انتشارات سایه سخن

17 September 2026 13:48

مادر فریده...🌻

پیام ایشان عالی بود 🙏

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

17 September 2026 11:02

انتقادهای ضعیف

روان‌شناسی مثبت غربی است. روان‌شناسی مثبت بر اساس فرهنگ جوامع غربی، تحصیل‌کرده، صنعتی، ثروتمند و دموکراتیک است، اما دلیل این انتقاد مطالعه و دانش ناکافی است. درواقع، روان‌شناسی مثبت، پژوهش‌هایی را در بارۀ بهباشی شامل می‌شود که در بیش از دویست کشور جهان و از همۀ فرهنگ‌های اصلی گرفته شده است. زیرشاخه و مجموعه کتاب‌های پیشرفت‌های بین فرهنگی در روان‌شناسی مثبت، در پی درکی عمیق از چگونگی تأثیر فرهنگ بر تفاوت‌های بهباشی است.


📚 #برشی_از_کتاب : #مدار_امید
✍️ اثر: #مارتین_سلیگمن
👌 ترجمه: #دکتر_زهره_قربانی
📕 صفحه: ۴۳۲
📇 انتشارات: #سایه_سخن

🆔 @Sayehsokhan👇👇👇

انتشارات سایه سخن

17 September 2026 04:32

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

16 September 2026 15:46

هنرمندی فلوت می‌نوازد. نوای پَرَندینِ او، پروانه‌ای را به سوی خود می‌کشاند. پروانه چه می‌جوید؟ شاید عشق.

کششِ طبیعتِ جاندار به سوی صدایی آشنا، رازِ زیبایی را آشکار می‌کند. به گفته‌ی نظامی گنجوَی در منظومه‌ی خسرو شیرین:

یکی میل است در هر ذَرّه، رقّاص،
که او را می بَرَد تا مَقصدی خاص.

طَبایع، جز کشش، کاری ندارند؛
حکیمان این‌کشش را عشق خوانند.

گر اندیشه کُنی از راهِ بینش،
به عشق است ایستاده آفرینش.

/channel/ezzatiparvar
🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

16 September 2026 08:01

هر كدام از ما چيزی را كه برايش با ارزش بوده از دست می‌دهد: موقعيت‌های از دست رفته٬ احساساتی كه هرگز نمی‌توانيم دوباره به‌دست بياوريم.

اين بخشی از آن چيزي‌ست كه معنی‌اش زنده‌بودن است.

اما درون سرمان اتاق كوچكی است كه آن خاطرات را در آن نگه می‌داريم، اتاقی شبيه قفسه‌های كتابخانه
و برای درک عملكرد قلب‌مان بايد مدام كارت‌های مرجع جديد درست كنيم.
بايد هر چندوقت يك‌بار چيزها را گردگيری كنيم٬ آن‌ها را هوا بدهيم٬ آب گلدان‌ها را عوض كنيم.

تو برای ابد در كتابخانه‌ خصوصی خودت زندگی می‌كنی...



کافکا در ساحل
هاروکی موراکامی

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

15 September 2026 16:13

🔊فایل صوتی


خودشیفته‌ترین دیکتاتور جهان




.
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @
🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها
🌹

انتشارات سایه سخن

15 September 2026 09:48

🔴😔چراغی که خاموش شد… و گواهی فوت

روزی روزگاری، رئیس بازنشستهٔ پلیسی بود که سال‌ها در خانه‌ای سازمانی و مجلل زندگی می‌کرد. پس از بازنشستگی به خانهٔ شخصی خود در یکی از محله‌های مسکونی نقل مکان کرد، اما همچنان به مقام و جایگاه گذشته‌اش می‌بالید.

هر عصر به پارک محله می‌رفت، اما با کسی هم‌صحبت نمی‌شد؛ زیرا احساس می‌کرد اطرافیانش هم‌سطح او نیستند.

روزی پیرمردی کنارش نشست و با مهربانی سر صحبت را باز کرد، اما رئیس بازنشسته توجهی نکرد و پیوسته از خودش، مقام گذشته، ابهت و احترام مردم نسبت به خود سخن گفت و با افتخار افزود:
«من اینجا زندگی می‌کنم، چون این خانه، ملک شخصی من است.»

این ماجرا چند روز ادامه داشت تا اینکه پیرمرد روزی به او گفت:

«جناب رئیس… چراغ را می‌شناسید؟ تا وقتی روشن است، ارزش و اهمیت دارد؛ اما وقتی بسوزد و خاموش شود، دیگر فرقی نمی‌کند ۱۰ وات باشد یا ۱۰۰ وات؛ هر دو بی‌نور و بی‌استفاده‌اند.»

سپس ادامه داد:
«من پنج سال است که اینجا زندگی می‌کنم، اما هرگز به کسی نگفته‌ام که دو دوره نمایندهٔ مجلس بوده‌ام.»

رنگ از چهرهٔ رئیس پلیس پرید.

پیرمرد گفت:
«آقایی که سمت راست شما نشسته، مدیرکل سابق راه‌آهن بوده است.
آن یکی که روبه‌رویتان نشسته، یک ژنرال ارتش بوده است.
و آن مردی که در گوشه نشسته، رئیس هیئت‌مدیرهٔ یک شرکت بزرگ بوده است.

