-
کانال رسمی کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران دبیر کانون: @aliafsari_ir
💢اطلاعیه تعلیق فعالیت دانشگاهی کانون‌های ایران‌شناسی دانشگاه تهران
به نام نامی ایران
چنان‌که در واپسین بیانیهٔ کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران آمده است، ایران به پیش از جمعهٔ خونین ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازنخواهد گشت و ما، اعضای شوراهای مرکزی کانون‌های ایران‌شناسی دانشگاه تهران، نیز به عقب بازنمی‌گردیم. هرگونه عادی‌سازیِ شرایط بی‌معناست و واقعیت چنان بر هر فرد و نهادی تحمیل خواهد شد که آنان را از درون تهی می‌کند.
بر همین پایه اعلام می‌داریم که به تصمیم شوراهای مرکزی، فعالیت‌های رسمی و عمومی کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران، کانون ایران‌شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و کانون ایران‌شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی -از جمله انتشار بیانیه، نشریه، کارگاه، حلقه‌های مطالعاتی و نشست‌های علمی- تا پایان دورهٔ قانونی خود به حالت تعلیق درمی‌آید.
از این پس، کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران فعالیتی انجام نخواهد داد و فعالیت‌های کانون به شوراهای عمومی و گعده‌های درونی محدود خواهد بود.
این تصمیم نه از سر انفعال یا عافیت‌طلبی، بلکه برای پاسداری و نگهداشت رویکرد کانون ایران‌شناسی گرفته شده است؛ رویکردی که اگر نمی‌تواند عاملیت داشته باشد، نمی‌خواهد خود را به ورطهٔ نابودی یا ابتذال بکشاند. مبادا روزی فرا رسد که ایران‌دوستانِ کانون ایران‌شناسی وظیفهٔ خویش را از یاد ببرند و بدخواهان را شادمان سازند.
ما در ماه‌های پیش‌رو فعالیت‌های رسمی و تولید محتوای خود را متوقف می‌کنیم، اما همچنان خویش‌کاری خود را حفظ می‌کنیم؛ زنده و پایدار می‌مانیم تا در شرایطی شایسته‌تر، که عاملیتی حداقلی وجود داشته باشد و تحدیدهای دانشگاهی و تهدیدهای غیردانشگاهی مانع فعالیت نباشند، بتوانیم از مام میهن دفاع کنیم؛ مام میهنی که یگانه دارایی گران‌سنگ و والای ما، اعضای شوراهای مرکزی کانون‌های ایران‌شناسی دانشگاه تهران است.
@iranshenasi_ut
تا به این لحظه، بیش از ۱۴هزار نفر کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاس‌های دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴-۰۵» را امضا کرده‌اند. به ما بپیوندید تا در کنار هم بایستیم و نشان دهیم دانشگاه تحت هیچ شرایطی و به هیچ بهانه‌ای تعطیل نمی‌شود:
https://karzar.net/287212
@tehransociology
در این روزهای تلخ، همه‌ی ما سوگوار جان‌های عزیزی هستیم که در دی‌ماه تاریک ۱۴۰۴ از دست داده‌ایم. با همه‌ی خستگی‌ها و سوگواری‌ها اما، بدنه‌ی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمی‌پذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری می‌کنیم، ولی عقب نمی‌نشینیم. هیچ‌چیز را از یاد نمی‌بریم و با تنها سرمایه‌هایی که داریم، زندگی‌ها و جمع‌هایمان، بی‌وقفه و قدم‌به‌قدم به مقاومت ادامه می‌دهیم.
قدم اول مراقبت از خانه‌مان، دانشگاه، است. زمزمه‌هایی درباره‌ی مجازی شدن کلاس‌ها در ترم آینده به گوش می‌رسد، در‌حالی‌که آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانه‌ی دانشجویان است و ما از خانه‌مان پا پس نمی‌کشیم. اجازه نمی‌دهیم شعله‌ی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است.
ما به‌جد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاس‌های ترم پیش‌رو ایستاده‌ایم. از همه‌ی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همه‌ی آنها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت می‌کنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاس‌های دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند:
http://karzar.net/287212
@tehransociology
💢سریرا کریمی دبیر شورای صنفی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و عضو شورای صنفی کل دانشگاه تهران، حوالی صبح امروز آزاد شد.
