11291
سلمان کدیور نویسنده دانش آموخته روابط بین الملل - گرایش کنترل تسلیحات .
فوری / ترامپ:
ما علیه ایران عملیات انجام دادیم و هدف از آن دفاع از "مردم آمریکا" است.
✳️ نگاهی به رمان ناخلف
🔹 رمان ناخلف حسام آبنوس، آخرین رمانی است که این مدت خوانده ام.
رمان حکایت جوانی است که از روی شوقی که به خاندان سلطنت و خدمت به وطن دارد، تصمیم می گیرد وارد ارتش شاهنشاهی شود و از آن لحظه نخستی که چنین راهی را بر میگزیند، دچار تعارضاتی می شود که روح و روان او را دستخوش تلاطم می کند.
تلاطم هایی که به صورت رویاهای مالیخولیایی و درهم، اما واجد مفهوم، خودش را بیرون می ریزد.
آنچه در ناخلف توجه مرا جلب کرد آن است که شخصیت نخست داستان(عبدالله) ، فردی خارقالعاده یا خاص نیست. او به غایت معمولی است. جوانی برخاسته از خانواده ای سنتی با عقاید انقلابی که تصمیمی که برای پیوستن به ارتش گرفته است، بیش از ظرفیت روحی او است.
عبدالله تا سکانس آخر رمان با همه چیز در تعارض است و همانقدر که با محیط، خانواده، هم صنفی ها و... پیوند خورده، هم زمان در حال گسست از آنها است.
در ناخلف، شخصیت ها عمیق نیستند و ما نام افرادی را می شنویم که علی رغم آنکه بر قهرمان موثرند، از آنها کم گفته شده است. افرادی مثل قاسم و سمیه و حتی پدر خانواده این چنین اند.
🔹خواندن رمان ناخلف، برای این روزهای کشور ما که رویای بازگشت به پیشا 57 را دارند مفید است.
آبنوس تلاش کرده است در حد وسع کشش شخصیت و پیرنگ، زیر پوست تحولات جامعه و زندگی خاندان سلطنت برود و علل خشمی که در مردم آن سالها فوران داشته را کشف کند.
🔹من اما وقتی ناخلف را تمام کردم از خودم پرسیدم به راستی چقدر از آنچه مردم علیه آن قیام کردند، طی چند دهه گذشته به نحو دیگر و با صورت دیگر بازتولید شده است؟
/channel/falaakhon/6164
#سلمان_کدیور
✳️آژانس و گروسی بازهم گِرای جنگ دادند
🔹️ گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی: ذخایر اورانیوم غنی شده ایران تا 13 ژوئن 9874.9 کیلوگرم برآورد شده است.
🔹️ ناتوانی ما در راستیآزمایی ذخایر اورانیوم غنیشده ایران نگرانیهایی را ایجاد میکند.
🔹️ از محل تأسیسات غنیسازی اورانیومی که ایران در اصفهان اعلام کرده اطلاعی نداریم.
🔹️ نمی دانیم تاسیسات اصفهان حاوی مواد هسته ای است یا در حال بهره برداری است
🔹چین اطلاعیه داده که اتباعش از ایران خارج شوند. این سیگنال مهمی است.
ضرب العجل دو هفته ای ترامپ سه روز دیگر تمام می شود.
واقعیت این است که آمریکا قصد یکسره کردن کار ما را کرده. تا صهیونیست ها هستند هم هیچ مذاکره و امتیازی آنها را منصرف نخواهد کرد.
همزمان باید برای جنگ شهری و ورود زمینی بخصوص از سمت کردستان عراق و عملیات های تروریستی در شرق آماده بود.
✳️ آمریکا غنی سازی صفر را مطالبه می کرد. بخصوص اینکه مشخص شده تاسیسات هستهای در جنگ 12 روزه آسیب غیرقابل ترمیم ندیده.
ج. اسلامی موافقت کرده که تا چند سال غنی سازی صفر انجام دهد. بعد از چند سال هم غنی سازی را ذیل یک کنسرسیوم منطقه ای انجام دهد.
حالا در ژنو باز دبه کرده اند. گفته اند غنی سازی صفر بدون بند غروب (تا ابد) + برچیدن تاسیسات و مطالبات موشکی
🔹 با این وصف بنظر این شکاف با امتیاز دادن صرف ما پر نخواهد شد. ما هرچه بدهیم، آنها می بلعند و لقمه تازه می خواهند.
@Falaakhon
✳️ خانم نور پهلوی است. او را شاهدخت و البته ولیعهد رضاپهلوی می دانند که قرار است ملکه ایران شود.
در این حد ایرانی است، که فارسی درست بلد نیست حرف بزند.