با این حال، هیچ‌کدام هرگز از مقام‌های گذشتهٔ خود سخن نگفته‌اند.»

سپس افزود:
«ما همه، از جمله من و شما، چراغ‌های خاموش‌شده‌ایم. وقتی برق قطع شود، دیگر فرقی میان رئیس پلیس و یک پلیس عادی نیست.»

خورشید هنگام طلوع زیباست و هنگام غروب نیز زیباست؛
اما مردم طلوعش را تحسین می‌کنند و غروبش را از یاد می‌برند.

این حقیقت زندگی است.

مقام، قدرت، شهرت و عنوان، همگی موقتی‌اند و هویت واقعی انسان نیستند.
اگر آن‌ها را اساس ارزش خود قرار دهیم، باید به یاد داشته باشیم که روزی همه پایان خواهند یافت.

زندگی نیز مانند بازی شطرنج است؛
شاه، وزیر، فیل، اسب و سرباز، هرکدام در جریان بازی ارزش و جایگاه خود را دارند.

اما وقتی بازی تمام می‌شود، همه دوباره در یک جعبه قرار می‌گیرند.

و در پایان…

هر اندازه که در زندگی مدرک، نشان افتخار یا جایزه به دست آورده باشیم،
آخرین سند رسمی که همگی دریافت خواهیم کرد، گواهی فوت است.

آن هم شاید تنها مدتی نزد فرزندان یا نوه‌هایمان برای انجام امور اداری باقی بماند…

اما آنچه حقیقتاً از ما ماندگار خواهد بود، اعمال نیک، اخلاق نیکو و اثر زیبایی است که در دل مردم بر جای گذاشته‌ایم.

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

14 September 2026 18:28

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

14 September 2026 13:11

📢کتاب "واقعیت‌درمانی" به چاپ نهم رسید📢

📚نام کتاب: #واقعیت_درمانی
✍️نویسنده: #دكتر_ويليام_گلسر
👨🏻‍🏫مترجم: #دكتر_علی_صاحبی
📇ناشر: #سايه_سخن
📖نوبت چاپ: #چاپ_نهم

➖➖➖➖➖➖➖

📚مطالعه کتاب📚

انتشارات سایه سخن

14 September 2026 04:51

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

13 September 2026 09:53

#شماره: ۱۹

سلام و عرض خداقوت

من تقریبا تمام کتاب‌های انتشارات سایه‌سخن را خواندم اما  کتاب #شکست_عشقی برای من نقطه عطف عجیبی در زندگیم بود.

شکست عاطفی برای من، فقط تجربه از دست دادن یک رابطه نبود. دوره‌ای بود پر از سؤال، مرور خاطرات، گفت‌وگوهای ناتمام و اگرهایی که مدام در ذهنم تکرار می‌شدند.

روزهایی که بیشتر از آنکه به رفتن یک نفر فکر کنم، با خودم درگیر بودم و می‌پرسیدم کجای این رابطه را ندیدم، چه چیزی را دیر فهمیدم و چرا پذیرفتن پایان، این‌قدر دشوار است.

تا اینکه کتاب #شکست_عشقی را خواندم.

چیزی که این کتاب برای من داشت، صرفاً توضیح چرایی شکست یک رابطه نبود؛ کمکم کرد بفهمم چرا بعضی جدایی‌ها مدت‌ها بعد از رفتن آدم‌ها، همچنان در ذهن و زندگی ما ادامه پیدا می‌کنند.

شکست عشقی به من نگفت که فراموش کردن آسان است. اتفاقاً یادم داد که بعضی فقدان‌ها قرار نیست یک‌شبه فراموش شوند؛ باید فهمیده شوند، پذیرفته شوند و به بخشی از تجربه‌ای تبدیل شوند که از ما آدم آگاه‌تری می‌سازد.

در طول خواندن کتاب، بارها به قسمت‌هایی رسیدم که احساس کردم کسی دقیقاً به همان پرسش‌هایی پاسخ می‌دهد که مدت‌ها در ذهن خودم تکرار می‌کردم.

فهمیدم شکست یک رابطه الزاماً به معنای شکست خوردن من نیست.

گاهی یک رابطه تمام می‌شود، اما قرار نیست ارزش دوست داشتن، ارزش خاطرات و حتی ارزش خودِ ما همراه با آن رابطه تمام شود.

شاید یکی از مهم‌ترین چیزهایی که از این کتاب یاد گرفتم، این بود که برای عبور از یک رابطه، همیشه لازم نیست آدم دیگری را پیدا کنیم؛ گاهی لازم است دوباره خودمان را پیدا کنیم.

#شکست_عشقی برای من کتابی نبود که صرفاً درباره جدایی صحبت کند کتابی بود درباره مواجهه با خود، بعد از جدایی.

کتابی که کمک کرد بفهمم رها کردن، به معنای انکار گذشته نیست؛ یعنی پذیرفتن اینکه گذشته بخشی از زندگی ما بوده، اما قرار نیست تمام آینده ما را تعریف کند.

بعضی کتاب‌ها را می‌خوانیم تا چیزی بدانیم؛ بعضی کتاب‌ها را می‌خوانیم تا چیزی را درباره خودمان بفهمیم.

