1918
گفتاری در اقتصاد سیاسی بین الملل ارتباط با ادمین: @Hamidreza9965
🔆 منطقه ویژه اقتصادی جوهور-سنگاپور: بازآفرینی 1963؟
#سرمایهگذاری
این توافقنامه نمایانگر یک همکاری شاخص است که توانمندیهای فناورانه و مالی سنگاپور را با وسعت سرزمینی، فراوانی نیروی کار و منابع طبیعی در منطقه جوهور مالزی تجمیع میکند. این منطقه به وسعت 3571 کیلومتر مربع – بیش از چهار برابر سنگاپور- این ظرفیت را دارد که چشمانداز اقتصادی را در هر دو کشور متحول نماید.
🔆 خیز بلند چین برای حضور در میان سازندگان هواپیمای مسافربری
🔹هواپیمای مسافربری بومی چین، C919، اولین پرواز برنامهریزی شده خود به خارج از سرزمین اصلی چین را آغاز نموده است. این هواپیمای مسافربری بومی تا پیش از این فقط در مسیرهای داخلی و توسط خطوط هوایی مورد حمایت دولت چین در سطح ایالتی انجام میشد. اکنون اما به گزارش CNA پرواز روزانه شانگهای به هنگ کنگ با هواپیمای C919 برقرار شده است.
🔹علیرغم اینکه هنگ کنگ بخشی از قلمروی چین به شمار میرود، اما ساختار اداره مستقل خود را دارد و بر همین اساس، شرکت هوانوردی آن از استانداردها و مقرراتی متفاوت با سرزمین اصلی چین پیروی میکند. از طرف دیگر، فرودگاه بینالمللی هنگ کنگ هیچ ترمینال داخلی ندارد و همه پروازهای ورودی و خروجی هنگ کنگ پرواز بینالمللی محسوب میشوند. از این منظر، میتوان مدعی شد که C919 اولین پرواز بینالمللی خود را انجام داده است.
🔹با اینحال، این هواپیمای بومی تا تعبیر رویای پرواز به سراسر جهان فاصله دارد. برای این منظور، لازم است که C919 مجوز اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) یا آژانس امنیت هوانوردی اتحادیه اروپا (EASA) را کسب نماید. اداره هوانوردی مسافری چین (CAAC) همکاری نزدیکی را با طرف اروپایی به منظور دریافت این مجوز آغاز نموده اما پیشرفت این همکاریها بسیار کند بوده است. موفقیت در کسب این مجوزها است که به چین فرصت مشارکت در بازار ساخت و تجارت هواپیمای مسافربری را به شکلی معنی دار خواهد داد.
نقاط عطف واقعی برای C919 فراتر از این است: کسب مجوزهای FAA و EASA و خریداری و استفاده از این هواپیمای مسافربری توسط ایرلاینهای خارجی در مسیرهای بینالمللی که از چین عبور نمیکنند. تصور کنید یک هواپیمای C919 بین سنگاپور و جاکارتا یا بمبئی و دبی به جابهجایی مسافر بپردازد. چنین پروازی است که نشانه ظهور C919 در مقام یک رقیب جهانی واقعی خواهد بود.
🔆 اتکای ایالات متحده به نفت سعودی به پایان خود نزدیک میشود
برای دهههای متمادی، یکی از راهبردیترین مقرهای خارجی عربستان سعودی دفتری کمتر شناخته شده در شهر نیویورک بود که هماهنگیهای فروش نفت این کشور به مشتریان آمریکایی را انجام میداد. دفتری ناشناخته در خیابان مدیسون، در واقع نقش دستی نامرئی را ایفا میکرد که ایالات متحده را به این دولت نفتی متصل میساخت. در سالی که گذشت، ریاض این دفتر نفتی را تعطیل کرد.
🔆 چالشهای ترامپ برای پائین نگه داشتن قیمت نفت
🔹«آمریتا سن» در یادداشت کوتاهی که در «فایننشال تایمز» منتشر نموده، معتقد است افزایش تولید نفت خام و همزمان پایین نگاه داشتن قیمت آن برای دونالد ترامپ ماموریت آسانی نخواهد بود و علیرغم وعدههای او و وزیر خزانهداری پیشنهادیاش، افزایش تولید نفت توسط ایالات متحده پیچیدگیهای خاص خود را خواهد داشت. این یادداشت بر دو استدلال محوری تاکید دارد:
1️⃣ ترامپ نمیتواند به طور توامان قیمت نفت را پایین نگاه دارد و همزمان تولید نفت داخلی را به حداکثر برساند؛ چرا که تولیدکنندگان نفت شیل در ایالات متحده تنها در قیمتهای بالاتر نفت قادر به سرمایهگذاری در افزایش تولید حداکثری خواهند بود.
2️⃣وعده وزیر خزانهداری پیشنهادی مبنی بر افزایش 3 میلیون بشکهای تولید نفت علاوه بر محدودیتهای اقتصادی، از منظر فنی نیز واقعبینانه نیست و از این منظر انتظار میرود ایالات متحده در سطح قیمتی کنونی، قادر باشد تنها 400 هزار بشکه در روز به تولید خود بیفزاید.
@GovernanceStudies
🔆 سناریویی پایه برای اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۵
#اقتصاد_سیاسی
🔹محمد العریان، اقتصاددان و رئیس شورای توسعه جهانی در دوره باراک اوباما در یادداشتی برای «پروجکت سیندیکیت» سناریوی پایه مورد انتظار خود را برای اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۵ تشریح نموده است. شورای توسعه جهانی یکی از نهادهای مشورتی بود که در دوران اوباما برای مشاوره به رئیسجمهور ایالات متحده در خصوص روند توسعه در اقتصاد دیگر نقاط جهان تشکیل شد و پس از آن نیز منحل شد. این اقتصاددان مصری-آمریکایی ضمن پیشبینی نرخ رشد پایین و تورم چسبنده برای ایالات متحده، از تشدید تلاشهای بینالمللی برای تنوعبخشی به ذخایر غیردلاری و جستجو برای ساز و کارهای پرداخت جایگزین در مقابل ساز و کارهای موجود غربی به عنوان محتملترین الگوی اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۵ صحبت میکند.
🔸وی معتقد است که چشمانداز آتی جهان را باید در نقطه تلاقی اقتصادها، سیاستهای ملی و ژئوپولتیک بینالمللی یافت و علیرغم اینکه در نگاه اول ممکن است میان این سه مولفه مشابهتهایی احساس شود، در سال ۲۰۲۴ این مولفهها پراکندگی قابلتوجهی از خود نمایش دادند و تاثیرات متناقض آنها نه تنها مهار نشد بلکه تشدید شد.
🔹به باور العریان در حوزه ژئوپولتیک، روسیه موفقیتی بیشتر از سطح مورد اجماع میان پیشبینیکنندگان بینالمللی کسب نمود و رنج انسانی و تخریب فیزیکی در جنگ غزه فراتر از انتظار بدبینانه اکثر شاهدین بود و به فضاهای دیگری همچون لبنان نیز سرایت کرد. مصونیت مشهود قدرتمندان، در کنار فقدان ابزارهای موثر در جلوگیری از بحرانهای انسانی، ادراک عامه از عدم تعادل بنیادین در نظم جهانی و فقدان هرگونه مهار قابل استفاده را افزایش داده است.
🔸در حوزه سیاست داخلی، اختلافات داخلی و آشوب در اکثر کشورها مشاهده میشود. به عنوان نمونه سقوط دولت در دو اقتصاد بزرگ اروپا، این اتحادیه را با خلا رهبری مواجه نموده است. همزمان، انتخابات اخیر آمریکا نشان داد که ایالات متحده در حال گذار به فصل جدیدی از اثرگذاری سیاسی جریانهای ضدنخبگانی جدید است. در چنین بستری، همکاری محور چین، ایران، کره شمالی و روسیه در راستای به چالش کشیدن نظم جهانی غربمحور ادامه دارد و سایر تحولات از استیضاح رئیسجمهور کره و حکومت نظامی چند ساعته تا سقوط بشار اسد در سوریه مقوم این برداشت هستند که ما در دورهای از نوسان و بیثباتی همزمان در عرصه سیاسی و ژئوپولتیک به سر میبریم.
🔹سال گذشته در عرصه اقتصاد کلان نیز سالی نگرانکننده بود. ضعف اروپا در سال گذشته با توجه به رشد پایین و کسری بودجه شدید تعمیق شده و چین در پاسخگویی معتبر به تهدیدهای جدی و متقن «ژاپنیزه شدن» (Japanification) با چشمانداز جمعیتی نامطلوب، مازاد بدهی و بازار مسکن رکود زده ناکام بوده است. با اینحال، بازارهای سهام همگی بالنسبه باثبات بودهاند و نرخ بازگشت قابلتوجهی داشته اند. به عنوان مثال، شاخص اساندپی ۶۰ رکورد مختلف را تجربه نمود.
🔸نگارنده با اتکا به نرخهای رشد سال گذشته و عملکرد بالنسبه بهتر ایالات متحده در قیاس با بسیاری از کشورها، بر این باور است که در صورت عدم ایجاد یک تحول بنیادین، سناریوی پایه برای اقتصاد آمریکا رشد بالنسبه کمتر از انتظار اما کماکان بهتر از اکثر کشورهاست و همچنین تورمی چسبنده نیز وجود خواهد داشت. در این خصوص فدرال رزرو دو انتخاب دارد: نرخ تورم بالاتر از نرخ هدف خود را بپذیرد یا با دستکاری نرخ بهره برای کاهش آن تلاش کرده و ریسک رکود را به جان بخرد.
🔹سناریوی پایه مورد توجه توسط نگارنده در خصوص اقتصاد بینالملل نیز مبتنی بر تداوم گسست در اقتصاد جهانی است. وی معتقد است که تلاشهای بینالمللی برای تنوعبخشی به ذخایر غیردلاری و جستجو برای ساز و کارهای پرداخت جایگزین در مقابل ساز و کارهای موجود غربی شدت خواهد یافت. بر همین اساس، بازده اوراق ده ساله ایالات متحده بالاتر خواهد رفت و در حوالی ۴.۷۵ تا ۵ درصد مبادله خواهد شد. بازارهای مالی بینالمللی نیز در حفظ جایگاه خود به عنوان مقصدی امن و مطمئن در یک همسایگی ژئواکونومیک چالشبرانگیز با سختیهای متعددی مواجه خواهند شد.
@GovernanceStudies
🔅مسیر «اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا» برای عضویت در «گروه 20»
#اقتصاد_سیاسی
🔹وبسایت East Asia Forum در یادداشتی به ابعاد مختلف و اهمیت عضویت آسهآن در گروه ۲۰ پرداخته و استدلال میکند که اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا برای پیشبرد موفقیتآمیز عضویت در این ساز و کار بینالمللی مهم و تاثیرگذار، نیازمند اتحاد درونی و ارائه مناسب شواهد درباره تعهد خود به حکمرانی جهانی است. به باور وی عضویت اتحادیه آفریقا مسیر را برای عضویت سایر بلوکها همچون آسهآن هموار ساخته و همزمان، الگوی اجماعی پذیرش اعضا مبدل به چالشی مهم در پذیرش آسهآن به عنوان بلوکی متکثر گردیده است.
🔸«آلان ساپوترا» در این یادداشت ضمن تاکید بر حضور بیش از یک دههای آسهآن به عنوان مهمان در نشستهای گروه ۲۰، از ضرورت و احتمال ارتقای جایگاه آسهآن به عضویت دائمی این ساز و کار مهم گفتگوی بینالمللی سخن گفته است. وی در یادداشت خود به مرور اهمیت راهبردی و اقتصادی آسهآن پرداخته و تاکید نموده که جمعیتی ۶۷۷ میلیون نفری و تولید ناخالص داخلی در مجموع ۳.۸ تریلیون دلاری این ناحیه برای اقتصاد جهانی قابل چشمپوشی نیستند.
