899
#بیندیش نگاهی عمیق به مفاهیم و موضوعات علوم انسانی با عینک روانشناسی و فلسفه! پشتیبانی: @Jenas_support تالار گفتگو: https://t.me/+A5DdUFNB0Uk0ZmU0
سکوئیلر همیشه کلمه «تعدیل» را به جای «تقلیل» به کار میبرد.
قلعه حیوانات
هانا آرنت در تحلیل نظامهای توتالیتر مینویسد:
این حکومتها نه فقط بدنها، بلکه "توان داوری انسانها" را هدف میگیرند. آنها با تکرار، با زبان رسمی، با ایدئولوژی، انسان را به موجودی بیصدا و قابلجایگزین تقلیل میدهند.
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
خواهش میکنم این روزها از هر متنی مثل همیشه بی تفاوت عبور نکنید
این روزها نباید طبق عادت زندگیکنیم
چون هیچ چیزی طبق روال پیش نرفته و گمان میرود که عادی پیش نخواهد رفت
اینکه به هر دلیلی بخواهیم با جهل و سبک سری به اطراف نگاه کنیم به معنای واقعی کلمه «شکار» خواهیم بود.
به گمانم در رمان ویکتورفرانکل بود که متوجه شدیم تنها کسانی زنده ماندند که بدبین بودند... خوشبین ها مرگ را برای خودشان خریدند اگرچه از آن هراس داشتند.
خوشبین و فارغ بودن را بر خودتان حرام کنید. با نهایت دقت به همه چیز فکر کنید، با درایت تمام تحلیل کنید، با تیزبینی تمام نگاه کنید.
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
🔸پادشاهی مشروطه، مطلقه و جمهوری ریاستی
شرح توسط fusepodcast">چنل یوتیوب فیوز
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
سیبهای زودرس داشت می رسید و زمین باغ میوه از سیبهای بادزده پوشیده شده بود حیوانات تصور کرده بودند که طبعاً سيبها بین همه و به تساوی تقسیم میشود، ولی دستور صادر شد که سیبها جمع آوری شود و برای خوراک خوکها به یراق خانه فرستاده شود.
بعد از صدور دستور، چندتایی از حیوانات زمزمه ای سردادند ولی نتیجه نداشت چون همۀ خوکها، حتى سنوبال و ناپلئون در این امر توافق نظر کامل داشتند و سکوئیلر مأمور شد که توضیحات لازم را به سایرین بدهد. به صدای رسا گفت:
«امیدوارم رفقا تصور نکرده باشند که ما خوکها این عمل را از روی خودپسندی و یا به عنوان امتیاز میکنیم. بسیاری از ما خوکها از شیر و سیب خوشمان نمی آید. و من به شخصه از آنها بدم می آید. تنها هدف از خوردن آنها حفظ سلامتی است. شیر و سیب (از طریق علمی به ثبوت رسیده رفقا) شامل موادی است که برای حفظ سلامتی خوک کاملاً ضروری است. ما خوکها کارمان فکری است تمام کار تشکیلاتی مزرعه بسته به ماست. ما شب و روز مواظب بهبود وضع همه هستیم. صرفاً به خاطر شماست که ما شیر را مینوشیم و سیب را میخوریم. هیچ میدانید اگر ما به وظایفمان عمل نکینم چه خواهد شد؟ جونز بر می گردد!
بله جونز بر می گردد...
و در حالیکه جست و خیز میکرد و دمش را می جنباند با لحنی تقریباً ملتمسانه فریاد کشید، «رفقا به طور حتم کسی بین شما نیست که طالب مراجعت جونز باشد اگر تنها یک موضوع بود که هیچ حیوانی در آن تردید نداشت عدم تمایل به بازگشت جونز بود.
وقتی که مطلب به این شکل عرضه شد دیگر جای حرف نبود اهمیت حفظ سلامتی خوکها هم که روشن و واضح بود بنابراین بدون چون و چرا موافقت شد که شیر و سیبهای بادزده (همچنین محصول اصلی سیب پس از رسیدن) منحصراً مال خوکها باشد.
این روبانی که تو تا این پایه به آن علاقه مندی نشان بردگی است.
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
«قلم در دست گرفتیم تا بیانیهای در محکومیت جنایات و کشتار اخیر بنویسیم، اما از فرط استیصال کلام در برابر توحش، قلم بر زمین نهادیم.
جایی که حقیقت سلاخی میشود، سخن به بیراهه نمیفرستیم.
ما را دیگر با شما، زبان گفتوگو نیست.»
مجمع انجمنهای علمی دانشگاه صنعتی شریف.
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
ما که حقیقت را گفتیم (بازگوکردیم) شاید ما هم برنگردیم
زمانه به مردم ندانسته شد
خرد خوار گشت و دلآراسته شد
اما خواهش میکنم اگر به نظر شما سخنان بالا گمراه کننده و تشویشی بر اذهان عمومی یا شاید حتی محاربه میدانید در کامنت ها مطرح کنید شاید من از جهل مرکب خارج شدم
اما مطمئنم هرچه میکشیم از بیخردی است
پس #بیندیش
هیچ چیز طبیعی نیست!
یک جای کار میلنگد.
حواستان به خودتان و عزیزانتان باشد.
وقتی شاه اسماعیل صفوی، نوه شیخ صفی الدین اردبیلی، برای اعتلای ایران در آذربایجان قیام میکند؛ چرا خان ۸۲ ساله استاجلو سوار اسب میشه و به دنبال او فرمانبری میکند؟!