🔹 روابط عمومی شورای صنفی کل دانشگاه تهران
@UT_SENFI
🔻«ایران و جامعه ملل»
به مناسبت ۹ دی، سالروز پیوستن ایران به جامعه ملل
✍دکتر سید داود آقایی
هیئت علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران
با شروع به کار جامعه ملل در ژانویه ۱۹۲۰، رسماً از دولت ایران دعوت شد که در جلسات مجمع عمومی این نهاد شرکت کند. به همین منظور، علی‌قلی‌خان نبیل‌الدوله، کاردار ایران در واشنگتن که در آن زمان در پاریس حضور داشت، به عنوان نماینده ایران در دو اجلاس اولیه جامعه ملل شرکت کرد. در آن زمان، ایران به عنوان نخستین و تنها کشور مسلمان در جامعه ملل حضور داشت و در نهایت با تصویب مجلس شورای ملی در ۹ دی ۱۳۰۰، ایران رسماً به عضویت جامعه ملل درآمد.
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
@iranshenasi_ut
🔹کانون ایران‌شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار می‌کند:
🔻«کنکاشی نظری در مفهوم ملیت و ملی‌گرایی در ایران»
🔸سخنرانان:
دکتر مراد ثقفی
پژوهشگر علوم سیاسی
دکتر حجت کاظمی
عضو هیئت علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران
دکتر علی‌اشرف نظری
عضو هیئت علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران
دکتر شروین مقیمی
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
🔹دبیر نشست:
دکتر رامین البرزی
دانش‌آموخته دکتری علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس
▪️زمان: سه‌شنبه ۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۷
▫️مکان: دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تالار عنایت
🖇ورود برای عموم آزاد است.
@iranshenasi_ut
🔹گزارش تصویری کارگاه «درنگی بر روشنفکران ایرانی»
جلسه آخر: محمدعلی فروغی، دولتمردی اندیشمند یا اندیشمندی دولتمرد با ارائه استاد مسعود کوهستانی‌نژاد ؛ پژوهشگر تاریخ
در این جلسه به این سوال پرداخته شد که فروغی با کدام یک ازویژگی‌های روشنفکر یا دولتمرد تناسب بیشتری دارد.
🔸سه‌شنبه، ۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی
@iranshenasi_ut
🔻«تهمورث؛ پادشاهی که دیوان را به خدمت آدمیان درآورد»
✍️امیرحسین صدری، کارشناسی ارشد تاریخ ایران باستان دانشگاه تهران
در روایت اساطیری ایران، شاهان نخستین نه تنها زمینیان را فرمان می‌راندند، بلکه روح جهان را در بند نظم نگه می‌داشتند و آنان هر یک نمایندهٔ مرحله‌ای از تکامل انسان و نسبت او با هستی بودند. اگر کیومرث، لحظهٔ زایش انسان، و هوشنگ، آغاز دانایی و فرهنگ باشد، تهمورث پادشاهی است که در میانهٔ این مسیر ایستاده؛ در نقطه‌ای حساس که انسان باید بیاموزد چگونه با نیروهای تاریک و ویرانگر روبه‌رو شود. تهمورث نه صرفاً یک جنگاور است و نه تنها آموزگار تمدن؛ او نماد لحظه‌ای است که انسان مهار را از نابودی مطلق بهتر و سودمندتر دانست.
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
@iranshenasi_ut
🔹گزارش تصویری کارگاه «درنگی بر روشنفکران ایرانی»
نقد و بررسی کارنامه ابراهیم پورداوود با ارائه دکتر حمید احمدی، هئیت علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران
در این جلسه نسبت میان فعالیت‌های ابراهیم پورداوود با باستان‌گرایی و بازیابی میراث معنوی و هویتی ایران بررسی شد.
🔸سه‌شنبه، ۱۷ آذرماه ۱۴۰۴، دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی
@iranshenasi_ut
🔻«پدر شعر فارسی کیست؟»
نگاهی جامع به رودکی
✍️نیما عزتی
دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم (حوالی ۸۵۸–۹۴۰/۴۱ میلادی) متخلص به رودَکی (فارسی تاجیکی: Рӯдакӣ)، شاعر، خواننده و موسیقی‌دانی بود که به‌عنوان نخستین شاعر برجسته‌ای که به زبان فارسی نو سرود، شناخته می‌شود. او که شاعر دربار سامانیان بود، بنا بر گزارش‌ها بیش از ۱۸۰٬۰۰۰ بیت شعر سروده، اما تنها بخش کوچکی از آثار او به جا مانده است؛ از جمله قسمت‌هایی از منظومۀ کلیله و دمنه که مجموعه‌ای از حکایات هندی است.
رودکی در روستای بَنُج (واقع در منطقهٔ کنونی رودک) به دنیا آمد. بخش مهمی از دوران کاری خود را در دربار سامانیان گذراند. اطلاعات زندگی‌نامه‌ای او را به امیر سامانی، نصر دوم (حکومت: ۹۱۴–۹۴۳) پیوند می‌دهد، اما ممکن است او پیش از آن نیز در زمان امیر پیش از نصر، احمد سامانی (حکومت: ۹۰۷–۹۱۴) به دربار پیوسته باشد.
