9611
﷽ 📚📚کتابخانه ای همراه؛ همراه با شما تا هنر زندگی🌹🌹 خرید کتاب: ⬇️⬇️⬇️⬇️ www.sayehsokhan.com 📚ثبت سفارش مستقیم کتاب در دایرکت اینستاگرام: 👇👇👇👇 https://b2n.ir/s05391 آدرس: خ 12فروردین، کوچه بهشت آیین، پ 19 همکف تلفن:66496410
📚 #کتاب : #شادکامی_جدید
✍️ اثر: #دکتر_متیو_مککی و #دکتر_جفری_وود
👌 ترجمه: #سحر_محمدی
📇 انتشارات: #سایه_سخن
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
#کتاب راهنمای نامتعارف خوشبختی
نویسنده: مارک منسن
چاپ اول: ۱۴۰۴
....................
ص۷۹) زندگی در اصل یک سلسلهی بیپایان از مشکلات است و حل یک مشکل صرفا به معنای خلق مشکل بعدی است. به امید زندگی بدون مشکل نباشید؛ بلکه به امید زندگیای پر از مشکلات خوب باشید.
....................
ص۱۱۷) فقط از طریق این پیوند میان لذت و درد، دستاورد و فقدان، خوشبختی و دلشکستگی است که میتوانیم به تسلط واقعی بر احساسات دست یابیم.
................
ص۱۶۴) در زندگی چیزهایی وجود دارد که ما کنترلشان میکنیم و چیزهایی که نمیتوانیم کنترل کنیم. زمان و انرژیتان را صرف چیزهایی بکنید که میتوانید کنترل کنید و بقیه را رها کنید.
..................
ص۱۷۲) همیشه در هر جنبه از زندگی، اوضاع به ندرت آنقدر بد بود که فکر میکردم؛ اما همچنین آنقدر خوب نبود که فکر میکردم.
................
ص۲۱۱) باید یاد بگیریم که خودمان و زندگیمان را همانطور که هست، بپذیریم و بر چیزهایی تمرکز کنیم که میتوانیم کنترلشان کنیم. وقتی حس قدردانی و ارزشنهادن به لحظهی حال را در خود پرورش دهیم، میتوانیم حتی در دشوارترین موقعیتها هم خوشحالی را تجربه کنیم.
🆔 @Sayehsokhan
شماره ۱:
سلام و عرض ادب
چند سال اخیر، برای من سالهای آسانی نبود. فقدان ناگهانی پدرم، بیماری عزیزانم و مسئولیتهایی که ناخواسته بر دوشم آمد، بارها مرا تا مرز فرسودگی برد. در آن روزها، بیش از آنکه فرصت اندوهگین بودن برای خودم داشته باشم، تلاش میکردم تکیهگاه دیگران باشم.
در همان روزها، دوستی کتاب «سیلی واقعیت» را به من هدیه داد.
هر فصل این کتاب، انگار پاسخی بود به پرسشهایی که مدتها با خودم حمل میکردم.
«سیلی واقعیت» به من وعده نداد که رنج از بین میرود؛ فقط یادآوری کرد که همه ما دیر یا زود با واقعیتهای تلخ زندگی روبهرو میشویم و آنچه تفاوت میآفریند، نه خودِ اتفاق، بلکه شیوهٔ مواجههٔ ما با آن است.
کم پیش آمده کتابی را اینگونه بخوانم؛ با مدادی در دست و صفحههایی پر از خط و یادداشت. بعضی فصلها را چند بار خواندم، چون احساس میکردم بخشی از تجربه زندگی خودم را روایت میکنند.
برای من، «سیلی واقعیت» فقط یک کتاب روانشناسی نبود؛ همراهی بود که یادآوری کرد پذیرش، تسلیم شدن نیست؛ بلکه آغاز رابطهای صادقانهتر با زندگی است.
بعضی کتابها را بعد از خواندن در قفسه میگذاری؛ اما بعضی کتابها، تازه بعد از بسته شدن، در زندگیات شروع به ورق خوردن میکنند.
«سیلی واقعیت» برای من از همین کتابها بود.
در پایان، از انتشارات سایه سخن صمیمانه سپاسگزارم که با انتخاب و انتشار چنین آثاری، فرصت آشنایی ما را با کتابهایی فراهم میکند که فقط خوانده نمیشوند؛ بلکه آرامآرام در نگاه و زندگی ما ماندگار میشوند.
✍ فهیمه احمدی- روانشناس
#کامنت_شما
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
🌿 #دعوت انتشارات سایهسخن از همراهان و کتابخوانهای عزیز
دوستان و همراهان گرامی 🌹
در انتشارات سایهسخن همیشه باور داشتهایم که ارزش واقعی یک کتاب، فقط در صفحاتی که نوشته شده نیست؛ گاهی یک کتاب با خوانده شدن، وارد زندگی ما میشود، پرسشی را در ذهنمان ایجاد میکند، نگاهی را تغییر میدهد یا در روزهایی خاص، حرفی میزند که به آن نیاز داشتهایم.