قدردان انتشارات بی‌نظیرتان هستم.🙏🏻

زهره مهدوی
روانشناس. مشاور. کوچ


#کامنت_شما

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

13 September 2026 07:52

 

همانگاه که صبحانه‌ات را آماده می‌کنی، به فکر دیگران باش.
(غذای کبوتران را از یاد مبر!)

همانگاه که هزینه‌ی جنگ را تامین می‌کنی، به فکر دیگران باش
(آنها که در پیِ صلح‌اند را از یاد مبر! )

همانگاه که قبض آب را می‌پردازی، به فکر دیگران باش ‌
(همان‌ها که ابرها را تیمار می‌کنند! )

همانگاه، که به خانه بازمی‌گردی، به خانه‌ات، به فکر دیگران باش
(آدم‌های کمپ را از یاد مبر! )

همانگاه که خوابیده‌ای و ستاره می‌شماری، به فکر دیگران باش!
(آنهایی که جایی برای خوابیدن ندارند)

همانگاه که با استعاره‌‌ها، در پیِ بیانِ خودی، به فکر دیگران باش!
(آنهایی که حق حرف‌زدن ندارند)

همانگاه که دوردست‌ها به فکر دیگرانی، به فکر خودت باش!
(بگو: کاش فقط کاش شمعی بودم در دل تاریکی!)


#محمود_درویش
زاده‌ی ۱۹۴۱
#درگذشته‌ی_۹_اوت_۲۰۰۸

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

12 September 2026 16:07

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

12 September 2026 11:22

📚 #تئوری_انتخاب_در_مدرسه (ویراست دوم)؛ کتابی برای مدرسه‌‌های کیفی گلسری

گاهی معرفی یک کتاب، فقط معرفی چند صفحه و چند ایده نیست؛ گاهی دعوتی است به دوباره دیدنِ رابطه میان معلم، دانش‌آموز و مدرسه‌ی الهام‌بخش

در این ویدئو، سرکار خانم #فاطمه_رفیعیان، روانشناس و مشاور مدرسه، با صرف وقت و حوصله، کتاب ارزشمند «#تئوری_انتخاب_در_مدرسه» تألیف جناب آقای #دکتر_علی_صاحبی را در هفت دقیقه معرفی کرده‌اند و نگاه و برداشت خود را با ما و علاقه‌مندان به حوزه تعلیم‌وتربیت به اشتراک گذاشته‌اند.

از ایشان صمیمانه سپاسگزاریم که با این معرفی دقیق و دلسوزانه، در شناساندن کتاب و ترویج نگاه انسانی‌تر به آموزش و پرورش همراه ما بوده‌اند. 🌱

امیدواریم خواندن این کتاب، برای معلمان و مدیران مدارس، فرصتی باشد برای اندیشیدن دوباره به این پرسش مهم:

📌چگونه می‌توان یک مدرسه کیفی گلسری ساخت که در آن، دانش‌آموز نه از سر زور و اجبار، بلکه با احساس عشق و تعلق و مسئولیت‌پذیری، برای یادگیری انتخاب کند؟

🌺 #تئوری_انتخاب_در_مدرسه
#دکتر_علی_صاحبی
#ویراست_جدید
#ویلیام_گلسر
#مدرسه_کیفی
#تئوری_انتخاب
#روانشناسی_تربیتی
#انتشارات_سایه_سخن

🆔 @Sayehsokhan👇👇👇

انتشارات سایه سخن

12 September 2026 04:40

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

17 September 2026 11:03

#مدار_امید
نوشته: #دکتر_مارتین_سلیگمن
ترجمه: #دکتر_زهره_قربانی

#مارتین_سلیگمن، یکی از تأثیرگذارترین روان‌شناسان زنده‌ی جهان و بنیان‌گذار روان‌شناسی مثبت‌گرا است
(Positive Psychology)،

او در «#مدار_امید» برای نخستین‌بار پرده از زندگی شخصی و مسیر فکری خود برمی‌دارد. این کتاب سفر یک روان‌شناس از نظریه‌ی درماندگی آموخته‌شده (Learned Helplessness) تا کشف علمیِ امید و شکوفایی انسانی است.

روایتی که هم‌زمان تاریخ نیم‌قرن اخیر روان‌شناسی را نیز روایت می‌کند.

#مدار_امید
The Hope Circuit: A Psychologist's Journey from Helplessness to Optimism
در واقع یک خودزندگی‌نامه‌ی علمی (scientific memoir) است که سلیگمن در آن سال‌های تحول‌آفرین تاریخ روان‌شناسی نوین را روایت می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه به مطالعه‌ی خوش‌بینی روی آورد، از جمله گفت‌وگویی سرنوشت‌ساز با دختر پنج‌ساله‌اش.

در این کتاب داستان‌های انسانی پشت برخی از یافته‌های اصلی او مانند ابزار تحلیلی CAVE برای پیش‌بینی نتایج انتخابات بر اساس زبان سخنرانی‌های انتخاباتی، گسترش بین‌المللی آموزش مثبت، و راه‌اندازی برنامه‌ی تاب‌آوری ارتش آمریکا مطرح می‌شود.

او همچنین برای نخستین‌بار به‌تفصیل درباره‌ی مبارزات شخصی خود با افسردگی در سنین جوانی می‌نویسد.