🔹آبراههای آسیای جنوب شرقی مانند تنگه مالاکا با عبور دادن قریب به یک سوم تجارت جهانی گذرگاههایی بسیار مهم شمرده میشوند و بنادر این منطقه از نظر سطح کارآیی و بهینه بودن عملکرد از آمریکای شمالی و اروپا نیز جلوتر هستند. علاوه بر این، اقتصاد کشورهای این ناحیه عمیقا با زنجیرههای تامین جهانی، کشتیرانی و نوآوریهای فنی گره خورده است و پیشبینی میشود کشورهای آسهآن تا سال ۲۰۳۰ فقط از طریق اقتصاد دیجیتال یک تریلیون دلار به تولید ناخالص داخلی منطقه اضافه کنند.
🔸مقاله پیشگفته مهمترین پیشرفتها و دستاوردهای آسهآن در حوزههای تمرکز گروه ۲۰ را نیز مورد مداقه قرار داده است. به عنوان مثال، نگارنده به درستی اشاره میکند که این کشورها در مسیر افزایش تابآوری زنجیرههای تامین جهانی بالاخص در قالب طرح مشارکت جامع اقتصادی منطقهای (RCEP) و به عنوان وسیعترین موافقتنامه تجارت آزاد در جهان دستاورد قابلتوجهی داشته اند. همچنین، کشورهای آسهآن در ادغام دیجیتالی اقتصادهای خود از طریق توافقنامه چارچوب اقتصاد دیجیتال آسهآن و ابتکارات پرداخت فرامرزی پیشتاز هستند. همین مسئله در خصوص تامین مالی گذار سبز و ابتکارات مشابه قابل مشاهده است.
🔹با اینهمه، «ساپوترا» خاطر نشان ساخته است که علیرغم اهمیت قابلتوجه از منظر اقتصادی و راهبردی، عضویت آسهآن در گروه ۲۰ نیازمند غلبه بر مشکلات دیپلماتیک و دستیابی به اجماع است که مهمترین چالش در این عرصه عدم ارائه تصویری یکپارچه و منسجم از آسهآن دانسته شده است. این درست است که اندونزی به عنوان یکی از اعضای آسهآن در گروه ۲۰ حضور دارد و در بسیاری از موارد منافع عمومی اتحادیه را دنبال میکند، اما حضور جمعی و یکپارچه آنها امری متفاوت است.
🔸در حال حاضر، طیف وسیعی از نظرات و مواضع در خصوص دو مسئله مهم یعنی مناقشات در دریای چین جنوبی و جنگ داخلی میانمار از سوی اعضای مختلف این گروه بازتاب داده میشود که عرضه یک تصویر یکپارچه و منسجم از این بلوک را برای گروه ۲۰ نیز مشکل ساخته است؛ این در حالی است که ایجاد اجماع میان اعضای آسهآن، اولین گام برای درخواست اجماع سایرین بر سر عضویت آسهآن به شمار میرود.
🔹در مجموع، به نظر میرسد که بنابر استدلال محوری یادداشت، حضور آسهآن در گروه بیست به شکل کنونی و در مقام سخنران میهمان کافی نبوده و این بلوک باید با تغییر راهبرد در خصوص گروه ۲۰ به سمت عضویت دائم در آن حرکت کند؛ چرا که عضویت دائمی کل بلوک در این گروه به معنای تاثیرگذاری مستقیم آنها بر تصمیمات و روندهای کلانی است که اقتصاد منطقه را به صورت گسترده تحت الشعاع خود قرار میدهد. در این راه، ائتلاف حداکثری با اقتصادهای نوظهور گروه ۲۰ که تمایل به افزایش نمایندگی جنوب جهانی دارند مهمترین توصیه «آلان ساپوترا» برای اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا است.
@GovernanceStudies
🔅 یک بنگلادش و دو سقوط: اوراق سفید منتشر شده درباره تجربه توسعه در بنگلادش چه میگویند؟
#اقتصاد_سیاسی
🔹برای سالهای متمادی از روند توسعه بنگلادش به عنوان یک معجزه یاد میشد و رشد متوسط ۷ درصدی در سالهای پیش از همهگیری کووید-۱۹، مهمترین پشتوانه عوامی لیگ برای تبرئه خود از اتهام اقتدارگرائی و توجیه حکومت طولانی مدت به شمار میرفت. تظاهرات دانشجویی و اعتراضات فراگیر در ژوئیه و اوت گذشته به نخستوزیری پانزده ساله شیخ حسینه پایان داد و با سقوط دولت وی، به نظر میرسد که روایت غالب از داستان توسعه بنگلادش نیز در حال سقوط است.
🔸حتی پیش از سقوط شیخ حسینه نیز روایت غالب از معجزه بنگلادش با انتقادهای فراوانی مواجه بود و تحلیلگران و کارشناسان مخالف، بنگلادش را به مثابه نمونهای شاخص از «سرمایهداری رفاقتی» میشناختند. توزیع ناعادلانه و رابطهمحور ثروت در دوره شیخ حسینه به شدت از سوی برخی اقتصاددانان مورد انتقاد قرار گرفت و در نهایت، نارضایتی عمومی از شرایط اقتصادی و نابرابری مبدل به مهمترین محرکها در تظاهرات ژوئیه شدند. در پاسخ به همین نارضایتی فزاینده، دولت انتقالی برآمده از اعتراضات در یکی از اولین اقدامات خود کمیتهای از متخصصان را مامور بررسی جامع و مفصل مسائل و مشکلات اقتصاد بنگلادش نمود.
🔹اکنون، گزارش نهایی این کمیته در قالب سندی ۳۸۵ صفحهای با عنوان «اوراق سفید وضعیت اقتصادی کنونی بنگلادش» منتشر شده که نشان میدهد روایت رسمی از توسعه بنگلادش اغراقآمیز بوده و نرخ رشد ۷ درصدی مورد ادعا از مسیر دستکاری و تحریف ارقام واقعی به دست آمده است. در یک نمونه، گزارش مذکور با استفاده از روشهای نوین برآورد رشد (شدت روشنایی شبانه) نرخ رشد واقعی اقتصاد بنگلادش را در سال مالی ۲۰۱۸-۲۰۱۹ حدود ۳ درصد تخمین زده و معتقد است نرخ ۷ درصدی اعلامی توسط حلقهای از کارشناسان و دیوانسالاران مستقر در نهادهای رسمی با هدف پروپاگاندای داخلی و خارجی ارائه شده است. این مسئله در خصوص سایر شاخصهای کلان مانند نرخ تورم، نرخ بیکاری و مهمتر از همه نرخ فقر نیز صادق است.
🔸با اینحال، تحریف آمار و ارقام کلان مهمترین یافته این گزارش به شمار نمیرود و یافتههای کمیته درباره فساد دولتی به مراتب تکاندهندهتر است؛ در فاصله سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳ در مجموع رقمی بالغ بر ۲۳۴ میلیارد دلار به طرق مختلف از بنگلادش خارج شده است. به تعبیر دیگر، معادل سالانه ۳/۴ درصد تولید ناخالص داخلی بنگلادش از طرق غیرقانونی به خارج کشور برده شده است. این منابع به روشهای مختلفی از سفتهبازی در بازارهای مالی تا قاچاق مواد مخدر کسب شده اند و پروژههای کلان زیرساختی نیز از این فساد گسترده در امان نبوده اند. این کمیته در بررسیهای خود هزینه ۷ پروژه کلان زیرساختی را مورد ارزیابی مجدد قرار داده و دریافته است که فساد گستردهای از طریق متورم ساختن هزینه عوامل، اضافه برآورد قیمت زمین و دستکاری رویههای خرید و تنخواه در جریان بوده است که برآورد اولیه از آن دستکم ۲۴ میلیارد دلار است.
🔹در برآوردی دیگر، تنظیمکنندگان گزارش معتقدند که قریب به ۴۰ درصد از بودجه تخصیص داده شده به برنامه توسعه سالانه» در پانزده سال گذشته توسط دیوانسالاران و مقامات دولتی بنگلادش اختلاس شده است. دکتر دباپریا باتاچاریا که هدایت این کمیته ۱۲ نفره را بر عهده داشته، در نشست خبری رونمایی این گزارش با اشاره به این ارقام بنگلادش تحت سلطه عوامی لیگ را نمونهای از «تحول سرمایهداری رفاقتی به سیستمی از دزدان» برشمرده است.
🔸 این گزارش وضعیت نظام مالی بنگلادش را بحرانیتر از عمده بخشها ارزیابی نموده و دستکم ده بانک را -شامل دو بانک دولتی- فاقد نقدشوندگی و از نظر فنی ورشکسته دانسته است؛ چرا که وامهای دستوری اعطا شده به حلقههای نزدیک به هیئت حاکمه منجر به ظهور وضعیتی گردیده که داراییهای نامطمئن شبکه بانکی ارزشی ۱۴ برابر هزینه احداث شبکه متروی داکا یا ۲۴ برابر هزینه احداث پل ۶/۵ کیلومتری پادما دارند.
🔹 کمیته مذکور ضمن تاکید بر ضرورت ایجاد نهادهای آماری مستقل، در جمعبندی خود بر این نکته تاکید ورزیده که بجز چند استثناء انگشتشمار، همه شرکای بینالمللی دولت شیخ حسینه در تداوم و تثبیت این روایت غلط نقش داشته اند و کمتر نهادی در دوره طولانی استقرار عوامی لیگ در قدرت، اطلاق عنوان معجزه را به تجربه بنگلادش مورد انتقاد قرار داده است. با انتشار این گزارش مفصل، میتوان مدعی شد که دوران این روایت به سر آمده است و در عوض، لازم است روایتگران توسعه به شفافیت آماری، شمول عمومی رشد و مبارزه با فساد در دیوانسالاری توجه نمایند.
@GovernanceStudies
🔅بادهای مخالف و تهدید رشد اقتصادی جهان در سال 2025
(بخش اول)
#اقتصاد_سیاسی
🔹در حالی که تولید ناخالص جهانی به ۱۱۰ تریلیون دلار افزایش یافته، پیشبینی میشود که اقتصادهای جی ۷ جملگی در سالهای آتی نرخ رشدی کمتر از ۳ درصد را تجربه کنند. همزمان، اقتصادهای نوظهور همچون آرژانتین، برزیل و آفریقای جنوبی نیز دستکم در یک دهه آتی با کندی رشد مواجه خواهند بود. «موبو» در این یادداشت هشت ریسک کلیدی را برای رشد تولید ناخالص داخلی جهانی مشهود میداند که در این بخش به سه مورد ابتدایی آن اشاره میشود و در بهش بعدی سایر موارد آن نقل خواهد شد.
شکافهای ژئوپولتیکی
🔸اولین تهدید برای رشد جهانی را باید تشدید تنشهای ژئوپولتیک بالاخص میان ایالات متحده، روسیه و چین –و ایران و کره شمالی- دانست و در چشم انداز کوتاه مدت این نگرانی وجود دارد که زورآزمایی این دو طرف، به مواجههای کامل در سطح نظامی بدل شود.
🔹در ۵۰ سال گذشته، اقتصاد جهانی از یک بازی با حاصل جمع مثبت به بازی حاصل جمع منفی مبدل شده است. دوره حاصل جمع مثبت، با سقوط دیوار برلین در ۱۹۸۹ و پیوستن چین به سازمان تجارت جهانی در سال ۲۰۰۱ به کمال رسید. اما با بحران مالی ۲۰۰۸، دوره حاصل جمع منفی آغاز شد و با نزولی شدن رشد، شدتیابی رقابت و افزایش تنشهای بینالمللی در سایه بحران کووید و جنگهای غزه و اوکراین اوج گرفته است.
🔸تعمیف شکافهای ژئوپولتیک منجر به آسیپپذیری عمیق اقتصاد گردیده است. علیرغم اینکه چین با در اختیار داشتن قریب به ۷۷۰ میلیارد دلار اسناد خزانه اهرم فشاری برابر غرب ایجاد نموده اما رقابت میان غرب و چین برای سلطه بر حوزههای فناوری همچون هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی و نیمههادیها به انقطاع در اقتصاد دیجیتال و به ظهور شبکههای بالکانیزه و تحت کنترل در حوزه مجازی انجامیده است.