به همین دلیل تصمیم گرفتهایم بخشی از معرفی کتابهایمان را به تجربه و نگاه خودِ شما خوانندگان عزیز بسپاریم.
اگر از کتابهای انتشارات سایهسخن کتابی خواندهاید که برایتان جالب، کاربردی، تأثیرگذار یا بهیادماندنی بوده، خوشحال میشویم تجربه و برداشت خودتان را در چند خط با ما و دیگر اعضای کانال به اشتراک بگذارید. 🌱
لازم نیست حتماً یک نقد تخصصی یا معرفی رسمی بنویسید؛
فقط برایمان بنویسید:
1⃣ چه چیزی در آن کتابی که نام میبرید برایتان جذاب بود؟
2⃣ چه نکتهای از آن در ذهنتان مانده؟
3⃣ چه احساسی در شما ایجاد کرده؟
4⃣ اگر بخواهید آن را به دیگری پیشنهاد کنید، چه میگویید و چگونه توصیف میکنید؟
5⃣ در کجاهای زندگی به کارتان آمده و راهگشا بوده.
گاهی چند خط صمیمانه از زبان یک خواننده، میتواند بسیار بیشتر از یک معرفی رسمی، تصویری واقعی از یک کتاب به ما بدهد.
با اجازه شما، این نوشتههای ارزشمندتان را با نام خودتان در کانال منتشر خواهیم کرد تا تجربههای واقعی کتابخوانیمان را با یکدیگر به اشتراک بگذاریم.
شاید تجربه شما، مخاطبی را با کتابی آشنا کند که درست در همین روزها، حرفی برای گفتن به او داشته باشد؛
و شاید چند خط از شما، آغاز یک تجربه خوب برای خوانندهای دیگر باشد. 🌿
📖 پیشاپیش از همراهی، محبت و اعتماد شما عزیزان سپاسگزاریم و مشتاق خواندن تجربههای ارزشمندتان هستیم. ❤️
دوستان عزیز میتوانند نوشتهها و تجربههای ارزشمند خود را از طریق شماره زیر برای انتشارات سایهسخن ارسال کنند:
📱 ۰۹۳۷۷۷۷۷۳۲۷
@Sayehsokhanpub
بیصبرانه منتظر خواندن تجربههای زیبای شما عزیزان هستیم. 🌿📚
با مهر و احترام
انتشارات سایهسخن
#کامنت_شما
🆔 @Sayehsokhan
📢 کتاب "راهبی که فراریاش را فروخت" به چاپ پانزدهم رسید📢
📚نام کتاب: #راهبی_که_اتومبیل_فراری_اش_را_فروخت
✍️نویسنده: #رابین_شارما
🧑🏫مترجمان: #حمیده_شاکرطاهری، #پرستو_نبی_پور
📇ناشر: #سایه_سخن
🗞چاپ: #چاپ_پانزدهم
➖➖➖➖➖➖➖➖
🆔 @SayehSokhan👇👇👇
زن از قدیمترین زمان تا به امروز پاسدارِ "زیبایی" بوده، الهامبخش و پیامآور بوده و قسمت عمدهای از خوبیها و زیباییهای دنیا و تمدّن، مدیونِ زن است.
#گفتهها_و_ناگفتهها
💎کانال دکتر محمّدعلی اسلامی نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo
📚 کودکان فقط کوچکتر از ما نیستند؛ جهان را به شیوهای متفاوت میبینند.
یک کودک چگونه میفهمد چیزی واقعی است و چیزی خیالی؟
چرا بعضی ترسها برای او کاملاً واقعیاند؟
چرا مدام «چرا؟» میپرسد؟
آیا کودکان از همان ابتدا میدانند دیگران ممکن است فکر و باور متفاوتی داشته باشند؟
و اصلاً ذهن کودک چگونه جهان را میسازد؟
🔹 بهزودی از انتشارات سایه سخن کتابی منتشر میشود که به سراغ همین پرسشهای بنیادی میرود:
📖 ۱۲ پرسش در روانشناسی کودک
✍️ نویسنده: #پل_هریس
🔸 ترجمه: #محمود_رافع
#پل_هریس، از چهرههای برجستهی روانشناسی رشد، در این کتاب از ۱۲ پرسش اساسی آغاز میکند و ما را قدمبهقدم وارد دنیای شگفتانگیز ذهن کودکان میکند؛
دنیایی که در آن خیال، باور، ترس، کنجکاوی و واقعیت در مسیر رشد ذهنی کودک به هم پیوند میخورند.
اما اهمیت این کتاب فقط در پاسخهایی که ارائه میکند نیست؛
شاید ارزش اصلی آن در این باشد که ما را وادار میکند بعضی رفتارهای آشنای کودکان را از نو ببینیم و نظارهگر باشیم.
شاید پشت یک «چرای؟» ساده، تلاشی برای فهم جهان باشد.
پشت یک ترس کودکانه، تصویری متفاوت از واقعیت باشد.
و پشت یک خیالپردازی، ذهنی که دارد جهان را تجربه و معنا میکند.
