374
الفبا، رسانه‌ای غیرانتفاعی، غیردولتی و داوطلبانه است که از سال ۱۳۹۰ با انتشار مطالب آموزشی، فرهنگی و اجتماعی ویژه کودکان و نوجوانان فعالیت می‌کند. www.alephba.org ارتباط با سردبیر: info@alephba.org کودکان دنیای بهتری دارند.
بیانیه مشترک تشکل‌های حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق بنیادین آنان
پیرو اقدام پیشین تشکل‌های مدنی و نامه‌نگاری با سازمان زندان‌ها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانش‌آموزان—و در پی بی‌پاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمن‌ها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانش‌آموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بین‌المللی دولت‌ها در قبال حقوق کودکان دانسته و به‌صراحت محکوم می‌کنیم.
بر اساس پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیم‌ها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پرونده‌سازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و تعهد دولت‌ها به حمایت ویژه از کودکان آسیب‌پذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.
پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانه‌ها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگی‌شان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید می‌کند. فرزندان ما به‌قدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسی‌های خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.
متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل می‌سازد. سکوت و بی‌عملی مسئولان ذی‌ربط، به‌ویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانش‌آموزان سازگار نیست.
خواست‌های مشخص انجمن‌های امضاکننده:
۱.آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده
۲.توقف فوری بازداشت و پرونده‌سازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیط‌های آموزشی
۵.تأمین فوری حمایت‌های روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانش‌آموزان آسیب‌دیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش و‌پرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهره‌برداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آنها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.
برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعه‌ای امن نمی‌سازد؛ بلکه بی‌اعتمادی و آسیب‌های عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیم‌گیران و مجریان آن می‌دانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، به‌ویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید می‌کنیم.
۱.شبکه کمک
۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)
۳. انجمن پرنده درخت کوچک
۴. انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا
۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)
۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار
۹. انجمن حمایت و یاری آسیب‌دیدگان اجتماعی (احیا ارزش‌ها)
۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی
۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش
۱۲. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
۱۳. انجمن یاران دانش و مهر
۱۴. انتشارات منشور صلح
۱۵. بنیاد توسعه صلح و مهربانی
۱۶. بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان
۱۷. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
۱۸. شورای کتاب کودک
۱۹. فصلنامه رسم صلح
۲۰. قشم جزیره‌ای برای کودکان
۲۱. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۲۲. گروه تلاشگران یاری همدل
۲۳. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا
۲۴. مادران صلح ایران
۲۵. مرکز توانمندسازی مهر راستین
۲۶. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا
۲۷. موسسه انسان دشواری وظیفه
۲۸. موسسه توسعه اردیبهشت
۲۹. موسسه جادوی رنگین کمان
۳۰. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)
۳۱. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۳۲. موسسه توانمندسازی مهر و ماه
۳۳. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه‌غار
۳۴. موسسه فرهنگی و هنری رسم کودکی
۳۵. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه
۳۶. موسسه نوید زندگی کوشا
۳۷. موسسه یاریگران کودکان کار پویا
کارگاه نظری و پژوهشی مستندسازی اجتماعی
زمستان ۰۴ | بهار ۰۵
۱۸ جلسه آنلاین
با حضور:
پیروز کلانتری
پیام روشنفکر
اصغر ایزدی‌جیران
محمود مقدسی
فرزاد زمانی
مجید دهقان
پویا عاقلی‌زاده
فائزه حسنی
امید دیلمی
مهراوه موسوی
رضا عبدی
برای کنشگران مدنی، آموزگاران و دانشجویان علوم انسانی، ظرفیت و بورسیۀ ویژه‌ای در نظر گرفته شده است.
برای ثبت‌نام یا طرح پرسش و پیشنهاد به @Taacademy_ir
پیام بدهید🌿
تاکادمی؛ مدرسۀ انتقادی ادبیات، روانکاوی، جامعه و سینما
@tacademy_ir
مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر اخبار ناگوار
این روزها رسانه‌ها پر از خبرهای ناراحت‌کننده، خشونت‌بار، ترسناک و نگران‌کننده است؛ از اخبار مربوط به جنگ و تروریسم تا سقوط هواپیما و تغییرات اقلیمی و فجایع طبیعی. آنچه در رسانه‌ها بازتاب می‌یابد نه‌تنها روی زندگی آدم‌بزرگ‌ها اثر می‌گذارد، که بر دنیای کودکان و نوجوانان هم سایه می‌اندازد، سایه‌ای به مراتب تیره‌تر از آنچه دنیای بزرگ‌سالان را فرا گرفته است.
اگر فکر می‌کنید فرزندان و دانش‌آموزان‌تان از اخبار سر در نمی‌آورند یا می‌توانید با مشغول کردن‌شان به درس و بازی و سرگرمی حواس‌شان را پرت کنید، در اشتباهید. دکتر دیوید شانفِلد (David Schonfeld)، پزشک متخصص رشد کودکان، محقق و استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می‌گوید: «آنچه از پژوهش‌ها فهمیده‌ایم این است که بچه‌ها اغلب درباره‌ی چیزهایی نگران هستند که بزرگترها فکرش را هم نمی‌کنند. بزرگترها به مواجهه با اخبار ناراحت‌کننده عادت می‌کنند، اما کودکان از این مکانیسم دفاعی بی‌بهره‌اند. این وظیفه‌ی بزرگترها است که درباره‌ی نگرانی‌های برآمده از اخبار ناخوشایند با آنها حرف بزنند و در مدیریت تعارض‌ها و نگرانی‌ها به آنها کمک کنند»...
برای خواندن ادامه متن روی INSTANT VIEW کلیک کنید 👇
▫️بیانیه جمعی از فعالان حقوق کودک در محکومیت جنگ‌افروزی و کشتار کودکان
برای پیوستن به این کارزار و امضای بیانیه از طریق فرم زیر اقدام کنید:
https://forms.gle/76qUi5t3QHDrKieKA
دوازده سال پیش درست در چنین روزی، روز جهانی کودک، گروه الفبا فعالیتش را به شکل داوطلبانه آغاز کرد. آن‌زمان در نبود مراجع خبری ویژۀ کودک، تمام دغدغۀ ما این بود که به‌دور از جنجال‌های رسانه‌ای و تبلیغی، صدای کودکان ایران باشیم. برای نخستین‌بار پرونده‌هایی را بررسی کردیم که همین حالا هم بخشی از معضلات حل‌نشدۀ جامعۀ ما هستند:
ازدواج کودکان، نابرابری آموزشی، کالا شدن کودکان، عادی‌سازی کار کودک و گسترش ایدئولوژی‌های مذهبی و نظامی در مدارس.
در کنار چنین موضوعاتی همواره تلاش کرده‌ایم علی‌رغم همۀ محدودیت‌های فرهنگی، از لزوم آموزش مهارت‌های مراقبت از بدن و آگاهی‌های جنسی با خانواده‌ها و سیاستگذاران تربیتی سخن بگوییم. هرچند هرچقدر جامعه پذیرای این‌دست آموزش‌ها بود، سیاستگذاران چشم و گوششان را بستند و خودشان را به ندیدن زدند.
