آوردهاند که ابوبکر رضیاللهعنه برای تجارت به سمت بصره حرکت کرد و نعیمان بن عمرو انصاری و سُوَیبِط بن حرمله رضیاللهعنهم، که هر دو از بدریان بودند، او را در این سفر تجاری همراهی میکردند.
سوَیبِط مسئول آذوقه و خوراک کاروان ابوبکر رضیاللهعنه بود. نعیمان رضیاللهعنه نزد سوَیبِط رفت و به او گفت: «مقداری غذا به من بده.»
سوَیبِط گفت: «تا ابوبکر رضیاللهعنه نیاید، خبری از غذا نیست!»
نعیمان رضیاللهعنه که مردی بسیار شوخطبع و خندان بود و به شوخی کردن شهرت داشت، به سوَیبِط گفت: «حتماً تو را به خشم خواهم آورد!»
کمی بعد، نعیمان از کنار گروهی گذشت و به آنان گفت: «آیا بندهای را که دارم میفروشم، میخرید؟»
گفتند: «بله.»
گفت: «این بنده من عادتی دارد؛ به شما خواهد گفت که من بنده نیستم، بلکه مردی آزاد هستم. اگر سخنش را تأیید کنید، او را نخرید؛ زیرا با این کار بندهام را تباه ساختهاید.»
آنان گفتند: «ما او را میخریم و به سخنانش توجهی نمیکنیم.»
سپس او را در برابر ده شتر ماده جوان خریداری کردند.
نعیمان آن شتران را آورد، عقالشان را بست و سپس گفت: «این بنده مال شماست، او را بگیرید.»
آن گروه نزد سوَیبِط آمدند و به او گفتند: «ما تو را خریدهایم!»
سوَیبِط گفت: «نعیمان دروغ گفته است؛ من مردی آزادم!»
به او گفتند: «ما از عادت تو باخبریم که همیشه بندگی خود را انکار میکنی و خود را آزاد میدانی.»
سپس ریسمانی بر گردن او انداختند و با خود بردند.
وقتی ابوبکر رضیاللهعنه بازگشت، نعیمان رضیاللهعنه ماجرا را برای او تعریف کرد. ابوبکر رضیاللهعنه به همراه یارانش نزد آن گروه رفتند و به آنان توضیح دادند که نعیمان شوخی کرده است. سپس شترانشان را به آنان بازگرداندند و سوَیبِط رضیاللهعنه را از دست آنان آزاد کردند.
پس از آن، نزد پیامبر صلیاللهعلیهوسلم آمدند و ماجرا را برای ایشان تعریف کردند.
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم تا یک سال پس از آن، هرگاه این ماجرا را به یاد میآوردند، میخندیدند؛ چراکه سفر تجاری ابوبکر رضیاللهعنه تنها یک سال پیش از وفات پیامبر صلیاللهعلیهوسلم اتفاق افتاده بود.
﴿وَمَن أَعرَضَ عَن ذِكري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا..﴾
Читать полностью…
لیستی از بهترین کانال های اسلامی
✿بسوی نور ✿
@tfsir61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿حصن المسلم ✿
@PanA313361
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿کلیات فقه ✿
@kTABKOLAT61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿رقیه شرعیه✿
@raQyashri1398
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿اناشید های ناب✿
@NSHED1390
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿طب سنتی ✿
@Seventy_sevenshop
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿صحیح فضایل اعمال✿
@AlloloMRJAN61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿قران درمانی ✿
@aslam1361
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿گوهر های ایمان✿
@QranasLam
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿چراغ های ایمان ✿
@skot1402
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿قاریان جهان ✿
@aslamshhr61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿قران صوتی ✿
@Qran1391
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿گالری اسلامی ✿
@PrUfWAL9161
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿چشمه های هدایت ✿
@BKHARE1402
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿روانشناسی✿
@rvan1361
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿مصحف کامل ✿
@Qran61122
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿اهمیت اخلاق ✿
@akhlaQ61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿مفاهیم قران ✿
@mfahim61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿اموزش تفسیر قران ✿
@ALNoR6161
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿عباد الرحمن✿
@davt61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿ریاض الصالحین✿
@RWAZalsalhEn61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿کلام الله✿
@klamalah33
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿تفسیر تحت الفظی✿
@QRAN61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿صحیح مسلم ✿
@moslm6133
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿صحیح بخاری✿
@shih61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿تفسیر قران ✿
@Qoran61
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿سیرت النبی ✿
@NABE61122
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿احکام اهل سنت✿
@faQa61122
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿احادیث قدسی✿
@QDSihaDis
༺═💌═✦⃟░⃟❥
✿فقه اهل سنت✿
@FAQ6133
༺═💌═✦⃟░⃟❥
سهیب رضی الله عنه میگوید روزی که پیامبر صلی الله علیه و سلم و ابوبکر و عمر رضی الله عنه در قبا بودند نزد ایشان رفتم دیدم مقداری خرما جلوی ایشان گذاشته شده. آن روز چشمم تار و درناک شده بود و بسیار گرسنه هم بودم. با دیدن خرما به آنان حمله کردم. عمر گفت: ای رسولالله صلی الله علیه و سلم میبینید که سهیب چطوری با چشم دردش دارد خرما میخورد؟ پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: ای سهیب آیا در حالی که دچار چشم درد هستی خرما میخوری؟ گفتم: ای رسولالله صلی الله علیه و سلم با گوشهی چشمم که سالم است میخورم و با پیامبر صلی الله علیه و سلم با شنیدن این سخن تبسم نمود.