🌱 ۱۲ پرسش در روانشناسی کودک دعوتی است برای نزدیکتر شدن به دنیای ذهنی کودکان؛ برای والدین، مربیان، معلمان، مشاوران، دانشجویان روانشناسی و همهی کسانی که میخواهند کودک را نه فقط از بیرون، بلکه از درونِ جهان ذهنی او بشناسند.
📚 این کتاب بهزودی پس از پایان مراحل چاپ و صحافی در دسترس همهی علاقهمندان قرار خواهد گرفت.
✨ شاید برای شناختن کودکان، گاهی لازم باشد به جای اینکه از آنها بپرسیم «چرا اینطور رفتار میکنی؟»، از خودمان بپرسیم:
«تو دنیا را چگونه میبینی؟»
🆔 @Sayehsokhan
#رقص
رقص عشقِ نصرت کریمی، هنرمند کم همتای سینما و نمایش ایران همراه با ویالُن همایون خُرّم.
رقص نماد و نشانِ ادراکِ عمیقِ هستی و زیبایی آن است. کاش همیشه برقصیم.
اگر در تنهایی نیز شده برقصیم تا بر خرافههای رقص ستیز، چیره شده باشیم. رقص، حُرمتِ زیباییِ رفتارِ موزون است.
/channel/ezzatiparvar
🆔 @Sayehsokhan
📚 #برشی_از_کتاب : #یکصد_قاعده_زندگی
✍️ اثر: #ریچارد_تمپلار
👌 ترجمه: #ابوذر_کرمی
📕 چاپ: #پنجم
📇 انتشارات: #سایه_سخن
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
🌟 @sayehsokhan 🌟
قاعده 17: "در هر کاری اول باشید. به دوم شدن راضی نشوید."
چه کار سختی! واقعاً هم سخت است! اگر کار میکنید، کار خود را در نهایت انسانیت انجام دهید؛ اگر پدر یا مادر هستید، بهترین پدر یا مادر ممکن باشید؛ اگر باغبان هستید، بهترین باغبان ممکن باشید؛ اگر نباشید پس دنبال چه هستید و هدفتان چیست؟
چرا نباشید؟ چه غمانگیز است که اول شدن را بیخیال شوید. این قاعده واقعاً ساده و راحت است.
مثالی میزنم. بهترین پدر یا مادر ممکن کیست؟ نظرها متفاوت است.
شما خودتان چه نظری دارید؟
آیا میخواهید به کمتر از آن راضی شوید؟ البته که نه.
مطلب فوق در مورد هر کار دیگری که انجام میدهید صادق است. شما میخواهید بهترین فرد ممکن باشید.
وقتی به هدفتان برسید، به همه انتظارات جامهی عمل پوشیدهاید چون آنها چیزی جز "خودتان" نیستند. هیچکس دیگری نمیتواند بگوید که شما باختهاید یا موفق شدهاید. هیچکس دیگری نمیتواند معیاری برای اهداف و اقداماتتان تعیین کند.
خیلی خوب. بعضیها میگویند معلوم است که آدم خودش را تأیید میکند و هیچکس نمیگوید که «دوغ من ترش» است.
تعجب خواهید کرد اگر بدانید بعضی از افراد چقدر به خود سخت میگیرند در حالی که کسی آنها را نمیپاید. اگر بخواهیم خودمان را هم گول بزنیم که وامصیبتا.
نکتهی جالب در مورد معیارهای شخصی این است که هیچکس بهجز شما قدرت قضاوت ندارد و نمیتواند درست را از نادرست بازشناسد. این حالت چقدر رهاییبخش است؟ بینهایت.
بعد از اینکه تصمیم گرفتید اول شوید و معیارهایتان را تعیین کردید، تنها کاری که میماند این است که حرکت کنید و هر از گاهی معیارهای خود را چک کنید.
لازم نیست زیاد وارد جزئیات شوید.
به عنوان مثال، نگرش شما در مورد بهترین مادر یا پدر بودن میتواند این باشد که:
«من همیشه در خدمت فرزندانم و آمادهی کمک به آنها خواهم بود.» لازم نیست وارد جزئیات شوید که مثلاً روزی چندبار به آنها بگویید «دوستتان دارم» یا اینکه هر روز حواستان باشد بچهها جورابهایشان را بپوشند.
خیر همان نگرش و هدف فوقالذکر کافی است.
اگر قصوری کنید مشخص میشود که علت آن، عدم پیروی از این نگرش بوده است. اشتباه پیش میآید؛ اما اینکه هدفتان دوم شدن باشد بد است.
تنها کاری که باید بکنید این است که در مورد کاری که انجام میدهید و در مورد هدفتان یعنی اول شدن، آگاهانه فکر کنید.
کلید موفقیت این است که بدانید دارید چه کار میکنید و معیاری برای ارزیابی موقعیتتان داشته باشید و تنها خودتان، عملکرد خودتان را کنترل و نظارت کنید.
اهدافتان را ساده و دستیافتنی کنید.
اطمینان حاصل کنید که چه اولویتهایی دارید.