افراد مشهوری که خواندن کتاب را توصیه (Blurb) کرده‌اند:

بر اساس صفحات ناشران بین‌المللی (Hachette، Amazon)، چهره‌های زیر نظرات تأییدی (endorsement) بر جلد یا مقدمه‌ی کتاب نوشته‌اند:

رابرت جی. استرنبرگ، استاد روان‌شناسی رشد در دانشگاه کرنل — آن را روایتی شگفت‌انگیز و با مهارت روایت‌شده توصیف کرده است.

جورج ای. وایلانت، پزشک و نویسنده‌ی Triumphs of Experience — این کتاب را حماسه‌ی بلوغ روان‌شناسی آمریکایی دانسته است.

سونیا لیوبومیرسکی، استاد روان‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا-ریورساید و نویسنده‌ی The How of Happiness — کتاب را جذاب توصیف کرده و می‌گوید یکی از بزرگ‌ترین روان‌شناسان تاریخ، یکی از بهترین قصه‌گویان ما نیز هست.

آنجلا داکورث، مدیرعامل Character Lab و نویسنده‌ی Grit — این اثر را بهترین نوشته و تفکر سلیگمن تا آن زمان می‌داند.

گرچن روبین، نویسنده‌ی The Happiness Project — بر خرد سخت‌به‌دست‌آمده‌ی سلیگمن که در این خاطرات صادقانه شرح داده شده تأکید می‌کند.

آرتور سی. بروکس، رئیس وقت American Enterprise Institute — کتاب را فراتر از یک زندگی‌نامه و همچون کتابچه‌راهنمایی برای ساختن زندگی معطوف به شکوفایی انسانی معرفی می‌کند.

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

17 September 2026 08:17

مدرسه‌ی ما

اگر بخواهم از سال‌های دبستانم یاد کنم، اولین تصویر، مدرسه‌ی قاآنی است؛ با در و پنجره‌های خاکستری، سالنِ دلگیر و نیمکت‌های سنگین.

حیاطش شبیه مثلث قائم‌الزاویه بود و کلاس ما درست در گوشه‌ی تیز آن قرار داشت؛ کنار جایی که بعدها می‌گفتند «سیاهچال».

زمستان که می‌شد، چکمه‌های پلاستیکی رنگارنگ‌مان را می‌پوشیدیم. وقتی پاهایمان یخ می‌کرد، چکمه‌ها را درمی‌آوردیم و کفشمان را روی بخاری می‌گذاشتیم تا گرم شود. گاهی بوی پلاستیک سوخته بلند می‌شد و بخاری هم آتش می‌گرفت!

پنجره‌ها خوب بسته نمی‌شدند و سرما از لای آن‌ها داخل کلاس می‌آمد. کلاس هم گرم بود و نتیجه‌اش می‌شد فرت و فورتِ دماغ‌های ما! 😂

ما بچه‌های جنگ بودیم؛ بچه‌های بسته‌ی آن زمان، نسلِ باورمندِ دهه‌ی شصتی.

در درس‌های دینی، جهنم سهم بزرگی از آموزش ما داشت. آن‌قدر از عذاب و آتش گفته بودند که فکر می‌کردم خدا خیلی مهربان نیست؛ بیشتر شبیه یک شکنجه‌گر است!

حتی از ظهور امام زمان می‌ترسیدم. فکر می‌کردم اگر ظهور کند، با شمشیر می‌آید و شاید من را هم بکشد!

برای حجاب هم می‌گفتند اگر یک تار مو بیرون باشد، آن دنیا موهایت را می‌گیرند و آویزانَت می‌کنند.

بیرون از مدرسه اما دنیا کمی مهربان‌تر بود. مغازه‌دارها به ما می‌گفتند «خاله‌سوسکه‌ها» و ما در راه مدرسه پشمک و لواشک می‌خریدیم.

در خانه و محله آزادتر بودیم؛ دامن و بلوزهای رنگارنگ می‌پوشیدیم و موهایمان را می‌بافتیم. اما کافی بود چشممان به خانم حمیدی بیفتد؛ فوری پشت مادرمان قایم می‌شدیم، انگار مأمور جهنم را دیده‌ایم!

خانم حمیدی معاون مدرسه بود و چوبِ ترکه‌ای معروفی داشت. اگر کسی مثلاً سوره ناس را حفظ نکرده بود، ترکه می‌خورد. بعضی وقت‌ها هم می‌گفتند باید شب را در «سیاهچال» بگذراند.

صبح روز بعد، با نگرانی می‌رفتیم ببینیم زنده مانده یا نه! اما می‌دیدیم اتفاقاً خیلی هم سرحال است؛ چند ترکه‌ی دیگر نصیبش شده بود و بعد فرستاده بودندش خانه.

خودِ سیاهچال را هیچ‌وقت ندیدیم؛ بیشتر یک ابزار ترس بود. برای ناخن‌های بلند هم ترکه داشتیم و بچه‌های شلوغ را جدا می‌کردند و می‌نشاندند یک گوشه؛ شبیه تبعیدگاهِ تک‌نفره.

خانم حمیدی برای بچه‌ها یک دروغ‌سنج هم داشت که در اصل یک ضبط صوت بود! سؤال می‌پرسید و طرف از ترس اینکه دستگاه بفهمد، اعتراف می‌کرد!

خلاصه خانم حمیدی فرستاده‌ای همه‌فن‌حریف بود! 😂

اما زنگ تفریح که می‌خورد، انگار ترس‌ها پشت در کلاس جا می‌ماند؛ عمو زنجیرباف، جینگلی الیسا، دویدن، خنده و جیغ و فریاد.

