگ‌تر است. مسئله نه این ابزار است و نه آن شرکت و نه حتی آن نظام؛ خودِ «تکنیک» به محیطِ زندگی بدل شده و منطقِ خودش را پیش می‌برد — و ما مثلِ ماهی در آبِ آن شناوریم.
ژاک الول (۱۹۱۲–۱۹۹۴) در بوردوی فرانسه حقوق درس می‌داد؛ در سال‌های اشغال عضوِ نهضتِ مقاومت بود و به یهودیانِ گریخته پناه می‌داد. در ۱۹۵۴ کتابی نوشت که سال‌ها کسی جدی‌اش نگرفت و امروز از بیشترِ کتابهای سالِ ما تازه‌تر است: «جامعه‌ی تکنولوژیک».
«تکنیک» نزدِ الول ماشین نیست؛ ماشین فقط آشکارترین چهره‌ی آن است. تکنیک یعنی مجموعِ روش‌هایی که در هر قلمرویی «کارآمدترین»اند — و این منطق دیگر از کارخانه بیرون زده: به اداره رسیده، به تبلیغات، به آموزش، به تفریح، حتی به رابطه. الول سه صفت برایش می‌شمارد که هر سه امروز آشناتر از دیروزند. تکنیک خودافزاست: هر مشکلی که می‌سازد، با تکنیکِ بیشتری «حل» می‌شود. خودمختار است: نمی‌پرسد «باید؟»، فقط می‌پرسد «می‌شود؟» — و هر چه بشود، دیر یا زود می‌شود. و تک‌معیار است: در دادگاهِ تکنیک فقط یک قانون هست — کارایی — و هر چیزی که به آن دادگاه پا بگذارد با همان یک قانون سنجیده می‌شود؛ حتی چیزهایی که با آن قانون از اساس بیگانه‌اند: بازی، آموزش، دوستی.
نتیجه را الول در تصویری می‌گوید که مو بر تن راست می‌کند: در جامعه‌ی تکنولوژیک، این ماشین نیست که به قامتِ انسان درمی‌آید؛ انسان است که به قامتِ ماشین بریده می‌شود.
چرخش به امروز؟ الول این‌ها را وقتی نوشت که نه اینترنتی بود، نه گوشی‌ای، نه مدلِ زبانی‌ای. اما توصیفش انگار صورت‌جلسه‌ی دیروزِ ماست: هر ابزارِ تازه با «می‌شود» از راه می‌رسد و پرسشِ «برای چه» همیشه بعد از نصب به ذهنمان می‌رسد — اگر برسد. من که نانم را از همین ابزارها درمی‌آورم، درسِ الول را این‌طور برای خودم ترجمه کرده‌ام: تکنیک همه‌ی پرسش‌ها را بلد است جز یکی. «چطور» را از ما بهتر جواب می‌دهد؛ «برای چه» را نمی‌فهمد. پس هر جا آن پرسش هنوز پرسیده می‌شود، هنوز آدمی آن‌جاست.
و نخِ این هفته‌ی ما هم از همین‌جا می‌گذرد: حتی نزدیکی‌مان به هم تکنیکی شده است. پیام «کارآمدتر» از تماس است و تماس «کارآمدتر» از دیدار — و ما پله‌پله، به حکمِ همان یک قانون، از صدا و صورتِ هم دور شده‌ایم.
سؤالی که این قسمت با من می‌ماند: کدام کار را هنوز عمداً به روشِ ناکارآمدترش انجام می‌دهید — و اگر روزی آن را هم «بهینه» کنید، چه چیزی از دست می‌رود؟
قسمتِ بعد سراغِ کشیشِ سرکشی می‌رویم که تشخیصِ الول را پذیرفت اما تسلیمش نشد؛ می‌پرسید: ابزاری که آدم را بزرگ کند، نه کوچک، چه شکلی است؟ ایوان ایلیچ و «ابزارهای همایش‌پذیر».
🔹اتوپیانیست؛ محمد نصراوی
⭕ اتوپیا، امید، آگاهی ...