در این سالها جامعۀ ما در همۀ ابعاد دچار تغییرات اساسی شده از جمله در حوزه‌های مربوط به کودکی. آگاهی‌ها در زمینۀ حقوق کودکان بیشتر شده، اما از طرفی تحولات اجتماعی و سیاسی در یک سال گذشته، یا بهتر بگوییم از آبان ماه سال ۱۳۹۸ به این‌سو، اهمیت فعالیت‌های گروهی و مدنی را برای ساختن جامعه‌ای امن برای کودکان ضروری‌تر ساخته. می‌بایست این نکته را یادآور شویم که شکاف‌های جامعه و حکومت عمیق‌تر شده و این گسست و جدایی بیش از همه، کودکان ما را آسیب‌پذیر می‌کند.
ما از آبان ۹۸ و در اعتراض به سرکوب خونین مردم معترض، مخصوصا نوجوانان کشور، فعالیت الفبا را متوقف کردیم. اما حالا که حکومت تمامی مجاری اطلاع‌رسانی و فعالیت‌های فرهنگی را در اختیار گرفته، ما نیز تصمیم گرفتیم به‌عنوان بخشی از جامعۀ معترض، در این مبارزه و مقاومت مدنی علیه ساختارهای استبدادی و سیاست‌های ضد حقوق بشری، صدای حامیان کودکی باشیم.
و این‌بار علاوه بر تولید محتوای خبری، فیلم‌ها و کتاب‌هایی منتشر خواهیم کرد که به‌دلیل سانسور شدید و گسترده در داخل ایران، از دسترس کودکان و خانواده‌ها همواره دور مانده است.
www.alephba.org
@aleph_ba
زن زندگی آزادی
رمان مصوّر
به‌کوشش مرجان ساتراپی
از مقدمۀ کتاب:
این کتاب دو رسالت مهم دارد: اول اینکه تلاش دارد آنچه را که در ایران می‌گذرد به تصویر کشد و اتفاقات ریز و درشت و پیچیده پیش‌آمده را برای مخاطب غیر ایرانی به بهترین شکل ممکن تشریح کند، حتی اگر امکان بررسی تاریخ ایران از همه ابعاد آن ممکن نباشد. آنچه امروز اهمیت دارد، جنبشی مداوم است که هرچند از آن سخنی گفته نمی‌شود، اما همچنان زنده است و پویا.
رسالت دوم کتاب این است که به ایرانیان بگوید شما تنها نیستید. هرچند سیاست‌مداران جهان فقط اندیشۀ سیاسی دارند و صرفاً برای منفعت مردم ایران قدمی برنمی‌دارند، اما جامعۀ مدنی غرب در کنار آنهاست. گواه آن همکاری بزرگ هنرمندان غربی است که در این کار عظیم ما را یاری کردند. برای یک هنرمند، چه کاری باارزش‌تر از حمایت هنری [از] او؟
@aleph_ba
«کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» در دی‌ماه سالِ ۱۳۴۴ به‌عنوان سازمان فرهنگی ـ هنری با ریاست "شهبانو فرح پهلوی" و مدیریت "لیلی امیرارجمند" بنیان گذاشته شد.
با راه‌اندازی این کانون، بسیاری از نویسندگان، شاعران و هنرمندان در رشته‌های مختلف برای همکاری دعوت شدند. حاصل این همکاری‌ها، انتشار تعداد زیادی کتاب شعر و داستان با نقاشی‌های مناسب، برای گروه‌های سنی مختلف بود.
آغاز کار رسمی مرکز سینمایی کانون در سال 1348 با مدیریت فیروزه شیروانلو، فرصت مناسبی برای شکل گیری سینمای فرهنگی ایران ایجاد کرد.
اولین فعالیت‌های مرتبط با سینما در کانون، برگزاری جشنوارۀ فیلم‌های کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۴۵ بود که در آن فیلم‌های مربوط به کودکان و نوجوانان از سراسر دنیا انتخاب و نمایش داده می‌شد. ۱۲ دوره از این جشنواره به دبیری چهره‌هایی چون هژیر داریوش، پرویز فتوره‌چی، پرویز دوایی و فریدون معزی مقدم تا سال ۱۳۵۶ برگزار شد.
با راه اندازی مرکز سینمایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به همت فیروز شیروانلو در سال ۱۳۴۸ بود که جریانی در سینمای ایران شکل گرفت که به کلی متفاوت با نظام تجاری فیلمسازی در ایران بود. در این مرکز بود که تعدادی از برجسته ترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایران، از عباس کیارستمی و بهرام بیضایی گرفته تا سهراب شهید ثالث**، **امیر نادری**، **مسعودکیمیایی و **ناصر تقوایی**، فیلم های کوتاه خود را ساختند.
مرکز موسیقی کانون سال ۱۳۵۰ به مدیریت «احمدرضا احمدی» و کوشش افرادی چون «شیدا قره‌چه‌داغی» تأسیس شد، و از آن پس به انتشار محصولاتی برای کودکان و نوجوانان در چند بخش و روی صفحه‌ی گرامافون اهتمام ورزید.
وبسایت «برای کانون» تلاش مستقلی در زمینه‌ی جمع‌آوری این آثار از مجموعه‌های شخصی و ارائه و آرشیو آنها به صورت دیجیتال انجام داد و این کانالِ تلگرام توسطِ صفحه‌ی نبضِ‌زمان ایجاد شده است.
بخشِ اعظمِ مجموعه‌ی کتاب‌ها و فیلم‌ها توسطِ وب‌سایتِ «راوی حکایت باقی» به صورتِ تک‌نفره، بدون وابستگی مالی به موسسه و سازمانی خاص، و دور از هر آگهی تجاری و تبلیغات بازرگانی مرسوم. جمع‌آوری شده‌اند.
و حالا کلیه‌ی محصولاتِ کانون (کتاب، صفحه و نوار، فیلم مستند و داستانی، انیمیشن) در یک‌جا و برای کودکانِ امروز و آینده در این کانال قرار دارد و در صورت پیدا شدنِ منابع جدید آپدیت خواهد شد.
برای و به نامِ کیان پیرفلک که کودکِ امروز بود. درخت کاشت. زنگ علوم را دوست داشت و اختراع می‌کرد. خودش و ایلان ماسک را خوشبخت می‌دانست. ایرانی بود و به خدای رنگین‌کمان باور داشت.
نبضِ‌زمان ، «برای کانون» و «راوی حکایت باقی»هیچگونه درآمد و منفعت مالی از محتوای ارائه‌شده نداریم. این تلاشی‌ست از طرفِ کودکان دیروز به کودکان امروز، چراکه جای کانون و تولیداتش در این سالها بسیار خالی بوده است.
استفاده از محتوای صوتی با ذکر نام و نشانی وبسایت «برای کانون» و محتوای نوشتاری و تصویری با ذکرِ نام و نشانی وبسایت «راوی حکایت باقی» بلامانع است.