مشخصات و منبع حدیث
* راوی: صُهَیب بن سِنان رومی رضیاللهعنه
* موضوع: شوخی و تبسم پیامبر صلی الله علیه و سلم
* منبع اصلی: کتاب الطبقات الکبری، ابن سعد، جلد ۳، صفحات ۲۲۸ و ۲۲۹.
* منبع دیگر: تاریخ دمشق، ابن عساکر، شرح حال صهیب بن سنان، صفحات ۲۳۱ و ۲۳۲.
* منبع دیگر: سیر أعلام النبلاء، ذهبی، جلد ۲، صفحه ۲۴.
سند روایت
در نقل ابن سعد، سلسله راویان چنین آمده است:
محمد بن سعد ← محمد بن عمر (واقدی) ← عبدالله بن جعفر ← عبدالحکیم بن صهیب ← عمر بن حکم بن ثوبان ← صهیب رضیاللهعنه.
یکی از صحابهٔ پیامبر صلیاللهعلیهوسلم، مردی بادیهنشین به نام زاهر بود. او از بادیه برای رسولالله صلیاللهعلیهوسلم هدیه میآورد و پیامبر نیز هنگام بازگشت، به او هدیه میداد.
روزی پیامبر صلیاللهعلیهوسلم به بازار آمد و زاهر را دید که مشغول فروش کالاهای خود است. از پشت به او نزدیک شد و او را در آغوش گرفت. زاهر احساس کرد که این شخص پیامبر خداست؛ بنابراین، برای تبرک، خود را به سینهٔ پیامبر چسباند.
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم با شوخی فرمود: «چه کسی این بنده را میخرد؟»
زاهر گفت: «ای رسول خدا، در این بازار کسی برای من ارزشی قائل نیست و کسی مرا نمیخرد.»
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمودند:
«ولی تو نزد خداوند بیارزش نیستی؛ بلکه نزد خدا بسیار ارزشمندی.»
این حدیث راوی آن امالمؤمنین حضرت عایشه رضیاللهعنها است، نه حضرت انس رضیاللهعنه. این روایت در کتاب سنن ابیداود آمده و شیخ آلبانی آن را صحیح دانسته است.
### ۱. متن حدیث به زبان عربی
> عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا كَانَتْ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي سَفَرٍ، قَالَتْ:فَسَابَقْتُهُ فَسَبَقْتُهُ عَلَى رِجْلَيَّ، فَلَمَّا حَمَلْتُ اللَّحْمَ سَابَقْتُهُ فَسَبَقَنِي، فَقَالَ: «هَذِهِ بِتِلْكَ السَّبْقَةِ».
### ۲. ترجمهٔ فارسی
حضرت عایشه رضیاللهعنها میفرماید:
«در سفری همراه رسولالله صلیاللهعلیهوسلم بودم. با ایشان مسابقهٔ دو گذاشتم و از ایشان پیشی گرفتم. مدتی بعد، هنگامی که بدنم سنگینتر شده بود، دوباره با ایشان مسابقه دادم و این بار ایشان از من پیشی گرفتند و فرمودند: این در برابر آن مسابقه است.»
در روایتی دیگر از همین داستان آمده است که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم پس از پیروزی، میان دو شانهٔ حضرت عایشه رضیاللهعنها زدند و فرمودند: «این در برابر آن است.»
### ۳. سند حدیث
سند روایت در سنن ابیداود، شمارهٔ ۲۵۷۸، چنین است:
ابوصالح انطاکی (محبوب بن موسی) ← ابواسحاق فزاری ← هشام بن عروه ← عروه بن زبیر و ابوسلمه بن عبدالرحمن ← حضرت عایشه رضیاللهعنها ← پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم.