🆔 @Sayehsokhan
#از_شما
*❣️با درود و تقدیم مهر❣️*
*🌹 آدینهتان سرشار از آرامش و لبخند و نشاط باد🌿🌺*
🔰فاصلهای که کیفیت زندگی را تغییر میدهد!
بین «اتفاقی که میافتد» و «واکنشی که نشان میدهیم»، فاصلهای بسیار کوتاه وجود دارد. اما کیفیت زندگی ما دقیقاً در همان فاصله ساخته میشود.
بیشتر پشیمانیهای انسان، نتیجهی واکنشهای فوری است:
پاسخی که نباید همان لحظه داده میشد،
تصمیمی که در اوج خشم گرفته شد،
یا قضاوتی که بدون مکث انجام شد.
افراد پخته، الزاماً آرامتر نیستند، آنها فقط یاد گرفتهاند قبل از واکنش، چند ثانیه بیشتر مکث کنند.
همین چند ثانیه، گاهی مسیر یک رابطه، یک تصمیم یا حتی یک زندگی را تغییر میدهد.
*✅بلوغ، یعنی بین احساس و عمل، به اندازه چند نفس فاصله ایجاد کردن.*
🌹🍃🌺🍃🌹🍃🌺
محمدحسین فرقانی
با سپاس فراوان از دوست عزیزمان مهندس فرقانی از یزد
🆔 @Sayehsokhan
▪️انسان معنوی کیست؟
مراد من از انسان معنوی، انسانی است که زندگیِ نیک دارد و کسی دارای زندگی نیک است که:
🔹اولاً: مطلوبهای اخلاقی در او تحقّق یافته باشد؛ یعنی مثلاً اهل «صداقت، عدالت، احسان، عشق و شفقت» باشد.
🔹 ثانیاً: مطلوبهای روانشناختی وی تحقّق یافته باشد؛ به این معنا که مثلاً دارای «آرامش، شادی و رضایت از خود» باشد؛
🔹ثالثاً: برای زندگی خود معنا و ارزشی قائل باشد.
#مصطفی_ملکیان
🍷@Hezar_bade
🆔 @Sayehsokhan
سیمون دوبووار فیلسوف، نویسنده و اندیشمند برجستهٔ فرانسوی بود که در ۱۹۰۸ میلادی در پاریس متولد شد و در سال ۱۹۸۶ درگذشت. او یکی از چهرههای اصلی اندیشهٔ اگزیستانسیالیسم و از تأثیرگذارترین نظریهپردازان جنبش زنان در قرن بیستم به شمار میرود
.
دوبووار بیشتر بهخاطر کتاب «جنس دوم» شناخته میشود؛ اثری مهم که در آن به بررسی جایگاه تاریخی، اجتماعی و فرهنگی زنان پرداخت.
او در این کتاب نشان داد که بسیاری از نابرابریهای میان زن و مرد، ریشه در ساختارهای اجتماعی دارد، نه در طبیعت انسان.
جملهٔ معروف او که میگوید: «انسان زن زاده نمیشود، بلکه زن میشود» به یکی از شعارهای اصلی جنبش برابریخواهی تبدیل شد
.
او علاوه بر فعالیتهای فلسفی، رماننویس و خاطرهنویس نیز بود و سالها با ژان پل سارتر رابطهای فکری و عاطفی داشت.
سیمون دوبووار شخصیتی مستقل، منتقد، سنتهای محدودکننده و مدافع آزادی فردی بود. اندیشهها و آثارش همچنان الهامبخش مبارزه برای عدالت و برابری در سراسر جهان است.
#سیمون_دوبووار
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
لطفا تخفیف امروز رو از دست ندهید!
(بیستم هر ماه)
🎁 ۲۰٪ تخفیف ویژه روی تمام کتابهای انتشارات داریم! بله، درست خواندید، بیست درصد کامل!
💳 خریدِ راحتتر؟
نمیخوای همهش رو یکجا بدی؟ اصلاً غصه نخور! ما امکان خرید قسطی با اسنپپی رو هم براتون فراهم کردیم. پس دیگه بهانهای برای خالی موندن کتابخونه نیست! 😉
🚀 همین الان آماده شو تا وارد سایت بشی..
🆔 @Sayehsokhan
📢 کتاب "سیلی واقعیت" به چاپ #بیست_و_سوم رسید📢
📚نام کتاب: #سیلی_واقعیت
✍️نویسنده: #دکتر_راس_هریس
👨🏻🏫مترجمان: #دکتر_علی_صاحبی و #دکتر_مهدی_اسکندری
📇ناشر: #سایه_سخن
🗞نوبت چاپ: #بیست_و_سوم
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇👇
۴. دنیای مطلوب
#دکتر_علی_صاحبی
🍁🍂🍃🍁🍂🍃🍁🍂🍃🍁
💥Click on:
https://telegram.me/joinchat/BfnP1Dvstpin65sbntsnQg
🆔 @Sayehsokhan
📚 راهبی که فراریاش را فروخت
نوشته #رابین_شارما
✍ گاهی انسان برای پیدا کردن خودش، باید از همه چیزهایی که تصور میکند «دارد» فاصله بگیرد.