❇️دسترسی سریع:
✅محتوای صوتی:
#داستان_صوتی #صدا_برای_نوجوانان #ردیف‌های_موسیقی_ایرانی #زندگی_و_آثار #صدای_شاعر
✅محتوای تصویری:
#فیلم #انیمیشن
✅کتاب:
#کتاب_نوجوان
#کتاب_کودک
https://www.forkanoon.com
https://parand.se
https://www.instagram.com/timebeatwitharmick
بیانیه پدیدآورندگان کتاب کودک و فعالان فرهنگی درباره رخدادهای اخیر
این روزها در میان مردم خشمگین و دادخواهی که در اعتراض به کشته‌شدن مهسا (ژینا) امینی، دختر ۲۲ ساله‌ی سقزی، به خیابان آمده‌اند، نوجوانان به‌جان‌آمده‌ای نیز هستند که به امیدِ مشترکِ رقم‌زدن آینده‌ای روشن و عاری از بی‌عدالتی و جبر و سرکوب به اعتراضات پیوسته‌اند.
تاسف‌بار و دردناک اینکه، به‌سیاق گذشته و به‌جای شنیدن اعتراض‌ها و فراهم‌آوردن اسباب رضایت و آرامش معترضان، شماری کشته و زخمی و بسیاری دستگیر شده‌اند. مشاهدات میدانی نیز از حضور نوجوانان زیر ۱۸ سال در واحدهای ویژه‌ی نظامی و انتظامی حکایت دارد.
ما، جمعی از نویسندگان، مترجمان، روزنامه‌نگاران، تصویرگران، ناشران، مروجان کتاب، مربیان و دیگر فعالان فرهنگی و هنریِ حوزه ادبیات کودک‌و‌نوجوان، ضمن همراهیِ قاطع با هموطنان دردمندمان، با صدای بلند اعلام می‌کنیم براساس مفاد پیمان‌نامه‌ی جهانیِ حقوق کودک و همین‌طور قانون حمایت از اطفال و نوجوانانِ ایران، پاسخ هیچ معترضی، به ویژه معترض نوجوان گلوله و جای او در زندان نیست. ما مجدانه خواستار آزادی فوری نوجوانان بازداشت‌شده و پایان‌دادن به سرکوب خونینِ معترضان هستیم. به‌علاوه، به صف کردنِ عده‌ای نوجوان مسلح با پوشش نظامی در برابر مردم معترض، مصداق بارز نقض حقوق کودک و استفاده‌ی ابزاری از آنهاست؛ بی‌تردید این شیوه‌ی برخورد با نوجوانان برای آمران عواقبی ناگوار و غیرقابل‌جبران در پی خواهد داشت.
@aleph_ba
نام امضاکنندگان را در فایل پی‌دی‌‌اف پایین ببینید:
کتابخانهٔ شما آماده افتتاح است...
شنبه، ۱۲ شهریور، ساعت ۱۸
مشهد، بلوار وحدت، وحدت ۳٫۱ ، روبه‌روی پارک میر
لطفاً از آوردن کودکان به این مراسم خودداری نکنید!
https://www.instagram.com/p/Ch2nq-LL5D4/?igshid=YmMyMTA2M2Y=
فیلم کامل نود و پنجمین جلسه از مجموعه نشست های زنده (لایو) انجمن حقوق شناسی با موضوع:
*بررسی ابعاد حقوقی و اجتماعی سند ملی حمایت از کودک و نوجوان*
شهرام اقبال زاده
امیرحمزه زینالی
رضا عبدی
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
https://www.instagram.com/tv/CWgnC7eKyfR/?utm_medium=copy_link
@iranianlls
بیانیه نهادهای مدنی فعال در حوزۀ آموزش خطاب به برنامه‌ریزان و مسئولان آموزشوپرورش کشور
آموزش رایگان و باکیفیت حق همه کودکان است.
اگر دیروز آموزش، دغدغۀ اصلی و اول مردم نبود و تنها بخش کوچک‌تری از جوامع به اهمیت و ضرورت آن آگاه بودند، امروز کمتر فردی از کل مردم یک کشور و بلکه جهان را می‌توان یافت که به اهمیت آموزش و گره‌خوردن آن به آیندۀ خود و فرزندان‌شان پی نبرده باشد.
به‌اعتبار چنین آگاهی و نیاز مبرمی است که برنامه‌ریزان و سیاستگذاران هر کشور در صدد تامین و اختصاص بودجه کافی و به‌کارگیری نیروهای متخصص و کار‌آزموده، خلاق و آینده‌نگر در حوزۀ آموزشوپرورش برآمده‌اند. با پی‌ریزی و پایدارکردن سازمان‌ها و نهادهای مستقل و صاحب‌نظر در زمینه‌های متنوع آموزشی به امر مهم آموزش کودکان و نوجوانان اولویت اول را داده‌اند. آنان با توجه و دقت به نیازهای زمانه و جامعه خود و جهان و با بازنگریِ منظم و استفاده از نظر کارشناسان، برنامه‌های آموزشی را تکمیل و به‌روز می‌کنند.
مطالعه و ارزیابی برنامه‌های آموزشی کشورهای پیشرفته نشان می‌دهد مسئولان آموزشوپرورش این کشورها چگونه توانسته‌اند با جامع‌نگری و دوراندیشی، کودکان، نوجوانان و سپس جوانان خود را برای قبول مسئولیت‌های بزرگ آماده کنند و با استفاده از متخصصان جوان در رأس مراکز علمی به چنان دست‌آوردهایی برسند که خود و سایر مردم جهان هم از آن بهره‌مند شوند.
امروز ما برای دست‌یابی و تحقق یک برنامۀ آموزشی جامع، فراگیر و آینده‌نگر باید به آسیب‌شناسی عملکرد گذشتۀ آموزشوپرورش در همۀ ابعاد آن بپردازیم و با برنامه‌ای سنجیده و پیشرو، کاستی‌ها و عقب‌افتادگی‌های گذشته را جبران کنیم.
امروز انتظار و توقع جدی مادران و پدران از مسئولان آموزشوپرورش کشور، برقراری عدالت آموزشی سراسری و دسترسی همه کودکان، نوجوانان و جوانان به امکانات، تجهیزات و برنامه‌های آموزشی با کیفیت و به‌روز است.
ما از وزیر آموزشوپرورش، مدیران کل و همه برنامه‌ریزان آموزشی مصرانه می‌خواهیم از مشارکت و نظر افراد باصلاحیت علمی در برنامه‌ریزی‌های آموزشی استفاده کنند تا بر حُسن انجام برنامه‌ها نظارت مستمر و دلسوزانه داشته باشند. این‌ها وظایفی است که قانون اساسی و پیمان‌نامه حقوق کودک بر عهده آنها گذاشته است. طبق بند دوم اصل سوم قانون اساسی، دولت موظف است همه امکانات خود را در مورد آموزش رایگان برای همه در تمام سطوح و تسهیل و تعلیم آموزش عالی به‌کار برد. همچنین طبق اصل سی‌ام قانون اساسی، دولت موظف است وسائل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دورۀ متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به‌صورت رایگان گسترش دهد. براساس این مستندات برخی از وظایف آن وزارتخانه را یادآوری می‌کنیم و هشدار می‌دهیم که فراموشی این وظایف، پیامدهای بسیار ناگواری برای جامعه داشته است و خواهد داشت.