موفقیت رودکی تا حد زیادی به‌سبب حمایت حامی اصلی‌اش، وزیر ابوالفضل بلعمی (درگذشته ۹۴۰) بود که نقش مهمی در شکوفایی ادبیات فارسی نو در قرن دهم داشت. پس از سقوط بلعمی در سال ۹۳۷، دوران کار رودکی رو به زوال رفت و سرانجام از دربار اخراج شد. او آخرین سال‌های زندگی خود را در فقر سپری کرد و در زادگاهش نابینا و تنها درگذشت.
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
@iranshenasi_ut
🔵 رویداد معرفی و گفت‌وگو دربارهٔ کتاب نخستین جلدِ «فرهنگ زبان اوستایی»
🔷 سازمان اسناد و کتابخانهٔ ملی ایران، در چارچوب مأموریت علمی و فرهنگی خود در حمایت از پژوهش‌های بنیادین ایران‌شناسی و زبان‌های باستانی، میزبان رویداد معرفی و گفت‌وگو دربارهٔ نخستین جلد کتاب فرهنگ زبان اوستایی خواهد بود.
🔷 برگزاری این نشست در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، در راستای تقویت گفت‌وگوی علمی میان پژوهشگران، استادان و علاقه‌مندان مطالعات ایران باستان و فراهم‌سازی بستری نهادی برای معرفی آثار مرجع و جریان‌ساز انجام می‌شود.
🔷 در این برنامه، همزمان با معرفی رسمی کتاب، دربارهٔ اهمیت، روش‌شناسی و جایگاه آن در سنت واژه‌نامه‌نویسی اوستایی به زبان فارسی گفت‌وگو خواهد شد.
🔷 مهمانان و سخنرانان:
ژاله آموزگار | مهرداد قدردان | سَروَر تاراپوروالا | نازنین خلیلی‌پور | شادی داوری | محمدعلی نیازی | نیما سجادی
🔷 شنبهٔ ۶ دی‌ماه ۱۴۰۴ | ساعت ۱۷
🔷 مرکز همایش‌های بین‌المللی سازمان اسناد و کتابخانهٔ ملی ایران – تالار فرهنگ
(تهران، بزرگراه شهید حقانی غرب به شرق، بلوار کتابخانه ملی، ساختمان کتابخانه ملی)
🔷 حضور برای عموم آزاد و رایگان است.
🔻گزارش تصویری مراسم «بزرگداشت آیین شب چلّه»
🔹در این مراسم که توسط کانون ایران‌شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران برگزار شد، دکتر علی‌اشرف صادقی، جناب آقایان پوریا سوری و رضا ساکی به سخنرانی پرداختند.
نواختن موسیقی و عروسک‌گردانی توسط دانشجویان پردیس هنرهای زیبا انجام شده و شاهنامه‌خوانی گروهی توسط مؤسسه مهراندیش اجرا شد.
در بخشی از مراسم، گروه کودکان و نوجوانان شاهنامه‌خوان توسط گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران تقدیر به عمل آمد.
▫️دوشنبه۲۴ آذرماه ۱۴۰۴
@iranshenasi_ut
🔹تتمهٔ استقلال دانشجویی را نخواهیم فروخت!
💢بیانیهٔ کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران در محکومیت لغو برنامهٔ «شب جواد طباطبایی» توسط نهادهای غیردانشگاهی
سخن گفتن از زخم‌هایی که نهادهای غیردانشگاهی سال‌هاست بر پیکرهٔ دانشگاه فرود آورده‌اند مجالی فراتر از این بیانیه می‌طلبد. این زخم‌ها نه تازه‌اند و نه اتفاقی. با این‌همه، ناگزیر یکی از این زخم‌ها را بازمی‌گوییم تا در تاریخ ایران‌زمین ثبت شود؛ تا در روزگاری که ایران از حیث داخلی و بین‌المللی یکی از دشوارترین ادوار خود را می‌گذراند نشان دهیم که از درون دانشگاه تهران هنوز صدایی به جامعهٔ ایرانی می‌رسد؛ صدای دانشجویانی که همچنان در تقلای حفظ آزادی خویش ایستاده‌اند.
برنامهٔ «شب هشتادسالگی سید جواد طباطبایی» که با همکاری مجلهٔ بخارا و کانون‌های ایران‌شناسی دانشگاه تهران طراحی و تمامی مجوزهای اداری آن از مسیر رسمی دانشگاه اخذ شده بود، ناگهان و بی‌هیچ توجیه علمی یا دانشگاهی، توسط نهادهای غیردانشگاهی و بالادستی لغو شد. این لغو، نه یک خطای اداری، که نمونه‌ای از مداخلهٔ قدرت در زیست دانشگاهی است.