ورزش و نقاشی و کارهای هنری هم یکه و یالقوز بودند و مدرسه خیلی جدی‌شان نمی‌گرفت.

من اما نقاشی را دوست داشتم. پدرم هم خوب نقاشی می‌کشید. شب‌ها در دفتری نقاشی می‌کرد و من می‌نشستم و نگاهش می‌کردم. شاید عشق من به نقاشی از همان دست‌های پدر و دفترهای شبانه آمده باشد.

ما کوچک بودیم، اما دنیای خودمان را داشتیم.

هوای هم را داشتیم. مداد و پاک‌کن‌ها را با هم قسمت می‌کردیم. یادم هست یک‌بار یکی از بچه‌ها یک دمپایی قشنگ و مُد روز می‌خواست. چند نفرمان پول روی هم گذاشتیم؛ فکر کنم دوازده تومان شد و برایش خریدیم.

آن سال‌ها یونیفرم نداشتیم. تفاوت مالی بچه‌ها دیده می‌شد، اما خودمان بلد بودیم کنار هم بمانیم.

و اما من، از الفِ اول دبستان تا هِ پایان پایان‌نامه، عاشق درس و کتاب بودم.

کتاب که می‌خواندم، فقط مطالبش را حفظ نمی‌کردم؛ اسم نویسنده، مترجم، ناشر، صحافی، قیمت و حتی تیراژ کتاب هم یادم می‌ماند.

یکی از دخترخاله‌هایم بعدها می‌گفت: «یادمه تو ناشر و صحافی و قیمت و تیراژ کتاب‌ها رو هم حفظ می‌کردی، چه برسه به مطالب کتاب!» 😂

شاید برای همین، از همان بچگی با بعضی جمله‌های معلم‌ها مشکل داشتم.

مثلاً می‌گفتند: «فلانی درسش خوب نیست؟ بره قالی ببافه.»

نمی‌فهمیدم چرا کسی که در درس خوب نیست، باید قالی ببافد؟

پدرم تولیدی فرش دستبافت داشت و از نزدیک می‌دیدم قالی‌بافی چقدر مهارت، حوصله، دقت و دست‌های خوب می‌خواهد. برای همین نمی‌فهمیدم چرا بافندگی باید مجازاتِ درس نخواندن باشد.

یا می‌گفتند: «فلانی درسش خوب نیست؟ بره شوهر کنه.»

باز سؤال بود: مگر شوهر کردن چه ربطی به درس نخواندن دارد؟

از همان موقع یک سؤال در ذهنم بود: اگر مسئله‌ای داریم، چرا راه‌حلش باید چیزی بی‌ربط به خود مسئله باشد؟

ما کوچک بودیم؛ اما شاید همان موقع، بی‌آنکه کسی به ما درس بدهد، خیلی چیزها را می‌فهمیدیم.

مدرسه می‌خواست با ترکه و ترس و سیاهچال، به ما یاد بدهد چطور آدم باشیم؛ اما آنچه بیشتر در ما ماند، مراقبت از هم، قسمت کردن، بازی، خنده، پرسیدن و دوست داشتن کتاب‌ها بود.

ترس‌ها شاید ماندگار نشدند؛ اما بچه‌ها ماندند، کوچه‌ها ماندند، پشمک‌ها، چکمه‌های رنگی و کتاب‌ها ماندند؛ و همه‌ی آن‌ها هنوز جایی در من زندگی می‌کنند.

✍🏻 فهیمه احمدی، روانشناس

@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

16 September 2026 18:17

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

16 September 2026 10:35

شماره: ۲۱

دوستان بزرگوار در انتشارات سایه سخن

روز و روزگارتان نیک

✍ آشنایی من با سایه سخن مثل بسیاری از مخاطبین با #تئوری_انتخاب آغاز شد.

اما این تنها ابتدای این مسیر سبز و پویا بود. هر چه بیشتر خواندم عمیق‌تر  متوجه نا آگاهی و خامی گذشته شدم و تشنه‌تر ومشتاق‌تر پی‌گیر  رهاوردهای سایه سخن شدم و تازه‌هایش.

خوش اقبال بودم که با مطالعات این نشر، نه چندان دیر تلنگری خوردم که:

👌چه خوشبختند فرزندانی که پدرو مادرشان بموقع می‌فهمند بهترین کاری که برای آنها میشود انجام داد این است که در هر شرایطی یکدیگر را خیلی دوست بدارند بدون قید.

نه چنگ زدن به ریسمان کنترل بیرونی برای تحمیل انچه درنظرشان صلاح و خوشبختی است.