۱-به ضرورت آموزش مربیان و معلمان برای اجرای آموزش با کیفیت هرچه بیشتر توجه شود.
۲- مهارت‌آموزی برای دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطه در همه رشته‌های تحصیلی و آموزش مهارت‌های زندگی در کلیۀ مقاطع تحصیلی (دبستان تا دبیرستان) اجرا شود.
۳- با تاسیس هرچه بیشتر مدارس فنی‌وحرفه‌ای به‌ویژه در روستاها از افزایش دیپلمه‌های بیکار جلوگیری و به نیروی انسانی خودکفا در جامعه کمک شود.
۴- سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور در نقشه‌های ساخت مدارس، فضاهای مربوط به آزمایشگاه، کتابخانه و ورزشگاه را منظور کند.
۵-با توجه به کمبود فضاهای آموزشی در روستاها، با تامین هزینۀ رفت‌و‌آمد دانش‌آموزان و برقراری سرویس ایاب‌وذهاب به روستاهای دارای دبیرستان از ترک تحصیل آنان جلوگیری شود.
۶- در دورۀ شیوع ویروس کرونا که آموزش از راه دور برگزار می‌شود، کودکان و نوجوانان به گوشی‌های هوشمند و اینترنت رایگان و پر سرعت نیاز دارند، لذا تامین آن برعهدۀ وزارت آموزشوپرورش است، در غیر این صورت دانش‌آموزان مناطق محروم و کم‌برخوردار به‌ویژه در روستاها و مناطق عشایری ناچار به ترک تحصیل می‌شوند.
(بر اساس آمارهای رسمی، در سال تحصیلی گذشته پنج میلیون کودک به‌علت در اختیار نداشتن امکانات لازم برای استفاده از آموزش مجازی (اینترنت و موبایل) از آموزش باز ماندند و در واقع به خیل بازماندگان از تحصیل پیوستند.)
۷-ایجاد تغییرات لازم در آموزش مجازی دانش‌آموزان، "سامانه شاد"، باتوجه به نارسایی‌های آن در صورت ادامۀ آموزش مجازی.
۸-تجدید نظر در محتوای کتاب‌های درسی به‌دلیل به‌روز نبودن مطالب آنها ضروری و حائز توجه ویژه است.
سرفرازی فردای فرزندان ایران در گرو برنامه‌ریزی صحیح، آینده‌نگر و به‌روز مسئولان امروز آموزش است.
امضاکنندگان: ⬇️
شورای گسترش فرهنگ صلح برای کودکان، کانون توسعه فرهنگی کودکان، موسسه فرهنگی هنری رسم کودکی، فصلنامۀ رسم صلح، گروه داوری جایزۀ لاک‌پشت پرنده، کانون رشد خلاق، گاهنامه نقد کتاب کودک، نشر شورا و
منیر همایونی، فاطمه قاسم‌زاده، حسن مکارمی، مسعود جعفری جوزانی، شاپور منوچهری، سعید مدنی، شهرام اقبال‌زاده، علی‌رضا کرمانی، عمادالدین باقی، رضا هاشمی‌نژاد، شهلا معظمی، محمد جلالی، تهمورث بشیریه، فتح‌اله فروغی، زینب تعالی، فریدون عموزاده خلیلی، افسون امینی، صالح نقره‌کار، نیلوفر تیموریان، علی‌اصغر سیدآبادی، فرحناز عطاریان، سهیلا فغانی‌شجا، طیبه شریف‌پور، نرگس ایمانی، فرمهر منجزی، حمیدرضا شاه‌آبادی، شیدا رنجبر، احمد اکبرپور، جمال‌الدین اکرمی، ستاره باقری، گلرخ محمدیان، علی‌اکبر باغانی، زهره ناطقی، مهدی محمودیان، راحله هدایتی، حسین نعیمی، حسام سبحانی، فرزانه میرزاخانی، ندا حیدری، محیا نمازی، پگاه رضوی، مهدی خاکی فیروز، مینا کاظمی، امیر حق‌شناس، فرزانه فرهنگ، فرهاد مهرانفر، مژگان مقدم، نسرین محمدباقری، رحیم بهبودی‌فر، راضیه سهرابی، فاطمه حسنلو، فاطمه رحمانی، مظفر مجدی، زهرا علی‌اکبری، عزت‌اله مهدوی، هدی مومنی، جاوید سبحانی، خلیل موحد، مهسا محمدحسینی، نعمت‌اله شیخ‌سقا، رضا مهدی هزاوه، میترا کیان‌بخت، اکبر نهاری، سارا صدیق، سید حسن درخشنده، ماندانا کمالی سروستانی، محسن عمرانی، مرتضی ملیجی، ندا مرادپور، ابوالفضل رحیمی شاد، فرزانه فرهنگ، شهرام جمالی، زهرا پیرصوفی املشی، عبدالجلیل کریم‌پور، الهام مزارعی، حامد شفیعی، سعیده رضازاده، محمد حبیبی، اعظم سبحانیان، غلامرضا امامی، حفیظ‌اله مشهور، نرگس ملک‌زاده، محمدعلی صفورا، صفیه بسیم، محمد خلیلی، فروغ تیموریان، حمیدرضا رسولیان، مهناز جوکاری، علی مرادی، سمانه اسدپور، محمدرضا شمس، محمود برآبادی، سولماز خواجه‌وند، شیوا درویش، زهره هاشمی، کبری زارع، معصومه مرادی، محمد ولی‌زاده، سعید حسام‌پور، عطیه فیروزمند، فاطمه قاسم‌پور، میترا یگانه، لیلا دهقانی، مهناز احمدی، سحر حدیقه، سمیرا رفیعی، ضحی محزون، سمیه رضایی، مرجان فولادوند، آزاده نجفیان، فرزانه معینی، ملیحه مصلح، مریم سجادپور، اعظم ایزدی، شیدا آرامش‌فرد، اعظم سلطانیان، مرجان کامیاب، بدری زارع، کلر ژوبرت، فرناز ملکی، عاطفه جمالی، مهسا مومن‌نسب، پوران محمودیان دهکردی، محمد‌جواد مهدوی، فرهاد حسن‌زاده، مصطفی رحماندوست، فرید عابدی، جمشید خانیان، زهره مسکنی، مهدی حجوانی، محمدرضا مرزوقی، رفیع افتخار، محمد سرابی، حدیث لزرغلامی، مناف یحیی‌پور، امید وهابی‌املشی، داود امیریان، فاطمه زمانی، حسین بکایی، زهرا فردشاد، علی مولوی، نوید سیدعلی‌اکبر، محسن هجری، طاهره ایبد، زهرا عبدی، حسین تولایی، سمیرا قیومی، عباس جهانگیریان، محمدعلی شامانی، فاطمه سالاروند، شکوفه صمدی، پیروز قاسمی، سیدعلی کاشفی‌خوانساری، مرتضی سهی، نورا حق‌پرست، علی مرسلی، محبت‌الله همتی، مهشید مجتهدزاده، محمود مژده، سمیه رستمی، سیمین ظریفیان، مهسا قبایی، پریسا به‌آبادی، فائزه الماسی، مهدی رحمانی، لاله آتشی، اعظم موسوی، مهدی دولت‌دوست، راحله رستمی، رضا حیدرنژاد، مینا حدادیان، مصطفی خرامان، فرزانه شبانی، مهدی احمدی، بهشته خادم‌الشریعه، الهام عطایی، الهام فخرایی، نیلوفر نیک‌بنیاد، فریبا خانی، فاطمه فروتن اصفهانی، محمدکاظم متولی، بابک خطی، شهیده مهاجر، مهدی فخرزاده و رضا عبدی.