🔹اتحادهای اقتصادی بینکشوری، نظم بینالمللی به رهبری ایالات متحده و نهادهای برتون وودزی همچون صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی را تضعیف کرده اند. بلوک توسعهیافته بریکس مهمترین نمونه این اتحادهاست که اکنون بیش از ۴۰ درصد جمعیت و ۳۶ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان را دربرمیگیرد.
🔸در همین حال، دولتهای چرخشی همچون ترکیه، عربستان و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در حال متحول ساختن مسیرهای تجاری جهانی، بازتنظیم زنجیرههای تامین، باز هدایت جریانهای سرمایهگذاری هستند که این مسئله روند توزیع و قیمتگذاری محصولات کلیدی همچون مواد غذایی و منابع معدنی کلیدی را تحت تاثیر قرار میدهند.
پوپولیسم و سیاستهای داخلی
🔹بسیاری از اقتصادهای پیشرفته در حال دست و پنجه نرم کردن با فضای سیاسی دوقطبی شده در سیاست داخلی هستند. بازگشت دونالد ترامپ به قدرت در آمریکا –همانند انتخاب وی برای اولین بار در سال 2016 و تحولاتی مانند برگزیت- نمایانگر دورهای از عدم اطمینان گسترده و تحولات سیاسی بنیادین خواهد بود.
🔸علاوه بر این، فشار هزینههای رفاهی بیشتر شده و اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲ قریب به ۳.۳ تریلیون دلار معادل ۴۰ درصد مخارج دولتی خود را صرف حمایتهای اجتماعی نموده است. تقاضای فزاینده بودجهای و وضع وخیم توازن مالی دولت در بسیاری از موارد منجر به ناتوانی در تامین کالاهای اساسی عمومی همچون بهداشت، آموزش و زیرساخت گردیده و همین مسئله به دو قطبیتر شدن وضعیت سیاسی دامن میزند.
هوش مصنوعی و گسست فناورانه
🔹پیشبینیهای خوشبینانه بسیاری درباره تاثیر هوش مصنوعی بر اقتصاد جهانی وجود دارد. به عنوان مثال مطالعه «پیدابلیوسی» نشان داده که هوش مصنوعی احتمالا تا پایان سال ۲۰۳۰ رقمی نزدیک بر ۱۶ تریلیون دلار به تولید ناخالص جهانی خواهد افزود و مطالعهای دیگر بر اثر ۱۴ درصدی آن در تولید کارگران به صورت متوسط تاکید داشته است. از این منظر، هوش مصنوعی به یکی از پیشرانهای رشد اقتصادی تبدیل خواهد شد.
🔸همزمان، گفته میشود که بازار کار از ناحیه هوش مصنوعی متاثر خواهد شد. به عنوان مثال پژوهش گلدمن ساکس در سال ۲۰۲۳ از احتمال حذف بیش از ۳۰۰ میلیون شغل تمام وقت سخن گفته و مجمع جهانی اقتصاد هم در برآورد خود، احتمال حذف حداقل ۱۴ میلیون شغل تمام وقت بر این اساس را مطرح نموده است. عدم وجود برآورد دقیق از تقاضای انرژی این بخش اقتصادی نیز یکی از ملاحظات موجود است.
🔹همچنین، رونق سریع هوش مصنوعی ممکن است منجر به اضافه سرمایهگذاری در این بخش و توزیع نامتقارن سرمایه در اقتصاد گردد. به عنوان مثال در سال ۲۰۲۳، هفت شرکت برتر فناوری در آمریکا مجموعا رقمی نزدیک به ۲۰۰ میلیارد دلار به تحقیق و توسعه تخصیص دادند که این رقم معادل نیمی از کل هزینههای تحقیق و توسعه بخش خصوصی، عمومی و غیرانتقاعی در اروپاست. مضاف بر اینها باید به ملاحظه برگشت سرمایه و درآمدزایی هوشهای مصنوعی نیز پرداخت.
@GovernanceStudies
🔅تلاش ارمنستان برای توسعه شرکتهای نوپا در حوزه فناوری
#اقتصاد_سیاسی
🔹خبرگزاری «الجزیره» در گزارشی به رشد قابلتوجه شرکتهای نوپای ارمنستانی در حوزه فناوری پرداخته و اقتصاد فناوری را یکی از ابزارهای مهم مورد استفاده دولت این کشور برای برونرفت از بحرانهای ژئوپولتیکی اخیر دانسته است که باتکای دیاسپورا و کارآفرینان ارمنی فعال در بازارهای جهانی در حال شکوفایی است. این در حالی است که به باور نگارنده، کوهستانهای قفقاز جنوبی با فاصله ۷۰۰۰ هزار مایلی از «سیلیکونولی» و انباشت تنشهای ژئوپولتیک در نگاه اول بستر مناسبی برای توسعه بازار فناوری به شمار نمیرود.
🔸ارمنستان علاوه بر محصور بودن در خشکی، در چالشهای محیطی گوناگونی نیز محصور شده است. دو همسایه جنوبی و شمالی ارمنستان، ایران و روسیه، هدف شدیدترین تحریمهای موجود در حال حاضر قرار گرفته اند و همزمان، ترکیه و آذربایجان به عنوان دو همسایه غربی و شرقی روابطی خصمانه با این کشور دارند. علاوه بر این، جمعیت ارمنستان کمتر از سه میلیون نفر و ابعاد اقتصاد آن کوچکتر از هائیتی –حدود 25 میلیارد دلار- است.
🔹با اینحال، هیچ یک از عوامل پیشگفته مانع تلاش ارمنستان برای توسعه فعالیتهای فناورانه نشده است و سرعت این توسعه به قدری است که بر کوچکی ابعاد این اقتصاد و شرایط سخت پیرامونی آن کاملا سایه افکنده است. آمارها نشان میدهد که در یک سال گذشته، تعداد شرکتهای فعال در حوزه فناوری اطلاعات در ارمنستان دو برابر شده و تعداد شاغلین در این عرصه افزایشی 30 درصدی داشته است.
🔸شرکتهای نوپا همچون «پیسکارت»، خالق برنامهای کاربردی در حوزه ویرایش تصویر که در «سیلیکونولی» شهرت ویژهای به هم زده است، در حال استفاده از ظرفیت بینالمللی خود برای توسعه فعالیتهای مرتبط در سطح محلی و ایجاد شغل در ارمنستان هستند و «پیسکارت» به انتقال بخشی از خدمات پشتیبانی خود به ارمنستان اقدام نموده است. علاوه بر این، شرکتهای فناوری بزرگ همچون «ادوبی» و «انویدیا» قصد دارند فعالیت خود در ارمنستان را در سال جاری میلادی آغاز کنند.
🔹دولت ارمنستان تمرکزی ویژه بر تشویق کسب و کارهای فناورانه دارد و برای تبلیغ بیشتر این مسئله، در ماه گذشته اقدام به برگزاری «کنگره جهانی نوآوری و فناوری ایروان» نمود که با توجه به مشارکت و سخنرانی چهرههای شاخص ارمنی خارج از کشور، مانند مدیر اجرایی «انویدیا» و موسس شرکت دارویی «مدرنا»، بازتاب گستردهای در محافل مرتبط پیدا کرد.
🔸به باور نگارنده گزارش «الجزیره»، ادراک شرکتهای فناورانه ارمنستانی به سرعت در حال تغییر است. در این خصوص، بنیانگذار ارمنی «پیسکارت» به افزایش تعداد شرکتهای موفق فناورانه اشاره میکند و معتقد است آنچه پیشتر در ارمنستان استثنا شمرده میشد، اکنون به روالی عادی مبدل شده است و بر همین اساس، بسیاری از کارآفرینان اکنون به توسعه کسب و کار خود از درون ارمنستان امیدوار هستند. همچنین، یکی از بنیانگذاران ارمنی «کریسپ»، برنامهای برپایه هوش مصنوعی جهت بهبود کیفیت صوت ضبط شده، بر ظهور شکلی از تعادل و تقسیم کاری میان شرکتهای نوپای فناوری ارمنستان و «سیلیکونولی» سخن گفته و سرمایهگذاران غربی را دارای توجهی فزاینده به ظرفیتهای ارمنستان دانسته است.
🔹دولت ارمنستان در تلاش است تا رویههای کسب و کار را تسریع و تسهیل کند و اکنون زمان لازم برای ثبت یک کسب و کار در ارمنستان به ۱۵ دقیقه رسیده است. قانونگذاریهای جدید انجام شده قصد دارند مالیات فردی و شرکتی را برای فعالان حوزه فناوری کاهش دهند و دولت، قریب به ۵ میلیون دلار بودجه برای احداث «شهر مهندسی» شامل مراکز تحقیق و توسعه و شتابدهندههای کسب و کار تخصیص داده است. مخیتار هایرپاتیان، وزیر صنایع پیشرفته ارمنستان، هدف دولت مستقر را تبدیل ارمنستان به هاب فناوری و نوآوری منطقه دانسته است.
🔸اقتصاد ارمنستان با بازیابی خود پس از بحران کووید-۱۹، در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ به ترتیب به رکوردهای رشد چشمگیر ۸.۷ درصدی و ۱۲.۶ درصدی دست یافت و امسال نیز پیشبینیها از رشد دستکم ۶ درصدی این کشور حکایت دارد. به نظر میرسد که دولت ارمنستان هوش مصنوعی و فناوریهای نوین را ابزار و پیشران مناسبی برای بهبود خدمات عمومی و افزایش بهرهوری تلقی میکند و در این راستا، بهرهگیری از جمعیت قابل توجه تحصیلکردگان ارمنستانی را به عنوان یکی از مزیتهای خود در دستور کار قرار داده است.
🔹با این حال برخی ابتکارات مرتبط با نتایج مختلط و متناقضی مواجه بوده اند و از همین رو، ثبات و تداوم در حمایتهای دولتی برای مدتهای طولانی لازم و ضروری خواهد بود. همچنین، ارمنستان در موقعیت رقابت با قدرتهای بزرگی قرار دارد که لازم است برای غلبه بر آنها باید دست به ارائه پیشنهادهای سخاوتمندانهتری به سرمایهگذاران و کارآفرینان بزند.
@GovernanceStudies
🔅جنگ 21 درصدی: تامین مالی جنگ و اقتصاد روسیه
#اقتصاد_سیاسی
🔹«اکونومیست» در یادداشتی به بررسی چالشهای روسیه در تامین مالی جنگ پرداخته است. بر اساس این یادداشت، بیشتر بانکهای مرکزی در حال کاستن از نرخ بهره هستند؛ این مسئله اما در خصوص روسیه صدق نمیکند. ماه گذشته سیاستگذاران پولی روسیه نرخ سود را به ۲۱ درصد رساندند که بالاترین نرخ در بیش از دو دهه است و احتمال میرود تا پایان سال به ۲۳ درصد برسد. عجیبتر اینکه این افزایش نرخ در زمان جنگ اتفاق میافتد و این در حالی است که دولتها در زمان جنگ، از سرکوب فعالیت اقتصادی با افزایش نرخ بهره اجتناب میکند.
🔸اقتصاد روسیه در دو سال گذشته بسیاری از تحلیلگران را شگفتزده کرده است. علیرغم اینکه این اقتصاد با یکی از سنگینترین تحریمهای تاریخ مدرن مواجه بوده، به یکی از بالاترین نرخهای رشد خود در دهههای گذشته دست یافته است. اقتصاد روسیه در سالی که گذشت ۳.۶ درصد رشد داشته و انتظار میرود در سال جاری نیز این رشد را ادامه دهد. با اینحال، تصمیم بانک مرکزی مبنی بر افزایش نرخ بهره نمایانگر مشکلات در پیش است.
🔹مخارج دولت به سختی قابل کنترل است. بودجه دولت روسیه که در سپتامبر گذشته رونمایی شد، شامل برنامه افزایش ۲۵ درصدی مخارج دفاعی است. مخارج دفاعی و امنیتی به صورت سرجمع رقمی نزدیک به ۱۷ تریلیارد روبل (۱۷۰ میلیارد دلار) است و از نظر مقدار معادل ۴۰ درصد مخارج دولت و ۸ درصد تولید ناخالص داخلی است. سهم مخارج دفاعی به تنهایی ۶ درصد درآمد ملی روسیه خواهد بود که از زمان جنگ سرد سابقه نداشته است.