این مداخله در شرایطی صورت می‌گیرد که دولت پزشکیان با وعده‌های متعدد راجع به آزادی و استقلال دانشگاه و دانشجویان پا به عرصه گذاشت. این دولت در عمل نشان داده است که حتی به ابتدایی‌ترین انتظارات منتسب به رویکرد اصلاح‌طلبانهٔ خود -در حد آزادی برگزاری یک نشست غیرسیاسی و علمی- پایبند نیست؛ چه رسد به رفع فیلترینگ و پایان دادن به اتخاذ سیاستی نامتوازن در عرصهٔ بین‌الملل.
از سوی دیگر، حاکمیت پس از جنگ دوازده‌روزه، مفاهیمی چون «ایران» و «هویت ملی» را بیش از پیش در سطحی تبلیغاتی به کار گرفته و می‌کوشد با بازتعریف و بازنمایی نمادها، نوعی همبستگی میان دولت و ملت ایجاد کند؛ حال آنکه همزمان، امکان گفتگوی دانشگاهی دربارهٔ همین مفاهیم -آن هم در نسبت با اندیشهٔ یکی از نظریه‌پردازان معاصر ایران که عمر خود را برای نظرورزی راجع‌به این مفاهیم گذرانده- با ممنوعیت مواجه می‌شود. این تناقض، بیش از هر چیز، از شکاف میان بهره‌برداری نمادین از ملی‌گرایی و اولویت حقیقی منافع ملی و تحمل واقعی استقلال دانشگاه و اندیشهٔ انتقادی حکایت دارد.
مسئلهٔ ما پسند یا ناپسند افراد و نهادها نسبت به «شب دکتر جواد طباطبایی» نیست. مسئله، استقلال نهاد دانشگاه است. مسئله، حق دانشجو برای برگزاری نشست علمی، گفت‌وگو و اندیشیدن است. دانشگاهی که در آن برنامهٔ علمی با حکم بیرونی لغو شود، دیگر دانشگاه نیست؛ جولانگاه قدرتمندان است. آزادی دانشجو، آزادی دانشگاه است و آزادی دانشگاه، شرط امکان اندیشهٔ آزاد!
کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران اعلام می‌کند که از آزادی اندیشه و فهم، به‌عنوان جوهرهٔ دانشگاه، حتی یک گام عقب نخواهد نشست. صریحا اعلام می‌کنیم هیچ نهاد قدرتی، با هر عقیده‌ای، دل به دستوری شدن ما گره نزند. ما تتمهٔ استقلال دانشجویی را قربانی چند برنامه بی‌خاصیت و نمایشی نمی‌کنیم. سلب آزادی از دانشجو، مرگ تدریجی دانشگاه است.
باشد که روزی دانشگاه به جایگاه حقیقی خود بازگردد و این زخم‌های چرکین و تحمیل‌شده التیام یابد. تا آن روز، کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران ایستاده است: در دفاع از حقیقت، در دفاع از آزادی و در دفاع از ایران. ما این ایستادگی را با هر آنچه که به استقلال و آزادی دانشجو آسیب بزند معامله نخواهیم کرد.
@iranshenasi_ut
و این جهانِ گذرنده دارِ خلود نیست و بر کاروانگاهیم و پسِ یکدیگر می‌رویم، هیچ‌کس را اینجا مُقام نخواهد بود، چنان باید زیست که پس از مرگ دعایِ نیک کنند.
و تعجب بمانده‌ام از حرص و مناقَشت با یکدیگر و چندین زر و مال و حساب و تَبَعت، که درویشِ گرسنه در محنت و زحیر، و توانگرِ با همه نعمت چون مرگ فراز آمد از یکدیگر باز نتوان شناخت.
مرد آن است که پس از مرگ نامش زنده ماند.
تاریخ بیهقی
خدانگهدار، آقای کتابدار!
#کامران_فانی
🔻«شاهکار جواد طباطبایی به زبان انگلیسی»
درباره ترجمه کتاب «ابن خلدون و علوم اجتماعی»
کاترین مالابو درباره این اثر نوشته: «بعد از کانت و فوکو، این نسخه جواد طباطبایی از "روشنگری چیست؟ " است. شاهکار طباطبایی، فراتر از یک کتاب درباره ایران و تاملی درباره همه مشکلات معرفت‌شناختی‌اش، تاملی عمیق درباره منابع خلاقی عرضه می‌کند که مخفیانه پشت هرگونه وضعیت عدم امکان نهفته‌اند.»