هنر بزرگش این است که صفحه CIA را برای جذب جاسوس علیه ایران تبلیغ می کند. همان سازمانی که در سال 32 مصدق را برانداخت و پدر بزرگش را روی تخت سلطنت نشاند.
این است خاندان ایران ساز! پهلوی
و البته هر امری عاقبت به اصل و ریشه اش باز می گردد.
@Falaakhon
🔺خطابه جنگ؟!
بخش مربوط به ایران در سخنرانی امروز رئیسجمهور آمریکا در کنگره، حاوی پیامها و نشانههای مهمی بود که جهتگیری دولت آمریکا در قبال تهران در روزها و هفتههای آینده را آشکارتر میکند و از خلال آن میتوان تصویری از چشمانداز مذاکرات فردای ژنو نیز به دست آورد.
ترامپ در این سخنرانی، بار دیگر تکرار کرد که ترجیح او در پرونده هستهای ایران، مسیر دیپلماسی است و تهران نیز به دنبال توافق است. با این حال، او از مجموعهای از واژهها و تعابیر با لحنی تند استفاده کرد که در کنار دیگر شواهد و قراین محتوایی موجود، سخنانش درباره ایران را در جایگاه نوعی «خطابه جنگ» قرار میدهد؛ خطابهای که هدف اصلی آن میتواند آمادهسازی افکار عمومی آمریکا، قانع کردن مخالفان جنگ برای ورود به یک درگیری تازه در خاورمیانه باشد.
کاربرد و چینش تعابیری در کنار هم چون «حامی اول تروریسم و....»، ازسرگیری «بلندپروازیها در برنامه هستهای»، این که نشنیدهایم که بگویند «ما هرگز سلاح هستهای نخواهیم داشت»، توسعه موشکهای بالستیکی که «به زودی» به آمریکا میرسند یا میتوانند اروپا و «پایگاههای ما در خارج» را تهدید کنند، «کشته شدن ۳۲ هزار معترض»، همگی در کنار هم در این شرایط در کنار شواهدی عینی دیگری از این آرایش نظامی نسبتا بیسابقه در دو دهه اخیر، غالبا روایتی پیشاجنگی را شکل میدهند.
تأکید ترامپ بر این که موشکهای بالستیک ایران «به زودی» به خاک آمریکا خواهند رسید، در واقع تلاشی برای ملموس کردن «خطر موشکی ایران» برای جامعه آمریکاست که هدف آن، آمادهسازی ذهنیت مردم آمریکا برای جنگی است که ترامپ میخواهد آن را برای مقابله با این «خطر» جلوه دهد و توجیه کند.
بر همین اساس، بعید به نظر میرسد که او در مذاکرات فردا پنجشنبه یا در صورت ادامه یافتن آن در آینده برخلاف این چارچوب روایی خود عمل کند و صرفا بخواهد بر سر برنامه هستهای به توافق برسد؛ آن هم برنامهای که خود در همین سخنرانی امروزش گفته که در عملیات موسوم به «چکش نیمهشب» در ژوئن گذشته «نابود شده»، اما مدعی است که تهران در حال از سرگیری آن است.
این که ترامپ، با وجود تأکیدهای مکرر ایران مبنی بر عدم تمایل به ساخت سلاح هستهای، میگوید «این کلمات مقدس را نمیشنویم که هرگز سلاح اتمی نمیخواهند»، به این معنا نیست که چنین موضعی را نشنیده است؛ بلکه مقصود او این است که نشنیده ایران بخواهد کل برنامه هستهای خود را به طور کامل برچیند. تکرار این عبارت برای دومین بار طی چند روز اخیر، خود میتواند بخشی از همان روایت پیشاجنگی باشد.
خطابه بامداد امروز ترامپ در کنگره تاییدی بر این مدعا نیز میتواند باشد که این لشکرکشیها غالبا معطوف به تصمیمی پیشینی برای یک جنگ است نه صرفا اعمال فشار در مذاکرات.
با این حال، باید دید فردا پنجشنبه در مذاکرات ژنو اتفاق بزرگ و غیر منتظرهای میافتد که ترامپ بتواند از آن تصویر پیروزی بسازد یا آنکه جنگی دیگر را شروع خواهد کرد.
#صابر_گل_عنبری
@Sgolanbari
✳️یاسرعرب معتقد است جریان حزبالهیها در ایران دچار استاندارد دوگانه بوده، از نقد خود فراری و نشانههای فرقه گرایی در بخشهایی از آنان دیده میشود.
اومعتقد است از قطار معتقدان به این گرایش هر روز کاسته شده و به قطار منتفعان از شرایط موجود اضافه میشود.
تیپهایی که مثل برخی جریان های ضد ج. اسلامی دچار گفتمان و زیست خود بسنده شده و تنها موضع سیاسی آنهاست که متفاوت است...