متن سند در کتاب:
> حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ الْأَنْطَاكِيُّ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، يَعْنِي الْفَزَارِيَّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا...
منبع: سنن ابیداود، کتاب جهاد، باب مسابقهٔ دو، حدیث ۲۵۷۸.
### ۴. منابع دیگر و درجهٔ اعتبار
* سنن ابیداود: حدیث ۲۵۷۸؛ صحیح به تصحیح آلبانی.
* مسند احمد: حدیث ۲۴۱۱۸؛ با تفاوت جزئی در لفظ.
* سنن ابن ماجه: حدیث ۱۹۷۹؛ روایت کوتاهتر از مسابقه.
* إرواء الغلیل: جلد ۵، صفحهٔ ۳۲۷؛ آلبانی سند روایت را صحیح دانسته است.
نکته: در نقل مشهور سنن ابیداود، عبارت پایانی «هَذِهِ بِتِلْكَ السَّبْقَةِ» است؛ یعنی «این پیروزی در برابر آن پیروزی است».
روزی پیرزنی از زنان انصار نزد پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا، از خداوند دعا کنید که مرا وارد بهشت کند.»
پیامبر اکرم صلیاللهعلیه وسلم در پاسخ فرمودند:
«پیرزنان وارد بهشت نمیشوند.»
آن زن از این سخن ناراحت شد. سپس پیامبر اکرم صلیاللهعلیه وسلم توضیح دادند که هنگامی که خداوند زنان را وارد بهشت میکند، آنان را به صورت جوان و با آفرینشی نو درمیآورد.
این مضمون در روایت نقلشده از عایشه، همسر پیامبر، آمده است.
### ۲. متن عربی حدیث
منبع: المعجم الأوسط، طبرانی، جلد ۵، صفحهٔ ۳۵۷، حدیث ۵۵۴۵
> أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَتْهُ عَجُوزٌ مِنَ الْأَنْصَارِ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ، فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ: إِنَّ الْجَنَّةَ لَا يَدْخُلُهَا عَجُوزٌ.
ادامهٔ روایت:
> إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَدْخَلَهُنَّ الْجَنَّةَ حَوَّلَهُنَّ أَبْكَارًا.
معنای بخش پایانی: هنگامی که خداوند آنان را وارد بهشت کند، آنان را به صورت دوشیزگان جوان درمیآورد.
### ۳. سند حدیث؛ از چه کسانی روایت شده است؟
در روایت طبرانی، زنجیرهٔ راویان به این ترتیب آمده است:
* محمد بن عثمان بن ابیشیبه
* احمد بن طارق الوابشی
* مسعده بن الیسع
* سعید بن ابیعروبه
* قتاده
* سعید بن مسیب
* عایشه رضیاللهعنها، همسر پیامبر اکرم صلیاللهعلیه وسلم
* پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم
این زنجیره در کتاب المعجم الأوسط ثبت شده است.
### ۴. این حدیث در کدام کتابها آمده است؟
| نام کتاب | نشانی روایت |
| -------------------------- | --------------------------- |
| المعجم الأوسط، طبرانی | جلد ۵، صفحهٔ ۳۵۷، حدیث ۵۵۴۵ |
| صفة الجنة، ابونعیم اصفهانی | جلد ۲، صفحهٔ ۲۲۳، حدیث ۳۹۱ |
| مجمع الزوائد، هیثمی | جلد ۱۰، صفحهٔ ۴۲۲ |
| تنبیه الخواطر | روایت با متنی متفاوت |
شوخی پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله،
شوخی پیامبر صلی الله علیه وسلم تناسب کامل با شخصیت عظیم ایشان داشت واگر چ شوخی می کرد اما هیچ گاه جز حق نمی گفت
در منابع معتبر حدیثی نقل شده و برای آن سند روایی وجود دارد. متن و سندش را در ادامه مینویسم.
### ۱. متن حدیث
متن عربی:
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلًا اسْتَحْمَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ:
«إِنِّي حَامِلُكَ عَلَى وَلَدِ النَّاقَةِ».
فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا أَصْنَعُ بِوَلَدِ النَّاقَةِ؟
فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«وَهَلْ تَلِدُ الْإِبِلَ إِلَّا النُّوقُ؟»
ترجمه فارسی:
از انس بن مالک روایت شده است که مردی از پیامبر خدا صلیاللهعلیهوآله درخواست کرد مرکبی در اختیارش بگذارند تا بر آن سوار شود. پیامبر فرمودند:
«من تو را بر بچه یک شتر ماده سوار میکنم.»