راز بقا ایران در همین کارهاست
در همین نقطهها و نکتههایی که در تاریخ ما باقی مونده
مرد هشتاد و دو ساله در کنار دیوار حیات، در کنار چاه فنا، در کنار گور در لحظات آخر زندگیش چی میخواد؟
چرا میدوه؟ میدوه که اسم ایران فرار نکند و فراموش نشود!
میرود که پرچم استقلال ایران رو برپا کند، باقی بگذارد و ایرانِ دورانِ مشعشعِ صفویه به وجود می آید.
کدوم ملتی رو میشناسید که پسر یک پوستین دوز خراسانی اش، در طول ۱۳ سال، مملکتشو با اون اوج از قدرت برساند که مورد حسادت تاریخ بشرها قرار بگیره.
این جز اینکه قبول کنیم در ذات ما ملت، عشق به وطن، عشق به ایران و عشق به ایرانی قویتر از بسیاری ملل دیگر بوده است و ما از طریق حساب و تعقل و معامله و محاسبه با وطنمون مانوس نبودهایم
بلکه از طریق عشق و انس و عرفان ایرانمون رو دوست داشتیم به هیچ دلیل دیگری قادرتر از این نیستیم
کوروش اعلامیه حقوق بشر منتشر کرد
اردشیر بابکان پندنامه برای شاپور مینویسد
خسرو انوشیروان زنجیر داغ بر کاخ خودش میآویزد
یعقوب لیث خانه جوانمردان و مکتب شیرمردان درست میکند
و ایرانی از این پندها از این نصیحتها از این دلالتها و از این رهبریها، بر معنویت خودش افزوده است و دنیای مادی و شکستهای مادی و عدم موفقیت های مادی را اصلا به حساب بقا و زندگی نگرفته
اگر میگرفت در همون عصر مغول، مثل سعدی در ایران پیدا نمیشد.
اگر شکستهایی سوری رو قبول میکرد فردوسی از توش برنمیخواست
فردوسی در عصری شاهنامه ساخته است که در ایران شاهی وجود نداشته...
کی فردوسی را تشویق کرده است که در عصر بی شاهی شاهنامه بسازد؟
کی مشوق فردوسی بوده؟
کی به فردوسی گفته است برو مدح پادشاهانی بکن که سر در نقاب خاک کشیدند؟ -در عصری که شرق ایران در دست ترکان غزنوی و قلب ایران به دست خلفای بغداد سپرده شده -
کی به فردوسی پابرهنه بی کس، کی به فردوسی بی سرمایه مادی، کی به فردوسی بیپناه، گفت برو و بساز و بگو که: «چو ایران نباشد تن من مباد، بدین بوم و بر زنده یک تن مباد»
پسرم! کی اینو به فردوسی یاد داده؟
فرزند من! کی فردوسی را وادار کرده است بدون مشوق، بدون مربی، بدون حامی ، بدون مزد، برود شاهنامه بسازد؟
تصور نکنید شاهنامه چیز پیش پا افتاده است!
پسرم! شاهنامه رو فردوسی در عصری ساخته که این مداد و کاغذ معمولی که من و تو به دست داریم نمیشناخته مداد چیه؛ کاغذ به این صورت در دسترسش نبوده.
این نور و وسیله و زمین و زمان و ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار نبوده است...
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
سخنرانی دکتر عزتالله همایونفر: راز بقای ملت بزرگ ایران در طول قرون
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
📝 بیانیه جمعی از جامعهشناسان داخل ایران در خصوص اعتراضات دیماه 1404
✅با درد و اندوهی سترگ در سوگ کشته شدن هزاران تن از هموطنانمان، بر تداوم کنشگری علمی و مسئولیت مدنی خود بهعنوان اجتماع علمی جامعهشناسان تاکید داریم و در راستای آموختهها و تبیینهای جامعهشناختی؛ نکات زیر را اعلام میداریم:
🔻۱- روایتسازی یکطرفه از اعتراضات و سرکوب آن با فعالیتهای جانبدارانه صدا و سیما، رسانههای کنترل شده در قامت کارخانه تولید روایت رسمی و تکرار برچسبزنیهای امنیتی به معترضان؛ نشانگر ناشنیده انگاری یا بیاعتنایی به پیام اساسی تحولجویی جامعه ایران است. این فضاسازی امنیتی و تک صدایانه، به معنای نادیده گرفتن علتهای بنیادین بروز اعتراضات و زمینهسازی مجدد برای تکرار اعتراض مردم است.
🔻۲- بررسی و تبیین جامعهشناختی چهار ساحت اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی ایران کنونی در بردارنده این پیام است که جبران سرمایه اجتماعی و مشروعیت از کف داده در جامعه با توسل به گفتمانسازی ملیگرایانه دوران هشت سال جنگ ایران و عراق و حتی جنگ دوازده روزه با اسرائیل؛ دیگر امکانپذیر نیست. وضعیت کنونی حاصل برونداد سالها انسداد سیاسی و اقتصادی است که طیفهایی از مردم را برای برون رفت از بنبست کنونی، ناگزیر به سوی یاریگری کشورهای خارجی؛ رهنمون ساخته است و این امر اجتماعی بیسابقه را قابل درنگ و بررسی همهجانبه میسازد.