«راهبی که فراریاش را فروخت» داستان مردی است که در اوج موفقیت ظاهری، ثروت، شهرت و جایگاه اجتماعی، به این حقیقت میرسد که داشتن همهچیز، الزاماً به معنای داشتن آرامش و رضایت نیست.
رابین شارما در قالب داستان، ما را با سفری آشنا میکند که از یک زندگی پرزرقوبرق آغاز میشود و به جستوجوی معنا، آرامش و خویشتن واقعی میرسد؛ سفری که در نهایت، هفت اصل مهم برای ساختن یک زندگی بهتر پیش روی خواننده میگذارد.
🌱 هفت فضیلت برای زندگی آگاهانهتر:
۱. بر ذهن خود مسلط شوید
نخستین گام، شناخت و مدیریت ذهن است. افکار ما میتوانند ما را به آرامش برسانند یا گرفتار اضطراب و آشفتگی کنند. کتاب بر اهمیت تمرکز، مراقبت از افکار و پرورش نگاه مثبت تأکید میکند؛ زیرا آرامش بیرونی، اغلب از جایی در درون ما آغاز میشود.
۲. برای زندگی خود هدفی روشن انتخاب کنید
زندگی بدون هدف، میتواند به تکراری بیپایان تبدیل شود. وقتی بدانیم چرا زندگی میکنیم و چه چیزی برایمان ارزشمند است، شور و شوق تازهای پیدا میکنیم و مسیر زندگی معنا و جهت میگیرد.
۳. هر روز اندکی بهتر از روز قبل باشید
رشد واقعی یکشبه اتفاق نمیافتد. پیشرفت، حاصل قدمهای کوچک اما پیوسته است؛ یادگیری، تجربه کردن، اصلاح کردن و دوباره تلاش کردن. کافی است هر روز کمی از دیروز خود جلوتر باشیم.
۴. نظم و عادتهای خوب را جدی بگیرید
موفقیت بیشتر از آنکه نتیجه انگیزههای مقطعی باشد، حاصل رفتارهایی است که به عادت تبدیل کردهایم.
انضباط شخصی، پایبندی به تصمیمهای درست و ساختن عادتهای سازنده، پایههای یک زندگی موفق و متعادلاند.
۵. زمان را ارزشمندترین دارایی خود بدانید
پول از دسترفته ممکن است دوباره به دست بیاید، اما زمان هرگز بازنمیگردد. کتاب به ما یادآوری میکند که کیفیت زندگی ما تا حد زیادی به این بستگی دارد که با ساعتها و روزهای عمرمان چگونه رفتار میکنیم و چه چیزهایی را شایسته صرف کردن این سرمایه گرانبها میدانیم.
۶. به دیگران کمک کنید، بیآنکه چشمداشتی داشته باشید
یکی از زیباترین راههای معنا بخشیدن به زندگی، مفید بودن برای دیگران است. بخشندگی فقط در دارایی خلاصه نمیشود؛ گاهی یک کلمه محبتآمیز، یک همراهی ساده یا کمک به انسانی دیگر میتواند بخشی از زندگی او را تغییر دهد.
۷. در لحظه حال زندگی کنید
زندگی واقعی، همین لحظهای است که در آن حضور داریم. اگر تمام عمرمان را در حسرت گذشته یا نگرانی آینده بگذرانیم، از تنها زمانی که واقعاً در اختیارمان است غافل میشویم: اکنون.
«راهبی که فراریاش را فروخت» در ظاهر داستانی درباره تغییر مسیر زندگی یک انسان است؛ اما در عمق خود، دعوتی است به بازنگری در شیوه زندگی خودمان.
این کتاب از ما نمیخواهد که همهچیز را رها کنیم و راهی دوردست شویم؛ بلکه از ما میخواهد پیش از آنکه دیر شود، لحظهای بایستیم و از خودمان بپرسیم:
👌آیا آنگونه که زندگی میکنم، واقعاً همانگونه است که میخواهم زندگی کنم؟
شاید ارزش واقعی این کتاب در همین پرسش باشد؛
👌اینکه موفقیت را فقط در آنچه به دست آوردهایم نبینیم، بلکه در آرامشی که پیدا کردهایم، انسانی که شدهایم و اثری که بر زندگی دیگران گذاشتهایم جستوجو کنیم.
📖 «راهبی که فراریاش را فروخت» کتابی برای کسانی است که میخواهند از زندگی فقط بیشتر نداشته باشند؛ بلکه میخواهند بهتر، عمیقتر و آگاهانهتر زندگی کنند.
و شاید یکی از زیباترین پیامهای کتاب این باشد:
برای تغییر زندگی، همیشه لازم نیست همهچیز را تغییر دهیم؛ گاهی کافی است نگاهمان را به زندگی تغییر دهیم.
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
#از_شما
انسان خوب کیست؟
این سؤال مدتها بود با من زندگی میکرد.