آن مرد عرض کرد: ای رسول خدا، با بچه شتر چه کنم؟
پیامبر فرمودند:
«مگر شترها را جز شتران ماده به دنیا میآورند؟»
منظور پیامبر این بود که هر شتری، چه کوچک و چه بزرگ، فرزند شتر ماده است؛ بنابراین مرد تصور کرده بود که منظور ایشان حتماً یک شتر کوچک است.
### ۲. سند حدیث
در کتاب سنن ترمذی، سند این روایت به این صورت آمده است:
سند عربی:
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ.
ترجمه و ترتیب راویان:
1\. قتیبه بن سعید؛ راویای که ترمذی حدیث را از او نقل میکند.
2\. خالد بن عبدالله واسطی؛ روایت را از حمید نقل میکند.
3\. حمید طویل؛ روایت را از انس بن مالک نقل میکند.
4\. انس بن مالک؛ صحابی پیامبر و راوی این ماجرا.
5\. پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله؛ گوینده سخن در متن حدیث.
این همان سندی است که در نقل ترمذی ثبت شده است.
### ۳. منبع دقیق حدیث
![Jami al Tirmidhi - Arabic جامع الترمذي - Hadith
۱. سنن ترمذی
* شماره حدیث: ۱۹۹۱
* راوی: انس بن مالک
* عبارت ارزیابی ترمذی: «حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ»؛ یعنی حدیث را حسن و صحیح و غریب توصیف کرده است.
۲. سنن ابیداود
* شماره حدیث: ۴۹۹۸
* راوی: انس بن مالک
* ارزیابی آلبانی: صحیح.
۳. مسند احمد
* شماره حدیث: ۱۳۸۱۷ در چاپ تحقیقشده مورد اشاره منبع.
* راوی: انس بن مالک.
* ارزیابی شعیب ارناؤوط: سند صحیح.
این روایت در کتاب الأدب المفرد، اثر امام بخاری، نیز با شماره ۲۶۸ نقل شده است.
### ۴. نتیجه بررسی
* اصل روایت: در چند منبع حدیثی نقل شده است.
* سند: سند روایت در منابع یادشده موجود است.
* درجه اعتبار: ترمذی آن را «حسن صحیح غریب» دانسته و ارزیابیهای دیگری نیز آن را صحیح شمردهاند.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، سخاوتمند، پاکدل، بسیار صبور، بردبار، بسیار بخشنده، پرذروت، دارای تواضع فراوان، اهل صلهرحم و شیرینرفتار بود و تعجب ندارد که گاه بخندد و زمانی با یکی شوخی کند و با یک شوخی خوشخلق و شادمان شود.
سیدنا علی رضیالله عنه نیز در وصف پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم همیشه گشادهرو و اسان گیر بود و از هر کسی بیشتر به روی یارانش لبخند میزد. بعضی وقتها چنان میخندید که دندانهای جلویش آشکار میشد.
و دیگری در وصف ایشان فرموده است: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خندهروترین و پاکدلترین مردم بود.
هر چند یکی از صحابه در وصف خندهٔ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفته است که خندهاش تبسم بود، ولی دیگران میگویند پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم چنان میخندید که دندانهای جلویش آشکار میشد، اما در چنین حالتی دستش را بر روی دهانش میگذاشت.
و امالمؤمنین عایشه رضیالله عنها ایشان را چنین وصف کرده است که در خانه نرمترین مردان و همیشه خندان و خندهرو بود.
در مسند شهاب قضاعی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است که میفرماید:
«گاهگاهی دلهایتان را شاد گردانید، چرا که دلها هرگاه خسته شوند، کور میگردند.»
از شما آب نوشید، هفت بار آنرا بشوید]. امام احمد و مسلم متن این حدیث را چنین نقلکردهاند: (طهور إناء أحدكم إذا ولغ فيه الكلب أن يغسله سبع مرات أولاهن بالتراب) [وقتیکه سگ به ظروف شما دهن زد یا لیسید، باید آنها را هفت بار با آب بشوید که بار اول باید آب خاک آلود باشد]. و اما دلیل نجاست پس ماندهي خوک آنست که حیوان آلوده و پلید و نجس است.