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
@iranshenasi_ut
🔹بیانیه کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران در واکنش به اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴
این فریاد در زمانه‌ای برمی‌خیزد که فرزندانِ مادرمان ایران در خاک و خون غلتیده‌‌اند و داغداران حتی مجال سوگواری نیافتند؛ در زمانه‌ای که بی‌هیچ اغراقی از کشته پشته ساختند و از شامگاه تا سحرگاه خون‌های شتک‌زده را از خیابان‌ها شستند...
زهرا بهلولی‌پور، آیدا حیدری و محمدرضا مرادعلی نیز سه تن از هزاران هم‌میهن جان‌باخته و سه تن از هم‌دانشگاهی‌های ما بودند؛ گل‌های پرپرشده‌ای که در هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، هدیه به میهن شدند و نامشان در کنار نام‌های درخشان این روزگار تیره، بر دفتر خون‌خوردهٔ ایران نشست.
در دی‌ماه ۱۴۰۴، رشته‌های پیوند را بریدند و ایران را به تاریکی فرو بردند؛ گمان بردند که با خاموشی صدا، مردم نیز خاموش می‌شوند. ندانستند که این خاک، به گام‌های فرزندانش روشن می‌شود. خیابان‌ها روشن شدند، آن‌چنان که بریدن اینترنت نیز یارای پوشاندنش را نداشت. فرمانروایان، با درندگیِ بی‌پرده، ننگی ماندگار بر پیشانی خویش نهادند و شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ را به جمعهٔ خونین ملت ایران بدل کردند. جمعهای که در تاریخ ماندگار شد و ایران به پیش از آن بازنمی‌گردد.
کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران -که از دل دانشگاه و از میان مردم ایران برخاسته است- آشکارا می‌گوید در این روزگار تنگی و خفقان، که همهٔ میدان‌های زندگی را دربرگرفته و دانشگاه را نیز از کارکرد ملّی‌اش دور کرده است، به‌عنوان صدایی از درون دانشگاه تهران، حقوق و آزادی مردم ایران را عصارهٔ جان و مهم‌ترین دلیل حیات خود می‌داند.
بی‌شک بار نگهداشت رسالت ملّی دانشگاه بر دوش دانشجویان و استادانی است که پیوند خود را با جان ایران‌زمین نگسسته‌اند. اما امروز، دستاورد پالایش و سرکوب هویداست؛ استادانی که یا توان دیدن ایرانِ امروز را از کف داده‌اند یا آگاهانه چشم بر ویرانی این خاک بسته‌اند. در برابر دستگاه دروغ‌پردازی که خواستار راندن و خاموش‌کردن بخش بزرگی از ملت ایران است، دانشگاهیان باید پرتوی بر خواسته‌ها و دگردیسی‌های مردم ایران بیاندازند. تعطیلی دانشگاه نیز مانند بسیار بستن‌ها و بردن‌ها رخ داد تا مبادا دانشجویان برای شادی، رادی و آزادی ایرانیان بکوشند.
اکنون، در بزنگاه دی‌ماه ۱۴۰۴، کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران گواهی می‌دهد که بخش بزرگی از جامعه، خواهان قرارداد اجتماعی نوینی است؛ پیمانی که مردم برای آن حدود پانزده روز، جان بر کف نهادند و حقوق بنیادین خویش را فریاد زدند: حق حیات، حق زیستن با کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت بر خویش.
گرچه سراسر زمانهٔ زمامداری‌شان آکنده از بی‌خردی‌‌ست، امید است که تاریک‌اندیشان این قرارداد را به رسمیت بشناسند. به یاد آورند هزاران سال تاریخ این سرزمین را، سرزمینی که هر بار به خاموشی افکنده شد، از خاکستر آتش، ققنوس‌وار برخاست و شعلهٔ زندگی را از نو در جان ایرانیان دمید.
ایرانیان، بدانید و آگاه باشید که فرزندان شما در دانشگاه، دل از ایران و رنج مردم شریفش نبریده‌اند و با تمام جان و روان، برای ایران جنگیدند و می‌جنگند.
کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران دادخواه و سوگوار تمامی جان‌باختگان و جاویدنامان دی‌ماه ۱۴۰۴ است و یاد آنان را گرامی می‌دارد. همچنین، کشته‌شدن جاویدنام زهرا(رها) بهلولی‌پور، جاویدنام آیدا حیدری و جاویدنام محمدرضا مرادعلی را به هم‌دانشگاهیان، جامعهٔ دانشگاهی و خانوادهٔ آنها تسلیت می‌گوید. باشد که نام آنها در تارک تاریخ ایران، روشنایی‌بخش آیندهٔ سرزمین ایران‌زمین باشد. دادار پاک یاور ایران باد.