هر بار که از کنار مهربانی میگذشتم،
هر بار که دروغی را میدیدم،
هر بار که کسی بیصدا حق دیگری را نادیده میگرفت،
دوباره از خودم میپرسیدم:
انسان خوب کیست؟
تصمیم گرفتم پاسخ را از یک نفر نخواهم.
این سؤال را برداشتم
و میان قرنها راه رفتم.
اگر از بودا میپرسیدم،
شاید میگفت:
انسان خوب،
کسی است که میداند هر موجود زندهای از رنج میگریزد.
پس تا آنجا که میتواند،
رنجی به این جهان اضافه نمیکند.
اگر از تیچ نات هان میپرسیدم،
شاید میگفت:
وقتی کسی را عمیقاً میفهمی،
دیگر به آسانی نمیتوانی از او متنفر باشی.
فهمیدن،
آغازِ شفقت است.
اگر از اسپینوزا میپرسیدم،
شاید میگفت:
به جای آنکه شتابزده داوری کنی،
بکوش بفهمی.
زیرا فهم،
نفرت را کوچکتر
و انسان را بزرگتر میکند.
اگر از مولانا میپرسیدم،
شاید میگفت:
بزرگترین پیروزی،
پیروزی بر دیگری نیست؛
پیروزی بر خویشتن است.
هر بار که از خودخواهی فاصله میگیری،
به انسان بودن نزدیکتر میشوی.
اگر از مارکوس اورلیوس میپرسیدم،
شاید میگفت:
از خوبی کمتر حرف بزن؛
بیشتر خوب باش.
فضیلت،
به دیده شدن نیاز ندارد.
اگر از ویکتور فرانکل میپرسیدم،
شاید میگفت:
میان هر اتفاق
و واکنش تو،
فاصلهای هست.
در همان فاصله،
شخصیت تو ساخته میشود.
بعد،
از وجدان پرسیدم.
گفت:
من فریاد نمیزنم.
فقط شبها،
وقتی همهچیز ساکت میشود،
کنار بالش آدمها مینشینم.
از قدرت پرسیدم.
گفت:
انسان خوب را
وقتی بشناس
که بتواند آسیب بزند،
اما نزند.
از یک مادربزرگ پرسیدم.
گفت:
نانی که بوی حقالناس بدهد،
برکت ندارد.
از یک دامپزشک پرسیدم.
گفت:
گاهی رفتار آدمها با حیوانات،
راستگوتر از رفتارشان با انسانهاست.
از یک کودک پرسیدم.
لبخند زد و گفت:
آدم خوب،
کسی است که پیش او احساس امنیت کنم.
بعد…
از مرگ پرسیدم.
مدتی سکوت کرد.
بعد آرام گفت:
آخرِ راه،
کمتر کسی از تو میپرسد
چقدر ثروت داشتی،
چقدر مشهور بودی،
یا چند نفر تشویقت کردند.
شاید فقط یک سؤال باقی بماند:
«بودنِ تو، رنجِ چند نفر را کمتر کرد؟»
به خودم نگاه کردم.
دیدم هیچکدام،
تعریف کاملی از انسان خوب ندادند.
اما همه،
به یک سو اشاره داشتند.
شاید انسان خوب،
کسی نباشد که هرگز اشتباه نمیکند.
کسی باشد که
وقتی خطا میکند،
میپذیرد.
اگر حقی را ضایع کرده،
جبران میکند.
اگر قدرتی دارد،
از آن برای حمایت استفاده میکند،
نه تحقیر.
اگر با رنجی روبهرو میشود،
بیتفاوت از کنارش نمیگذرد.
و هر روز،
تلاش میکند
فاصلهٔ میان آنچه میاندیشد،
آنچه میگوید
و آنچه انجام میدهد،
کمی کمتر از دیروز باشد.
حالا نوبت شماست…
اگر فقط یک جمله فرصت داشتید، «انسان خوب» را چگونه تعریف میکردید؟
فهیمه احمدی _ روانشناس
با سپاس فراوان از همکار گرامی سرکار خانم احمدی عزیز
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
قاعده 18: "از رؤیاپردازی نترسید"
شاید این کار برای شما بینهایت ساده به نظر برسد؛ اما تعجب خواهید کرد اگر بدانید چه تعدادی از انسانها واقعاً رؤیاهای خود را محدود میکنند. به خدا قسم، اینها رؤیاهای شمایند نه رؤیاهای دیگری. نباید آنها را محدود کنید.
این برنامهها هستند که باید واقعگرایانه باشند نه رؤیاها.
حرفم این است: آدمها همانطور که بردهایشان را محدود میکنند رؤیاهایشان را نیز محدود مینمایند. تازه، رؤیاپردازی که ضرری ندارد. آنها را رها کنید. این رؤیاها و خیالپردازیها تا جایی که دوست دارید میتوانند بلند، گسترده، بزرگ، گزاف، عجیب و غریب، ناممکن، احمقانه و مزخرف باشند.
میتوانید هر آرزویی که میخواهید، بکنید. آرزوها و رؤیاها شخصیاند. پزشک یا پلیسی نیست که بخواهد شما را به خاطر رؤیاها یا خواستههای غیرواقعگرایانه درمان کرده یا تحت تعقیب قرار دهد.