گفته و آموخته بسیار است و صد البته ندانسته‌هایم، که موجب اشتیاقم میشوند برای پی‌گیری و بلعیدن آنچه از سایه سخن میتابد،

چرا که سایه سخن و صاحبانش در دنیای مطلوب من حک شده‌اند  و بسیار تاثیر گزار☘

کارشناس ارشد فرهنگ و زبان‌های ایران باستان
نازیلا فتح زاده

#کامنت_شما

📖 #تئوری_انتخاب
✍️ #دکتر_ویلیام_گلسر
📝 ترجمه: #علی_صاحبی
🏷️ چاپ:#پنجاه‌ویکم
💰 قیمت: ۱٬۴۶۰٬۰۰۰ تومان
📕 انتشارات: سایه سخن

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

16 September 2026 04:31

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

15 September 2026 11:46

#خشونت

فرجامِ خشونت

آموزش و پرورش، شیوه‌های عاشقانه دارد. آموزگاری که خشونت بکارد، نفرت دِرو خواهد کرد. جامعه نیز یک دبستان است. بهوش باشیم در جان و ذهن و زبانِ کودکان و نوجوانان و مردمان، بذرِ خشونت نپاشیم تا از زیان‌کاران نباشیم.

/channel/ezzatiparvar
🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

15 September 2026 04:36

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

14 September 2026 13:13

شماره: ۲۰

سلام و درود بر شما
من به عنوان جوانی که روانشناسی خوانده‌ام برای اولین بار توسط پدر عزیزم با کتاب‌های مجموعه "تئوری انتخاب" آشنا شدم.

این سری کتاب هارا از " واقعیت درمانی" شروع کردم و با "تئوری انتخاب" ادامه دادم.
این دوکتاب دید من به نحوه تحلیل مسائل را تغییر داد و علاوه بر نکاتی که در دنیای حرفه‌ای یاد گرفتم‌.

باعث این شد که رفتارهایم را مسئولانه‌تر واکاوی کنم و بتوانم دید درستی به اشتباهات گذشته‌ام پیدا کنم و بتوانم با آگاهی بهتری دست به تصمیم بزنم.

احساسات‌م را بهتر بشناسم و آنها را همچون صندوقچه‌ای بدانم که خیلی اوقات درب آن را باز میکنم تا نگاهی بهشان بیاندازم و گاهی هم چندتا از آنهارا از داخل صندوقچه در بیاورم و خاک‌هایی که روی آنها نشسته است پاک کنم و سرجایش بگذارم.

تفکر مسئولانه و پذیرش خود مهم‌ترین دستاورد من از خواندن این کتاب‌ها بود.
من یاد گرفتم تا خودم را از رفتارها و احساسات‌م جدا کنم‌ و گاهی تماشاگر آنها باشم تا بتوانم بهتر آنهارا مدیریت کنم

ممنون از زحمات شما در راستای حرکت در مسیر انتشار اثرهای علمی و در عین حال قابل فهم، چیزی که مهم‌ترین دغدغه‌ی من به عنوان یک روانشناس کوچک است.

امین خداداد
کارشناس‌ارشد روانشناسی بالینی

#کامنت_شما

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

14 September 2026 07:14

🖊شاید فایدۀ کتابی که امروز می‌خوانید، سی سال دیگر معلوم شود

جاشوا راتمن، نویسندۀ آمریکایی، به یاد می‌آورد که سال دوم دانشگاه بود که رمان میدل‌مارچ را خواند و او هم مثل بسیاری از همکلاسی‌هایش از آن خوشش نیامد. میدل‌مارچ رمانی پیچیده درباره عشق، ازدواج، و آرمان‌گرایی است، اما از نظر راتمن رمان اعصاب‌خوردکنی بود با شخصیت‌های احمق. بالاخره یک‌جا استادشان کفری شد و گفت: «معلومه که درک و فهم‌تون بهش نمی‌رسه، بذارید چهل سالتون بشه، یک ازدواج و طلاق را از سر بگذرانید، بعد می‌گید آهان! حالا فهمیدم!».

خیلی وقت‌ها، آموزش مفاهیم علوم انسانی، به دانشجویان هجده تا بیست‌و‌دو ساله چالش‌برانگیز است. همان‌طور که کودک درکی از رانندگی ندارد، جوانان بی‌تجربه هم درکی از مشکلات، حسرت‌ها و پشیمانی‌های بزرگ زندگی ندارند.

بااین‌حال، خواندن آثار بزرگ ادبی و فلسفی در عنفوان جوانی دلیلی دارد: این کتاب‌ها الگوهای فکری‌ای را شکل می‌دهد که بعدها شاکله ذهنمان را می‌سازند و ما را برای زندگی آماده می‌کنند. این روند دقیقاً شبیه سال‌ها کارآموزی در یک شاخۀ علمی مثل پزشکی یا حقوق است. شما در دوران تحصیل آموزش‌هایی را می‌بینید که در همان لحظه به‌دردتان نمی‌‌خورد، ولی همان‌ها تعیین می‌کند که در آینده، پزشکی حاذق یا وکیلی موفق می‌شوید یا نه. ذهن انسان سال‌ها قطعاتی را کنار هم می‌چیند که معلوم نیست به چه کار می‌آید، اما بعدها به شکلی اعجاب‌انگیز آن را با هم ترکیب می‌کند.

این قابلیت ترکیب‌کردن قطعاتی از گذشتۀ دور و نزدیک و به‌کاربستن آن‌ها در مواجهه با موقعیت‌های پیچیده، قابلیتی است که انسان را از پیشرفته‌ترین هوش‌های مصنوعی متمایز می‌کند. لزلی والینت این تمایز را با مفهوم «آموزش‌پذیری» توضیح می‌دهد.