🆔 @nasravi_com
رپلیت بی‌سر‌و‌صدا مغز اصلی سیستم کدنویسی‌اش را عوض کرد.
مدل‌های OpenAI پیش‌فرض جدید پلتفرم رپلیت شدند
مدیرعامل رپلیت اعلام کرد که OpenAI به عنوان ارائه‌دهنده مدل پیش‌فرض، جایگزین آنتروپیک شده است. البته دسترسی کاربران به مدل‌های کلود همچنان روی این پلتفرم حفظ می‌شود.
منبع: TechCrunch
اگر برای نوشتن و بررسی کدها از رپلیت استفاده می‌کنید، ممکن است سبک پاسخ‌ها کمی فرق کند. اگر به منطق کلود عادت کرده بودید، در تنظیمات پروژه می‌توانید مدل را دستی به حالت قبل برگردانید.
کوتاه‌تر:
🔹 آنتروپیک به یک ناظر خارجی دسترسی سطح کارمندی داده تا بتواند بدون نیاز به تأیید این شرکت، گزارش‌هایش را منتشر کند. · Ars Technica
🔹 دیجیاتو نوشت اپل دلیل ورود دیرهنگام به سخت‌افزار اختصاصی خانه هوشمند را انتظار برای بلوغ سیری اعلام کرده است. · دیجیاتو
🌐 تازه‌ترین گزارشِ سایت: Kling 4.0 آمد؛ برداشت ۳۰ ثانیه‌ای
🆔 @nasravi_com
#خبر_هوش_مصنوعی
🖋 جستارک
مادرم هنوز زنگ می‌زند. نسلِ من پیام می‌دهد. و به این عادت اسمِ «ملاحظه» داده‌ایم: مزاحمِ کسی نشویم، هر وقت خواست جواب بدهد. اما راستش را که بگویم، آن‌که راحت‌تر می‌شود منم، نه او: پیام را می‌شود سبک‌سنگین کرد، پاک کرد، از نو نوشت. صدا اما لخت است؛ لرزش دارد، مکث دارد، وسطش نمی‌شود «ادیت» زد.
چیزی در این جابه‌جایی از دست می‌رود که در هیچ متنی جا نمی‌شود. نوشته می‌گوید چه گفتی؛ صدا می‌گوید در چه حالی گفتی. «خوبم»ِ تایپ‌شده یک کلمه است؛ «خوبم»ِ پشتِ تلفن گاهی اعتراف است، گاهی بغض، گاهی هم واقعاً خوبم. ما کارآمدترین شکلِ ارتباط را انتخاب کرده‌ایم — و کم‌خون‌ترینش را.
و شاید «انتخاب» هم کلمه‌ی دقیقی نباشد. فردا شب سراغِ متفکری فرانسوی می‌رویم که می‌گفت در زمانه‌ی ما انتخاب‌ها را «کارایی» برایمان انجام می‌دهد، پیش از آن‌که بپرسیم چه چیزی را داریم وا می‌گذاریم: ژاک الول و «جامعه‌ی تکنولوژیک».
🆔 @Utopianist_Nasravi
🖋 جستار
سه‌شنبه‌ی هفته‌ی پیش خبرِ خوبی به من رسید؛ از آن خبرها که آدم دلش می‌خواهد بلند بگوید. گوشی را برداشتم و در فهرستِ مخاطب‌ها پایین رفتم: سیصد و چند اسم. جلوی چندتایی مکث کردم — این یکی حتماً سرِ کار است، آن یکی چند ماه است بی‌خبریم و شروعِ دوباره سخت است، آن دیگری را این وقتِ شب نمی‌شود... آخرش خبر را استوری کردم. تا نیمه‌شب هفتاد قلب آمد و دو سه «مبارکه». و من نشسته بودم وسطِ آن‌همه واکنش، با خبری که هنوز به هیچ‌کس نگفته بودمش.