موضوعی شخصی بین شما و خودتان است. خودت فقط خودت.
تجربهی شخصیام فقط یک هشدار به شما میدهد: خیلی دقت کنید چه آرزویی میکنید و چه رؤیایی در سر دارید. ممکن است به حقیقت بپیوندد. ببینید در این صورت کجا خواهید بود؟
خیلیها فکر میکنند رؤیاهایشان باید واقعگرایانه باشد تا ارزشمند شود. اما این برنامه است که باید واقع گرایانه باشد نه رؤیا. مثلاً من برنامههایی دارم و گامهای معقولی برمیدارم تا آنها به ثمر بنشینند.
رؤیاها میتوانند آنقدر نامتعارف باشند که هیچگاه به حقیقت نپیوندند. هیچوقت آیهی یأس نخوانید. بعضی از موفقترین آدمها کسانی بودهاند که بیشترین رؤیاها و خیالپردازیها را داشتهاند. این اتفاقی نیست.
🆔 @Sayehsokhan
امروز شنبه است....
و شاید بد نباشد هفته را با یک سؤال خیلی ساده شروع کنیم:
آخرین باری که واقعاً حوصلهتان سر رفت، یادتان هست؟ کی بود؟
نه اینکه خسته باشید،
نه اینکه کاری برای انجام دادن نداشته باشید؛
بلکه واقعاً چند دقیقه، هیچ کاری نکرده باشید.
نه گوشی،
نه پیام،
نه موسیقی،
نه پادکست،
نه چرخیدن بیهدف بین صفحهها.
نه گذاشتن استوری
فقط… هیچ کاری.
ما به شکل عجیبی از «بیکاری» فرار میکنیم.
به محض اینکه چند ثانیه فرصت خالی پیدا میکنیم، دستمان به سمت گوشی میرود؛ فرقی نمیکند کجاها باشیم، در صف، آسانسور، پشت چراغ قرمز، وقتی که کنار دوستمان هستیم، حتی چند لحظه قبل از خواب. طوری زیستهایم که
انگار ذهن ما دیگر تحمل خلأ را ندارد.
اما یک اتفاق جالب در مغز میافتد وقتی برای مدتی ورودیهای بیرونی کمتر میشوند.
ذهن وارد حالتی میشود که در علوم اعصاب به آن شبکهٔ حالت پیشفرض مغز یا
Default Mode Network
میگویند؛ شبکهای که وقتی مشغول یک کار مشخص نیستیم، بیشتر فعال میشود.
در این حالت، ذهن فرصت پیدا میکند بین خاطرات، تجربهها، احساسات و ایدهها ارتباط برقرار کند؛
گذشته را مرور کند، آینده را تصور کند، داستانسرای کند ، به دنبال متقاعدکردن ما باشد و گاهی حتی به راهحل مسئلهای برسد که مدتهاست ذهنمان را درگیر کرده است.
برای همین است که بعضی از بهترین فکرهایمان نه پشت میز کار،
بلکه زیر دوش آب، هنگام قدم زدن، در مسیر رانندگی یا درست زمانی که چشممان به نقطهای خیره شده، به سراغمان میآیند.
شاید ذهن، همیشه به «بیشتر فکر کردن» احتیاج ندارد؛
گاهی به کمتر مزاحم شدن احتیاج دارد.
ما برای بدنمان زمان استراحت در نظر میگیریم،
اما برای ذهنمان تقریباً هیچ.
تمام روز چیزی به خوردش میدهیم:
خبر، تصویر، پیام، تحلیل، نظر، ویدئو، اعلان...
و بعد تعجب میکنیم چرا ذهنمان اینقدر شلوغ است.🌱
قرار نیست از امروز گوشی را کنار بگذاریم و تبدیل به آدم دیگری شویم. ایکاش میشد!
فقط شاید بد نباشد این هفته، هر روز چند دقیقه را عمداً خالی نگه داریم.
نه برای اینکه کاری انجام بدهیم؛
برای اینکه اجازه بدهیم ذهنمان خودش کاری انجام بدهد.
امروز، اگر پا داد و جایی چند دقیقه تنها ماندیم،
فوراً سراغ گوشی نرویم.
بگذارید حوصلهمان سر برود.
شاید پشت همین چند دقیقهی به ظاهر بیفایده،
فکری منتظر باشد که مدتهاست فرصت پیدا نکرده خودش را به ما نشان بدهد.
شنبهتان آرام باشه،
ذهنتان خلوت خلوت،
و هفتهتان پر از فکرها و سخنهای تازه. 🌿
🆔 @Sayehsokhan
در جنگ آدمی آرام آرام میمیرد
نه فقط با گلوله ،
بلکه ؛
با هر دوستی که از دست میدهد،
با هر خواب شبانهای که دیگر بر نمیگردد،
با هر لحظهای که باید به زندگی ،
عشق بورزد،
اما به جای آن پنهان میشود ؛
پشت یک سنگر، پشت یک هراس،
پشت یک اضطراب از دست دادن ها ....