🔹چرا چنین میپندارد؟ چه دلایلی دارد؟ و چه راهکاری برای برون رفت از بنبست فرقهگرایی حزبالهی پیشنهاد میکند؟
🔴امشب 5 اسفند ساعت 22:30 با یاسر عرب، پیرامون این مسائل سخن خواهیم گفت.
صفحه اینستاگرام سلمان کدیور به آدرس :
salmankadivar_
✳️پروفایل و شعارها و نماد سلطنت طلبان پر است از تداعی ایران باستان. بزرگ کردن پادشان اسطوره ای، کوروش، داریوش، تخت جمشید.
بعد همین ها دارند التماس می کنند که ترامپ، تراژدی حمله اسکندر مقدونی به ایران را مجددا تکرار کند.
اسکندر، کسی که امپراطوری هخامنشیان را برانداخت، زنان شاه ایران را به کنیزی گرفت و پس از مرگش، جانشینان یونانی اش، اداره ایران را ذیل حکومت سلوکیان تا ده ها سال بر عهده گرفتند.
تاریخ ایران این حجم از تناقض را در هیچ برهه ای به خود ندیده است.
📗 تصویر: نگاره نبرد گوگمل. میان اسکندر مقدونی و داریوش سوم هخامنشی
#سلمان_کدیور
@Falaakhon
✳️ادعای نیویورکتایمز از بازآرایی هرم قدرت در ایران؛
🔴 لاریجانی در کانون تصمیمهای امنیتی/ برای هر یک از سمتهای نظامی و حکومتی، چهار لایه جانشینی تعیین شده است
🔹نیویورکتایمز در گزارشی مفصل از مسئولیتهای جدید علی لاریجانی، عالی ترین مقام امنیت ملی ایران او را امین و مورد اعتماد رهبری خوانده و نوشته است که وی با متحدان قدرتمندی مانند روسیه و بازیگران منطقهای مانند قطر و عمان ارتباط برقرار میکند و بر مذاکرات هستهای با واشنگتن نظارت دارد.
نیویورکتایمز در ادامه آورده است: به گفته شش مقام ارشد و اعضای سپاه، رهبر ایران آیتالله خامنهای به آقای لاریجانی و تعداد انگشتشماری از نزدیکان سیاسی و نظامی خود دستور داده است تا تضمین کنند که جمهوری اسلامی نه تنها در برابر بمبهای آمریکایی و اسرائیلی، بلکه در برابر هرگونه ترور رهبران ارشد خود، نیز دوام بیاورد.
در این گزارش ادعا شده: آیتالله خامنهای مجموعهای از دستورالعملها را صادر کرده است. او برای هر یک از نقشهای فرماندهی نظامی که شخصاً منصوب میکند، چهار لایه جانشینی تعیین کرده است. او همچنین به همه افراد در نقشهای راهبری گفته است که حداکثر چهار جایگزین معرفی کنند و مسئولیتها را به حلقهای از معتمدان واگذار کرده است تا در شرایط خاص تصمیمگیری کنند. بخشی از این برنامهریزی نتیجه درسهایی است که از حمله غافلگیرانه اسرائیل در ماه ژوئن گرفته شده است. پس از آتشبس، آیتالله خامنهای ،آقای لاریجانی را به عنوان دبیر شورای امنیت ملی منصوب کرد و یک شورای دفاعی جدید ایجاد کرد تا امور نظامی را در زمان جنگ مدیریت کند.
«ولی نصر»، متخصص ایران و حکومت دینی شیعه در دانشکده مطالعات پیشرفته بینالمللی جان هاپکینز، گفت: «آیتالله خامنهای در حال توزیع قدرت و آمادهسازی کشور برای اتفاق بزرگ بعدی است.»/ ایسنا
@Falaakhon
قمار بزرگ!
✍یاسر عرب
چرا بخشی از ایرانیان یا موافق حمله نظامی آمريکا هستند یا مخالفتی ندارند؟
در یادداشتهای نیروهای ارزشی دیدهام که این افراد یا تیپ فکری را، به برچسبهایی چون وطن فروش و خائن و بی غیرت و غرب زده و ... متهم کردهاند!
اما بیایید یک لحظه بدون شعار حرف بزنیم. وقتی میبینیم عدهای صریح میگویند «انشا الله بزنند شاید این بدبختی درست شود» و عدهای هم میگویند «دیگر برایمان فرقی ندارد»، ما با یک زخم روانی طرفیم، نه فقط یک تحلیل سیاسی! و بزرگواران یادشان نرود، این حال جامعه هم، یکشبه ساخته نشده!
♨️چطور شد که اینطور شد؟
۱) خستگی عمیق و حس بیاثری
آدم وقتی سالها رای بدهد، صبر کند، هزینه بدهد، امید ببندد و آخرش حس کند تغییری در زندگیاش ایجاد نشده، کمکم به این جمعبندی میرسد که «از ما کاری برنمیاد» این همان درماندگی آموختهشده است. در این نقطه، شوک بیرونی وسوسهکننده میشود.