🔸گفتنی است ایالات متحده در دوره جنگ ویتنام ۸ تا ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی خود را به مخارج دفاعی تخصیص میداد و در خلال جنگ جهانی کشورها ۴۰ تا ۶۰ درصد خروجی اقتصادی خود را به جنگ تخصیص داده بودند. با اینهمه، تفاوتی فاحش در موضوع نرخ بهره وجود دارد. بریتانیا در سالهای جنگ جهانی دوم موفق شد نرخ بهره را در نبردی که نبرد ۳ درصد خوانده میشود، بر روی ۳ درصد تثبیت کند. ایالات متحده نیز در دوره مورد اشاره نرخ ۲.۵ درصد را تثبیت نموده بود. در واقع، هزینه استقراض پایین جبران کسریهای قابلتوجه را امکانپذیر میکرد که این مسئله در خصوص روسیه صادق نخواهد بود.
🔹نرخ بیکاری در روسیه به ۲.۴ درصد رسیده که این مسئله به معنی استفاده از همه ظرفیت ذخیره و موجود است. به خدمت گرفتن زندانیان و ورود سربازان کرهای به جنگ نمود دیگری از برافروختگی اقتصاد روسیه است. این درست است که پاسخ طبیعی به تورم سالانه 8 درصدی روسیه، افزایش نرخ بهره خواهد بود، اما به طور همزمان هزینه استقراض افزایش پیدا میکند. دولتهای غربی در سالهای جنگ از ابزارهای دیگری همچون مالیاتستانی شخصی، برای کنترل مخارج خانوار استفاده میکردند. در روسیه امروز اقدامات اینچنینی از سوی مردم پذیرفتنی نخواهد بود.
🔸علاوه بر این، دلیل دیگری نیز برای این مسئله وجود دارد. نه ایالات متحده و نه بریتانیا، در آن دوره نیاز نبود نگران ارزش بیرونی ارز خود باشند. ایالات متحده از جایگاه دلار بهرهبرداری میکرد و بریتانیا نیز به موجب قانون وام و اجاره ایالات متحده آمریکا، تجهیزات و مواد غذایی و حتی سوخت مورد نیاز خود را تهیه میکرد. پوتین چنین متحدی ندارد. چین به عنوان مهمترین شریک تجاری روسیه قریب به یک سوم از واردات این کشور و بیش از ۹۰ درصد از محصولات میکروالکترونیک مورد استفاده در پهپاد، موشک و تانک را شامل میشود.
🔹با اینحال، این حمایت به رایگان عرضه نمیشود و مقامات روس باید مراقب نرخ تبدیل ارز خود در مقابل یوان باشند. امسال این نرخ با افتی ۷ درصدی به پایینتر نرخ از زمان آغاز جنگ نزدیک شده است. در واقع، آسیبپذیری بیرونی –وابستگی به چین و ضرورت مدیریت نرخ ارز- مهمتر از تورم و دلیل اصلی افزایش نرخ بهره در روسیه است.
🔸نرخ بهره علیرغم اقدامات دولت برای تسهیل دسترسی به وام کم بهره و جبران مابهالتفاوت، نشانههای نگرانکنندهای را آشکار نموده است. نرخ ورشکستگیهای شرکتی در سال جاری ۲۰ درصد رشد داشته و تقاضای وام مسکونی نصف ماه گذشته است. از همین روست که حفظ ثبات اقتصاد و ثبات نرخ ارز برای روسیه اهمیتی ویژه دارد. تامین مالی دولت با نرخ بهره پیوند دارد. جنگ با بهره ۳ درصدی یک موضوع است؛ با بهره ۲۱ درصدی موضوعی کاملا متفاوت.
@GovernanceStudies
🔅تلاش چین برای گسترش حضور اقتصادی در قفقاز جنوبی
#اقتصاد_سیاسی
🔹پایگاه تحلیلی «اوراسیا نت» در گزارشی به مرور همکاریهای متاخر چین با کشورهای قفقاز جنوبی پرداخته است و از آن با عنوان نمودی از امیدواری چین برای گسترش ردپای راهبردی خود در قفقاز یاد کرده است. بر اساس این گزارش، چین در ماههای اخیر توافقاتی را با دو کشور جمهوری آذربایجان و گرجستان به امضا رسانده که موضوع محوری آنها توسعه مسیر تجاری شرق-غرب از طریق کریدور میانی است. با اینهمه، نگارنده مطلب این توافقات را بیشتر از تحولی مهم، بازتاب نوعی تمایل و امیدواری دانسته است؛ چرا که در آنها تعهد مالی مشخص و محکمی وجود ندارد.
🔸آخرین توافقی پکن در این حوزه، تفاهمنامه همکاری تجاری اخیر با گرجستان است که در حقیقت، نسخهای اقتصادی از سند موافقتنامه شراکت راهبردی محسوب میشود که در سال گذشته میان دو کشور منعقد شد. در متن تفاهمنامه همکاری تجاری امضا شده در ماه سپتامبر، دو کشور چین و گرجستان بر تعهد خود برای توسعه مشترک زیرساخت، روانسازی رویههای گمرکی و ارتقای امنیت و دیجیتالیکردن لجستیک تاکید نموده اند.
🔹گفتنی است یکی از شرکتهای چینی در سال جاری اقدام به احداث جادهای جدید در گرجستان نموده که موجب تسهیل و تسریع تردد بار در کریدور میانی خواهد شد. وزارت اقتصاد و توسعه پایدار گرجستان در بیانیهای امضای تفاهمنامه مذکور را فرصتی برای ایجاد روابط نزدیکتر تجاری و اقتصادی با چین، جذب سرمایهگذاری بیشتر به گرجستان و افزایش صادرات گرجستان به چین دانسته است.
🔸چند روز بعد، شرکت دولتی راه آهن جمهوری آذربایجان اعلام کرد که چین برای پیوستن به شرکت مشترکی اعلام آمادگی نموده که در سال گذشته توسط اعضای کریدور میانی به منظور تسهیل و تسریع حمل و نقل ایجاد شد.
🔹در این میان، به نظر میرسد جمهوری آذربایجان نقطه محوری و کانون توجه چین در قفقاز باشد؛ چرا که دو کشور اخیرا نه تنها برای گسترش سرمایهگذاری و تجارت دوجانبه، که برای ارتقای پیوندهای سیاسی نیز اشتیاق نشان داده اند. جمهوری آذربایجان در تابستان گذشته درخواست ارتقای سطح همکاری با سازمان شانگهای –از شریک گفتگو به عضو ناظر- را ارائه نمود و همزمان، برای پیوستن به بریکس درخواست داد که در هر دوی این سکوها چین نقشی کلیدی ایفا میکند.
🔸در ماه ژوئیه، چین و آذربایجان توافقی را مشابه توافق پیشگفته با گرجستان برای ارتقای روابط خود به سطح راهبردی در مسائل سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به تایید رساندند. در بیانیه مشترک این توافق، اشاره مستقیم و صریح به برنامه همکاری دو کشور برای توسعه تجارت در کریدور میانی وجود دارد و همچنین بر تلاش مشترک برای تامین امنیت و پایداری زنجیرههای تولید و تامین تاکید شده است.
🔹بر اساس بیانیه منتشر شده توسط شورای دولتی چین، در مراسم امضای رسمی این توافق، شی جین پینگ در اظهاراتی از آن به عنوان پیشبرنده ساخت «مسیر حمل و نقل بینالمللی ترانسکاسپین» و ضامن سلامت و ثبات فعالیت در قطارهای باری چین-اروپا یاد کرد.
🔸ترافیک تجاری در کریدور میانی در سال ۲۰۲۴ افزایش داشته است و در سه فصل ابتدای این سال مسیر کریدور میانی بالغ بر ۳.۴ میلیون تن بار حمل نموده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۷۰ درصد رشد داشته است. گفتنی است که ارقام بالا براساس گزارشهای رسمی وزارت حمل و نقل قزاقستان نقل شده است.
@GovernanceStudies
🔆 ترامپ و ناامنی مرزها؛ مسئله مهاجرین چه مختصاتی در سیاست آمریکا دارد؟
#تحلیل_اختصاصی
🔸در روزهای اخیر، دو انتصاب در کابینه ترامپ، بحثهای زیادی را در آمریکا به راه انداخته است: توماس هومان به عنوان مسئول مرزها (یا به قول ترامپ سزار مرزی) و کریستی نوئم به عنوان وزیر امنیت داخلی (وزارتی که بخشی از مسئولیت آن اخراج ساکنین غیرقانونی است). ترامپ وعده داده است که موج عظیمی از اخراج مهاجرین را آغاز و مرزهای جنوبی را امن خواهد کرد. اما سوال این است که مسئله مهاجرین در میان ترامپیستها و دو حزب بزرگ آمریکا چه جایگاهی دارد؟
🔸در سالهای اخیر، مسئله مهاجرین به یکی از دغدغههای اصلی جمهوریخواهان تبدیل شده است. آنها مهاجرین غیرقانونی را که از مرز آمریکا و مکزیک عبور میکنند، عامل اصلی جرائم اجتماعی و سازمانیافته همچون قاچاق انسان و مواد مخدر میبینند. از همه مهمتر، جمهوریخواهان نگران تغییر بافت اجتماعی و فرهنگی در آمریکا بخاطر این مهاجرین هستند؛ چراکه با ورود غیرقانونی این افراد، زبان انگلیسی، فرهنگ پروتستان آمریکایی و ملیگرایی بشدت تحتالشعاع قرار میگیرد و در بلندمدت، به بدنه رأی آنها آسیب میزند. در دو سال اخیر، همزمانی این موضوع در کنگره با بحث بسته کمکهای خارجی به اوکراین، تایوان و اسرائیل (که جمهوریخواهان کنگره به دلیل درجشدن اوکراین در این طرح، با آن مخالفت میکردند) باعث شکلگیری نوعی اجماع (یا معامله) میان دو حزب شد.
🔸این اجماع در طرح قانون امنیت مرزها (Secure the Border Act of 2023) –که در توافق بزرگتری میان دو حزب، انگیزهدهنده به جمهوریخواهان بود تا به بسته کمک خارجی از سمت دموکراتها رأی مثبت بدهند- نمایان شد. میچ مککانل، رهبر جمهوریخواهان سنا و مایک جانسون، رئیس جمهوریخواه مجلس نمایندگان نیز از آن حمایت میکردند. با این حال، ترامپ، سناتورهای حامی خود و باقی جمهوریخواهان را وادار کرد که به این طرح رأی منفی بدهند و در نهایت، شورش جمهوریخواهان در کنگره علیه مککانل و طرح، باعث شکست آن شد. ترامپ در حقیقت میخواست مسئله ناامنی مرزها را تا انتخابات زنده نگه دارد و بر علیه دموکراتها استفاده کند.
🔸استراتژی ترامپ در این موضوع کاملاً جواب داد. او در مناظرات، بیشتر ضربات خود به بایدن و هریس را بخاطر ناامنی مرزها و مهاجرین غیرقانونی وارد کرد. نظرسنجیها نشان میداد در میان ایالتهای چرخشی، مسئله مهاجرین جزو اولویت نخست مردم آریزونا و اولویت دوم در ایالتهایی همچون جورجیا و پنسیلوانیا بود. اکثر مردم نیز معتقد بودند ترامپ بهتر از بایدن و هریس میتواند امنیت مرزها را افزایش داده و مسئله مهاجرین را حل کند. نمیتوان از عامل مهاجرین در پیروزی ترامپ چشم پوشید.