پشت یک کابوس های تمام نشدنی ...
و وقتی جنگ تمام میشود
آنچه باقی میماند؛
آدمهایی هستند با قلبهای شکسته
که باید دوباره یاد بگیرند زندگی کنند..
✍ #ارنست_همینگوی
🙏🌻🦒🌱🙏🌻🦒🌱🙏🌻🦒🌱🙏
در جنگ، نخست خانهها ویران نمیشوند؛ نخست دلها ترک برمیدارند.
صدای خندهٔ کودکان، جای خود را به سکوتی میدهد که سالها در گوش زمان میپیچد.
آدمها زنده میمانند ؛
اما گاهی آنقدر زخمیاند که دیگر خودِ گذشتهشان نیستند.
و شاید تلخترین حقیقتِ جنگ ؛
این باشد که وقتی آتش خاموش میشود،
ویرانههای شهر را میتوان دوباره ساخت،
اما ساختنِ دلهایی که طعم ترس، داغ و جدایی را چشیدهاند،
سالها زمان میخواهد.
🆔 @Sayehsokhan
📚 #برشی_از_کتاب : #یکصد_قاعده_زندگی
✍️ اثر: #ریچارد_تمپلار
👌 ترجمه: #ابوذر_کرمی
📕 چاپ: #پنجم
📇 انتشارات: #سایه_سخن
🆔 @Sayehsokhan👇👇👇
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan
«وقتی دفترچه تلفنِ مادرت زنگ میزند…»
دیروز وسط یک مهمانی، تلفنم زنگ خورد.
شمارهای ناشناس.
دختری جوان بود. گفت: «من دخترِ … خانم هستم.»
چند ثانیه طول کشید تا حافظهام در را باز کند.
سه سال پیش.
پشت درِ مطبی در تهران.
زنی شوخطبع، گرم، پرانرژی.
هر هفته همسر بیمارش را از شهری دیگر میآورد.
خسته بود، اما فرو نریخته بود.
نگران بود، اما تلخ نشده بود.
و در میان اضطرابِ نتیجهها، بلد بود با یک شوخی، دلِ مضطربی را آرام کند.
آن روزها نمیدانست خودش درگیر جنگی خاموش است.
نمیدانست سرطان، آرام و بیصدا، در بندبند سلولهایش خانه کرده.
او برای زنده نگه داشتن مرد زندگیاش میدوید،
بیخبر از اینکه زمان برای خودش کوتاهتر نوشته شده است.
دخترش گفت:
«مامانم چند ماهی است که رفته… هنوز باورم نمیشود… این همه تلاش کرد… بابا را سر پا کرد… اما خودش…»
و من یک ساعت شنوندهی سوگ دختری بودم که هرگز ندیده بودمش.
چرا به من زنگ زده بود؟
چرا به تکتک مخاطبان گوشی مادرش زنگ میزد؟
سالها در روانشناسی سوگ، تصور میشد برای سالم ماندن باید «رها کرد».
اما امروز میدانیم انسانها قرار نیست پیوند را قطع کنند؛
یاد میگیرند شکلش را عوض کنند.
آن دختر مادرش را رها نمیکرد.
داشت شبکهی پیوندهای او را دوباره لمس میکرد.
داشت مطمئن میشد مادرش فقط در قاب عکس خانهشان زندانی نشده.
داشت اثرش را در حافظهی جهان جمعآوری میکرد.
سوگ، فقط دلتنگی نیست.
تلاش برای تداوم رابطه است — در شکلی تازه.
وقتی گفتم مادرت را یادم هست؛
لبخندش را، انرژیاش را، شوخیهایش را…
در واقع به او کمک کردم رابطهاش را با مادرش بازتعریف کند.
نه به عنوان «فقدان مطلق»،
بلکه به عنوان «حضوری که شکلش عوض شده».
آن زن هنوز هست.
در آرامشی که سه سال پیش به من داد.
در لبخندی که هنوز در ذهنم زنده است.
در تنظیم هیجانی که ناخواسته برای یک غریبه انجام داد.
و این شاید عمیقترین پیام سوگ باشد:
ما از دست نمیدهیم تا همهچیز تمام شود؛
از دست میدهیم تا یاد بگیریم چگونه جور دیگری نگه داریم.
و اگر تو این روزها در سوگی…
اگر میترسی عزیزت در حال محو شدن است…
اگر از کمرنگ شدن صدا و تصویرش وحشت داری…
شاید لازم نباشد رهایش کنی.
شاید فقط لازم است راه تازهای برای ادامه دادنِ رابطهتان پیدا کنی.
پیوند قطع نمیشود.
شکلش عوض میشود.
و سؤال امروز من — هم از خودم، هم از شما — این است:
اگر فردا کسی دفترچه تلفنمان را ورق بزند،
چه ردّی از ما در دلهای دیگران زنده خواهد شد؟
فهیمه احمدی، روانشناس
@TreatmentOfGrief
🆔 @Sayehsokhan
✍ سلام! صبح بخیر
امروزتان سرشار از عشق و برکت 💐
🆔 @Sayehsokhan