شری ترکل، پژوهشگری که سال‌هاست در MIT نسبتِ آدم و تکنولوژی را تماشا می‌کند، اسمِ کتابش را گذاشته «تنها با هم». حرفِ اصلی‌اش یک جمله است و از هزار صفحه سنگین‌تر: از تکنولوژی بیشتر و بیشتر انتظار داریم، و از همدیگر کمتر و کمتر. و توضیحش از خودِ حرف تکان‌دهنده‌تر است: ما به ارتباطِ آنلاین پناه نمی‌بریم چون بی‌کسیم؛ پناه می‌بریم چون ارتباطِ واقعی زیادی از ما می‌خواهد. آدمِ واقعی وسطِ حرفت می‌پرد، وقتِ بدی زنگ می‌زند، جوابی می‌دهد که انتظارش را نداری. پیام اما اهلی است: هر وقت بخواهی می‌آید، هر جور بخواهی ویرایش می‌شود، هر وقت نخواهی تمام می‌شود.
ما ارتباط را برداشته‌ایم و لبه‌های تیزش را سوهان زده‌ایم — و حالا چیزی در دست داریم صاف و بی‌خطر و کم‌جان. گمان می‌کنم تنهاییِ تازه‌ی ما از بی‌کسی نیست؛ از همین سوهان‌کاری است. پیوند، زورش به همان لبه‌هاست: به اینکه کسی بی‌اجازه واردِ لحظه‌ات شود و تو راهش بدهی. سیصد مخاطب داشتن و شماره‌ای برای گرفتن نداشتن، تناقض نیست؛ کارنامه‌ی همین معامله است.
آن خبر را فردایش تلفنی به دوستی گفتم. وسطِ حرفم پرید، سؤالِ بی‌ربط پرسید، و آخرش چیزی داشت که هیچ استوری‌ای ندارد: صدایش واقعاً خوشحال بود.
🔹اتوپیانیست؛ محمد نصراوی
⭕ اتوپیا، امید، آگاهی ...
🆔 @nasravi_com
🕐🕐🕐🕐🕐🕐🕐🕐🕐🕐🕐
🛎کانال vip #رایگان شد !
پکیج های آموزشی #برنامه_نویسی ، #هک و #امنیت #دانشگاهی و کتاب خانه و کلی دوره های دیگه رو #رایگان گذاشته توی کانال 👇✅
#قیمت پکیج های آپلود شده بالای 300 میلیونه 😍
/channel/addlist/YYg8JR9zeBA1YmRk
اینم لینک کانال فقط سریع عضو بشید 👆
🆕🆕🆕🆕🆕🆕🆕🆕🆕🆕🆕
برای شرکت در تبادل پیام بدین
جمعه‌ست 🙂
این هفته یه قرارِ کوچیک با خودم گذاشتم: روزی یه کارِ بی‌فایده. مثلا سه‌شنبه بعد از کار، بیست دقیقه فقط ابرا رو نگاه کردم. هیچی ازش درنیومد، هیچ عکسی هم نگرفتم. ولی شبش انگار یه اتاقِ اضافه تو سرم باز شده بود.
تمرین این آخرهفته: یه کارِ بی‌فایده برای خودتون. نه برای استوری، نه برای رزومه، نه حتی برای «آروم شدن». فقط برای خودش 😁
هوای همدیگه رو داشته باشیم. جمعه‌تون آروم.
🆔 @nasravi_com
از این هفته اینستاگرام رو هم جدی شروع کردم: همون حرفهای این کانال، این بار با تصویر و جلوی دوربین. پشت صحنه‌ی کارهای واقعی، آموزش‌های کوتاه و ابزارها.
اولین ریل: چرا هوش مصنوعی با «یه عکس قشنگ از قهوه» عکس قشنگ نمی‌ده.