🔻۳- تکرار جرم انگاری برای معترضان بازداشت شده و در رأس آنان متخصصان و فعالان حرفهای صنوف درمانی، حقوقی، رسانهای، هنری و دانشجویی؛ از مصادیق تضییع حقوق بشر بوده و جامعه را به دوران جدید اعتراضات گستردهتر و عمیقتر، پیش میبرد.
🔻۴- ابهام در آمار و وضعیت کشتهشدگان، مجروحان و بازداشت شدگان؛ مورد پذیرش جامعه مدنی نبوده و یک ایران در انتظار شفافیت وقایع خونبار تاریخ این سرزمین است. وقایعی که هر از چندگاهی بخشی از سرمایههای انسانی ایران را از آن میستاند و هربار سوگی عظیم بر نهاد جامعه مینشاند که جبران ناپذیر است.
🔻۵- ما جامعهشناسان ایران بر این باوریم که به رسمیت شناختن حق سوگواری جمعی، نه تنها یک ضرورت انسانی، بلکه پیششرطی جامعهشناختی برای جلوگیری از فروپاشی کامل پیوندهای اجتماعی است. ممانعت از برگزاری مناسک سوگ و نادیده انگاشتن ابعاد فاجعه، تنها به انباشت ترومای جمعی و تعمیق خشمهای فرونهفته میانجامد که در آینده به شکلی مهارناپذیر سر بر خواهد آورد. با این حال، تبیین جامعهشناختی وضعیت کنونی نشان میدهد که جامعه ایران، با وجود تحمل رنجی سترگ، از انفعال و ابژگی به عاملیت و سوژگی تغییر وضعیت داده است. امید ما به آینده ایران، نه یک خوشبینی سادهانگارانه، بلکه ریشه در پویایی همین بلوغ مدنی و اراده معطوف به زندگی دارد؛ ارادهای که در بطن خود، توان بازسازی ساختارهای فرسوده و حرکت به سوی حکمرانی مبتنی بر کرامت، عدالت و عقلانیت را پرورانده است. ما همگام با جامعه، چشمانتظار طلوع نظمی هستیم که در آن، حقوق بشر و جان انسانها فراتر از هر مصلحت سیاسی شمرده شود.
ایران/ ۱۴ بهمن ۱۴۰۴
امضاکنندگان به ترتیب حروف الفبا:
آرش احدی مطلق، میترا احیایی، امیر اراوند، محمدکریم آسایش، جواد اسلام دوست، وحید اسلامزاده، علی اصغر اصغری، مهدیه امیردشتی، حسن امیدوار، محمدرضا ایزد، احمد بخارایی، اردشیر بهرامی، مجتبی ترکارانی، آذر تشکر، انسیه جلالوند، لیلی حاجی آقایی، حمیرا حاجیمحمد کاظمی، حسین حجت پناه، اسماعیل حسام مقدم، حسن حسنزاده، الهام حسینقلی زاده، عبدالعلی حسینیون، شبنم خان مصدق، گیتی خزاعی، سیدمجید خلیلی امین، صالحیه دردکشان، نازنین دلنواز، محترم رحمانی، نرگس رحمانی، امیر روشنپور، محسن زمانی، زهره سروشفر، سمیه سعیدی، مهدی سلیمانیه، علی سمیعی، عالیه شکربیگی، شاهین شکوهی، علی شفقی، سیدهاشم صاحبداد، نعمتالله فاضلی، مقصود فراستخواه، وحید صدر فضلایی، حسن صارمی، مینا صالحی، مهران صولتی، فردین طهماسبی، طنین عصفوری، جواد عظیمی، فاطمه علمدار، مهناز علیزاده، عادله فخری، شوکت قربانی، مرتضی قلبی، حسین کبیر، مریم کرمی، لیلا کریمی، محسن کلهرنیا، امین کنزی، محسن گلکار، پوریا گل محمدی، سعید معیدفر، علی ملک پور، فاطمه موسوی ویایه، وحید مهاجری، بیدا میرحسینی، خلیل میرزایی، فاطمه میرمقتدائی، مهرداد ناظری، الهام نظری، فریبا نظری، فهیمه نظری، علی نوری، حمیدرضا نوری فرد، فاطمه نیکویی، محبوبه سادات هدی، حسین یاقوتی، نصرت یوسفی.
https://www.didarnews.ir/000opv
شما آنقدر نادان هستید که فکر میکنید فقط به خاطر اینکه دین دارید، دیگر نیازی به اخلاق ندارید.
نیکولا تسلاЧитать полностью…
لحظههای کوتاه شادی در سیرِ سوگ،نرمال است.Читать полностью…
نه خیانت به خاطرههاست،
نه فراموشیِ دردها
فقط نفسِ کوتاهیست
میان هقهق ممتدِ جهان
اگر این لحظهها نباشند،نورونها فرصت برگشت به حالت استراحت ندارند (شکل فوق) و این برانگیختگی مداوم باعث مرگ نورونی میشود و سوگ، تبدیل به سوگ عارضه دار میشود
Blood's Spilled For God, Again | Mahan farzad
🔻Youtube:
https://www.youtube.com/watch?v=Ujqy_u8qFIk
متن شعر:
باز به نام خدا، خون کسی شد روا
باز به نام خدا، خون خدا شد روا
کوچه پر از های و هوست، شهر پر از ماجرا
سکه به نامت زدند، سنگ تمامت زدند
نام تو را میبرند بر سر بازارها
باز به فتوای تیغ، خون کسی شد دریغ
فتنه بسی پیش روست، کشته بسی در قفا
قحط وفا، قحط جود، خشکی آواز رود
گریهی یاس کبود، مرگ سپیدارها
آنچه فراوانی است، وحشتِ ویرانی است
این چه مسلمانی است؟ وای به دیندارها!