@aleph_ba
*جای دانش‌آموزان فقط در مدارس است*
طبق اظهار کمیسیون آموزش مجلس، در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۴۰۴، دستگیری دانش‌آموزان در اعتراضات سراسری اخیر تأیید شده است و از نگهداری آنان در بازداشتگاه‌های مختلف خبر می‌دهد.
در سال ۱۳۷۲ دولت جمهوری اسلامی ایران با امضاء اعلامیهٔ جهانی حقوق کودک، متعهد شد تا از حقوق کودکان و نوجوانان در همهٔ ابعاد آن حمایت کند و تمامی امکانات لازم در جهت تأمین آینده‌ای روشن و مطمئن را برای آنان فراهم سازد.
از مهمترین این اقدامات، ایجاد فضای امن برای رشد و سلامت جسم و ذهن و روان و تحصیل و کسب دانش لازم به منظور ساختن زندگی آیندهٔ خود و سرزمین پدری‌شان است.
بی‌تردید نهاد رسمی وزارت آموزشوپرورش مسئول و مجری این امر مهم و حیاتی است.
متأسفانه طی سال‌های گذشته مسئولان و مجریان این نهاد، به‌جای تأمین بودجه کافی و برنامه‌ریزی صحیح و مورد نیاز پیشرفت و توسعه کشور، به کمترین تلاش برای آیندۀ این عزیزان و نسل سازندۀ فردای ایران اکتفا کرده‌اند.
به‌ویژه در این روزهای پر اضطراب به عوض سعی در اجرای برنامه‌های جایگزین و مناسب در مدارس و نگرانی از عقب‌ماندگی تحصیلی، به دستگیری و بازداشت آنان مهر تأیید می‌زنند و در جواب رعایت حقوق کودکان و نوجوانان و تعهد و احترام به امضای خود در پای اعلامیه جهانی حقوق کودک، هیچگونه عکس‌العملی درباره این بازداشت‌ها از خود نشان نمی‌دهند.
لذا ما جمعی از کنشگران حوزه کودکی؛
۱- خواستار آزادی هرچه سریعتر دانش‌آموزان و نوجوانان بازداشتی و بازگشت آنان به روی نیمکت مدارس هستیم.
۲ـ خواستار توجه جدی و محترمانه به در خواست‌ها و مطالبات دانش‌آموزان هستیم.
تاکادمی برگزار می‌کند:
کارگاه نظری و پژوهشی
«مستندسازی اجتماعی»
طراحان و تسهیل‌گران:
مهراوه موسوی و رضا عبدی
با همراهی:
پیروز کلانتری
پیام روشنفکر
اصغر ایزدی‌جیران
محمود مقدسی
فرزاد زمانی
مجید دهقان
پویا عاقلی‌زاده
فائزه حسنی
امید دیلمی
۱۸ جلسه سه‌ساعتۀ آنلاین
زمستان ۱۴۰۴ - بهار ۱۴۰۵
مخاطبان:
تمامی علاقه‌مندان به مستندسازی اجتماعی؛
همراه با ظرفیت ویژه برای کنشگران مدنی،
دانشجویان علوم انسانی و آموزگاران
هدف کارگاه:
در پایان دوره، انتظار داریم هنرجویان،
یک: مبانی اولیۀ نظری مستندسازی اجتماعی و تکنیک‌های پایۀ کار با گوشی‌های همراه یا دوربین را برای مستندسازی بیاموزند و نگاهی انتقادی و پژوهشی به مستند اجتماعی پیدا کنند.
دو: در طی دوره، مستندهای اجتماعی یک یا چند دقیقه‌ای تمرینی با گوشی همراه یا دوربین بسازند.
سه: آمادۀ ورود به دورۀ میدانی ساخت مستند اجتماعی بشوند.
شهریه: ۹ میلیون تومان
برای ثبت‌نام یا طرح پرسش و پیشنهاد،
به شمارۀ ۰۹۹۱۵۶۷۲۲۳۹
در واتساپ یا تلگرام پیام بدهید.
@Taacademy_ir
نیلوفر امرایی، روزنامه‌نگار و مترجم کتاب کودک، درگذشت
متاسفانه باخبر شدیم که صبح امروز شنبه، پنجم خرداد، نیلوفر امرایی، روزنامه‌نگار و مترجم کتاب کودک، در ۳۶ سالگی درگذشت. او به همراه مینا خراسانی، الناز محمدی، فهیمه میری و حسین نوروزی از اعضای گروهی بود که الفبا را در سال ۱۳۹۰ با همراهی‌شان بنا نهادیم و تا سالها بعد با ترجمه‌ها و گزارش‌های ویژه در حوزه ادبیات و هنر کودک و نوجوان، فصل نوینی در روزنامه‌نگاری تخصصی کودک و نوجوان را ورق زدیم. از نیلوفر امرایی به‌جز یادداشت‌ها و گزارش‌های مطبوعاتی، ترجمۀ کتاب‌های «آشپزخانۀ خانم گیلاس»، «با یک فکر بکر چه‌کار می‌توان کرد؟»، «ساعت‌ها» و «عددها» به‌جا مانده است.
یاد و نامش ماندگار!
نشان «کلاغ سفید» برای تذکرهی بادها
فهرست سال ۲۰۲۳ کتابخانه بین‌المللی کودکان مونیخ منتشر شد و رمان تذکرهی بادها، اثر رضا عبدی، از انتشارات رسم کودکی، در فهرست کلاغ سفید ۲۰۲۳ جای گرفت.
هرچند این رخداد را میان خبرهای تلخ جنگ و زلزله در هرات افغانستان و بحران‌های پیش‌آمده برای کودکان و نوجوانان در ایران، تجربه می‌کنیم، اما همزمان فرصتی است تا به خودمان یادآوری کنیم که ادبیات، به‌ویژه ادبیات برای کودکان، هنوز می‌تواند راوی رویاهای انسان برای زیستن در یک جهان امن‌تر باشد.
در این فهرست که شامل ۲۰۰ عنوان کتاب کودک و نوجوان به ۳۹ زبان و از ۵۷ کشور جهان است، علاوه بر تذکرهی بادها، سه عنوان کتاب دیگر از ایران نیز درج شده است:
- «آفتاب مهتاب چه رنگه؟» از پروین دولت‌آبادی با تصویرگری سلیمه باباخان از انتشارات کتاب تاک.