شتک زده است به خورشید، خون‌ِ بسیاران
بر آسمان که شنیده است از زمین باران؟
دریده شد گلوی نی‌زنان عشق‌نواز
به نیزه‌ها که بریدندشان ز نیزاران
اگرچه عشق‌ِ تو باری است بردنی، امّا
به غبطه می‌نگرم در صف سبک‌باران
@iranshenasi_ut
🔴 همان‌طور که در متن کارزار هم ذکر شده، این کارزار محدود به رشته، دانشگاه یا استان خاصی نیست. بدنه‌ی دانشجویی در سرتاسر ایران یکپارچه و یک‌صدا کنار هم خواهد ایستاد و از دانشگاه دفاع خواهد کرد. به‌طور ویژه، همه‌ی انجمن‌های علمی و جمعهای دانشجویی را برای پیوستن به این کارزار دعوت می‌کنیم.
@tehransociology
⚫کشته‌شدن سه دانشجوی دانشگاه تهران
دانشگاه تهران در سوگ از دست دادن سه تن از دانشجویانش نشست.
▪️جاویدنام آیدا حیدری، دبیر کانون نبض اندیشه و دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
▪️جاویدنام زهرا بهلولی‌پور، دانشجوی کارشناسی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران
▪️جاویدنام محمدرضا مرادعلی، دانشجوی کارشناسی ارشد الهیات دانشگاه تهران
و هنگامی که یاران،
با سرود زندگی بر لب،
به سوی مرگ می‌رفتند،
امیدی آشنا می‌زد چو گُل در چشمشان لبخند.
به شوق زندگی آواز می‌خواندند.
و تا پایان به راه روشن خود باوفا ماندند.
یادشان در تاریخ ایران و دانشگاه تهران مانا باد.
@iranshenasi_ut
💢سریرا کریمی دبیر شورای‌صنفی دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی و عضو شورای‌صنفی کل دانشگاه تهران، امشب پس از حضور نیروهای امنیتی به منزل وی دستگیر شده و تا کنون از محل و وضعیت نگهداری او خبری دردست نیست.
🔹 روابط عمومی شورای صنفی کل دانشگاه تهران
◽️ @UT_SENFI ◽️
https://youtube.com/watch?v=Ksq9ZDZEEbs
Читать полностью…
اندوه را پایانی است.
مردمان بازمی‌گردند؛
ویرانه‌ها ساخته می‌شوند و ساخته‌ها از مردمان پر.
بمان و نیکبخت شو.
نمایشنامهٔ «مرگ یزدگرد»
بهرام بیضایی
🔻«محور کیاست/ درباره تجربه سه‌گانه علا، تقی‌زاده و قوام»
✍حسین حقیان، دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران
از تمایلات جاری و زیان‌بار در تاریخ‌نویسی معاصر ایرانی، نفی سوژگی و نقش‌آفرینی ایرانیان در دستاوردهای حاصل‌شده است؛ به‌نحوی که در تحلیل بزنگاه‌های تاریخی، عوامل سطح کلان و میانی مانند نظام بین‌الملل و اراده قدرت‌های بزرگ، جدی‌تر از کنش‌گری ایرانیان برای تحقق منافع ملی ارزیابی می‌شود اما در جهت مخالف، شکست‌ها و ناکامی‌ها عموماً به کاستی و قصور نخبگان نسبت داده می‌شود.
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
@iranshenasi_ut
🔹گزارش تصویری کارگاه «درنگی بر روشنفکران ایرانی»
سعید نفیسی در کشاکش اخلاق و سیاست با ارائه دکتر جهانگیر معینی علمداری، عضو هئیت علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران
این جلسه به تعارف مختلف از اخلاق، بررسی اخلاق نزد نفیسی و رابطه‌ی میان افکار و اعمال وی گذشت.
🔸سه‌شنبه، ۲۵ آذرماه ۱۴۰۴، دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی
@iranshenasi_ut
🔻«سرگذشت یک شاعر» («سودبا پوئتا»/A Poet’s Fate، ۱۹۵۹) فیلمی تاریخی-درام به کارگردانی بوریس کیمیاگرف و نویسندگی ساتم اُلوغ‌زاده است. داستان، زندگی رودکی را در دربار نصرِ دوم سامانی روایت می‌کند؛ از عشق او به «نیگینه» تا ماجراهایی که پس از مرگ نصر رخ می‌دهد و به صدور فرمان نابینا کردن رودکی به دستور نوح می‌انجامد. بازیگران اصلی عبارت‌اند از: مرات آریپوف (رودکی)، دیلبر قاسمووا (نیگینه)، سوفیا تویبایوا و عبدالخیر قاسموف و دیگران. این اثر محصول استودیوی «تاجیک‌فیلم» در تاجیکستانِ شوروی است و زبان اصلی آن روسی است. فیلم نخستین‌بار در ژوئن ۱۹۵۹ در دوشنبه و سپس در ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۹ در مسکو به نمایش درآمد. موسیقی فیلم را آندری بابایف ساخته و فیلم‌برداری آن را نیکلای اولونوفسکی انجام داده است. «سرگذشت یک شاعر» در جشنوارهٔ قاهره ۱۹۶۰ جایزهٔ اول و مدال «عقاب طلایی» را دریافت کرد و در جشنوارهٔ مینسک نیز دیپلم افتخار گرفت.