هر که هستید، برای ایران ...
محمد فاضلی
شما در کدام دسته از آدمهای زیر قرار میگیرید؟
اصولگرا هستید یا اصلاحطلب؟ سلطنتطلب هستید یا طرفدار جمهوری سکولار؟ چپ هستید یا راست؟ دنبال سازش با نظم جهانی آمریکامحور هستید یا دوست دارید بخشی از نظم شرقمحور به رهبری چین باشید؟ امنیت را مقدم بر توسعه میدانید یا توسعه را مقدم بر امنیت یا به همبسته امنیتتوسعه معتقدید؟ دنبال تداوم و اصلاح رادیکال وضع موجود هستید یا در پی براندازی هستید؟ اقتدارگرایید یا دموکراسیخواه؟
چند ثانیه وقت بگذارید و با خودتان به توافق برسید که در کدام دسته جا میگیرید. البته ممکن است در هیچ کدام از آنها که نام بردم جا نگیرید، اما نکته مهم این است که در هر دستهای که جا بگیرید یا نگیرید، دو واقعیت بسیار سهمگین و دردناک پیش روی شماست. دو واقعیتی که هیچ اهمیتی نمیدهند شما که هستید و چه موضعی دارید.
واقعیت اول، وضعیت اقتصاد ایران است. توصیفات بسیاری درباره اقتصاد ایران ارائه شده، اما در ۱۵ دی ۱۴۰۴ گفتوگویی با مسعود نیلی انجام دادم که روز ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ با عنوان «اقتصاد مستهلک ایران: بیست سال اشتباه راهبردی» منتشر شد. مسعود نیلی به استناد مطالعه، عدد و رقم، تصویری از صنعتزدایی، وابسته شدن به منابع محدود، فرسایش منابع طبیعی، بیکیفیت شدن اشتغال، و قطع ارتباط با اقتصاد جهانی ارائه میدهد که به شدت هشداردهنده و حتی هولناک است.
هیچ کسی (هر که هستید) و هیچ گروه سیاسی نمیتواند تصویری از آینده میانمدت و بلندمدت ایران ارائه دهد مگر آنکه تکلیفش را با چگونگی گذار از این #وضع_موجود به هر #وضع_مطلوب اقتصادی را مشخص کند. زمان کلیگویی و گفتن کلمات انگیزشی، یا طرحهای صد تا یک غاز هم نیست. بیش از همه باید به دولتیان و همه مردان و زنان اثرگذار نظام سیاسی توصیه کرد که روایت مسعود نیلی از اقتصاد ایران را ببینند.
واقعیت دوم، وضعیت نظام جهانی است. ایران در تحریم است، شدیدترین تحریمهایی که در طول تاریخ بر کشوری تحمیل شده است. ایران در محاصره نظامی هم هست. ایران در میانه رقابتهای ژئوپلتیک و ژئواکونومیک قدرتهای جهانی هم هست. ایران خودش پرونده است (به دلیل جایگاهش، مواضعش، سابقه رابطهاش با آمریکا و اسرائیل، و دلایل دیگر) و بخشی از پرونده رقابت آمریکا و چین هم هست؛ و به بخشی از پرونده روسیه-اروپا هم هست.
هیچ کسی (هر که هستید) و هیچ گروه سیاسی نمیتواند تصویری از آینده میانمدت و بلندمدت ایران ارائه دهد مگر آنکه تکلیفش را با چگونگی گذار از این #وضع_موجود به هر #وضع_مطلوب امنیتی مشخص کند. زمان کلیگویی، رؤیابافی، نمایش رسانهای ارائه کردن با کارشناسان متوهم فضایی، قیافه گرفتنهای تحلیلی و لاف زدنهای گزافه نیست. پای موجودیت ایران در میان است.
سخن آخر
دو تیغه قیچی، ایران را تهدید میکنند. تیغه اول، اقتصادی است که پس از بیست سال اشتباه راهبردی و تحت فشار سنگینترین تحریمها، فرسوده و مستهلک شده است. تیغه دوم، طوفان ژئوپلتیک و ژئواکونومیک برخاسته در جهان رقابتهای بین ابرقدرتهاست. طوفانی که بعد از ۷ اکتبر خاورمیانه را نیز به دلایلی دیگر در بر گرفته است.
هر که هستید با هر تفکر و رویکردی، اگر به ایران میاندیشید و اگر اصلاً آنقدر عاقل هستید که فکر کنید ایرانی باید بماند تا بخواهید توسعه و سعادت مردمانش را رقم بزنید؛ یا فقط حاکم آن باشید یا در آن ارزشها و سبک زندگیتان را ترویج کنید؛ یا نه اصلاً فقط میخواهید شیرش را بدوشید و به کیسه بریزید؛ باید راه، طرح و برنامهای برای مواجهه با این دو واقعیت درهمتافته و به شدت پیچیده داشته باشید.