- «دو سیاره» از مسعود قره‌باغی از انتشارات فاطمی، کتاب‌های طوطی.
و «سیاوش‌نامه» بازنویسی لیلا میرزایی از انتشارات خردنامه.
به این عزیزان و همکاران ناشرانمان نیز صمیمانه تبریک می‌گوییم.
فهرست کلاغ سفید ۲۰۲۳ را می‌توانید در وبسایت بنیاد بین‌المللی کتابخانه کودکان، www.ijb.de ببینید.
اطلاعیه آغاز به کار مجدد الفبا
همزمان با روز جهانی کودک، الفبا فعالیت خود را به‌عنوان رسانه ای آزاد و داوطلبانه آغاز می‌کند.
شرح تصویر: چند کودک در شهر هرات را نشان می‌دهد که به‌دنبال زلزلۀ شب گذشته در افغانستان، شب را این‌گونه در بیرون از خانه به صبح می‌رسانند.
@aleph_ba
انجمن فارغ‌التحصیلان صلح روتری، کنفرانس ۲۴ ساعته صلح را با هدف تقویت شبکه‌ها و افزایش دانش و مهارت‌های فعالان این حوزه برگزار می‌کند.
برای دیدن لیست تمامی برنامه‌ها، نشست‌ها، کارگاه‌ها و ثبت‌نام، از سایت کنفرانس دیدن کنید: 🔽
https://sites.google.com/rpfaa.org/gpc-3/
سه برنامه زیر همراه با ترجمه فارسی برگزار خواهد شد:
۱- نشست زنان در ایران، افغانستان و هند؛ افق‌ها و استراتژی‌ها:
https://lu.ma/gpc3-asianwomen
۲- حل‌وفصل آنلاین اختلافات:
https://lu.ma/gpc3-odr
کارگاه محافظت از خود در برابر ترومای دست‌دوم:
https://lu.ma/gpc3-trauma
ثبت‌نام و حضور در تمامی کارگاه‌ها برای همگان آزاد و رایگان است.
@vasolh
بیانیه پدیدآورندگان کتاب کودک و فعالان فرهنگی درباره رخدادهای اخیر
...با صدای بلند اعلام می‌کنیم براساس مفاد پیمان‌نامه‌ی جهانیِ حقوق کودک و همین‌طور قانون حمایت از اطفال و نوجوانانِ ایران، پاسخ هیچ معترضی، به ویژه معترض نوجوان گلوله و جای او در زندان نیست. ما مجدانه خواستار آزادی فوری نوجوانان بازداشت‌شده و پایان‌دادن به سرکوب خونینِ معترضان هستیم. به‌علاوه، به صف کردنِ عده‌ای نوجوان مسلح با پوشش نظامی در برابر مردم معترض، مصداق بارز نقض حقوق کودک و استفاده‌ی ابزاری از آنهاست؛ بی‌تردید این شیوه‌ی برخورد با نوجوانان برای آمران عواقبی ناگوار و غیرقابل‌جبران در پی خواهد داشت.
@aleph_ba
▫️مراقبت از کودکان در میانه جنبشهای اجتماعی و اعتراضی
رضا عبدی
ایران، یک‌بار دیگر «روحِ یک جهان بی‌روح» شده است و خانواده‌ها و کودکان بسیاری با نگرانی اخبار و رویدادها را دنبال می‌کنند.
به‌عنوان یک روزنامه‌نگار صلح، وظیفه دارم چند نکته همدلانه برای مراقبت از کودکان در این روزها پیشنهاد بدهم و امیدوار باشم اندکی به کار بیاید و موثر باشد.
اگر به این صفحه دسترسی دارید، لطفاً این متن و یا اسلایدهای بالا را به هر طریقی که می‌توانید بازنشر کنید تا والدین بیشتری ببینند.
یک.
کودکان را حتی‌المقدور در خانه تنها نگذارید. اگر در محلهٔ شما تجمع و اعتراض مردم به درگیری نیروهای نظامی و امنیتی با آنها تبدیل شده، در برابر سروصداها آرامش خودتان را حفظ کنید و ترس و نگرانی‌تان را به کودکان منتقل نکنید.
دو.
یک انیمیشن یا یک موزیک با صدای بلند در خانه پخش کنید و همراه با بچه‌ها به فعالیت بدنی و ذهنی مشغول شوید. با هم کاردستی درست کنید، بازی کنید، انیمیشن ببینید یا حتا برقصید.
سه.
چون مکان‌های درگیری از پیش معلوم نیست، چنانچه مجبورید، در ساعت‌هایی از شبانه‌روز در خیابان‌ها تردد کنید که درگیری کمتر است. مثلاً صبح‌های خیلی زود یا ظهرها.
چهار.
حضور در تجمعات و اعتراض‌های خیابانی حق هر شهروندی است، اما هرگز، هرگز همراه با کودکان در تجمعات شرکت نکنید. این کار نقض آشکار حقوق آنهاست.
پنج.
با خانواده‌های دوستان کودکانتان ارتباط بگیرید و اگر می‌توانید دیدارهای منظمی برنامه‌ریزی کنید و هر دو سه روز به خانه یکدیگر بروید تا بچه‌ها چند ساعتی را با هم باشند. حضور کودکان در جمع همسالان، اضطراب آنها را به‌شدت کاهش می‌دهد.
شش.
کودکان را در معرض مستقیم اخبار و تصاویر درگیری‌ها قرار ندهید، اما خوب است که درباره پرسش‌هایشان گفت‌وگوی چالشی داشته باشید. از آنها دعوت کنید تا نگرانی‌هایشان را تبدیل به داستان یا نقاشی کنند. درباره نوشته‌ها و نقاشی‌هایشان بی‌تفاوت نباشید و عکس‌العمل نشان بدهید.
هفت.
در برابر استفادهٔ حکومت از کودکان در نقش نیروهای انتظامی و سرکوب، بی‌تفاوت نباشید و با انتشار محتوا در شبکه‌های اجتماعی اعتراض کنید.
حق هر کودک، حق تمام کودکان است.
هشت.
مواظب کودکانِ کار در خیابان‌ها باشید و آنها را از تجمعات دور کنید. اگر کودکی دیدید که ترسیده و تنهاست به خانه یا محل کارتان ببریدش تا خیابان کمی آرام‌تر و امن‌تر شود.
#مهسا_امینی
#کودکان_در_جنبشهای_خیابانی
#صلح
#زن_زندگی_آزادی
@aleph_ba
کتاب‌ها تشنه دیدار بچه‌ها هستند
قرار بود فراخوان ما با طرح دیگری منتشر شود که خبر آمد سامپه، این هنرمند دوست داشتنی، دیروز در فرانسه درگذشت. ما او را با مجموعه کتاب‌های نیکولا کوچولو شناختیم، کتاب‌هایی که هیچگاه کهنه نمی‌شوند.
حالا به احترام او و برای بزرگ‌داشت هنر تصویرگری او، فراخوان اهدای کتاب کودک به نخستین کتابخانهٔ رسم کودکی را با طرح ساده اما بی‌نظیری از سامپه همراه می‌کنیم.