اما اینکه جامعه به چنین نقطهای برسد، یعنی مسیرهای اصلاح تدریجی یا بسته شده یا بیاثر مانده. وعدههای بیسرانجام، مشارکت محدود، و نشنیدن صدای مردم، مستقیم به پای حاکمیت نوشته میشود.
۲) امید بستن به شوک برای شکستن قفل!
وقتی ساختار سالها در یک وضعیت قفلشده بماند، ذهن دنبال «تکانه» میگردد. بعضیها حمله را نه بهعنوان آرزو، بلکه بهعنوان آخرین متغیر تغییردهنده تصور میکنند. یک قمار بزرگ برای شکستن بنبست!
اما اگر جامعهای به این نتیجه برسد که تنها راه تغییر، ضربه بیرونی است، یعنی سازوکارهای اصلاح داخلی کار نکرده یا جدی گرفته نشده. این قصور، قصورِ ساختاری است.
۳) تحلیلهای ساده در فضای بسته
در فضای محدود و قطبی، تحلیلها هم ساده میشود: یا یکِ همین وضع، یا صفرِ فروپاشی کامل... و خلاصه پیچیدگیها گم میشود.
وقتی گفتوگوی آزاد و نقد بیهزینه سخت باشد، وقتی رسانهها نتوانند حرفهای و مستقل کار کنند، طبیعی است که مردم به روایتهای ساده و رادیکال پناه ببرند. این فضا را چه کسی ساخته؟ پاسخ زیادی روشن است!
۴) بیتفاوتیِ از سرِ سوختگی
آنهایی که میگویند «هرچه میخواهد بشود، بشود. آب که از سر بگذرد ...»، خیلی وقتها بیاخلاق یا بیوطن نیستند فقط سوختهاند. بد جور هم سوختهاند. فشار اقتصادی، ناامنی آینده، مهاجرت گسترده، اضطراب مزمن… آدم از یکجایی به بعد برای دوام آوردن، خودش را بیحس میکند.
وقتی سیاستگذاری نتواند حداقلی از ثبات و افق پیشبینیپذیر بسازد، سرمایه اجتماعی فرومیریزد. این هم اتفاقی نیست!
۵) فرار از تعلیق
بلاتکلیفی طولانی از خود بحران فرسایندهتر است. برای بعضیها حتی یک سناریوی پرخطر از این وضعیت معلق قابلتحملتر به نظر میرسد. جنگ در ذهنشان یعنی «بالاخره یک تکلیفی روشن میشود»
اینکه جامعه به جایی برسد که خطر را به تعلیق ترجیح بدهد، یعنی افق امید تضعیف شده و امکان اصلاح دیگر باور نمیشود.
این هم محصول تصمیمها و روندهایی است که سالها انباشته شده.
مخلص کلام!
مسئله این نیست که چرا مردم به قمار فکر میکنند. مسئله این است که شما و حکمرانی مطبوع شما چه کردهاید (یا چه نکردهاید) که قمار بزرگ استقبال از جنگ برای بخشی از جامعه، از صبر عقلانیتر به نظر میرسد؟
♨️یکنکته هم برای قمار دوستان!
قمار شاید قفل را باز کند. اما اگر زمین بازی از قبل ترک برداشته باشد، ممکن است همهچیز را با هم فرو بریزد. نمونهی روشنِ این منطق را میشود در حمله ۷ اکتبر دید؛ جایی که بخشی از حامیان حماس استدلال میکردند فرسایش تدریجی زیر فشار اسرائیل خیلی بدتر از یک انفجار پرهزینه است!
منطقشان این بود: «بگذار یکبار بازی را بههم بزنیم، حتی اگر هزینه بدهیم.»
اما تجربه نشان داد شوک، لزوماً به رهایی منتهی نمیشود. گاهی دامنهی ویرانی را گستردهتر میکند و هزینهی اصلی را همان مردمی میپردازند که از فرسایش خسته شده بودند!
جان کلام: این همان نقطهی خطر قمار بزرگ است. وقتی جامعه از مرگِ آهسته خسته میشود، ممکن است به مرگِ ناگهانی رضایت بدهد، بیآنکه تضمینی برای زندگی بهتر در کار باشد!
@yaser_arab57
@Falaakhon
مزدک میرزایی را که میبینم اینطور با وطنش رفتار می کند، یادم به عادل فردوسی پور افتاد. چقدر اذیت و آزارش دادند تا از ایران برود و بشود یکی مثل مزدک.
واقعا عیار آدم ها این وقت ها مشخص می شود.
و البته بی لیاقتی عقب مانده های ذهنی حاکم صدا و سیما هم باز گل میکند!