🔸حال ترامپ وعده داده است که با جدیت مسئله مهاجرین و مرزها را دنبال میکند؛ اما برنامه او یک تفاوت عمده با طرح قانونی مورد توافق دو حزب دارد و آن این است که دولت جدید قصد دارد موجی از اخراج مهاجرین غیرقانونی را آغاز کند. حتی سایر جمهوریخواهان نیز به نظر نمیرسد موافق چنین موضوعی باشند؛ چراکه میتواند اثرات اقتصاد فاجعهباری را به همراه داشته باشد. اجرای چنین برنامهای حدوداً هزینه 300 میلیارد دلاری بر دوش دولت فدرال میاندازد و هزینه نیروی کار را بشدت افزایش میدهد. با این حال در غیاب کابینهای که اعضایش به جای اصلاح تصمیمهای ناصحیح رئیسجمهور، صرفاً قصد وفاداری و اطاعت از دستورهای ترامپ را داشته باشند، احتمال اجرای چنین برنامهای بالا میرود.
✅فرمانداران دموکرات (همچون تیم والز فرماندار مینهسوتا یا گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا) اعلام کردهاند که اجازه نخواهند داد دولت فدرال برنامههای خود را در ایالتهایشان اجرا کند. این یعنی باید منتظر چهارسال چالشی میان دولت فدرال و ایالات بود. میتوان فهمید که بخشی از جمهوریخواهان نیز با این حرکت ترامپ مخالف هستند؛ اما با پیروزی قاطع ترامپ در انتخابات و محبوبیت بالای او در میان رأیدهندگان جمهوریخواه، قادر به مقاومت در برابر او نیستند. سنای جمهوریخواه نیز مجبور خواهد بود منصوبین ترامپ را تأیید کند؛ بنابراین تنها چیزی که شاید بتواند جلوی ترامپ را بگیرد، واقعیتهای روی زمین است.
@GovernanceStudies
🔆صادرکنندگان روس الگوی تهاتر را امتحان میکنند
#اقتصاد_سیاسی
🔹«فایننشال تایمز» در گزارشی به قلم «داریا موسولاوا» به تجربه روسیه در ساز و کارهای تهاتری پرداخته است. بنابر این گزارش، صادرکنندگان روسی برای غلبه بر محدودیتهایی که از سوی غرب در پاسخ به جنگ اوکراین علیه روسیه وضع شده، به شکل روزافزونی در حال روی آوردن به توافقات تهاتری هستند. در واقع، محدودیت پرداختهای بینالمللی از طریق شبکه بانکی روسیه دولت این کشور را به ترویج تهاتر به عنوان یک راه حل جایگزین وا داشته است. به اعتراف نایب رئیس اتحادیه واردکنندگان و صادرکنندگان روسیه این روش، که پیشتر محدود به سطح دولتی بود، اکنون میان کسب و کارهای خصوصی رواج یافته است.
🔸رویکرد تهاتر برای بسیاری در روسیه یادآور تاکتیکهای دوران شوروی است که در سایه دسترسی محدود به دلار، تبادلات خلاقانهای همچون تبادل مشروبات الکلی در برابر پپسی کولا رواج داشت. اخیرا یکی از شرکتهای روسی فعال در زمینه محصولات کشاورزی با دو شرکت پاکستانی، قرارداد تهاتر ۱۵ هزار تن نخود و ۱۰ هزار تن عدس را در ازای ۱۵ هزار تن نارنگی و ۱۰ هزار تن سیبزمینی منعقد نمود. قرارداد مشابهی برای ۲۰ هزار تن نخود به ارزش تقریبی ۱۴ میلیون دلار در ازای میزان متناظری از برنج منعقد گردیده است. بدین ترتیب به نظر میرسد تجار روسی با این دو قرارداد در حال آزمایش کردن مکانیزم تهاتر از منظر امکانسنجی و بازدهی هستند.
🔹در ماه اکتبر، گمرک اکاترینبورگ روسیه با یک شرکت چینی وارد توافقی تهاتری شد تا در ازای صادرات تخم کتان، محصولات ساختمانی و لوازم خانگی تبادل کند. بنابر اظهارات رئیس کل گمرکات اورال، این توافق بسیاری از مشکلات همچون تاخیر در پرداخت و رد درخواستها توسط نظام بانکی را مرتفع نموده است؛ چرا که به طور ویژه در خصوص تجار خُرد روسی، پرداختهای بینالمللی در بعضی موارد برای ماهها معطل میماند.
🔸براساس بررسیهای آماری بانک مرکزی روسیه در ابتدای ماه اکتبر، کسب و کارهای روسی از ابتدای سال ۲۰۲۴ با افزایش هزینه تولید مواجه بودهاند که بخش اعظم آن ناشی از هزینههای فزاینده نقل و انتقال وجه در عرصه بینالمللی است. رویآوردن روسیه به تهاتر مورد توجه مقامات غربی نیز قرار گرفته است؛ «دالیپ سینگ»، معاون مشاور امنیت ملی ایالات متحده در خصوص توافقات تهاتری روسیه با سایر کشورها، بالاخص چین، هشدار داده و بر احتمال تاثیرگذاری این همکاریها با روابط چین و مهمترین بازارهای مصرف محصولات این کشور در اروپا و آسیا تاکید ورزیده است.
🔹حتی در خصوص کالاهای غیرتحریمی روسیه با فشار و موانع مواجه است. «واسلی آستروف» از انستیتو مطالعات اقتصاد بینالملل وین بر این نکته تاکید دارد که علیرغم عدم تحریم صادرات کشاورزی، محدودیتها سبب اجتناب خریداران و بانکها از معامله با روسیه شده است. بنابر ادعای گزارش «فایننشال تایمز»، آمارهای تجاری نیز نشان میدهد که واردات کل روسیه در نیمه اول ۲۰۲۴ معادل ۸ درصد افت داشته است و همزمان، صادرات این کشور این نیز افتی ۹ درصدی را تجربه کرده است.
🔸وزارت توسعه اقتصادی روسیه دستورالعملهایی برای کمک به انجام معاملات تهاتری خطاب به شرکتهای تجاری منتشر نموده است. یکی از شرکتهای تجاری در حوزه محصولات غذایی توافقات تهاتری را بسیار سودآور خوانده است؛ زیرا که در هر دو سمت صادرات و واردات، شرکت از کمیسیون دریافتی بهره میبرد. «الکساندرا پروکوپنکو» از مرکز کارنگی روسیه معتقد است که بسیاری از شرکتها تهاتر را فرصتی مناسب برای کاهش هزینههای خود میدانند و از این طریق برخی از مالیاتهای مرسوم را دور میزنند. به عنوان مثال، مالیات بر ارزش افزوده در واردات تهاتری براساس ارزش برآوردی محصول محاسبه میشود که در گمرکات قابل تحریف و کاهش است. با اینحال، دولت روسیه مایل است از تحریفات اینچنینی چشمپوشی کند تا محصولات مصرفی به بازار راه پیدا کنند.
✅ «جان کندی» از اندیشکده اروپایی رند خاطر نشان میکند که تشویق معاملات تهاتری نمایانگر پشتیبانی دولت روسیه از راهکارهای خلاقانه برای تامین نیازهای اساسی است. با اینحال، «جنیس کلاگ» از انستیتو آلمانی امور امنیتی و جهانی معتقد است ساز و کارهای تهاتری در بلندمدت نخواهند توانست مشکل تجاری روسیه را حل کنند و صرفا نقش راه حل تاکتیکی با امکانپذیری محدود دارند. مشابه همین نگرانی را رئیس اتحادیه غلات روسیه بازتاب داده و از اتکای بیش از اندازه تهاتر بر اعتماد طرفین به عنوان پاشنه آشیل این الگوی یاد کرده است.
@GovernanceStudies
🔆 واقعیتهایی درباره اقتصاد آلمان
#اقتصاد_سیاسی
🔹سایت «گلوبالیست» به صورت مختصر و سرفصلوار با اشاره به چندین واقعیت موجود درباره اقتصاد آلمان، تلاش نموده تا نقطه ضعفهای ساختاری آن کشور را در بستر جهانی تجارت، نوآوری و تغییرات آب و هوایی جمعبندی کند.
1️⃣ آلمان پس از قریب به دو دهه (سالهای ابتدایی دهه ۲۰۰۰-۲۰۱۰) برای اولین بار در حال تجربه رکود در دو سال متوالی است و پیشبینی میشود در سال جاری ضعیفترین عملکرد را میان اقتصادهای بزرگ دنیا از خود نشان دهد. همچنین، در سال ۲۰۲۵، تولید ناخالص داخلی آلمان تنها ۰.۸ درصد رشد خواهد کرد؛ در میان اقتصادهای ثروتمند جهان، تنها ایتالیا ممکن است در رشد تولید ناخالص داخلی ضعیفتر از آلمان ظاهر شود.
2️⃣ افت تولید در صنایع انرژیبر مانند صنایع شیمیایی، همراه با رقابت رو به رشد چین در صنایعی چون خودرو که به طور سنتی محور رشد اقتصادی آلمان هستند، موجب ظهور تردیدها و پرسشهای جدی درباره چشم انداز موفقیت الگوی صادرات محور این کشور گردیده است. یک پنجم زنجیرههای ارزش صنعتی در این کشور به سبب قیمت بالای انرژی از دست خواهند رفت؛ این رقم در خصوص صنایع شیمیایی به یک سوم نیز میرسد.
3️⃣ شرکتهای «میتلاستند» -بنگاههای کوچک و متوسطی که ستون فقرات اقتصاد آلمان به شمار میروند- قریب به ۳۳ میلیون نفر از ۴۵.۹میلیون نفر شاغلین را به خدمت میگیرند. در ایالات متحده شرکتهای بزرگ سهم به مراتب بیشتری از اشتغال به نسبت اروپا دارند و به نظر میرسد شرکتهای بزرگ در کاربرد بهینه فناوری عملکرد بهتری دارند.
4️⃣ مخارج اجتماعی دولت آلمان به رقم قابل توجه ۲۱۲ میلیارد یورو رسیده که معادل ۳۵ درصد از کل بودجه ۵۰۰ میلیارد دلاری دولت فدرال است. این در حالی است که علیرغم قدیمی بودن زیرساختها، دولت فدرال تنها ۲.۷ درصد از بودجه (معادل ۰.۴ درصد از تولید ناخالص داخلی) را برای زیرساخت هزینه میکند. لازم است توجه شود که بدهی عمومی دولت آلمان با رقمی معادل ۶۴ درصد از تولید ناخالص داخلی، بسیار پایینتر از بدهی کشورهایی همچون بریتانیا (۹۷ درصد)، فرانسه (۱۱۰ درصد)، ایالات متحده (۱۲۵ درصد) و ایتالیا (۱۴۱ درصد) به حساب میآید.
5️⃣ برنامه بسیار بلندپروازانه و مسئلهدار آلمان در دستور کار تحول انرژی ممکن است برای کسب و کارها و شهروندان کشور بیش از اندازه هزینهبر باشد؛ چرا که آنها همین حالا با مالیات بالا، تعرفههای تامین اجتماعی و ضعف ساختاری اقتصاد دست و پنجه نرم میکنند. بر خلاف چند دهه قبل، این کشور منابع مالی لازم برای پیشبرد دور جدیدی از نوآوریها و ابتکارات کلان را برای مقابله با تغییرات آب و هوایی ندارد. به نظر میرسد که قریب به ۸۵ درصد از سرمایهگذاریهای لازم برای کربنزدایی باید از بخش خصوصی تامین شود و دولت و منابع عمومی تنها تا ۱۵ درصد توانایی مشارکت خواهند داشت.
@GovernanceStudies
💢 افزایش بودجه ناتو: تلاش اروپا برای استقلال یا نشان تعمیق وابستگی به آمریکا؟
#تحلیل_اختصاصی
🔹با آغاز جنگ اوکراین و روند افزایش حمایت غرب از این کشور، بودجه دفاعی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و همچنین انگلستان سال به سال افزایش یافته است. این افزایش بهگونهای بوده که سهم هزینههای نظامی از تولید ناخالص داخلی از ۱.۵ درصد در سال ۲۰۲۰ به حدود ۲ درصد در سال ۲۰۲۴ رسیده است. به عبارت دیگر، میزان هزینههای نظامی که در سال ۲۰۲۰ حدود ۲۹۰ میلیارد دلار بود، در سال ۲۰۲۴ به ۳۸۰ میلیارد دلار افزایش یافته است. آلمان و انگلیس نیز اخیرا توافقنامهای برای همکاری نظامی نزدیکتر امضاء کردهاند.