جادوی کتاب برای کودکان، چیزی شبیه به همین اتفاقی است که او در این تابلو به تصویر کشیده.
لطفاً کتاب‌های کودک خوانده شده و یا نویی را که دوست دارید به دست کودکان و نوجوانان مشهدی و مهاجران دوست‌داشتنی افغانستانی ساکن این شهر برسد، حداکثر تا ۳۰ مردادماه همین امسال (۱۴۰۱) به یکی از دو نشانی درج شده در پوستر ارسال کنید.
هنوز نمی‌دانیم کتاب‌های درسی و کمک درسی به کارمان می‌آید یا نه، اما در این مرحله کتاب‌های ادبی (داستان و شعر و زندگی‌نامه و سفرنامه) احتمالا بیشتر بچه‌ها را خوشحال می‌کند.
بازنشر فراخوان هم که مزید امتنان است.
مراقب خودتان باشید.
کتابخانه صلح و زندگی
https://www.instagram.com/p/ChK_3CZLrlm/?igshid=YmMyMTA2M2Y=
همزمان با روز جهانی کودک و در سکوت خبری فعالان مدنی اتفاق افتاد:
خروج ایران از پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک
به گفته زهرا آیت‌اللهی، عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان در شورای عالی انقلاب فرهنگی،
«از این پس، مبنای رعایت حقوق کودکان، سند ملی حقوق کودک و نوجوان است و بر اساس این سند، خانواده و دولت وظیفه دارند با رعایت حریم جنسی و عفاف، از هوشیارسازی زودهنگام غریزه جنسی کودکان پیشگیری کنند.»
لغو سند آموزش ۲۰۳۰ و ابلاغ سند ملی حقوق کودک و نوجوان، از نخستین اقدام‌های ابراهیم رئیسی و دولت سیزدهم است. این سند ازدواج کودکان زیر ۱۳ سال را مجاز می‌داند.
سند ملی حقوق کودک در اوایل دهه ۱۳۹۰ در «مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک»، نهاد زیرمجموعه وزارت دادگستری، تدوین و سپس در سال ۱۳۹۷ در هیئت‌وزیران تصویب شد، اما حسن روحانی از ابلاغ آن خودداری کرد.
زهرا آیت‌اللهی همچنین با بیان اینکه از این پس مبنای رعایت حقوق کودکان، «سند ملی حقوق کودک و نوجوان» است، مدعی شد اگر کودک «حیای درونی» را درک و حفظ کند، در معرض خطر قرار نمی‌گیرد.
در حال حاضر، بیش از ۱۹۳ کشور جهان به پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک پیوسته‌اند و این معاهده بین‌المللی اصلی‌ترین سند برای رعایت حقوق کودکان در جهان به شمار می‌رود. جمهوری اسلامی نیز در سال ۱۳۷۲ با شرط اینکه هرجا مفاد این پیمان‌نامه با قانون و شرع مغایرت داشت از اجرای آن معاف باشد، این کنوانسیون را امضا کرد.
اما حالا به‌طور رسمی اعلام شده است که از این پس مبنای رعایت حقوق کودکان «سند ملی حقوق کودک» است، سندی که طبق آن ازدواج کودکان زیر ۱۳ سال مجاز است، زنان حق تصمیم‌گیری برای بدن خود را ندارند و هرگونه آموزش مهارت‌های خود‌مراقبتی و جنسی به کودکان ممنوع است.
یکی از موارد مورد تاکید در سند ۲۰۳۰ که اجازه اجرا در ایران را پیدا نکرد، حق برخورداری از آموزش‌های جنسی در کودکی و مبارزه با هر نوع نابرابری و تفکیک جنسیتی است. فعالان حقوق کودک بارها تاکید کرده‌اند که برای مراقبت و محافظت از کودکان در برابر سوءاستفاده جنسی، باید آنان را آموزش داد؛ اما حالا زهرا آیت‌اللهی مدعی شده است که کودک زیر سن بلوغ درکی از مسائل جنسی ندارد و از این رو، باید آموزش به والدین و نه خود کودک داده شود.
t.me/aleph_ba
سند ملی حقوق کودک و نوجوان را از اینجا بخوانید:
https://www.isna.ir/amp/1400062216104/
وضعیت امروز مردم افغانستان نمونه روشنی از ناکارآمدی سازمان ملل است
بیانیه‌ی فعالان جامعه‌ی مدنی خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد:
ترس از آینده‌ای ناروشن و سرنوشتی مبهم، مردم افغانستان به‌ویژه زنان و کودکان را در خود فرو برده است. آیا هنوز باید به سازمان ملل و قطعنامه‌ها و احکام صادره‌ی آن امید داشت؟ مسئولیت از دست‌رفتن جان هزاران انسان، ویرانی‌های گسترده و آوارگی میلیون‌ها تن دیگر از زن، کودک، پیر و جوان در جنگ ۲۰ ساله در کشور همجوار ما، افغانستان، برعهده‌ی چه کسانی است؟
نقش سازمان ملل متحد با زیر مجموعه‌های عریض و طویل آن؛ کمیساریای عالی حقوق بشر، صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف)، سازمان بهداشت جهانی، کمیساریای عالی پناهندگان و... در ایجاد صلح و جلوگیری از فجایع انسانی چیست؟
۱۹۸ کشور عضو این نهاد بین‌المللی (که اغلب به‌اصطلاح درحال توسعه نامیده می‌شوند) با پرداخت حق عضویت چه انتظاری از این مرجع جهانی دارند؟
نقش کشورهایی که خود را طرفدار و مدافع حقوق بشر و دموکراسی در دنیا می‌دانند در شکل‌گیری فجایع عظیم انسانی نظیر آنچه در کشور افغانستان گذشته و هم‌اکنون می‌گذرد، چیست؟
چگونه است که وقتی این کشورها با ائتلاف و با زورِ سلاح‌های مدرن خود وارد کشورهایی چون افغانستان می‌شوند و سالها از منابع مادی آنها برای رسیدن به منافع و مقاصد سیاسی و توسعه‌طلبی منطقه‌ای‌شان استفاده می‌برند، هیچ‌کس و هیچ نهادی اعتراض و مداخله‌ای به نفع مردم این کشورها و بر خلاف سیاست‌های زورگویان قدرتمند، نمی‌کند؟
وضعیت کشور و مردم افغانستان نمونه روشنی از ناکارآمدی و بی‌تصمیمی در اعمال نظر و ضعف این نهادهای بین‌المللی و سکوت کشورهای عضو آنهاست.