✳️ اینترنشنال :
اگه آمریکا و اسرائیل نیروگاه برق، ورزشگاه، آمبولانس، مدرسه، مسجد و... رو زدن ناراحت نشید.
اگر تمام زیر ساخت ها را زدند و به 100 سال پیش برگشتید، ناراحت نشوید. همانطور که در عراق و افغانستان و لیبی و سوریه ساختیم برای شما هم مجددا می سازیم.
@Falaakhon
✳️ یک نکته هم هست که این اخبار نوعی بازی روانی برای مستهلک کردن مردم و سیستم امنیتی باشد.
در این مدت به کرات دیده ایم.
یک رسانه سیگنال های قوی تصعید بحران را منتشر می کند، رسانه دیگر همان را تکذیب می کند.
آنقدر تکرار و تکرار می کنند که روحیه عمومی و... فرسوده شود و حالت اضطراب فراگیر شود.
مثلا همین بیانیه سفارت ها برای تخلیه اتباع شان از ایران.
امشب چندتاشون بیانیه دادن. قبلا هم داده بودن.
این یه تاکتیک برای فریب و سردرگمی است.
سه روز دیگه عید "پوریم" یهودیان است.
جالبه میشه
✳️ سفیر آمریکا در اسرائیل خطاب به امریکایی های ساکن سرزمین های اشغالی:
این آخرین روز ترک اسرائیل است - به هر کشوری که ممکن است بروید.
✳️ یک کلیشه احمقانه ای برخی مطرح می کنند که صلح (توافق) به هر قیمتی باعث پایان جنگ ها می شود.
این از اساس غلط است. برخی توافق های صلح تنها جنگ را برای شدیدتر شدن، اندکی به تعویق می اندازد.
برهانش هم اینکه غالب بحران های خاورميانه، از خود مسئله ایجاد اسرائیل تا اختلافات ارضی و... همه و همه حاصل معاهدات صلح است.
معاهدات صلحی که پس از تجریه عثمانی نوشته شد و نه تنها بحران را کم نکرد که خود سبب تسلسل جنگ ها و کشتارها شده است.
جنگ دوم جهانی ریشه اش در پیمان صلح ورسای (اتمام جنگ اول جهانی) است.
فکر نکنید با یک توافق می توانید با آمریکا داداش بشید!
صلح یا توافق باید بازدارنده و البته منصفانه باشد. صلح تحمیلی، فقط دست کشور را از دفاع خالی می کند و جنگ را بی رحمانه تر می کند.
#سلمان_کدیور
@Falaakhon
✳️روبیو درباره ایران:
🔹ایران از صحبت درباره موشکهای بالستیک خودداری میکند. این یک مشکل بزرگ است.
🔹ایران تعداد بسیار زیادی موشک بالستیک دارد، به ویژه موشکهای بالستیک کوتاهبرد که ایالات متحده و پایگاههای ما در منطقه و شرکای ما در منطقه را تهدید میکنند. و همه پایگاههای ما در امارات متحده عربی، قطر، بحرین.
🔹آنها همچنین داراییهای دریایی دارند که حمل و نقل دریایی را تهدید میکند و سعی در تهدید نیروی دریایی آمریکا دارد.
🔹پس میخواهم همه بفهمند که فراتر از برنامه هستهای، آنها این سلاحهای متعارف را دارند که صرفاً برای حمله به آمریکا و آمریکاییها طراحی شدهاند.
@Falaakhon
✳️ناسزا؛ وقتی کلمات از معنا تهی میشوند
۶ اسفند
✍سمیه توحیدلو
🗣️ مدتی است که ادبیاتِ خیابان و دانشگاه به زبانی آلوده شده که برای بسیاری از ما، حتی آنان که دغدغه تغییر دارند، گزنده و غیرقابلهضم است. به عنوان یک جامعهشناس، ضمن نقدِ جدی به فروکاستنِ رادیکالیسمِ سیاسی به رکیکگویی زبانی، معتقدم «فحش» را نباید تنها یک سقوط اخلاقی دانست؛ بلکه باید آن را به مثابه یک «نشانه» کالبدشکافی کرد. زبانِ ایرانی، با آن غنایِ استعاری و توانِ اعتراضیاش، فراتر از آن است که برای رادیکال شدن، نیازمندِ واژگانِ رکیک باشد. اما سوال اینجاست: چرا این زبانِ غنی، در لحظه بحران، جایش را به «ناسزا» میدهد؟
🗣️ برای فهمِ این پدیده، باید به سراغ میخائیل باختین رفت. او در تحلیلِ فرهنگِ عامه معتقد است که ناسزا بخشی از «منطقِ میدان شهر» است؛ ابزاری برای «پایین کشیدنِ» (Degradation) هر آن چیزی که خود را مقدس، مطلق و دستنیافتنی میپندارد. از نظر باختین، وقتی قدرتِ رسمی زبانی خشک، عبوس و مقدسمآبانه پیدا میکند، جامعه در واکنشی ناخودآگاه، به زبانِ «پایینتنه» پناه میبرد تا آن هیمنه صلب را در هم بشکند. در واقع، ناسزا تلاشی است برای «انسانی کردنِ» موجوداتی که در لایههایِ ضخیمِ ایدئولوژی پنهان شدهاند. این نه یک انتخابِ زبانی، بلکه یک «انفجارِ گفتمانی» است که میخواهد فاصله میانِ حاکم و محکوم را با لولایِ رکیکگویی پر کند.