Читать полностью…
مرحبًا، جئت أُذكّرك بالحُلم الذي كتبته على ورقةٍ ذات يوم، أنّك [الحافظ لكتاب الله]، وأنّك سَتُتِمّ القرآن حفظًا، تبلغ الآية الأخيرة، وتقرأ من محفوظ صدرك! تذكر هذا الحلم؟ إن كُنت ساعيًا له فأتَمَّ الله سَعيَك، وإن نَسيت الحُلم، فقد ذَكَّرتُك به ^^
أصدُقُك؟ والله إنّي حريص على حلمك أكثر منك، لذلك لن أنساكَ، دعاءً، وتذكيرًا، وسؤالًا كلّ حين، كُن بخير، يا حافظ القرآن
- وعن أَبي هريرة قال: قال رسولُالله: «المُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِم لا يخُونُه ولا يكْذِبُهُ ولا يخْذُلُه، كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حرامٌ عِرْضُهُ ومالُه ودمُهُ. التَّقْوَى هَاهُنا، بِحسْبِ امْرِىءٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخاهُ المسلم». [ترمذی، این حدیث را روایت کرده و آن را حسن دانسته است.]( )
ترجمه: ابوهریره میگوید: رسولالله فرمود: «مسلمان، برادرِ مسلمان است؛ به او خیانت نمیکند، به او دروغ نمیگوید، و او را خوار نمیگرداند. آبرو، مال و خون (جانِ) هر مسلمانی بر سایر مسلمانان، حرام است. تقوا، اینجا (در دل) است. همین قدر بدی برای بد بودن شخص، کافیست که برادر مسلمانش را کوچک بشمارد».
میان یاران پیامبر صلی الله علیه و سلم، یکی از بدریان به نام نعیمان رضی الله عنه در شوخی کردن مشهور بود.
نعیمان رضی الله عنه کوزه عسل را از یک بادیهنشین خریده بود، به پیامبر صلی الله علیه و سلم هدیه کرد و آن بادیهنشین را به خانه پیامبر صلی الله علیه و سلم آورد و گفت: ای مرد، پول عسلت را از صاحب این خانه بردار.
پیامبر صلی الله علیه و سلم عسل را بین یارانش تقسیم کرد. فرد بادیهنشین فریاد زد: آیا پول عسل من را نمیدهی؟
پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: این یکی از هدایای نعیمان رضی الله عنه ما است.
و سپس از نعیمان رضی الله عنه پرسید: چرا چنین کرده؟
گفت: میخواستم بخشش و نیکویی شما را ببینم و خود نیز اصلاً پولی نداشتم.
لذا پیامبر صلی الله علیه و سلم تبسمی فرمود و قیمت عسل را به آن بادیهنشین پرداخت.
- وعن النُّعْمَانِ بنِ بشِيرٍ$ قال: قال رسولُالله: «مثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وتَرَاحُمِهِمْ وتَعاطُفِهِم، مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَداعَى لهُ سائِرُ الْجسدِ بالسهَرِ والْحُمَّى». [متفقٌ عليه]( )
ترجمه: نعمان بن بشیر$ میگوید: رسولالله فرمود: «مؤمنان در دوستی، مهربانی و شفقت با یکدیگر، مانند یک پیکرند که اگر یک عضو آن بهدرد آید، سایر اعضا نیز دچار بیخوابی (بیقراری) و تب میشوند».
سورة النساء ١٤٢٧
• الشيخ #حسين_آل_الشيخ
• الشيخ #علي_الحذيفي
• الشيخ #عبدالمحسن_القاسم
• الشيخ #ماهر_المعيقلي
پذیرش شوخی دیگران.
یاران شوخ پیامبر صلی الله علیه و سلم وقتی خنده و خندان را نیکو و مناسب میدانستند، پیامبر صلی الله علیه و سلم را میخنداندند و ایشان نیز شوخی آنان را میپذیرفت و با آنان الفت میگرفت.
🍃 صلاة #التراويح لهذه الليلة من #الحرم_المكي - 30 رمضان 1447هـ _ تلاوة فقط 🍃
🌴 الشيخان #بدر_التركي و #ياسر_الدوسري 🌴
⏰33:00
حضرت عایشه رضیاللهعنها روایت میکند:
«با رسولالله صلیاللهعلیهوسلم به سفر رفته بودیم. به من فرمودند: بیا با من مسابقه بده. من در مسابقه برنده شدم. در سفر دیگری به من فرمودند: بیا با هم مسابقه بدهیم. این بار ایشان برنده شدند و فرمودند: این عوض آن مسابقه است.»
بله، این روایت در منابع معتبر حدیثی آمده است. نام آن صحابی زاهر بن حرام رضیاللهعنه است و روایت از حضرت انس بن مالک رضیاللهعنه نقل شده است. در منابع حدیثی، این روایت صحیح دانسته شده است.