والینت که دانشمند علوم کامپیوتر و برندۀ جایزۀ معتبر تورینگ است می‌گوید: ذهن انسان دارای انعطاف‌پذیری خارق‌العاده‌ای است که هوش مصنوعی فاقد آن است. افزایش داده‌ها هوش مصنوعی را دقیق‌تر می‌کند، اما نمی‌تواند باعث شود «بصیرتی» ناگهانی به او دست دهد. فقط انسان‌ها می‌توانند با ترکیب هزاران چیز، بیاموزند که انتخاب‌های عاطفی ممکن است به شکست بیانجامد، و شکست اگرچه دردناک، مرحله‌ای از رشد است. آموزش‌پذیری فراتر از هوش یا آی‌کیو است. ذهن آموزش‌پذیر از هر چیزی یاد می‌گیرد و دانش قدیمی را برای اهداف جدید به کار می‌برد.

همین «آموزش‌پذیری» است که باعث می‌شود در هنگام بیماری، به جای گفتگو با هوش مصنوعی، پیش پزشک بروید. چون پزشک علاوه بر داده‌های پزشکی، از طیف وسیعی از ایده‌ها و ارتباط‌هایی استفاده می‌کند که نتیجۀ سال‌ها یادگیری‌اش باشد.

آموزش‌پذیری است که انسان‌ها را توانمند می‌کند تا «سوالات هوشمندانه» بپرسند. مثل پزشکی که شاید از روی رنگ چهره یا لحن حرف‌زدتان، سوال زندگی‌نامه‌ای دقیقی بپرسد که اثری کلیدی در تشخصیش داشته باشد. از نظر والینت، ارتباط‌ها، ترکیب‌ها و کاربردهای جدیدی که لازمۀ آموزش‌پذیربودن‌اند تا حدی به این دلیل مفیدند که اتفاقاً واضح و سرراست نیستند. برخی‌اوقات، درسی را در جایی از زندگی‌امان یاد می‌گیریم که جایی به کارمان می‌آید که اصلاً انتظارش را نداریم. خواندن کتاب‌هایی که معلوم نیست به چه دردی می‌خورند نیز چنین‌اند.

آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «ممکن است فایدۀ کتابی که امروز می‌خوانید، سی سال دیگر معلوم شود» اثر جاشوا راتمن/ فراز


.
🆔 @Sayehsokhan
🆔 @farazdaily

انتشارات سایه سخن

13 September 2026 16:10

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

13 September 2026 09:52

🖼 در را نبندید تا از پنجره نیاید!


🌊اگر جلوی بیان مستقیم احساسات گرفته شود تمایلی برای برون‌ریزی آنها به وجود می‌آید.
برای مثال در صورت ناراحتی از همسرتان، به جای اینکه بگویید از حرفش رنجیده‌اید، در را به شدت به‌هم می‌کوبید.

💨در مثال اخیر به جای ابراز و کنار آمدن با هیجانات خود، به تخلیه هیجانی از طریق رفتار می‌پردازید.

👌خشم، نقش عمده‌ای در رفتار‌های برون‌ریز بازی می‌کند و سوخت لازم برای تخلیه هیجانی فراهم می‌شود.



📚 #برشی_از_کتاب : #شکست_عشقی
📘#نام_اصلی:
#The_Love_Trauma_Syndrome
✍️ اثر: #دکتر_ریچارد_بی_راس
👌 ترجمه: #فاطمه_مسعودی #طناز_فرخ‌زاد #سمیه_ترکاون‌نژاد #المیرا_علیزاده_اشرفی
📖 صفحه: 371
📇 انتشارات: #سایه_سخن
📕چاپ: #سوم

🆔 @Sayehsokhan👇👇👇

انتشارات سایه سخن

13 September 2026 04:39

✍ سلام! صبح بخیر

امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

12 September 2026 11:27

#معرفی کتاب #تئوری‌_انتخاب_در_مدرسه

نویسنده: #دکتر_علی_صاحبی

موضوع کتاب: بکارگیری مبانی #تئوری_انتخاب_در_کلاس_درس

اهداف:

👌  ایجاد احساس خشنودی و شادمانی  از یادگیری ، معلم  و مدرسه و درونی‌کردن آموزه‌های دوره مدرسه در دنیای مطلوب دانش‌آموز  با کاربست تئوری انتخاب

👌  تجربه  کنترل موثرتر بر زندگی دانش‌آموزان  با یادگیری و  انتخاب رفتار مسئولانه

👌 تقویت  تحول شناختی  کودکان با آموزش تئوری‌ انتخاب  و واقعیت درمانی

👌 تجربه رضایت  و خشنودی معلمان از معلمی‌کردن و آموزش‌دادن


سرکار خانم #فاطمه_رفیعیان

#معرفی_آثار_سایه_سخن

🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

12 September 2026 08:27

برقص دخترم

دنیا کوتاه است
برقصیم یا ماتم بگیریم
می‌گذرد
کدام زیباتر است؟

برقص، زیبایم
شاید به کاسه این جوان خنده‌رو
یک سِنت بیشتر بریزند
شاید امروز او با دست پُر
برود خانه‌اش
شاید دختر کوچکش
امروز کمی بخندد

برقص دخترم
می‌دانم خدا هم
این رقص تو را
از هزار تظاهر امثال من به عبادت
بیشتر دوست دارد!