بهتر است #همه_برای_ایران، برای بقا و ارتقای نود میلیون جان که در این سرزمین زندگی میکنند، از طرحهای یکخطی، ایدههای فرتوت، گفتههای پوسیده و هر اصرار و تجویز ناکارآمدی دست بردارند و به این بیندیشند که چگونه میتوانیم از چاهی که در آن فروافتادهایم و از راهی که فروبسته است، و از گردابی چنین هایل خارج شویم.
«اقتصاد مستهلک ایران: بیست سال اشتباه راهبردی»
۲۳ بهمن ۱۴۰۴
@fazeli_mohammad
مجال مناسبی است تا سطح شناخت خود را از ایدئولوژیها و نظامهای سیاسی ارتقا دهیم؛ تا خطایی را که یک ملت در سال ۵۷ مرتکب شد، دوباره تکرار نکنیم و آیندگان ما نیز، همانند خود ما، گرفتار مشکلات عدیده نگردند.
اگر فرض کنیم همین اکنون صندوق رأی را پیش روی ما قرار دادهاند و این رأی، بهراستی سرنوشتساز است، آیا آمادگی آن را داریم که مسئولیت پیامدهایش را بر عهده بگیریم؟
یا ما نیز، همچون آنان که در دههٔ ۵۰ دست به انقلاب زدند، خطای خود را با توجیهات گوناگون نخواهیم پذیرفت؟
امروز در برههای از تاریخ ایستادهایم که ماهیتی تعیینکننده دارد. پس از این همه خونی که ریخته شد، آیا ما که باقی ماندهایم قادر خواهیم بود مسئولیت خود را بهدرستی ایفا کنیم؟
بهتر آن است که امروز به آیندهای دورتر بنگریم، تا باقی عمر خویش را زیر سیطرهٔ دیکتاتوریای با پالانی تازه سپری نکنیم.
ایدئولوژی حاکم بر جامعه تأثیری مستقیم و عمیق بر قانونگذاری و شیوهٔ حکمرانی دارد. آنان که وعده میدهند "مردم خود همهچیز را خودشان انتخاب خواهند کرد"، در واقع مسئولیت را بر گردن ما، یعنی جامعه، انداخته اند که این امر زمینه ساز هر فتنه دیگری است که در آینده میتواند رخ بدهد.فلذا این مسئولیت باید به حد لازم بینقص و کامل انجام شود.
گلدنتایم اکنون آغاز شده است؛ و پس از پایان این زمان، دیگر هیچچیز آسان نخواهد بود.
با هم، برای ایران
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
ماه ژوئن رسید و یونجه تقریبا آماده درو بود. در شب نیمه تابستان که مصادف با شنبه بود آقای جونز به ولینگدن رفت و آنجا در میخانه شیر سرخ چنان مست شد که تا ظهر یکشنبه بازنگشت. کارگرها صبح زود گاوهارا دوشیدند و بعد بی آنکه فکر دادن خوراک به حیوانات باشند دنبال شکار خرگوش رفتند. آقای جونز پس از بازگشت بلافاصله روی نیمکت اتاق پذیرایی اش با یک نسخه از روزنامه اخبار جهان روی صورتش خوابش برد، بنابراین تا شب حیوانات بی علوفه ماندند. بالاخره طاقتشان طاق شد، یکی از گاوان در انبار آذوقه را با شاخش شکست و حیوانات جملگی مشغول خوردن شدند. درست در همین موقع جونز بیدار شد و یک لحظه بعد او و چهار کارگرش شلاق به دست وارد انبار شدند و شلاقها به حرکت درآمد...
این دیگر فوق طاقت حیوانات گرسنه بود، با آنکه از قبل نقشه نکشیده بودند همه با هم بر سر دشمنان ظالم ریختند. جونز و کسانش ناگهان از اطراف در معرض شاخ و لگد قرار گرفتند عنان اختیار از دستشان خارج بود هرگز چنین رفتاری از حیوانات ندیده بودند و این قیام ناگهانی از ناحیه موجوداتی که هر وقت هرچه خواسته بودند با آنها کرده بودند چنان ترساندشان که توان فکر کردن از آنها سلب شد. پس از یکی دو لحظه از دفاع منصرف شدند و فرار را برقرار ترجیح دادند.
دقیقه ای بعد هر پنج نفر آنان در جاده ارابه رو که به جاده اصلی منتهی میشد با سرعت تمام میدویدند و حیوانات مظفرانه آنها را دنبال میکردند.
زندگی یک حیوان فقر و بردگی است.
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
🔸وقتی «شکست» حتمیست؛ ادامهی بازی فقط لحظهی پایانی را عقب میاندازد.
در شطرنج، وضعیتی وجود دارد به نام Zugzwang؛ حالتی که بازیکن مجبور است حرکت کند، اما هر حرکتی که انجام دهد، وضعیتش بدتر میشود.
اگر نوبت حرکت نداشت، شاید هنوز میتوانست بازی را نجات دهد، اما اجبار به تصمیمگیری و حرکت، او را قدمبهقدم به شکست نزدیکتر میکند. اینجا دیگر بحث حرکت درست و غلط مطرح نیست؛ مسئله این است که اشتباه از قبل صورت گرفته، اکنون حرکت خوب وجود ندارد و بازیکن فقط حق دارد لحظهی موعود شکستش را انتخاب کند. یعنی یا همان لحظه شکست را بپذیرد، یا به امید یک معجزه - که در یک بازیِ حسابشده و مقابل یک بازیکن حرفهای، تقریباً هیچوقت رخ نمیدهد - به بازی ادامه دهد.