🔹 instagram.com/mnasravi
🌐 nasravi.com
🆔 @nasravi_com
🎵 موسیقیِ صبح
«ژیمنوپدی شماره‌ی ۱» — اریک ساتی
ساتی این قطعه را در ۱۸۸۸، بیست‌ودو ساله، نوشت: پیانویی که آهسته قدم می‌زند، عجله‌ای ندارد و اوجی هم — انگار کسی در اتاقی خلوت با خودش صادق شده باشد. معاصرانش موسیقی‌اش را زیادی ساده می‌دانستند؛ او خم به ابرو نیاورد و همان ماند که بود: مردِ عجیب و تنهای مونمارتر، که تنهایی‌اش را نه پنهان می‌کرد و نه می‌فروخت.
برای این هفته قطعه‌ای مناسب‌تر از این نیست: سه‌چهار دقیقه با یک ساز، بی‌همراه، بی‌کلام — تمرینِ تنهاییِ بی‌ترس، از آن جنسی که آدم را برای «با هم بودنِ» واقعی آماده می‌کند.
@nasravi_com
💥آموزش 0 تا💯 هک ،امنیت(رایگان)
@black_security
💥تبلیغات خلاقانه | هنر طراحی | ایده های نااب
@ar_nosrati
💥دانلود #رایگان کتاب و نمونه سوالات ارشد پزشکی و وزارت بهداشت
@ketabepezeshki
💥کافه کتاب
@sacafeketab
💥پایان نامه،مقاله،پروپزال،مهاجرت تحصیلی
@journalacademic
💥کانال تقویت روزمه و مقاله نویسی دکتر (سلمانی نژاد)
@academic_science
💥طراحی وبسایت از 0 تا 100+ طراحی وب با Ai
@htmlcss_channels
💥آموزش لغات انگلیسی همراه با سوال و فلش کارت
@ellipsis50
💥سرای فرهنگ
@ircds
💥مقاله ISI و رزومه نداری؟ با ما 👇
@resumedaran
💥نکات تخصصی زبان انگلیسی
@writingandgrammar1
💥کتابهای صوتی آرامش با داستان
@arameshbadastan
💥🎓📚 دانشجو ورک | آگهی‌های درسی و فرصت‌های شغلی
@daneshjoo_work07
💥هوش مصنوعی، مقاله نویسی، اپلای
@innova_lab
💥کارون پروژه
@karen_prozhe
💥مهاجران آلمان
@mohajeranalman
💥محمد نصراوی
@nasravi_com
💥🇺🇸 قدم‌به‌قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر شو!
@grammar_in_use25
💥آسیا آکادمی | ترجمه، نویسندگی و مقاله‌نویسی
@koreascholarshipp
💥بیو انگلیسی خفن
@englishliteraturemagazine
💥استخدام با حقوق+15/000/000
@dorkari11
💥اینجا ادمین دورکارشو
@projheh
💥باغبون خودت باش
@maryamgarden
💥اینجا ورزشکار باش
@maryamteam
💥بیا اینجا پروژه بگیر
@karyabi_workly
💥❣جزوات #دستنویس، pdf و #کتب_رایگان علوم پزشکی 👇
@psarayedaneshjo
💥پروژه یابی
@mosighy19638
💥پرامت هوش مصنوعی
@ai_pack
💥مدرسه اطلاعات
@informationinstitute
💥✨فال خوب تو✨ شعر ادبیات موسیقی
@fale_khobe_to
💥پروژه ادمینی با حقوق عالی
@proajecte
💥آموزش مقاله نویسی و research
@med_article
💥ویتوری فیلترشکن
@sourcefreefilter
💥ترجمه کتاب ومقاله های دانشجویی
@tarjjommee
💥سرای دانا
@llib7
💥تافل و آیلتس
@class_englysh
💥خدمات مقاله isi و پایان نامه و مهاجرت تحصیلی و اپلای علوم پزشکی
@medical_science_apply
💥0تا100 پریمیر و افتراقکت | ساخت کلیپ و تیزر تبلیغات
@tadwingaran
💥ویتوری VPN
@freefilter1
💥موزیک کمیاب
@musickmyab
💥پرامت آماده هوش مصنوعی
@ai_pack
💥امیری هک
@AMIRIHACK
===========================
@starh20
فرض کن یک فروشگاهِ آنلاین داری، اما هزینه‌ی عکاسِ حرفهای برایت سنگین است.