بسنده کردن به صدور قطعنامه‌ها و اظهار تأسف و اقرار به اشتباه در سخنرانی‌ها، در طی این سالها مانع ترور شخصیت‌ها و فعالان جامعه‌ی مدنی، روزنامه‌نگاران، هنرمندان، بمب‌گذاری در دانشگاه‌ها و مدارس دخترانه، بیمارستان‌ها و سنگسارکردن و شلاق‌زدن زنان و پایمال‌کردن حقوق فردی و اجتماعی آنان و بلکه تمام مردم این کشور نشده است. آیا باید به دل‌جویی‌ها و کمک‌های مالی بعضی کشورها در مقابل این خرابی‌های عظیم و این فجایع انسانی دل خوش کرد؟
وظیفه‌ی نهادهای جامعه‌ی مدنی فعال در تمامی زمینه‌ها در همه کشورها هم‌صدا شدن برای تحقق حقوق انسانی مردم افغانستان است. امروز مردم عدالت‌خواه و بشردوست تمامی کشورها باید با صدای بلند به عملکرد سازمان‌های بین‌المللی و سیاست‌های دولت‌ها در قبال فجایع ۲۰ سال جنگ در افغانستان اعتراض کنند و جبران آن را از سردمداران و مسئولان بخواهند. از آنها بخواهند هر چه زودتر وارد عمل شوند و جلوی سلطه‌ی گروهی را که با تفکر قرون وسطایی، در مقابل آزادی اندیشه و بیان، پیشرفت دانش و تخصص، رفاه اجتماعی و رشد جامعه مدنی ایستاده‌اند، بگیرند و مانع از برقراری حکومت ارعاب و سرکوب شوند.
امروز جامعه‌ی بشری در سراسر جهان نیاز به صلح و آرامش دارد و این تصور که «هرکس گلیم خویش را از آب بیرون کشید به رفاه و آسایش رسیده»، خیال باطل است. مثال روشن آن بلایی است که کسانی که این گونه فکر می کنند، آگاهانه یا ناآگاهانه بر سر محیط زیست انسانی آورده اند.
هم‌دلی و کمک به برخورداری از امکانات بهتر زندگی مردم در کشورهای کمتر برخوردار و در حال توسعه باید در سیاستگذاری کشورهای ثروتمند منظور شود؛ این مهم به دست نمی‌آید مگر با مطالبه‌گری فرهیختگان و برنامه‌ریزان انسان‌گرای جهان و در سطح بین‌المللی با تجدید نظر در سیاستگذاری سازمان ملل متحد.
ما امضاء کنندگان این بیانیه خواستار پاسخ و اقدام فوری آقای آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد، در مقابل آینده‌ی مردم، به‌ویژه زنان و کودکان افغانستان هستیم.
تنها تحقق چنین خواستی و اراده‌ای محکم و همبستگی تمامی نهادهای مدنی و مردمی در سطح ملی و بین‌المللی و نهادهای میانجی حقوقی پاسدار صلح و دموکراسی، دست در دست هم می‌توانند ضامن فرداهای روشن برای نسل‌های آینده‌ی جهان باشند تا دیگر مردمان هیچ سرزمینی شاهد چنین وقایع غیر انسانی نباشند.
فهرست اسامی نهادها، نویسندگان، هنرمندان و فعالان مدنی امضاکننده‌ی بیانیه را از اینجا بخوانید:
https://bit.ly/3j9cxkm
و من الماء کل شیء حی
بیانیۀ فعالان حوزه کودکی دربارۀ وقایع تاسف‌بار خوزستان
مسئولان و برنامه‌ریزان کشور
کودکان و نوجوانان ایران، آینده‌سازان این سرزمین هستند.
وقایعی که امروز در خوزستان و دیگر نقاط این مرز و بوم بر کودکان و نوجوانانِ آسیب‌پذیر می‌گذرد، برای آنان و ملت عزیز ایران پیامدی جز نهادینه‌کردن خشونت‌طلبی و روحیۀ انتقام‌جویی، نخواهد داشت.
وظیفۀ اول شما حفظ حقوق و آماده‌کردن بستر رشد و سلامت و رفاه کودکان و نوجوانان است. نسلی که در فضای هشت ساله جنگ تحمیلی عراق با ایران متولد شد، می‌بایست با بازسازی شهرهای ویران‌شده، دوباره روحیۀ نشاط خود را به‌دست می‌آورد تا در سازندگی شهرهای خود مشارکت کند.
متاسفانه با گذشت بیش از سه دهه از پایان جنگ ایران و عراق، اقدامات لازم برای بازسازی مناطق جنگ‌زده و بازآفرینی شور و شوق زندگی در میان ساکنانِ این مناطق، نه تنها از سطح شعار فراتر نرفته، بلکه با بی‌برنامگی و تصمیمات غلط، بازسازی زیرساختهای اساسی به‌منظور تامین نیازهای ضروری مردم در استان‌های جنوبی کشور نیز انجام نپذیرفته است.
تخریب محیط زیست و بوم خوزستان، خطۀ زرخیز و قلب تپندۀ ایران، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته و مردم به جان رسیده و مادران و پدران نگران از سرنوشت آیندۀ فرزندان دلبندشان را به‌ناچار به خیابان‌ها کشانده است.
علی‌رغم هشدارهای مکرر نهادهای دلسوز مدنی و اعلام مشارکتشان در برنامه‌های سازندگی مناطق جنگ‌زده، تاکنون نشانه ای از تاثیر و پاسخ آن در مجریان و سیاستگذاران به چشم نخورده است.
با این رویکرد دیر نیست با سیل مهاجرت کودکان و نوجوانان به شهرهای بزرگی مانند اصفهان، شیراز، مشهد، تهران و دیگر نقاط روبه‌رو شویم و بیش از پیش شاهد کودکان و نوجوانان بی پناهِ خیابانی و زباله‌گرد و معتاد و گستردگی زندگی حاشیه‌نشینی باشیم.
یقین داریم ادامه روش‌های برخورد خشونت‌بار و انباشت غیر قابل مهار انواع مختلف ناهنجاری‌های اجتماعی، دیر یا زود کل جامعه ایران را در برخواهد گرفت.
با مشاهدۀ وقایع روزهای اخیر در زرخیزترین استان کشور، یعنی خوزستان عزیز، ما امضاکنندگان این بیانیه به‌عنوان جمعی از نهادها و فعالان جامعه مدنی در حوزۀ کودکان و نوجوانان، از شما مسئولان و برنامه‌ریزان کشور می‌خواهیم هرچه زودتر؛
- به‌جای اعمال خشونت، به خواسته‌های برحق مردم قهرمان خوزستان و آینده کودکان و نوجوانان آنان توجه کنید و توان مالی و سرمایه‌های انسانی کشور را با برنامه‌ریزی تخصصی و منسجم علمی، صرف بازسازی محیط زیست، بهبود معیشت و تامین نیازهای اولیه مردم آن استان کنید.
- در یک اقدام فوری و حیاتی، کودکان و نوجوانان را از اثرات مخرب بحران نجات دهید و به‌جای تکرار راه‌های نادرست و غیر علمی رفته، با برنامه‌ریزی هم‌آهنگ از همکاری نهادهای مردمی و مشارکت مردم بومی در بازسازی و ساختن آینده‌شان یاری بگیرید.
کودکان و نوجوانان، خانواده‌ها و عموم مردم ایران، زیستن با احترام و امن در سرزمین پرافتخارشان را از حقوق اولیۀ خود می‌دانند و این خواست جز با حفظ کرامت و تامین رفاه آنان از جانب مسئولان و مجریان کشور، میسر و ممکن نخواهد شد.
@aleph_ba
امضاکنندگان: ⬇️