🔸با وجود این افزایش هزینههای نظامی اما آمریکا در سال ۲۰۲۴ همچنان دو سوم بودجه ناتو را تأمین میکند و وابستگی اروپا به آمریکا بیش از پیش شده است. در این بین برخی کشورهای اتحادیه اروپا در پی کاهش وابستگی خود از آمریکا هستند بهویژه با توجه به شرایطی که شک و تردیدهایی نسبت به حمایتهای آمریکا در آینده وجود دارد. در نتیجه این عدم اطمینان از حمایت آمریکا و وابستگی سیاسی-نظامی کشورها موجب شده تا کشورها به دنبال استقلال دفاعی خود جدای از حمایت و رهبری آمریکا برآیند.
🔹کشورهای اروپایی علاوه بر افزایش هزینههای نظامی خود، با ایجاد مقام دفاع در کمیسیون جدید اروپا تلاش میکنند تا بین صنایع و نوآوریهای نظامی خود هماهنگی ایجاد کنند. همچنین، کشورهای اروپای شرقی که در حال کسب نقش و نفوذ بیشتری در اتحادیه اروپا و ناتو هستند، به دلیل احساس خطر ناشی از نزدیکی جغرافیایی با روسیه، همصدا با آمریکا فشار بیشتری بر کشورهای غربی وارد کردهاند تا هزینههای نظامی خود را افزایش دهند.
🔸در مقابل کشورهای اروپایی میدانند که وابستگی به آمریکا مانع از داشتن ابتکار عمل و پیگیری منافع اروپا در بحرانهایی مانند جنگ اوکراین، روابط اعضای این اتحادیه با چین و ... خواهد شد. همچنین، وابستگی به آمریکا میتواند به بروز بحرانهای اقتصادی و سیاسی بیشتری منجر شود که برای احزاب حاکم در این قاره به هیچ وجه مطلوب نخواهد بود و زمینهساز پیروزی رادیکالهای راست را فراهم خواهد کرد. با این وجود تلاش برای استقلال اروپا از آمریکا و به دست گرفتن رهبری ناتو نیازمند عزم جدی کشورهای اروپایی است. این اراده اما بهویژه در میان کشورهای اروپای شرقی چندان مشهود نبوده و این موضوع موجب بروز شکافهای داخلی در اتحادیه اروپا شده است.
🔹افزایش بودجه دفاعی اما چالشهایی نیز برای اتحادیه اروپا به همراه داشته است. یکی از مهمترین مشکلات ناشی از آن، کسری بودجه و تعطیلی کارخانههاست که از آغاز تحریم و تقابل با روسیه شروع شده و همچنان ادامه دارد. بهعنوان مثال، تصمیم تعطیلی سه کارخانه خودروسازی فولکسواگن واکنشهای زیادی را در آلمان به همراه داشته است که از جمله پیامدهای آن است.
🔸مسئله دیگری که باید به آن توجه کرد، رشد نفرت از اتحادیه اروپا ناشی از بغرنجتر شدن مسائلی همچون وضعیت اقتصادی، مهاجرت و تنشهای ناشی از جنگ با روسیه است. اگرچه در سال ۲۰۲۲ گرایش مردم نسبت به اتحادیه اروپا به بالاترین حد خود رسیده بود، اما در سال ۲۰۲۳ با کاهش بیسابقهای مواجه شد و محبوبیت این نهاد روند کاهشی را تجربه کرد. این روند، بهویژه با توجه به عدم حل مشکلات اوکراین، مهاجرت و تشدید وضعیت اقتصادی، در سال ۲۰۲۴ نیز ادامه خواهد یافت و پیامدهای آن ممکن است موجب تغییر و تحول در سیاستهای داخلی و خارجی کشورهای اروپایی شود.
🔹بهطور کلی، اتحادیه اروپا خود را در تنگنایی میبیند که یا باید استقلال امنیتی-سیاسی خود را فدای پویایی و رشد اقتصادی کند و بیش از پیش گوش به فرمان آمریکا باشد یا بالعکس.
/channel/GovernanceStudies
🌔🌏🌔 ارزشمندترین کانالهای تلگرام برای آگاهی از جهان پیرامون
🌔 اندیشکده اقبال؛ اندیشکده تخصصی پاکستان
@andishkadehiqbal
🌎 کانال روش پژوهش در علوم سیاسی
@Policy_researcher
🌔 درسگفتار علوم سیاسی و روابط بین الملل
@ecopolitist
🌎 ترجمه مقالات روز علوم سیاسی و روابط بینالملل
@Baharestan_ThinkTank
🌔 کانال کتابخانه ی علوم سیاسی
@Politicallibraryy
🌎 اقتصاد سیاسی بینالملل
@Inter_Politics
🌔 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه CIS
@EurasiaPost
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌔 کانال دانشجوبان علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 مرکز مطالعات عراق
@instituteofiraqistudies
🌔 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 چین و ماچین 🇨🇳🇨🇳🇨🇳
@china_Reivew
🌔 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 ملت دین
@melatedin
🌔 بحرین به فارسی🇮🇷🇧🇭
@bahraininpersian
🌎 سرحدات | 🌱 فرهنگ و هنر در قاب بینالملل
@sarhaddat
🌔 تحولات آفریقای اسلامی
@Islamic_Africa
🌎 دیپلماسی و سیاست خارجی
@Iranian_diplomacy
🌔 اقتصاد آفریقا
@EcoAfrican
🌎 آکادمی سیاست
@Politicalsciennce
🌔 رازفیلم/دانلود فیلم و مستند سیاسی اجتماعی فرهنگی
@razfilmweb
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌔 کانال مطالعات سوریه
@hdrhbb1
🌎 اندیشکده مطالعات حاکمیت و روابط بینالملل
@GovernanceStudies
🌔 ژئواکونومیک نیوز
@GeoecoNEWS
🌎 سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه
@AmericanForiegnPolicy
🌔 کتابخانه تخصصی روابط بین الملل
@ir_Texts
🌎 کمیته ضد جنگ و تحریم 🇵🇸
@NowarNosanctions
🌔 کانال تحلیلی دانشجویان علوم سیاسی
@Iranianpoliticianss
🌎 تحلیل جنگ های ترکیبی
@warfarehybrid
🌔 آموزش فن ترجمه زبان تخصصی علوم سیاسی و روابط
@policyinact
🌎 آموزش زبان تخصصی رشته علوم سیاسی
@language_political
🌔 کنکور ارشد و دکتری علوم سیاسی
@politicsman
🌎 در حقوق بشر حرفهای شوید
@ngoodvv
🍀🌺 هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1
🔆 آیا کشورهای حاشیه خلیج فارس میتوانند به ابرقدرتهای عرصه فناوری تبدیل شوند؟
علاقه کشورهای حاشیه خلیج فارس به فناوری چیز تازهای نیست؛ اما ابعاد برنامههای جدید آنها تازگی دارد. امارات متحده عربی شرکت ام جی ایکس (MGX) را با اندازه هدف ۱۰۰ میلیارد دلار تاسیس نموده که در زیرساخت هوش مصنوعی، اعم از مراکز داده و تراشه، سرمایهگذاری کند... مجموعهای از صندوقها نیز در عربستان با ظرفیت تجمعی ۲۴۰ میلیارد دلار در حوزه هوش مصنوعی، مراکز داده و تولید پیشرفته با گشاده دستی هزینه میکنند.
🔅«سوکار» گوشه چشمی به نقشآفرینی در حوزه انرژی سوریه دارد
🔹به نظر میرسد که علاوه بر کشورهای عربی، جمهوری آذربایجان نیز نیمنگاهی به نقشآفرینی در آینده انرژی سوریه دارد و این مسئله در اظهارات اخیر مقامات مرتبط با شرکت نفت دولتی آذربایجان قابل مشاهده است.
🔹براساس خبری که «دیده بان قفقاز» منتشر کرده، «الچین عبادوف»، مدیر عامل شرکت سوکار ترکیه –از شرکتهای تابعه شرکت نفت دولتی جمهوری آذربایجان- در یک کنفرانس خبری در استانبول به نیاز مبرم سوریه به انرژی برای بازسازی و توسعه اشاره کرده و اعلام نموده است که منوط به تصمیم دولت از نظرگاه سیاسی و براساس منافع دو کشور جمهوری آذربایجان و ترکیه، این شرکت آماده نقشآفرینی در بازار انرژی سوریه خواهد بود.
@GovernanceStudies
🔆امنیت غذایی در ارمنستان: عبور از طوفان بالقوه و چالشهای پیشرو
#اقتصاد_سیاسی
🔹وبگاه «دیدبان قفقاز» گزارشی از وضعیت و چشمانداز ارمنستان از منظر امنیت غذایی منتشر نموده که در آن به وابستگی قابلتوجه ارمنستان به واردات مواد غذایی تاکید گردیده و همزمان از اتکای بیش از اندازه این کشور به روسیه به عنوان عاملی نگرانکننده یاد شده است؛ چرا که روسیه تحت تاثیر تنشهای ژئوپولتیک و بیثباتی زیستمحیطی قرار دارد. براساس آمارهای تفصیلی نقل شده در گزارش، نرخ متوسط خودکفایی در محصولات کلیدی همچون گندم، روغن، شکر و طیور در این کشور در سال ۲۰۲۳ به زحمت به چهل درصد میرسد و روسیه مهمترین مبدا واردات این کسری غذایی است.
🔸براساس آمارهای منتشر شده در این گزارش ارمنستان در سال ۲۰۲۳ قریب به ۴۶۵ هزار تن گندم وارد نموده و تنها ۲۸ درصد خودکفایی دارد. در واقع، در میان محصولات کشاورزی و دامی ارمنستان تنها در ماهی، گوشت بره و میوه جات مازاد تولید یا نرخ خودکفایی بالاتر از ۱۰۰ درصد دارد و این نرخ در خصوص حبوبات ۳۵ درصد، طیور ۲۵ درصد، ذرت ۸ درصد و برنج و روغن گیاهی صفر درصد است.
🔹در این میان، روسیه تامین کننده ۹۹.۶ درصد از گندم وارداتی و ۹۷.۵ درصد از روغن گیاهی وارداتی در ارمنستان است و هیچ یک از رقبای روسیه در سایر محصولات جایگاه مشابهی ندارند. به عنوان مثال، برزیل به عنوان دیگر تامینکننده مهم مواد غذایی ارمنستان سهمی ۶۲ درصدی در بازار گوشت خوک و سهمی ۴۲ درصدی در بازار شکر دارد و کشورهایی چون تایلند، کانادا، فرانسه و اتریش نیز علیرغم نقشآفرینی در بازار مواد غذایی ارمنستان، سهم انحصاری و متمرکزی چون روسیه ندارند.
🔸به باور نگارندگان این وابستگی به خودی خود خطرناک است و با توجه به جنگ روسیه و اوکراین این خطر دوچندان شده است؛ چرا که جنگ منجر به گسست در جریانهای تجاری شده و هر گونه بیثباتی در تولید یا صادرات محصولات غذایی روسیه میتواند برای ارمنستان به معنی کمبود مواد غذایی یا افزایش قیمت مهار نشده باشد.
🔹به عنوان مثال، روسیه در ماههای گذشته اقدام به اعمال عوارض (۳۰ دلار/تن) بر روغن صادراتی نمود و ارمنستان، علیرغم اینکه به سبب عضویت در اتحادیه اقتصادی اوراسیا از این عوارض معاف است، تحت تاثیر نوسان قیمت ناشی از این عوارض قرار گرفته است. در همین راستا، میتوان به بینظمیهای اخیر در واردات گندم و آرد اشاره نمود که آسیبپذیری ارمنستان در مقابل تحولات بیرونی را به خوبی نمایش میدهد.