برقص عزیزم
نگو کسی می‌بیند
نگو عیب دارد
ببین جوان چه می‌خندد
او با همان چند سنت اضافه
امروز  یک نان اضافه می‌خرد
از آن نان‌های شیرین
من با همه ادعاهایم
چه کرده‌ام برای نیازمندان!

برقص و دلبری کن
این روزها می‌گذرند
و تنها یاد آنها زنده می‌ماند
که برای دل مردم
کاری کردند
از خویش گذشتند
تا دنیا را
کمی زیباتر کنند

رحیم قمیشی

@ghomeishi3
🆔 @Sayehsokhan

انتشارات سایه سخن

11 September 2026 13:59

شماره ۱۸:

«عمل عاشقانه» از آن کتاب‌هایی است که نگاه ما را به یکی از آشناترین و در عین حال پیچیده‌ترین مفاهیم زندگی، یعنی عشق، کمی جابه‌جا می‌کند.

شاید یکی از مهم‌ترین حرف‌های راس هریس در این کتاب این باشد که عشق فقط احساسی نیست که روزی به سراغمان می‌آید و باید امیدوار باشیم برای همیشه همان‌جا بماند.

احساسات تغییر می‌کنند، شور عاشقانه کم‌وزیاد می‌شود، اختلاف‌ها از راه می‌رسند و آدمی که دوستش داریم همیشه مطابق خواسته‌ها و انتظارهای ما رفتار نمی‌کند. آنچه در این میان می‌تواند باقی بماند، «عمل عاشقانه» است؛ انتخاب اینکه چگونه با کسی که دوستش داریم رفتار کنیم، حتی در لحظه‌هایی که احساساتمان چندان عاشقانه نیست.

برای من، جذابیت کتاب در همین واقع‌بینی آن است. راس هریس خیلی زود یکی از افسانه‌های رایج درباره‌ی عشق را کنار می‌زند: اینکه اگر آدمِ مناسبمان را پیدا کنیم، رابطه باید خودبه‌خود خوب پیش برود. در جهان واقعی، شریک بی‌نقصی وجود ندارد و حتی در یک رابطه‌ی خوب هم ناکامی، خشم، دل‌خوری، اختلاف و گاهی فاصله وجود دارد.

مسئله این نیست که چگونه رابطه‌ای بسازیم که هیچ‌یک از این‌ها در آن اتفاق نیفتد؛ مسئله این است که وقتی اتفاق می‌افتند، با آن‌ها چه می‌کنیم.

یکی از پرسش‌های مهمی که کتاب پیشِ روی خواننده می‌گذارد، به‌ظاهر ساده است: «من می‌خواهم در این رابطه چه جور شریکی باشم؟» پرسشی که جهت نگاه را عوض می‌کند. به‌جای اینکه تمام توجه ما معطوف به رفتار دیگری و فهرست چیزهایی باشد که باید در او تغییر کند، دوباره به ارزش‌های خودمان برمی‌گردیم؛

اینکه در عشق، صمیمیت، اختلاف، خشم و حتی ناامیدی، دوست داریم خودمان چگونه رفتار کنیم.

در این نگاه، پذیرش هم به معنای تسلیم‌شدن، تحمل هر رفتاری یا چشم‌بستن بر مشکلات نیست. پذیرش یعنی بتوانیم واقعیت رابطه و انسان روبه‌روی خود را، با تمام تفاوت‌ها و کاستی‌هایش، واضح‌تر ببینیم و انرژی خود را صرف جنگیدن با چیزهایی نکنیم که در اختیار ما نیست. شاید همین تمایز یکی از ظریف‌ترین نکته‌های کتاب باشد: پذیرفتنِ آنچه نمی‌توانیم کنترل کنیم و در عین حال، جدی گرفتنِ مسئولیتِ آن بخش از رابطه که در اختیار خودمان است.

«عمل عاشقانه» همچنین یادمان می‌آورد که لازم نیست همیشه منتظر بمانیم تا احساس عشق در ما ظاهر شود و بعد عاشقانه رفتار کنیم. گاهی مسیر برعکس است؛ رفتاری که از ارزش‌های ما می‌آید، می‌تواند دوباره راه را برای صمیمیت، نزدیکی و احساس عشق باز کند. ما همیشه نمی‌توانیم انتخاب کنیم چه احساسی داشته باشیم، اما تا حد زیادی می‌توانیم انتخاب کنیم با آن احساس چه کنیم.

شاید به همین دلیل عنوان کتاب تا این اندازه بامعناست. عشق در این‌جا بیش از آنکه اسم باشد، فعل است؛ چیزی که در رفتار ما با دیگری شکل می‌گیرد. در شنیدن، نزدیک‌شدن، مهربانی، آسیب‌پذیری، بخشیدن، مرزبندی‌کردن و انتخاب‌های کوچک و بزرگی که هر روز در یک رابطه انجام می‌دهیم.

برای من، «عمل عاشقانه» کتابی درباره‌ی ساختن رابطه‌ای واقعی میان دو انسان ناکامل است. و شاید مهم‌ترین یادآوری‌اش همین باشد که دوست‌داشتن، بیش از آنکه یک حالت دائمی باشد، انتخابی است که باید بارها در طول یک رابطه به آن بازگردیم.

سحر محمدی
زوج درمانگر. کوچ. مترجم
دانش‌آموخته موسسه گاتمن-امریکا

#کامنت_شما

🆔 @Sayehsokhan