عکسِ شلوغ یا بی‌کیفیت اعتمادِ مشتری را کم می‌کند. خیلی وقت‌ها جنسِ تو عالی است، اما چون پس‌زمینه‌ی عکسِ گوشی‌ات خانگی است، خریدار راحت از آن می‌گذرد.
می‌توانی این مسیر را امتحان کنی:
۱. محصول را روی یک سطحِ ساده بگذار و کنارِ پنجره با نورِ طبیعی عکس بگیر.
۲. عکس را به ابزارِ تصویری بده و بخواه پس‌زمینه‌ی شلوغ را حذف کند.
۳. از مدل بخواه چند پس‌زمینه‌ی مرتب و متناسب با برندت پیشنهاد دهد.
پرامپتِ نمونه:
«این محصول را روی یک میزِ چوبیِ روشن بگذار. نورِ نرمِ صبح از راست بتابد و پس‌زمینه یک دیوارِ ساده‌ی کمی تار باشد.»
⚠️ حواست باشد شکل و رنگِ خودِ محصول دست‌نخورده بماند. چیزی که مشتری در تصویر می‌بیند، باید دقیقاً همان کیفیتی باشد که تحویل می‌گیرد.
🆔 @nasravi_com · #حل_مشکل_با_هوش_مصنوعی
چند بار شده مطلبی را بخوانی و فردایش نصفش یادت رفته باشد؟
مغز ما وقتی فقط متنی را می‌خواند، احساس می‌کند آن را بلد است. اما موقعِ امتحان یا استفاده، چیزی به یاد نمی‌آورد. یادگیری زمانی عمیق می‌شود که مجبور شوی جواب را از حافظه‌ات بکشی بیرون.
یک راهِ خوب این است که بعد از خواندنِ هر مبحث، از هوش مصنوعی بخواهی نقشِ استاد را بازی کند. از او بخواه از تو کوییز بگیرد و هر بار اشتباه کردی، نقطه‌ضعفت را توضیح دهد.
پرامپت:
«فصلِ اولِ این کتاب را خواندم: [خلاصه]. ده سؤالِ چهارگزینه‌ای از من بپرس، یکی‌یکی، و بعد از هر جواب بگو درست بود یا نه و چرا.»
اینکه سؤال‌ها را یکی‌یکی می‌پرسد، جلوی حواس‌پرت شدن را می‌گیرد. این ترفند در تمامِ چت‌بات‌های متنی کار می‌کند و برای شبِ امتحان، یادگیریِ زبان یا حفظ کردنِ نکاتِ یک گزارشِ کاری عالی است.
🆔 @nasravi_com · #ترفند_هوش_مصنوعی
🎬 معرفی فیلم
«او» (Her) — ساخته‌ی اسپایک جونز، ۲۰۱۳
تئودور برای گذرانِ زندگی نامه‌های عاشقانه‌ی دیگران را می‌نویسد — احساسِ دیگران، برون‌سپاری‌شده به او — و خودش، در آستانه‌ی طلاق، تنهاست. تا اینکه سیستم‌عاملی هوشمند می‌خرد: صدایی به نامِ سامانتا که شنونده‌ی کاملی است. همیشه هست، هرگز خسته نمی‌شود، هیچ‌وقت وقتِ بدی زنگ نمی‌زند، و هیچ‌کدام از لبه‌های تیزِ آدم‌های واقعی را ندارد.
هوشمندیِ جونز این است که نه مسخره می‌کند و نه می‌ترساند؛ این عشق را جدی می‌گیرد — و درست برای همین، تلخیِ زیرپوستی‌اش کارگر می‌افتد. سیزده سال از فیلم گذشته و آنچه آن روز علمی‌تخیلی بود، امروز اپلیکیشن است.