### ۱. متن حدیث به زبان عربی
> أَنَّ رَجُلًا مِنَ الْبَادِيَةِ اسْمُهُ زَاهِرُ بْنُ حَرَامٍ، كَانَ يُهْدِي لِلنَّبِيِّ ﷺ مِنَ الْبَادِيَةِ، فَيُجَهِّزُهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ، فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: إِنَّ زَاهِرًا بَادِيَتُنَا، وَنَحْنُ حَاضِرُوهُ.... فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: مَنْ يَشْتَرِي هَذَا الْعَبْدَ؟ فَقَالَ زَاهِرٌ: إِذًا تَجِدُنِي كَاسِدًا، فَقَالَ ﷺ: لَكِنْ عِنْدَ اللَّهِ لَسْتَ بِكَاسِدٍ، أَوْ قَالَ: بَلْ أَنْتَ عِنْدَ اللَّهِ غَالٍ.
ترجمه: مردی از بادیه به نام زاهر بن حرام برای پیامبر صلیاللهعلیهوسلم هدیه میآورد و پیامبر نیز هنگام بازگشت او به بادیه، وسایل مورد نیازش را فراهم میکرد. روزی پیامبر در بازار از پشت او را در آغوش گرفت و با شوخی فرمود: «چه کسی این بنده را میخرد؟» زاهر گفت: «ای رسول خدا، در آن صورت مرا بیرونق خواهید یافت!» پیامبر فرمود: «اما تو نزد خدا بیرونق نیستی؛ بلکه نزد خدا ارزشمندی.»
### ۲. سند حدیث
سند روایت در مسند احمد چنین است:
عبدالله بن احمد بن حنبل ← احمد بن حنبل ← عبدالرزاق بن همام ← مَعْمَر بن راشد ← ثابت بُنانی ← انس بن مالک رضیاللهعنه ← پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم
متن سند در منبع عربی چنین آمده است:
> حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي أَبِي، ثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، ثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ...
منبع: مسند احمد، روایت شمارهٔ ۱۲۶۴۸؛ همچنین در شمارهگذاری دیگری ۱۲۶۶۹ آمده است.
### ۳. منابع حدیث و درجهٔ اعتبار
| منبع | شماره یا محل روایت | حکم حدیث |
| -------------------- | ------------------ | -------------------------------------------- |
| مسند احمد | ۱۲۶۴۸ | صحیح به شرط شیخین، بنا بر تصحیح شعیب ارناؤوط |
| صحیح ابن حبان | ۵۷۹۰ | در کتاب صحیح ابن حبان نقل شده است |
| هداية الرواة، آلبانی | ۴۸۱۵ | سند صحیح به شرط بخاری و مسلم |
| الأحاديث المختارة | ۱۸۰۵ | در این مجموعه نقل شده است
نتیجه: اصل داستان دارای سند حدیثی است و شماری از محدثان آن را صحیح دانستهاند. عبارت پایانی در نقلها با دو صورت آمده است: «لَسْتَ بِكَاسِدٍ» و «أَنْتَ عِنْدَ اللَّهِ غَالٍ»؛ هر دو بر ارزشمندی زاهر رضیاللهعنه نزد خداوند دلالت دارند.
🍃 صلاة #التراويح لهذه الليلة من #الحرم_المكي - 29 رمضان 1447هـ _ تلاوة فقط مع دعاء ختم القرآن 🍃
🌴 المشايخ #بدر_التركي و #الوليد_الشمسان و عبدالرحمن السديس 🌴
⏰59:00
داستان حنظله رضیاللهعنه و تغییر حالت قلب
حنظله رضیاللهعنه میگوید:
ما نزد رسولالله صلیاللهعلیهوسلم بودیم. ایشان ما را موعظه فرمودند؛ موعظهای که دلهایمان را نرم کرد و اشک از چشمانمان جاری ساخت.
پس از آن به خانهام رفتم و با همسرم درباره مسائل زندگی صحبت کردم. کمکم آن حالتی را که نزد رسولالله صلیاللهعلیهوسلم داشتم، فراموش کردم و به امور دنیا مشغول شدم.
ناگهان به یاد مجلس پیامبر صلیاللهعلیهوسلم افتادم و با خود گفتم: «بهراستی حنظله منافق شده است؛ زیرا آن حالت ترس از خدا و نرمی قلب را از دست داده و حالش تغییر کرده است.»
از خانه بیرون آمدم و فریاد زدم: «حنظله منافق شد! حنظله منافق شد!» سپس نزد رسولالله صلیاللهعلیهوسلم رفتم.
ایشان فرمودند: «نه، حنظله! چنین نیست.»