🖇 تماشای نسخه کامل فیلم «سرگذشت یک شاعر»
@iranshenasi_ut
کارگاه طنزهای شاهنامه
فهم بخشی از شاهنامه در گرو توجه به طنز و شوخ‌طبعی فردوسی است؛ نکته‌ای که شاید کمتر در نگاه‌های رایج به شاهنامه به آن پرداخته شده است. در این کارگاه قرار است درباره گونه‌های مختلف طنز در شاهنامه صحبت کنیم: این که طنز در کدام بخش‌ها و داستان‌ها بیشتر خود را نشان می‌دهد، چرا فردوسی در آنجا از طنز بهره گرفته و چه معنایی پشت این نگاه نهفته است.
این نشست و کارگاه برای علاقه‌مندان به شاهنامه و نیز دوستداران طنز، فرصتی مغتنم و پربار خواهد بود.
👤 مدرس: رضا ساکی (روزنامه‌نگار و مدیرمسئول پایگاه خبری گلونی)
🗓 دوشنبه ۸ دی ماه
⏰ ساعت ۱۷ تا ۱۹
📍 کارگاه حضوری
برای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام:
☎️ 021-88845668
📱 09909494749
🔻«به بهانه لغوشدن شب دکتر جواد طباطبایی در دانشگاه تهران»
✍️استاد احسان هوشمند
روزنامه‌نگار، ایران‌شناس و پژوهشگر مطالعات قومی
«تردیدی نیست که در شرایط حساس امروزی از درون و بیرون کشور اقدامات و فعالیت‌های ضدایرانی سمت و سویی علنی‌تر به خود گرفته است. برای مصاف با چنین اقدامات مذبوحانه‌ای، ایران ما بیش از هر زمان دیگری به اندیشه متفکرانی چون سیدجواد طباطبایی برای گذر از ناملایمات و دشواری‌های پیش‌رو نیاز دارد. هر نوع محدودیت و ایجاد مانع برای اندیشیدن درباره ایران بر شاخ نشستن و از بن بریدن است. جواد طباطبایی و آثار به‌یادگار‌مانده از او یکی از منابع فکری برای پاسخ به دشواری‌های پیش‌روی ایران به‌ویژه در شرایط کنونی کشور است. ایجاد موانع و محدودیت برای چنین مجالسی آن هم در فضای دانشگاهی هرچه باشد، خدمت به فرهنگ و علم نیست.»/ روزنامه شرق
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
🔹پیوست: بیانیهٔ کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران در محکومیت لغو برنامهٔ «شب دکتر جواد طباطبایی» توسط نهادهای غیردانشگاهی
@iranshenasi_ut
🔻«یلدا؛ یادگار کهن ایرانی»
✍️کسرا مرادی
دانشجوی کارشناسی باستان‌شناسی دانشگاه تهران
و آری که آفتاب، مجرد به یک شعاع
بیخِ کواکبِ شبِ یلدا برافکند
و همه شب‌های غم، آبستنِ روزِ طرب است
یوسفِ روز به چاهِ شبِ یلدا بیند
و با جفای تو بر که خور از عمر
شبِ یلدا رفو که کرد، پرند
و هست چون صبح آشکار را کاین صباحِ چند را
بیمِ صبحِ رستاخیز است از شبِ یلدایِ من
مقدمه
شب یلدا یکی از کهن‌ترین آیین‌های تقویمی در فرهنگ ایرانی است که ریشه در تجربه زیسته انسان از طبیعت، زمان و چرخه‌های کیهانی دارد. این شب، که با انقلاب زمستانی و بلندترین شب سال همزمان است، از دیرباز نه‌تنها به‌عنوان یک پدیده نجومی، بلکه به‌مثابه رویدادی نمادین و اسطوره‌ای در نظام فکری ایرانیان و دیگر تمدن‌های باستانی تفسیر شده است. تداوم این آیین از ایران باستان تا روزگار معاصر، نشان‌دهنده ظرفیت بالای آن در بازتولید معنا و انطباق با شرایط تاریخی متفاوت است. پژوهش حاضر با رویکردی میان‌رشته‌ای، به بررسی ریشه واژه یلدا، خاستگاه‌های نجومی، پیوندهای اسطوره‌ای، نمادهای آیینی و مقایسه تطبیقی آن با آیین‌های مشابه در سایر فرهنگ‌ها می‌پردازد.