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
گویا بیهوده زیاد نوشتم
"امشب 18 دی ماه است"
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
- مامان ماسکم کوو؟!
مامان توروخدا مواظب باش
- قربونت برم مواظبم شما بخوابین میام
♦️چند خط حقیقت
با غروب آفتاب، کم کم احساس میکردم که انگار یک جرم سنگینی مثل پوست روی بدنم نشسته... علیرغم اینکه امروز آسوده بودم اما گمان کردم از خستگی ذهنی یا فیزیکی است. به خودم نگرفتم و به محض ورود به خانه مجددا به ادامه کارهایم پرداختم اما نمیتوانستم روی آن متمرکز شوم، البته دلیلش را میدانستم، همه میدانیم.
ناگهان متوجه شدم که با خودم شعری از استاد کریمخانی را آهسته مرور میکنم...
مستان همه افتاده و ساقی نمانده
یک گل برای باغبان باقی نمانده
صحرا همه گلگون شده
هر بلبلی دل خون شده
مظلوم حسینم
مظلوم حسینم
مغز گاهی کار خودش را میکند و شما فقط مترسک خیمه شب بازی او هستید. امشب، هجدهم دی ماه و فردا 19 دی ماه است. نمیخواهم نمک روی زخم باشم، البته این زخم که بر پشت و پهلو و سینه و فرق سر ما خورد نیازی به نمک ندارد، سالها خواهد سوزاند و تاریخ چه ها خواهد نوشت...
تاریخ چه ها خواهد نوشت...
30 روز پیش هزاران نفر از هموطنان ما آخرین بار از پدر و مادرشان، فرزندانشان، خواهر و برادرشان، شریک زندگیشان خداحافظی کردند، شام را خورده یا نخورده با کوله باری از ناکامی، فقط برای درخواست مدنیشان که دهه ها سرکوب میشد و نادیده گرفته میشد دل به دریا زدند و با ترس و لرز و ضربان قلب بالا و حجم زیادی از کورتیزول به بیرون رفتند، با ترس از کوچه و پس کوچه ها گذر کردند تا خودشان را به سایر همشهری ها و هم میهنانشان برسانند.
خیلی از آنها که در خانه ماندند به هر چه ایمان داشتند چنگ می انداختند که به خیر بگذرد...
اما آن شب یک شب معمولی نبود
فرزند عزیز، جگرگوشه مادرش، حامی پدرش، برای احقاق حق مسلم خود و خانواده اش به بیرون رفت
برای اینکه نمیتوانست برای خودش کتاب بخرد
برای اینکه نمیتوانست برای فرزندش لپ لپ بخرد
برای اینکه نمیتوانست روز تولد مادرش کادو بخرد
برای اینکه نمیتوانست برای خواهرش عروسک بخرد
برای اینکه نمیتوانست برای همسرش طلا و لباس بخرد
برای اینکه نمیتوانست در خانه 50 متری به آینده فکر کند
برای اینکه نمیتوانست برای نوزادش پوشاک و سرلاک بخرد
برای اینکه نمیتوانست پدر پولدار و قابلی برای کودکش باشد
برای اینکه نمیتوانست برای خانواده اش برنج ایرانی مرغوب بخرد
برای اینکه نمیتوانست یک خودروی آشغال را به قیمت میلیاردی بخرد
برای اینکه نمیتوانست یک دکوراسیون ساده برای خانه اش داشته باشد
برای اینکه نمیتوانست هزینه های درمان عزیزش را به سادگی پرداخت کند
برای اینکه نمیتوانست خوراکی و کیف و لباس مناسبی برای مدرسه بچه اش تهیه کند
برای اینکه نمیتوانست پمپ آب بخرد تا هنگام قطع چند ساعته برق، آب خانه را تامین کند
برای اینکه نمیتوانست موتور برق بخرد تا هنگام قطع چند ساعته برق، کولر را روشن نگهدارد و گریه های نوزادش را از فرط گرما ساکت کند
برای اینکه نمیتوانست مسافرت برود، اگر میرفت نمیتوانست برای نهار تخم مرغ آب پز نبرد، اگر نمیبرد نمیتوانست موقعی که غذا سفار ش میدهد به قیمت ها نگاه نکند، اگر نگاه نمیکرد نمیتوانست موقع کارت کشیدن دلش نلرزد .
برای اینکه تا آخر در حسرت یک خودروی 2008 ماند
برای اینکه از تخم مرغ و املت خوردن خسته شده بود
برای اینکه نمیخواست زیر منت فامیل باشد و قرض کند
برای اینکه نمیخواست غروش جلوی فرزندش جریحه دار شود
برای اینکه هر چقدر کار میکرد نمیتوانست از زیر بار قسط ها فرار کند
برای اینکه با دندان درد میخوابید چون میدانست پدرش پول دندان پزشک ندارد
برای اینکه جرات نداشت با کودکش به مغازه برود مبادا فرزندش دست روی چیزی بگذارد
برای اینکه دیگر طاقت نداشت ببیند که در ثلث اول ماه، 80 درصد حقوقش خرج شده و نمیداند کجا و چطور خرج شده
برای اینکه دیگر نمیتوانست خودش را توجیه کند و گول بزند که خواستن توانستن است!
برای اینکه از تکرار مکررات خسته شده بود
برای اینکه
برای اینکه
برای اینکه...