🗣️ این تجربه، مختصِ ما نیست. مطالعه تطبیقیِ انقلابِ ۲۰۱۱ مصر (بهویژه در مقالاتِ سامیه محرز) نشان میدهد که چطور در میدان تحریر، ناسزا به سلاحِ اصلی علیه «دستگاهِ ترس» تبدیل شد. گرافیتیهایِ رکیکِ قاهره علیه پلیس، نه از سرِ بیفرهنگی، بلکه «ترجمه رنجِ» سالهایی بود که زبانِ رسمی در آن لال شده بود. در بهار عربی یا انقلابهایِ اروپای شرقی، هر جا که «زبانِ معیار» توسطِ قدرت مصادره شد تا واقعیت را پنهان کند، مردم به «زبانِ عریان» بازگشتند.
🗣️ در این میان، نمیتوان از ویژگیهای نسلی و نقش فضای مجازی گذشت. نسل زد اولین نسلی است که مرز میان «خلوتِ خصوصی» و «صحن عمومی» برایش از میان رفته است. فضای مجازی با اکانتهای ناشناس و سرعتِ بالای واکنش، ترمزهای اجتماعیِ زبان را ضعیف کرده و باعث شده واژگانی که پیشتر در پستوهای خصوصی شنیده میشد، به خطِ مقدمِ کنشگریِ خیابانی برسد. برای این نسل، که در اتمسفرِ شفافیتِ بیپرده بزرگ شده، «ادبِ رسمی» اغلب بویِ ریاکاری و محافظهکاری میدهد. همانطور که ملیسا مهر در کتاب ارزشمندش (که بعدتر مفصل دربارهاش خواهم نوشت) اشاره میکند، ناسزا در دنیای مدرن دیگر صرفاً یک تابوی جنسی نیست، بلکه به نوعی «نشانگرِ صداقتِ عاطفی» تبدیل شده است؛ گویی فرد با فحش دادن میخواهد ثابت کند که برخلافِ ویترینهای شیکِ قدرت، او در حال بیانِ خشمِ واقعی و بدون فیلتر خویش است.
🗣️ اما آیا باید این وضعیت را پذیرفت؟ به نظر میرسد آنچه امروز باید «مسئلهمند» شود، نه خودِ ناسزا، بلکه آن «انسدادی» است که کلمات را از معنا تهی کرده است. وقتی نقدِ عالمانه با برچسبهایِ امنیتی رانده میشود و تشکلهایِ مدنی (که مسئولِ صیقل دادنِ زبانِ اعتراض بودند) حذف میشوند، زبان به حالتِ غریزی باز میگردد. ناسزاگوییِ نسل جدید، واکنشی به «ادبآموزی اجباری» و ریاکاریِ زبانی است.
🗣️ در چنین شرایطی، هرگونه مداخله حاکمیتیِ سخت یا جرمانگاریِ مضاعف، تنها بنزینی بر این آتش است. حاکمیت باید بداند که ناسزا، نتیجه مستقیمِ حذفِ «زبانِ نقد» است. راهکارِ فرهنگی، بازگرداندنِ «مرجعیتِ معنا» به کلمات است. اگر میخواهیم دانشگاه به زبانِ فاخرِ خود بازگردد، باید زیرساختهایِ گفتگو (تشکلها، تریبونها و امنیتِ پس از بیان) را احیا کنیم. خشمِ دانشجو اگر در فرایندِ طبیعیِ «نقدِ اجتماعی» قرار بگیرد، به مرور صیقل خواهد خورد. اقتدارِ سخت شاید بتواند صدا را خفه کند، اما نمیتواند زبانی را که به «نفرت» مسلح شده، به «ادب» بازگرداند. ادب، میوه آزادی و احترام است، نه محصولِ ارعاب و بخشنامه.
@smtohidloo
...
...
@Falaakhon
ترامپ:
ما آنقدر در حال پیروزی هستیم که واقعاً نمیدانیم با آن چه کنیم.