🖇 متن کامل را «اینجا» مطالعه کنید.
💢بدین‌وسیله با عرض پوزش از همراهان گرامی، مراسم «شب هشتاد سالگی سید جواد طباطبایی» در روز سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ لغو شد و اطلاع‌رسانی‌های بعدی اعلام می‌شود.
@iranshenasi_ut
🔹کانون ایران‌شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و کانون ایران‌شناسی دانشگاه تهران برگزار می‌کنند:
🔻«بزرگداشت آیین شب چلّه»
🔸سخنرانان:
دکتر علی‌اشرف صادقی
چهرهٔ ماندگار ادبیات، زبان‌شناس و استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران
جناب آقای پوریا سوری
شاعر، ترانه‌سرا و منتقد ادبی
جناب آقای رضا ساکی
روزنامه‌نگار، دانش‌آموختهٔ زبان و ادبیات فارسی و کنش‌گر محیط زیست
🖇️به همراه:
شاهنامه‌خوانی
اجرای موسیقی
عروسک‌گردانی
پذیرایی یلدایی
▫️مکان: دانشگاه تهران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تالار شیخ انصاری
▪️زمان: دوشنبه ۲۴ آذرماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۷
🖇ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.
@iranshenasi_ut
🔺شب هشتادسالگی سید جواد طباطبایی
نهصد و سی و یکمین شب از شب‌های بخارا به بزرگداشت سیّد جواد طباطبایی، فیلسوف سیاسی و پژوهشگر برجستۀ اندیشۀ ایرانی، اختصاص یافته است. این نشست که توسط کانون‌های ایران‌شناسی دانشگاه تهران و مجله بخارا در ساعت پنج بعدازظهر سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ با سخنرانی گیتی خرسند، احمد نقیب‌زاده، حمید احمدی، محمدصادق سجادی، جهانگیر معینی علمداری، حسن حضرتی، احسان هوشمند، زاگرس زند و علی دهباشی در تالار فردوسی دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران برگزار می‌شود. در این شب همچنین رونمایی از چاپ جدید کتاب «ابن خلدون و علوم و اجتماعی» اثر دکتر جواد طباطبایی، منتشرشده توسط نشر هرمس، نیز از دیگر بخش‌های این نشست خواهد بود.
سیّد جواد طباطبایی(متولد ۲۳ آذر ۱۳۲۴ در تبریز) حقوقدان، فیلسوف سیاسی و استاد پیشین دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بود. او پس از اخذ لیسانس حقوق از دانشگاه تهران، تحصیلات خود را در رشتۀ فلسفۀ سیاسی در دانشگاه پاریس ۱ سوربن ادامه داد و با رساله‌ای دربارۀ فلسفۀ سیاسی هگل مرتبۀ دکتری گرفت. طباطبایی با طرح ایدۀ «زوال اندیشۀ سیاسی در ایران» و پژوهش‌های گسترده‌اش دربارۀ تاریخ اندیشه در ایران و اروپا، به یکی از بحث‌برانگیزترین و در عین حال اثرگذارترین متفکران معاصر بدل شد. طباطبایی طی چهار دههٔ گذشته با انتشار مجموعه‌ای از آثار بنیادین همچون «درآمدی بر تاریخ اندیشهٔ سیاسی در ایران»، «دیباچه‌ای بر نظریهٔ انحطاط ایران»، «زوال اندیشهٔ سیاسی در ایران»، «ابن‌خلدون و علوم اجتماعی»، «نظریهٔ حکومت قانون در ایران» و «مکتب تبریز»، نقش مهمی در بازخوانی نقادانهٔ و بدیع تاریخ فکری ایران ایفا کرده است.
دکتر طباطبایی پس از سال‌ها تدریس، پژوهش و حضور در مجامع علمی بین‌المللی، در نهم اسفند ۱۴۰۱ در ایرواینِ کالیفرنیا درگذشت؛ با این حال، آثار و مباحث نظری‌اش همچنان در مرکز توجه پژوهشگران علوم انسانی در ایران و جهان است و این شب به مناسبت هشتادسالگی او مجالی است برای بازخوانی میراث فکری‌اش.
خیابان ۱۶ آذر، دانشگاه تهران، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، تالار فردوسی
@iranshenasi_ut
@bukharamag