🔸نگارندگان پس از اشاره به حملات اخیر اوکراین به پالایشگاههای روسیه و احتمال محدودیت تولید و تامین سوخت برای مصارف کشاورزی و روستایی، به دو سناریوی واقعبینانه و بدبینانه درباره امنیت غذایی ارمنستان در سال جاری اشاره میکنند. در سناریوی واقعبینانه، پیشبینی میشود که تغییر قیمت محصولات روسی بر واردات ارمنستان تاثیر شدید نداشته باشد؛ بالاخص که درام ارمنستان از سال ۲۰۲۳ در حال تقویت مقابل روبل است. این سناریو احتمال اعمال محدودیت شدید به صادرات مواد غذایی توسط روسیه را منتفی میداند و براساس آن، ارمنیها به اتکای بیش از حد بر محصولات روسی ادامه خواهند داد. در سناریوی بدبینانه اما برداشت محصول در روسیه به حدی قابلتوجه کاهش یافته و با نوسان قیمت و اعمال محدودیت از سوی روسیه، عناصری همچون نرخ تبدیل درام و عضویت در اتحادیه اقتصادی اوراسیا، مانع افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی در ارمنستان نخواهند شد.
🔹سناریوی بدبینانه علیرغم احتمال تحقق کمتر، زنگ خطر تهدیدی جدی برای امنیت غذایی ارمنستان است. از همین روست که این یادداشت، دولت ارمنستان را به بازیگری فعالانه در عرصه سیاستگذاری ترغیب میکند و همکاری نزدیک دولت با واردکنندگان محصولات غذایی را برای تنوع بخشی به مبادی وارداتی واجد اهمیتی راهبردی میداند.
@GovernanceStudies
🔅پایداری: اقتصاد اوکراین در سایه تداوم جنگ
#اقتصاد_سیاسی
🔹«اکونومیست» در آخرین شماره خود یادداشتی درباره چالشها و ابتکارات اقتصادی اوکراین برای تداوم فعالیت در زمان جنگ منتشر نموده و استدلال کرده است که اوکراین تاکنون باتکای ابتکارات متعددی همچون تغییر بازار، انتقال منابع و خودکفایی انرژی خود موفق شده از ضربه اولیه عبور کرده و بر جنگ اقتصادی چیره شود، اما در چشمانداز سه موضوع کلیدی برق، نیروی کار و پول تهدیدی جدی برای تداوم این موفقیت محسوب میشود.
🔸«اکونومیست» این یادداشت را با روایت وضعیت یک کشاورز اوکراینی در پریلوکی آغاز نموده که پس از آغاز جنگ با مسائل متعددی دست و پنجه نرم کرده است. ابتدا مجبور به دفاع مسلحانه از مزرعه خود شده و در مقطعی برای دوشیدن گاوهای خود باید با جلیقه ضدگلوله و تفنگ تردد میکرد. حملات روسیه به زیرساخت توزیع برق، موجب از کار افتادن ماشینآلات شده و وی را مجبور به تغییر الگوی تولید به محصولات ماندگارتر مانند پنیر نموده است. با کوچ جمعیت ثروتمندتر محلی، وی مجبور به تغییر الگوی فروش و تجدیدنظر در قیمتهای خود نیز شده است. با اینحال، خوشبین بوده و به دنبال تولید نوع جدیدی از پنیر است.
🔹اقتصاد اوکراین علیرغم اینکه موفق به بازسازی تواناییهای خود شده، کماکان یک چهارم کوچکتر از زمانی است که جنگ آغاز شد. با اینحال، نگارنده استدلال میکند که برای اولین بار از سال ۲۰۲۲ اوکراین در برخی شاخصهای کلیدی اقتصادی وضعیتی بهتر از روسیه دارد؛ در اوکراین پیشبینی میشود که رشد اقتصادی سال ۲۰۲۴ معادل ۴ درصد و سال ۲۰۲۵ معادل ۴.۳ درصد باشد؛ نرخ ارز نوسان نداشته و نرخ بهره در ۱۳.۵ درصد ثابت بوده که در ۳۰ ماه گذشته بیسابقه است؛ این در حالی است که نرخ بهره در روسیه به زودی به ۲۳ درصد خواهد رسید تا از افت ارزش روبل ممانعت کند و نرخ رشد اقتصادی نیز ۰.۵ تا ۱.۵ درصد برآورد شده است.
🔸به باور نگارنده، اقتصاد اوکراین از آغاز جنگ تاکنون سه مرحله را پشت سر گذاشته است. پس از شوک اقتصادی وارده در مرحله اول و با موفقیت ضدحملههای اوکراین در جنوب، بازیابی فعالیتهای اقتصادی در مرحله دوم آغاز گردید. تطبیق فعالیتهای اقتصادی با وضعیت جنگی، انتقال منابع تولید به مناطق ایمنتر یا حتی خارج از کشور، حفظ و تثبیت مسیرهای صادراتی غلات و از سرگیری صادرات فلزات و مواد معدنی –دومین صادرات مهم اوکراین- از جمله اقدامات مهم مرحله دوم محسوب میشود. این یادداشت مدعی است که اکنون، اوکراین وارد سومین مرحله شده است و باید با سه تهدید مهم کمبود برق، نیروی کار و پول روبهرو شود.
🔹روسیه هم در سال ۲۰۲۲ و هم در ماههای گذشته تلاش نموده تا شبکه برق اوکراین را هدف قرار دهد و در مجموع، اوکراین اکنون میتواند روی نیمی از ۳۶ هزار مگاوات ظرفیت تولید خود پیش از جنگ حساب کند و همین مسئله منجر به کسری و خاموشی گردیده است. این کشور موفق به ارتقای ظرفیت واردات برق خود شده و ابتکاراتی چون تولید برق از پسماند، احداث نیروگاههای کوچک و مستقل گازی، خورشیدی و بادی موفقیتآمیز بوده اند. پیشبینی میشود که کسری برق در سال ۲۰۲۵ به ۶ درصد و در سال ۲۰۲۶ به ۳ درصد برسد.
🔸کمبود نیروی کار با فراخوان اجباری مردان، مهاجرت و جنگ شدت یافته است. فراخوان اجباری مردان به جنگ منجر به افزایش دستمزدها شده است و حتی در صنایع کلیدی نیز، در بهترین حالت تنها نیمی از نیروی کار از سربازگیری در امان مانده است. در همین حال، به کارگیری زنان هم آسان به نظر نمیرسد چرا که حجم مهاجرت و پناهندگی زنان کمتر از مردان فراخوان شده به خط مقدم نبوده است.
🔹کمبود پول نیز موجب فشار به شرکتها و مزارع کوچک شده و دسترسی آنها به تامین مالی ناکافی بوده است. تامین مالی مخارج سرمایهای بلندمدت در واقع ناممکن شده است و هزینههای کسب و کار به شدت بالا رفته است. در بازارهای داخلی تورم نقشی جبرانی دارد اما در بازارهای بینالمللی چنین امکانی وجود ندارد.
🔸محتمل است که اوکراین بتواند باتکای حمایت اروپا و سایر کشورهای G7، سال ۲۰۲۵ را نیز از سر بگذراند و فقدان حمایت آمریکا با توجه به چالشهای پیشگفته احتمالا در سال ۲۰۲۶ خود را نشان خواهد داد. مسلم است که اوکراین قادر نخواهد بود از داخل مالیات بیشتری جمعآوری کند و پیشنهاد جمعآوری مالیات بیشتر در تابستان گذشته با مخالفت شدید متوقف شد.
@GovernanceStudies
🔅 جنگ تراشهها: مواجهه ایالات متحده و چین در صنایع نیمههادی
#اقتصاد_سیاسی
🔹دولتها در اکثر اقتصادهای عمده جهان میلیاردها دلار برای حمایت و پشتیبانی از صنایع نیمههادی هزینه میکنند و این صنایع در مرکز تلاشها برای توسعه فناوریهای مدرن قرار گرفته اند. همزمان، رقابت میان قدرتهای بزرگ بالاخص چین و ایالات متحده برای تسلط بر این عرصه قوت گرفته است و به ظهور مواجههای چندوجهی انجامیده که از سوی کریس میلر «جنگ تراشهها» خوانده شده است.
🔸در سالهای ابتدایی کشف و توسعه آیسی، مشتریان اصلی این محصول فناورانه صنایع دفاعی و فضایی بودند و از همین رو، دولتها مهمترین پشتیبان تحقیق و توسعه در این عرصه به شمار میرفتند. با اینحال، استفاده غیرنظامی از نیمههادیها در دهههای اخیر تا آن اندازه گسترش یافته که گفته میشود 98 درصد نیمههادیهای تولید شده در بازار 500 میلیارد دلاری تراشه، برای مصارف غیرنظامی استفاده میشوند.
🔹علیرغم رواج هر چه بیشتر مصارف غیرنظامی، از رقابت دولتها برای تسلط بر این حوزه کاسته نشده است که علت این مسئله را بیش از هر چیز باید در اهمیت اقتصادی صنایع نیمههادی و همزمان، تمرکز بالنسبه بالای زنجیرههای تامین و تولید در این صنایع دانست. تولیدکنندگان تراشه محدودند و منابع معدنی مورد استفاده در آن نیز کمیابی قابلتوجهی دارند. این در حالی است که امروزه بسیاری از محصولات از جمله خودرو، تلفن همراه و دستگاههای الکترونیکی از هزاران گونه تراشه مختلف بهره میبرند و گسست در زنجیره تامین این تراشهها، زیان اقتصادی قابلتوجهی را متوجه اقتصادهای پیشرفته خواهد نمود. به عنوان مثال، برآورد میشود که در دوره پاندمی و متاثر از کمبود تراشه، صنعت خودروسازی به تنهایی متحمل عدم النفع صدها میلیارد دلاری گردید.
🔸ایالات متحده از سرعت پیشرفت چین در این فناوری نگران است و به منظور تضمین برتری خود در این عرصه، از سال 2018 دست به اعمال محدودیت علیه چین در حوزه نیمههادی زده است. دولت بایدن نیز در دوره استقرار خود تحریمهایی را علیه دسترسی شرکتهای مهم چینی مانند هوواوی، یانگتزه و چانگزین به تراشههای پیشرفته اعمال نمود. استدلال محوری دولت آمریکا این است که پیشرفتهای چین در صنایع نیمههادی به گسترش مصارف نظامی و امنیتی این فناوریها خواهد انجامید و تهدیدی برای امنیت رقبای چین، یعنی ایالات متحده و متحداناش، مبدل خواهد شد. برآوردها نشان میدهد که با استقرار دونالد ترامپ اقدامات محدودکننده آمریکا علیه چین در صنایع نیمههادی شدت خواهد یافت.
🔹اتحادیههای صنعتی چین در ماههای اخیر رویه جدیدی را مبنی بر کاهش اتکا و جداسازی کامل زنجیره خود از تراشههای آمریکایی اتخاذ نموده اند و به دنبال خودکفایی بیشتر هستند. همزمان، چین نیز برای مقابله با این اقدامات، دست به اعمال محدودیتهایی در حوزه صادرات منابع معدنی حیاتی همچون گالیوم، جرمانیوم و آنتیمونی زده است که با توجه به کمیابی این منابع واجد اهمیت است؛ چرا که چین در تولید برخی از این منابع همچون گالیوم سهمی 98 درصدی دارد و این انحصار به مثابه اهرمی مهم در حفظ برتری چین عمل خواهند کرد. پیشبینی میشود که پاسخ احتمالی چین به وضع محدودیت بیشتر در دوره ترامپ، دسترسی شرکا و متحدان ایالات متحده به مواد معدنی کمیاب را هدف قرار دهد؛ چرا که این شرکا، در تامین مواد معدنی کمیاب خود به مراتب اتکای بیشتری بر چین در مقایسه با آمریکا دارند.
🔸از همین روست که در ماههای گذشته بسیاری از شرکتهای سرشناس سئول و توکیو درباره تشدید جنگ تراشهها ابراز نگرانی کرده اند. به عنوان مثال، شرکت تویوتا به صورت غیررسمی از احتمال قطع دسترسی خود به منابع معدنی وارداتی از چین ابراز نگرانی کرده و همین مسئله درباره سامسونگ و الجی نیز صدق میکند. روبین ماک در یادداشت دیروز خود در رویترز به درستی بر این نکته تاکید نموده است که تهدید چین مبنی بر اعمال محدودیت بر صادرات مواد معدنی کمیاب برای بازیگرانی چون کره جنوبی و ژاپن کافی است تا درباره همراهی با ایالات متحده در جنگ تراشهها تجدیدنظر کنند.