برای هفته‌ای که از رابطه‌ی بی‌اصطکاک گفتیم، «او» همان سؤال را از دلِ یک قصه‌ی عاشقانه می‌پرسد: رابطه‌ای که هیچ‌چیزش سخت نیست، چه چیزش واقعی است؟
🆔 @Utopianist_Nasravi
فرض کن نامه‌ای از بانک یا اداره رسیده که پر از کلماتِ سخت است و دقیقاً نمی‌فهمی چه می‌خواهد.
این نامه‌ها معمولاً لحنِ خشک و مبهمی دارند. آدم با خواندنشان نگران می‌شود که نکند مشکلی پیش آمده باشد. در حالی که خیلی وقت‌ها فقط یک درخواستِ ساده است که پشتِ اصطلاحاتِ اداری قایم شده.
اگر چنین نامه‌ای گرفتی، این سه قدم را برو:
۱. از متن یا عکسِ نامه استفاده کن. فقط قبل از فرستادن، حتماً اسم، کد ملی، شماره حساب یا هر اطلاعاتِ شخصی را بپوشان.
۲. متن را به هوش مصنوعی بده و بپرس اصلِ حرف چیست و چقدر وقت داری.
پرامپت:
«این متنِ یک نامه‌ی اداری است. به زبانِ ساده بگو دقیقاً از من چه می‌خواهند و تا چه تاریخی مهلت دارم؟»
۳. در نهایت، از او بخواه فهرستِ کارهایی را که باید انجام بدهی، به ترتیب به تو بدهد.
⚠️ هوش مصنوعی متن را برایت ساده می‌کند، اما جای مرجعِ رسمی را نمی‌گیرد. برای اطمینان، حتماً با شماره‌ی رسمی همان اداره یا بانک تماس بگیر.
🆔 @nasravi_com
#حل_مشکل_با_هوش_مصنوعی
اگر کلید API هوش مصنوعی‌ات را به ابزارهای جانبی وصل کرده‌ای، حتماً سقف مصرفت را چک کن.
دزدیده شدن کلیدهای API در یک ابزار کدنویسی هوش مصنوعی
هکرها به بخشی از پلتفرم آنلاین OpenCode نفوذ کردند و کلیدهای API برخی کاربران را دزدیدند. این کار باعث شد با حساب‌های هوش مصنوعی این افراد هزینه‌های سنگینی ثبت شود.
منبع: TechCrunch
این اتفاق یادآوری خوبی است که کلید API اصلی را بدون سقف مصرف در هیچ برنامه‌ای نگذاریم. اگر از ابزارهای کدنویسی خودکار استفاده می‌کنی، بهتر است برای کلیدها حد مجاز روزانه تعیین کنی.
کوتاه‌تر:
🔹 اوپن‌ای‌آی قابلیت‌های چت‌جی‌پتی را برای برنامه‌نویسی در زبان‌های قدیمی‌تر و کم‌کاربردتر تقویت کرد. · OpenAI
🔹 پژوهشگران دریافتند متون و تصویرهای ساخت هوش مصنوعی می‌توانند روی حافظه انسان اثر بگذارند و خاطره جعلی بسازند. · دیجیاتو
🌐 تازه‌ترین گزارشِ سایت: Kling 4.0 آمد؛ برداشت ۳۰ ثانیه‌ای
🆔 @nasravi_com · #خبر_هوش_مصنوعی
💗💗💗 ©️💗🅰💗💗💗💗
لیستی از بهترین کانال های VIPپولی تلگرام که برای چند دقیقه به صورت رایگان در اختیار شما عزیزان قرار گرفت ⏳⏳⬇️⬇️
/channel/addlist/YYg8JR9zeBA1YmRk
🔴🟠🟡🟢🔵🔴⚪️
برای شرکت در تبادل پیام بدین
اولین ایده‌ای که هوش مصنوعی می‌دهد، معمولاً معمولی‌ترین جواب است.
چت‌بات‌ها طوری طراحی شده‌اند که عمومی‌ترین پاسخ را تحویل دهند. اگر همان اولین پیشنهاد را بردارید، خروجی کارتان معمولی می‌شود و بین بقیه خروجی‌ها گم می‌شود.