مردم از من میپرسند: «خواهش میکنم، خواهش میکنم، آقای رئیس جمهور، ما بیش از حد در حال پیروزی هستیم، دیگر نمیتوانیم تحمل کنیم، ما به پیروزی عادت نداریم.»
من میگویم: «نه، نه، نه، شما دوباره پیروز خواهید شد، شما پیروزی بزرگی کسب خواهید کرد.»
@Falaakhon
✳️ترامپ:
اگر با ایران به توافق نرسیم، روز بدی برای این کشور و متاسفانه مردمش خواهد بود.
@Falaakhon
✳️لایو اینستاگرامی
✅با حضور
📎یاسر عرب: فعال اجتماعی. مستند ساز
📎سلمان کدیور: نويسنده
🔴موضوع :
بحران در جریان حزب الهی
نقدی بر کارنامه، عملکرد و الاهیات جریان موسوم به حزب الله
⏰زمان:
سه شنبه. 5 اسفند
ساعت 22:30
از صفحه ایستاگرام سلمان کدیور
@salmankadivar_
سکوت در ماتم و ظلمِ بیپرچم!
در این سالها بارها درباره یک اصل ساده نوشتهام: ظلم، «درست و غلط» ندارد. ظلم، ظلم است. فارغ از اینکه چه کسی مرتکب آن شود و قربانی آن چه کسی باشد؟
در دی ۱۳۹۶، در آبان ۱۳۹۸، و در اعتراضات ۱۴۰۱ پس از قتل خانم مهسا امینی، جامعه ایران با خشونت، رنج و شکاف عمیق مواجه شد. به گواه آرشیو همین کانال و گفتگوهای بسیار با خبرگزاریهای فعال، من آن روزها گفتم، نوشتم، سکوت نکردم، و بخاطر همین منش و روش هزینهها دادم!
همانطور که سالها پیش درباره پروندههایی چون وضعیت زندانهای ایران، ماجرای ستار بهشتی، فاجعه کهریزک، قتلهای زنجیرهای، یا مرگ کاووس سیدامامی و بازداشت بچههای محیط زیستی و تخریب وتعطیلی جمعیت امام علی (ع) نیز سکوت نکردم...
نه به این دلیل که با همه قربانیان همفکر بودم، بلکه به این دلیل که کرامت انسان را ذیل مفاهیم جناحی نمیفهمم!
امروز اما میبینم برخی دوستان ارزشیمان، با حرارت فراوان علیه چهرههایی چون رضا پهلوی یا علی کریمی موضع میگیرند؛ با این استدلال که پروژه جدایی دین از حکومت یا نقد ساختار موجود، تضعیف ایران و خدمت به دشمن است! آنها را انگشت کوچک اسرائیل مینامند و به انواع مینوازند!
صد البته نقد کردن حق هر شهروندی است. هیچکس را نمیتوان از حق بیان محروم کرد. اما میان «حق سخن گفتن» و «اعتبار اخلاقی داوری» تفاوتی جدی وجود دارد.
اعتبار اخلاقی از کجا میآید؟ از انسجام!
اگر برای رنج مردم غزه اشک میریزیم و علیه اسرائیل موضع میگیریم، اما در برابر رنج شهروند ایرانی سکوت میکنیم، این پرسش پیش میآید که معیار ما چیست: عدالت یا هویت؟
اگر بازداشت یک فعال سیاسی همسو با ما را ظلم میدانیم، اما بازداشت یک منتقد را «مسئله امنیتی» مینامیم، و حقاش میدانیم، آیا دچار دوگانگی نشدهایم؟
مسئله این نیست که درباره فلسطین حرف بزنیم یا نزنیم؛ مسئله این است که چرا معیار عدالت، مرز جغرافیایی دارد؟ چرا ظلمِ بیرونی ما را برمیآشوبد، اما ظلمِ درونی ما را محتاط میکند؟
من نمیگویم کسی حق حرف زدن ندارد. میگویم پیش از آنکه دیگری را متهم کنیم، باید نسبت خودمان را با عدالت روشن کرده باشیم.
اگر سکوتهای بسیار طولانی در مقابل ظلمهای فراوان داخلی در کارنامه کسانی است، (همان کسانی که میان روزهای آتش و خون و بلواهای داخلی که حق مردم ستمدیده پایمال میشد، در خلوت به ما میگفتند موضوعات داخل مرز ایران اصلا هیچ ربطی به ما ندارد!) فریادهای امروزشان وزن کمتری پیدا میکند. نه چون دشمن هستند، بلکه چون ناسازگارند!
ایران بیش از هر چیز به یک قاعده مشترک نیاز دارد: رنج، رنج است. و کرامت انسان، مرز نمیشناسد. و ظلم، با تغییر پرچم، ماهیتش عوض نمیشود!
اگر قرار است از دین دفاع کنیم، دینِ بیعدالت دفاعپذیر نیست. و عدالت یعنی همه عدالت! نه عدالت گزینشی...