من عرض کردم: «ای رسولالله! ما نزد شما بودیم و شما ما را چنان موعظه فرمودید که دلهایمان نرم شد و اشک از چشمانمان جاری گشت؛ اما هنگامی که به خانه بازگشتیم و به خانواده و امور زندگی مشغول شدیم، آن حالت را فراموش کردیم.»
رسولالله صلیاللهعلیهوسلم فرمودند:
«ای حنظله! اگر شما همواره بر همان حالتی میبودید که نزد من دارید، فرشتگان در راهها و در بسترهایتان با شما مصافحه میکردند؛ اما ای حنظله، ساعتی برای این حالت و ساعتی برای آن حالت است.»
پیام داستان: تغییر حالت قلب پس از عبادت و موعظه، بهخودیخود نشانه نفاق نیست. انسان گاهی در اثر یاد خدا و شنیدن موعظه، قلبی نرم و روحی سرشار از معنویت دارد و گاهی به زندگی روزمره و خانواده مشغول میشود. مهم آن است که در کنار مسئولیتهای زندگی، یاد خدا و عمل به دستورات او را فراموش نکنیم.
نکته: این روایت در صحیح مسلم، حدیث ۲۷۵۰، از ابوعبدالرحمن عبدالله بن حنظله نقل شده است. عبارت پایانی در ترجمهها ممکن است کمی متفاوت باشد.
درس اول: گشادیروی و خندهروی
خنده یک میل غریزی است که در زندگی فردی و اجتماعی درای ارزش و بهای فراوانی است. عرب خنده را دوست میداشتند. عربها خنده را دوست میداشتند و با دیدن افراد خندهرو شادمان میشدند و مرد عبوس و ترشرو و دارای ابروهای گرهدار را نکوهش میکردند. چنین فرد ترشروی نزدشان زشت و ناپسند بود. حال تصور کنید که اگر این فرد زشترو رهبری میبود که آنان را به سوی دین جدید دعوت میکرد، آیا دعوتش را اجابت میکردند؟
بِــــسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیـــم
✾ٖٜٖٜ♡⃟ٖٜٖٜٖٜ♡ٖٜٖٜ♡⃟ٖٜٖٜٖٜ♡( كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ )
(عادت این کافران) همچون عادت آل فرعون و کسانی است که پیش از آنها بودند. آیات ما را تکذیب کردند، پس خداوند آنها را به (سزای) گناهانشان گرفت، و خداوند سخت کیفر است.
❤️لیستی از بهترین کانال های تلگرام
/channel/tbadl1404
ﷺ
🖤┈••✦✧𖡹✧✦••┈🖤
پسماندهي نوشيدني=سؤر
سؤر: آبی که بعد از نوشیدن در ظرف میماند، و آن چند نوع است:
1-پس ماندهي انسان:
پس ماندهي انسان که پاک است، خواه مسلمان، یا کافر، یا جنب یا قاعده باشد. اما مراد از قول خدا: (إنما المشركون نجس) [بیگمان مشرکان نجسند] نجاست معنوی است، زیرا اعتقادشان باطل و پوچ است و از آلودگیها و نجاسات پرهیز نمیکنند، مقصود، آن نیست که ذات و بدنشان نجس است، و حال آنکه با مسلمانان معاشرت و اختلاط داشتند و پیکها و هیاتهای نمایندگیشان، به حضور پیامبر صلي الله عليه و سلم میآمدند و به مسجدالنبی نیز داخل میشدند و ایشان دستور نمیداد، چیزهایی را که با بدن
آنان تماس داشته است، بشویند. از حضرت عایشه -رضی الله عنها -روایت شده است که گفته است: (كنت أشرب وأنا حائض، فأناوله النبي صلى الله عليه وسلم، فيضع فاه على موضع في) [زمانی که قاعده میشدم آب مینوشیدم و در همان ظرف آنرا به پیامبر صلي الله عليه و سلم نیز میدادم که ایشان دهان بر جای دهان من میگذاشتند و از آن مینوشیدند]. مراد آنست که از همانجا که عایشه(ره) مینوشید، پيغمبر صلي الله عليه و سلم مینوشید. بروایت مسلم.
2- پس ماندهي حیوانی که گوشتش حلال و خوردنی است:
پس ماندهي این نوع حیوانات پاک است، زیرا آب دهانشان= لعاب، از گوشت پاک پدیدار میگردد و حکم آن را دارد. ابوبکر بن المنذر گفته است: همهي دانشمندان “فقه“ به اجماع میگویند که پس ماندهي آنچه که گوشتش خورده میشود، جایز است که آن را نوشيد و بدان وضو گرفت.