برای خیلی چیز ها
بخدا مگر زندگی چیست به جز همین ها؟
مگر چقدر وقت داشت؟
مگر منو شما چقدر وقت داریم؟
القصه پیِ شکست ما بسته صفی / مرگ از طرفی و زندگی از طرفی
جوانان بسیاری ناکام شدند و آن شب دیگر به خانه برنگشتند، در خیابان ماندند
خیلی ها برگشتند و فردا را هم رفتند، اما خیلی از آنها هم برنگشتند
خیلی از آنها که فرار کردند در بیمارستان ماندند
خیلی از آنها که خانه بودند هم دیگر برنگشتند
کلمات گنجایش بیشتری ندارند،
کلمات چند روزی است خیلی کم طاقت شدند
اما اثر ظلم محال است به ظالم نرسد / ناله پیش از هدف از پشت کمان میخیزد
تاریخ قضاوت خواهد کرد
به یاد همه کسانی که امروز نتوانستند هوای بارانی را ببینند🖤
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
⭕️بیانیه انجمن جامعهشناسی ایران
در ارتباط با محکومیت دکتر مهرآیین
انجمن جامعهشناسی ایران، بهعنوان نهادی علمی و حرفهای، بر اهمیت آزادی آکادمیک، گفتوگوی علمی و نقش نقد اجتماعی در فهم و تحلیل مسائل جامعه تأکید دارد. در شرایط کنونی کشور، صیانت از فضای علمی و امکان طرح دیدگاههای انتقادی بیش از پیش واجد اهمیت است.
در این چارچوب، صدور حکم زندان برای دکتر مصطفی مهرآیین، جامعهشناس و عضو جامعه علمی کشور، موجب نگرانی جدی جامعه دانشگاهی شده است. انجمن جامعهشناسی ایران خواستار توقف اجرای این حکم است.
این انجمن تأکید میکند که برخورد قضایی با فعالیتها و اظهارنظرهای علمی، نهتنها به تضعیف گفتوگوی علمی میانجامد، بلکه ظرفیت جامعه برای فهم و مواجههی عقلانی با مسائل پیچیده اجتماعی را نیز کاهش میدهد.
امید است با در نظر گرفتن ملاحظات علمی، اجتماعی و شرایط حساس کنونی، امکان تداوم فعالیت دانشگاهیان در فضایی امن و مسئولانه فراهم شود.
.
۱۷ بهمن ۱۴۰۴
@iran_sociology
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
سخنرانی دکتر عزتالله همایونفر: راز بقای ملت بزرگ ایران در طول قرون
منتشر شده در: آکادمی علوم انسانی [جنآس] | #بیندیش
سوگ جمعی زمانی شکل میگیرد که فقدان از حد تجربه فردی عبور میکند و در فضای یک جامعه پخش میشود. این سوگ معمولاً صدای بلندی ندارد. آرام وارد زندگی روزمره میشود و در رفتار، زبان و نگاهها باقی میماند.
در سوگ جمعی، اندوه فرصت طیکردن مسیر طبیعی خود را پیدا نمیکند. فقدان گفته نمیشود و در نتیجه حل نمیشود. جامعه به حرکت ادامه میدهد، اما بخشی از آن در همان نقطه متوقف میماند.
رنج و التیام | ج. ویلیام وردن | ترجمۀ محمد قائد
@nashrenow
#نگاه چند سوال ساده از حکومت!!
💥اول: چرا تروریستهای اسرائیلی و امریکایی در شب ۱۸ دی چند هزار نفر معترض را قتل عام کردند اما در ۲۲ دی تظاهرات طرفداران نظام یک نفر را نکشتند .. تروریستها مخالف معترضین بودند یا طرفداران نظام بودند یا اینکه همان شب همه نیست و نابود شدند و برگشتند به خارج از کشور ؟!!