به نظرم بهترین کار این است که هوش مصنوعی را مجبور کنید هم‌زمان سه مسیر متفاوت را امتحان کند. به‌جای یک پاسخ، از او سه نسخه با سه زاویه دید بگیرید. وقتی چند گزینه جلوی شماست، می‌توانید بهترین تکه‌های هر کدام را دست‌چین و با هم ترکیب کنید. این روش در تمام چت‌بات‌ها کار می‌کند.
پرامپت:«برای این محصول سه شعارِ تبلیغاتی بنویس: یکی شوخ، یکی احساسی، یکی خیلی ساده و مستقیم.»
این ترفند موقع نوشتن ایمیل، انتخاب اسم، یا ایده‌پردازی خیلی به کار می‌آید. دیدن سه رویکردِ مختلف ذهن شما را باز می‌کند تا سریع‌تر به نتیجه‌ی اصلی برسید.
🆔 @nasravi_com · #ترفند_هوش_مصنوعی
☀️ سطرِ صبح
ماهی آخرین موجودی است که آب را کشف می‌کند.
ما هم دیگر از تکنیک «استفاده» نمی‌کنیم؛ در آن شنا می‌کنیم.
(امشب، قسمت چهاردهمِ «اتوپیا و هوش مصنوعی»: ژاک الول و «جامعه‌ی تکنولوژیک».)
🆔 @Utopianist_Nasravi
#از_کار_واقعی
نوشتم «یک عکسِ قشنگ از قهوه» و Gemini معمولی‌ترین حالت را داد: افقی، شلوغ، با یک آدمِ غریبه.
هر جای خالیِ دستور، تصمیمی است که ماشین به جای ما می‌گیرد. استودیوی جیبی را برای همین ساختم: نُه تصمیمِ یک آرت‌دایرکتور، و آخرش دستورِ آماده برای ChatGPT، Gemini یا Flux. عکسِ دومِ ویدیو با همین دستور ساخته شده.
🔹 رایگان و بدونِ ثبت‌نام
🔹 دستورِ فارسی یا انگلیسی
🔹 ستِ سه‌تاییِ هم‌خانواده
امتحانش کن:
https://nasravi.com/fa/ساخت-پرامپت-عکس/
🌐 nasravi.com
🆔 @nasravi_com
☀️ سطرِ صبح
در گوشی‌ام سیصد و چند مخاطب هست؛ و شب‌هایی هست که شماره‌ای برای گرفتن نیست.
این هفته از تنهاییِ تازه‌ای حرف می‌زنیم که در آن هیچ‌کس «تنها» نیست.
🆔 @Utopianist_Nasravi
❓ پرسشِ هفته
این هفته گفتیم چیزهایی هست که به هیچ دردی نمی‌خورند و بی‌آن‌ها زندگی به دردی نمی‌خورد؛ از وایلد شنیدیم که هنر یکسره بی‌فایده است؛ از مارکوزه شنیدیم که خواستن را می‌شود کاشت؛ و بر آنچه نگه‌مان می‌دارد اسم گذاشتیم: بی‌فایدگیِ ضروری.
حالا سؤالِ این جمعه:
کدام کارِ بی‌فایده است که اگر از زندگی‌تان بردارند، دیگر خودتان نیستید؟ چیزی که هیچ خروجی‌ای ندارد و برایتان عزیز است: گلدانی، دفترچه‌ای، مسیری، قطعه‌ای... و اگر دوست داشتید بنویسید آخرین بار کی برایش وقت گذاشتید.
کامنت‌ها باز است. فهرستِ همدیگر شاید یادمان بیندازد چه چیزهایی را داریم از قلم می‌اندازیم.
🆔 @Utopianist_Nasravi
🕯 گزین‌گویه
«زیبایی حقیقت است و حقیقت زیبایی — این تمامِ آن چیزی است که بر زمین می‌دانید، و تمامِ آنچه باید بدانید.»
— جان کیتس، «چکامه‌ای برای گلدانِ یونانی»، ۱۸۱۹
🆔 @nasravi_comi