اگر قرار است از ایران دفاع کنیم هم، ایرانِ بیکرامت ملی پایدار نمیماند. و اگر قرار است اپوزیسیون را نقد کنیم، این نقد زمانی معتبر است که در نقد قدرت داخلی نیز همانقدر صریح و مسئولانه باشیم.
این مطالبه رادیکالیسم نیست. بلکه درخواستِ سازگاری اخلاقی است. درخواستی که سالهای سال مطرح شد و با دست در جیب کردن و سوت زدن و نگاه کردن به ابرها و عبور کردن بی هیچ واکنشی از طرف طیف دوستان ارزشی و امتگرای ما مواجه گشت!
این درخواستی است برای همه، از جمله خود من!
@yaser_arab57
✳️ ویتکاف درباره ایران: ترامپ کنجکاو و متعجب شده که چرا ایرانیها با وجود تجهیزات گسترده ما در دریا همچنان تسلیم نشدهاند!
@Falaakhon
ا
آنچه تقدیم میگردد، #گزارشکارخیر در بهمنماه ۱۴۰۴ است جایی که تا نیمهی ماه به دلیل رخدادهای سراسرتلخ اواخر دیماه و نیز مسدود بودن اینترنت، عملا فراخوانی داده نشد اما با قرضی که صورت گرفت، بخشی از مراجعات پاسخ داده شد که کماکان آن قرضها به قوت خود باقیست.
در ماه گذشته مجموعا ۳/۷۳۸/۴۰۲/۰۰۰ در مسیر #کارخیر به مصرف رسیده که از این مقدار، ۲/۸۵۴/۳۳۳/۹۷۵ تومان یا از طریق درگاهپرداخت(۴۰۶ واریز) و یا مستقیم(۸۶۵۴ واریز) به حساب منتقل شده و الباقی یا قرض شده و یا از #وجوهاتشرعی در این مسیر به مصرف رسیده است.
در ماه گذشته کمکهای نقدی و غیر نقدی حائز بالاترین جایگاه در جدول کمکهای صورت گرفته بوده است بهطوری که ۳/۱۹۹ خانواده با اختصاص ۱/۲۴۴/۱۶۰/۰۰۰ تومان تحت پوشش قرار گرفتهاند.
در ماه گذشته مانند همهی ماههای مشابه، واریزهای ۲۰۰ هزارتومان به پایین ۸۱٪ و ۲۰۰ هزار تومان به بالا ۱۹٪ را به خود اختصاص دادهاند.
تعداد کل واریزها از طریق درگاه ۴۰۶ و مستقیم۸/۶۵۴ واریز بوده است.
اولویت ما در اسفندماه و ماهرمضان کمکهای معیشتیست گرچه فعلا بواسطهی آتشسوزی در بازار جنتآباد، در پی کمک به خانوادههای معلول یا آسیبدیده از اسیدپاشی هستیم که در آن بازار مشغول کار بودهاند که البته گزارشش در پایان ماه ارائه خواهد شد.
ارادت
#کارخیر
کتاب مهمی اخیرا در حوزه منازعات ایران و آمریکا چاپ شده.
کارشناس نظامی مایکل آیزناشتات به بررسی درگیریهای اخیر ایالات متحده و اسرائیل با ایران و نمایندگان آن میپردازد تا رویکرد گذشته جمهوری اسلامی در بازدارندگی و مدیریت تشدید را بهتر درک کند.
حرف کتاب اینه که، برای دههها، واشنگتن در مقابله با روش نامتقارن جنگ تهران که ریشه در عدم درک روش عملیاتی نظامی جمهوری اسلامی و ترس از یک «جنگ ابدی» دیگر در خاورمیانه داشت، دچار مشکل بود. با این حال، درگیری دوازده روزه در ژوئن ۲۰۲۵، پیشبینیها مبنی بر اینکه حمله آمریکا به ایران واکنش گستردهای را به دنبال خواهد داشت، منجر به هزاران کشته آمریکایی خواهد شد و جنگ منطقهای «تمامعیار» را شعلهور خواهد کرد، را به چالش کشید. کتاب عنوان میکنه که ایران اراده و یا توان جنگ بزرگ رو نداره.
این درگیری همچنین سوءتفاهمهای دیرینه درباره توانایی ایالات متحده و اسرائیل در مدیریت تشدید تنش با ایران را آشکار ساخت.(میشه حمله کرد هزینه نداد)
این درسها اهمیت ویژهای دارند زیرا ایالات متحده در نظر دارد پس از کشتار هزاران معترض توسط رژیم، اقدام نظامی علیه آن انجام دهد.
@Falaakhon
قبل از جنگ اول، این را نشانه تهاجم دانستیم.
Читать полностью…