٣-پس ماندهي استر و خر و درندگان و پرندگان شکاری:
بنا به روایت جابر رضي الله عنه پس ماندهي این حیوانات نیز پاک است زیرا از او روایت شده است که: از پیامبر صلي الله عليه و سلم سوال شد: آیا با آب پس ماندهای که خر از آن نوشیده است وضو بگیریم؟ فرمودند: “آری، و بدانچه پس مانده همه درندگان است“، این حدیث را شافعی و دارقطنی و بیهقی نقل کردهاند. بیهقی گوید: سندهای این حدیث را اگر پهلوی هم بگذاریم رویهمرفته قوی هستند.
پیامبر صلي الله عليه و سلم در یکی از سفرها شبی بیرون رفت و از کنار مردی گذشتند، که بر لب حوض آب خود نشسته بود. عمر رضي الله عنه از آن مرد سوال کرد: آیا امشب درندگان از این حوض شما آب نوشیدهاند؟ آنگاه پیامبر صلي الله عليه و سلم به وی گفت: (يا صاحبَ المقراةِ لاتخبره، هذا متكلف! لها ما حملت في بطونها، ولنا ما قي شراب وطهور) [ای صاحب حوض به وی خبر مده، زیرا او سختگیر است، آنچه که حیوانات درنده خوردهاند، مال خودشان است و آنچه که مانده است، ما از آن مینوشیم و وضو ميگیریم]. دارقطنی این حدیث را روایت کرده است، و از یحیی بن سعید روایت شده است که: “عمربن خطاب همراه گروهی که عمروعاص نیز با آنها بود، بیرون رفتند تا اینکه بر حوضی فرود آمدند، عمرو عاص از صاحب حوض پرسید: حیوانات وحشی و درندگان بدین حوض شما میآیند؟ عمر گفت: به ما جواب نده، زیرا درندگان برما وارد میشوند و ما نیز بر آنها وارد میشویم“. امام مالک در “موطا” این حدیث را روایت کرده است.
٤- پس ماندهي گربه:
بنا به حدیث کبشه دختر کعب، زن ابوقتاده، پس ماندهي گربه پاک است، کبشه گوید: ابوقتاده نزد وی آمد و برای او آب ریخت، در آنوقت گربهای آمد، ابوقتاده ظرف آب را برای گربه نگاه داشت تا از آن نوشید، و من به وی خیره شده بودم، گفت: آیا تعجب میکنی؟ گفتم: آری، گفت: پیامبر صلي الله عليه و سلم فرموده است: (إنها ليست بنجس، إنها من الطوافين عليكم والطوافات) [گربه نجس نیست زيرا گربهها خیلی پیش شما میآیند و رفت و آمد میکنند]. پنج نفر از اصحاب صحاح آنرا نقل کردهاند. ترمذی گفته است: این حدیث: “حسن و صحیح“ است، و بخاری و دیگران آنرا “صحیح“ دانستهاند.
5-پس ماندهي سگ و خوک:
پس ماندهي سگ و خوک نجس است و اجتناب از آن واجب است. علت نجاست پس ماندهي سگ بنا به حدیثی است که بخاری و مسلم آنرا از ابوهریره رضي الله عنه روایت کردهاند که: پیامبر صلي الله عليه و سلم گفته است: (إذا شرب الكلب في إناء أحدكم فليغسله سبعا) [هرگاه سگ از ظرف آب یکی
روهای شهوانی، آنها (انسانها) را به سوی انحراف سوق میدهد اما آنها (فرشتهها) این نیروها و موانع را ندارند، پس جوابهایی که میدهند اعتراف به برتری بنی آدم نسبت به خود آنهاست.
«هُمُ الجُلَسَاءُ، لاَ يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ» اشاره به این نکته دارد که خداوند کسی را که در چنین مجلسی (مجل ذکر خدا) بنشیند، اگرچه نیاز دیگری هم داشته باشد (با هدفی غیر از ذکر خدا در آن مجلس آمده باشد) خواهد بخشید؛ زیرا حضور در مجلس ذکر خدا، دلهای مرده را زنده میکند، پس قلب چنین کسی نیز زنده خواهد شد، اگرچه هدف از حضورش چیز دیگری غیر از ذکر خدا باشد و فضل و کرم خدا بسی بزرگ است و این اعلام فضیلت مجالس ذکر خدا و اهمیت حضور در چنین مجالسی است.
ذکر خدا تمامی عبادات را در بر میگیرد. مجالس تدریس علم و قرائت قرآن و تهلیل و تسبیح، همه مجالس نور و هدایت هستند و همه باعث احیای دلهای مرده میشوند – والله أعلم. [شرح قسطلانی بر صحیح بخاری].