💥دوم: چرا قبل از تظاهرات معترضین یک تروریست یا سلاح انها شناسایی و بازداشت و توقیف نشد .. مسولین امنیتی کشور کجا بودند و چه میکردند با این همه هزینه ای که بر کشور تحمیل میکنند بطوریه در ۴۸۰ شهر اشوب و کشتار صورت گرفت
💥سوم: اگر تروریست ها مردم را قتل عام کردند چرا اینترنت را قطع کردید تا فیلم ها و عکسهای جنایت انها منتشر نشود و مردم ایران و جهان اگاه نشوند
💥چهارم : طبق اعلام حکومت ۳۱۱۷ نفر کشته شدند که حدود ۱۴۰۰ نفر انها شهید و مابقی غیر شهید بودند و حدود ۳۵۰ نفر نظامی و انتظامی و بسیجی کشته شدن . چرا حکومت برای شهید شدن ۱۴۰۰ نفر از مردم اعلام عزای عمومی نکرد چرا برای شهادت حدود ۳۵۰ مامور خود هیچ عزای عمومی نگرفت . حکومتی که برای فوت یک پیرمرد ۹۹ ساله در تهران یا قم چندین روز عزای عمومی میگیرد برای جان هزاران نفر از مردم چرا هیچ اهمیتی قائل نیست و در زمان کفن و دفن انها صدا و سیما جشن و پایکوبی راه میاندازد و فیلم های کمدی و طنز پخش میکند
💥پنجم : صدا و سیما اعلام پیروزی میکند وقتی طبق امار ۹۹/۹درصد کشته شدگان و بازداشتی ها ایرانی بودند دقیقا حکومت در برابر چه کشوری و چه چیزی پیروز شده
💥ششم: دادستانی بیانیه صادر کرده که انتشار فیلم و عکس حواث جرم است .. اگر تروریست ها جنایت کردند چرا باید انتشار فیلم و عکس جنایت تروریستها جرم داشته باشد؟
💥هفتم: وقتی تروریست ها مردم را به رگبار بستند چرا باید پزشکانی که مجروحین را مورد مداوا قرار داده اند مورد پیگرد قرار گیرند و چرا باید مردمی که مورد حمله تروریستها قرار گرفتند ترس از مراجعه به بیمارستان داشته باشند؟
💥هشتم: طبق دستور نظام قرار بود مردم از واتس اپ و اینیستا و تلگرام استفاده نکنند و از بله و ایتا استفاده کنند که داخلی است و امن و مورد اعتماد نظام است و همیشه در دسترس .. چرا بله و ایتا و حتی تلفن و اس ام اس و ... را کلا قطع کردید پس چه فرقی داشت شبکه های خارجی با داخلی .. چرا حکومت همه نوع دسترسی و اطلاع رسانی را قطع کرد ؟ یعنی شبکه های داخلی هم دست دشمن افتاده ؟ میشه مشخص بشه دقیقا چه چیزی دست دشمن نیست؟ و حکومت چه چیزی دستش هست که باید پاسخگوی ان باشد ؟
💥نهم: گفته شد ماموران حکومتی هیچ سلاح جنگی در دست نداشتند .. پس ان چند صد نفر تروریست چگونه کشته شدند
💥دهم: امار کفن و دفن در گورستانها و تعداد انها با نام و نشان و شماره قطعه و ردیف در سایت قبرستانها روزانه و ساعتی مشخص بود چرا از دسترس خارج شد
💥یازدهم: چندین هزار کاور مشکی جهت کشته شدگان از قبل اماده بود ایا پیش بینی ان تعداد از قبل صورت گرفته بود ؟
💥دوازدهم: سلاح رسمی نیروهای انتظامی و امنیتی کشور چیست ؟ اکثر کشته شدگان با چه نوع سلاحی کشته شدند ؟ تروریست ها از چه سلاحی استفاده کرده اند و از کجا انها را تهیه کردند؟
💥سیزدهم: اگر تروریستها کشتار کردند چرا سردار حسن عباسی از گشتار حمایت میکند و انرا حجامت خونهای کثیف میداند که نیاز حکومت اسلامی است ایا تروریستها برای حفظ حکومت دارن حجامت را انجام میدن ؟
💥چهارهم: چرا در روز ۲۲ دی بسیج ادارات و نهادها و ارگانها مکلف به انتقال کارکنان خود با اتوبوس به محل تجمع شدند ؟ که خوشبختانه بدون هیچ حادثه تروریستی پایان یافت برخلاف تجمع معترضین
💥پانزدهم: مهمترین وظیفه حکومت حفظ جان و امنیت مردم است با کشته شدن چندین هزار نفر مردم عادی در خیابانها و کوچه های شهرهای مختلف در یک شب ایا حکومت به وظایف خودش عمل کرده ؟ ایا کوتاهی و قصوری نشده ؟ ایا از مسولین نظامی و امنیتی کسی عزل و اخراج یا بازداشت و محاکمه شده؟ ایا مسئولی بخاطر وقوع این همه جنایت و کشتار بی سابقه عذرخواهی کرده ؟
💥شانزدهم: ایا تماشاگران فوتبال هم تروریست هستند که تمام بازیهای فوتبال را بدون تماشاگر کردید
💥هفدهم: مسولین نظام حاکمی را سراغ دارند که با کشتار و ظلم به مردم خود سر سلامت به سر برده باشد؟
شعری با دو زبان
شعر: دکتر شیلا صفر
اجرا: فریدون فرحاندوز
موسیقی: کارن همایونفر
@FereidounFarahandouz
بیانیهی شجاعانهی بیش از ۷۰ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف در مورد وقایع دیماه: در هر روایتی از این فاجعه، مسئولیت حاکمیت در جانباختن هزاران نفر از هموطنانمان عیان و آشکار است.
«ما عزادار داغی سترگیم.
در ماه دی و در دو روز، هزاران ایرانی در شهرهای کوچک و بزرگ میهنمان به خاک و خون کشیده شدند و فاجعهای فراموش ناشدنی آفریده شد، فاجعهای که مردم صلح طلب ایران را در بهت و حيرت فروبرد. ما جمعی از استادان دانشگاه صنعتی شریف، با احساس دردي عميق و اندوهي جانكاه، این غم بزرگ را به ملت شریف ایران و به خانوادههای مصیبت دیده تسلیت میگوییم و بر این باوریم که در هر روایتی از این فاجعه، مسئولیت حاکمیت در جانباختن هزاران نفر از هموطنانمان عیان و آشکار است.»
۷۳ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف ساعاتی پس از نگارش بیانیه، آن را امضا کردند و در حالی که تعداد امضاها به سرعت در حال افزایش بود، با فشار جدی بر نویسندگان بیانیه، روال جمعآوری امضا و انتشار آن متوقف شد. کل اعضای هیأت علمی دانشگاه از این بیانیه و امضاکنندگان آن مطلع هستند.