🔹با این حساب، جنگ تراشهها میان ایالات متحده و جمهوری خلق چین را میتوان یکی از عیانترین عرصههای رقابت بینالمللی برای تسلط از مسیر فناوری دانست و آثار ژئوپولتیکی آن در چشمانداز آتی فراتر از روابط دو کشور خواهد بود. با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، بر اهمیت این جنگ در چهارگوشه جهان افزوده شده است و به طور قطع، پیروزی و شکست طرفین در این جنگ بر آینده رهبری جهانی تاثیر مستقیم دارد.
@GovernanceStudies
🔅بادهای مخالف و تهدید رشد اقتصادی جهان در سال 2025
(بخش دوم)
#اقتصاد_سیاسی
🔹چنانچه در قسمت اول اشاره شد، موبو در یادداشت خود برای «پروجکت سیندیکت» و در یک نگاه کلی، هشت ریسک کلیدی را برای رشد تولید ناخالص داخلی جهانی مشهود میداند: شکافهای ژئوپولتیکی؛ مسائل سیاست داخلی تفرقه برانگیز؛ گسستهای فناورانه و ظهور هوش مصنوعی؛ روندهای جمعیتی؛ افزایش نابرابری میان و درون کشورها؛ کمیابیهای منابع طبیعی؛ بدهی دولتی و سیاستهای مالی سهلانگارانه؛ و جهانی زدایی. با توجه به اینکه سه ریسک ابتدایی در پست قبلی مورد بررسی قرار گرفت، در ادامه به باقی موارد پرداخته میشود.
تحولات جمعیتی
🔸جهان در حال تجربه تحولات جمعیتی عمیقی است که در ابعاد و کیفیت نیروی کار تاثیر میگذارد. به عنوان مثال، جمعیت جهان از ۸ میلیارد نفر فعلی به ۱۰.۴ میلیارد نفر تا سال ۲۱۰۰ میرسد و نگرانی جهانی برای طی شدن روندی نزولی از نظر درآمد سرانه تقویت شده است؛ چرا که عمده اقتصادهایی که عملکرد بهتری دارند، رشد جمعیت کندتری را تجربه میکنند.
🔹افزایش امید به زندگی و کاهش نرخ موالید منجر به کمتر شدن نیروی کار فعال و افزایش مصرفکنندگان میشود. به بیان دیگر سهم جمعیت وابسته –زیر ۱۵ سال یا بالای ۶۴ سال- در مقابل جمعیت در سن اشتغال افزایش مییابد. کما اینکه در ایالات متحده این رقم از ۵۱.۲ بر ۱۰۰ در سال ۱۹۹۰ به ۵۴.۵ بر ۱۰۰ در سال ۲۰۲۳ رسیده است. در چنین وضعیتی صندوقها و دولتها برای پرداخت حقوق و مزایای بازنشستگی نیز دچار چالش خواهند شد.
افزایش نابرابریها
🔸نابرابری در درآمد، آموزش، بهداشت و زیرساختها واجد تاثیر منفی در تولید ناخالص داخلی و مانعی برای رشد اقتصادی است. بر اساس آمار، نابرابری از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون سالانه ۲ تا ۴ درصد از تقاضای کل جهانی کاسته است. افزایش ضریب جینی نیز با کاهش رشد پایدار اقتصادی ارتباط مستقیم دارد. چه در سطح داخلی و چه در سطح میان کشوری نابرابری به شکل مشهودی گسترش داشته و بحران کووید-۱۹ این شکافها را عمیقتر نموده و منجر به فقر میلیونها نفر گردیده است. حال نیز کشورهای فقیر با دسترسی محدود به انرژی و فناوریهایی نظیر هوش مصنوعی، فاصله بیشتری از پیشرفتگان پیدا میکنند.
کمبود منابع و گذار در انرژی
🔹کمیابی منابع طبیعی مانند زمینهای قابل کشت، آب آشامیدنی، انرژی و عناصر کمیاب در سال جاری بیش از پیش احساس خواهد شد. باید توجه داشت که چین ۶۰ درصد تولید و ۹۰ درصد فرآوری عناصر کمیاب جهان را بر عهده دارد و همین امر به پیچیدگیهای ژئوپولتیک انجامیده است.
🔸تامین انرژی و نحوه انجام آن نیز چالشی مهم است. در حال حاضر مصرف جهانی نفت حدود ۱۰۰ میلیون بشکه در روز است و چنانچه همه جمعیت جهان مانند میانگین آمریکاییها مصرف کنند، این رقم به ۵۰۰ میلیون بشکه میرسد. در سالی که گذشت قریب به ۲ هزار میلیارد دلار برای انرژی پاک هزینه شد، اما کماکان تا رقم ۵ هزار میلیارد دلاری مورد نیاز به صورت سالانه برای جلوگیری از بحران اقلیمی فاصله زیادی احساس میشود.
محدودیتهای بودجهای و فشار مالی
🔹تا پایان سال ۲۰۲۴، بدهی عمومی جهانی به ۱۰۰ تریلیون دلار (۹۳ درصد تولید ناخالص داخلی جهانی) خواهد رسید و سیاستهای مالی غیرپایدار اقتصادهای بزرگ جهان، به تهدیدی برای استانداردهای زندگی سایرین مبدل شده است؛ به عنوان مثال، نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی در آمریکا و بریتانیا از ۱۰۰ درصد فراتر رفته است.
🔸بهره بدهی ایالات متحده از هزینههای دفاعی پیشی گرفته است. در سال ۲۰۲۴، کسری بودجه فدرال به ۷ درصد تولید ناخالص داخلی خواهد رسید که تقریباً دو برابر میانگین تاریخی ۳.۷ درصدی است. اقتصادهای توسعهیافته دیگر نیز به تناسب با کسریهای بزرگ و افزایش هزینههای استقراض مواجهاند.
تسریع جهانیزدایی
🔹عقبنشینی از هدف جهانیسازی، بنیانهای نظم اقتصادی بینالمللی پیشین را به لرزه درآورده است. تعرفههای پیشنهادی ترامپ، شامل ۱۰ درصد بر تمام کالاهای وارداتی و ۶۰ درصد بر واردات چینی، میتوانند با افزایش تورم و اختلال در تجارت جهانی، این روند را تشدید کنند.
🔸در مجموع، دولتها به شکلی روزافزون علیه یکدیگر تعرفه و محدودیت تجاری اعمال کرده و به بلوکهای تجاری تقسیم شدهاند. همین مسئله در خصوص سرمایهگذاری هم صادق است. همزمان، فروپاشی نظم چندجانبه مهاجرت را تشدید کرده است و در سال ۲۰۲۴، تعداد آوارگان اجباری به ۱۲۰ میلیون نفر رسیده است. به بیان دیگر، روند جهانی زدایی قدرتمندی در جریان است که آثار اقتصادی آن در سال آتی مشهود خواهد بود.
@GovernanceStudies
🔅پیروزی عملگرایی در آفریقا
#اقتصاد_سیاسی
🔹نشریه «اکونومیست» در آخرین شماره خود به بررسی اهمیت سفر جو بایدن به آنگولا و تحولات اخیر در روابط ایالات متحده و این کشور آفریقایی پرداخته است. براساس این یادداشت، رویکرد دولت بایدن در تعامل با آنگولا عملگرایانهتر از رویکرد دولتهای پیشین ایالات متحده بوده است و از سیاستگذاری بر پایه اختلافات ایدئولوژیک به تمرکز بر سیاست قدرت و منافع مشترک عبور کرده است.
🔸بایدن اولین رئیسجمهور آمریکا خواهد بود که به آنگولا سفر میکند و از طرف دیگر، آخرین باری که یکی از روسای جمهور آمریکا به آفریقای جنوب صحرا سفر کرده به سال ۲۰۱۵ باز میگردد. از همین روست که نگارنده، ژوآو لوورنسو، رئیس جمهور آنگولا را نمونه مناسبی برای رهبران آفریقایی در بهرهبرداری از شکافها و تنشهای ژئوپولتیک میشمارد و معتقد است لوورنسو پس از دریافت وامها و حمایتهای گسترده از چین، اکنون به آمریکا روی آورده و قصد دارد از این طریق دسترسی خود به صندوق بینالمللی پول را نیز تضمین کند.
🔹در طرف مقابل نیز، به باور وی این پیوند موفقیتآمیز اهمیت ویژهای دارد؛ در دوره قبلی استقرار ترامپ در کاخ سفید، مایک پمپئو در تلاش برای کاهش نفوذ چین در آفریقا به آنگولا سفر کرد و در جهت تحکیم روابط گام برداشت. با روی کار آمدن بایدن، آنگولا به جزئی مهم از برنامه آمریکا برای ایجاد زنجیرههای تامین همسو با غرب بدل شد. در سال ۲۰۲۲ یک کنسرسیوم با حمایت ایالات متحده برنده مزایده نوسازی خط ریلیای گردید که اکنون با نام خط آهن لوبیتو-آتلانتیک شناخته میشود و از بندر لوبیتو به منابع مس در مرز با کنگو متصل میشود.
🔸در سال ۲۰۲۱ نیز آنگولا به شرکت آمریکایی «آفریکاسل» مجوز بهرهبرداری مخابراتی اعطا کرد و این شرکت در حال توسعه شبکه مخابرات با استفاده از تجهیزات زیرساختی نوکیا، و نه هواوی، است. به بیان دیگر، بایدن موفق شده متحد جدیدی در جنوب جهانی برای آمریکا دست و پا کند و به باور نگارنده، دونالد ترامپ دلایل متعددی برای تحکیم این پیوند خواهد داشت.
🔹آنگولا دومین تولیدکننده بزرگ نفت در آفریقای جنوب صحراست و ۳۷ میلیون نفر جمعیت دارد. حزب حاکم آنگولا، یکی از طرفهای درگیر در جنگ داخلی و مبارزات استقلال از پرتقال بود و با توجه به سوگیری کمونیستی خود، مورد حمایت شوروی و کوبا قرار داشت. در مقابل، ایالات متحده –در کنار رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی- پشتیبان مخالفان این حزب بود و پس از هجده سال حاضر به پذیرش استقلال این کشور شد؛ هر چند که شرکتهای نفتی آمریکایی، پیش از آن نیز وارد تجارت با آنگولا شده بودند. در سایه جنگ اوکراین، بخشی از کشورهای آفریقایی این فرصت را یافتند که در ازای همسویی بیشتر امتیازاتی از ایالات متحده طلب کنند و اکنون آمریکا با افزایش مشارکت امنیتی آنگولا از جمله در پروژههای فضایی این کشور موافقت نموده است.
🔸همزمان، کریدور اقتصادی لوبیتو به عنوان بزرگترین طرح زیرساختی آمریکا در افریقا مطرح است. لوبیتو محوریترین پروژه در شراکت جهانی برای زیرساخت و سرمایهگذاری (PGII) است که توسط گروه جی۷ و به عنوان رقیب چین و ابرپروژه ساختاری آن، کمربند-جاده، ایجاد شده است.
🔹مقامات آمریکایی میگویند که دولت و شرکتهای خصوصی آمریکایی در مجموع رقمی معادل ۵ میلیارد دلار در این کریدور تامین مالی خواهند کرد. دولت آمریکا از انجام مطالعات ادامه خط آهن تا زامبیا حمایت مالی نموده و تامین مالی پروژههای خورشیدی را نیز بر عهده گرفته است. در مجموع، این کریدور در صورت تکمیل نقش بسزایی در کاهش وابستگی آنگولا به نفت ایفا خواهد کرد.
🔸با اینهمه شهروندان عادی آنگولا به اندازه سیاستمداران از سفر بایدن هیجانزده نیستند. به باور آنها که با تورم دو رقمی و فساد دست و پنجه نرم میکنند، آمریکا استانداردهای دوگانه دارد. بسیاری از آنگولاییها معتقدند لوورنسو در انتخابات گذشته با تقلب پیروز شده و ایالات متحده، علیرغم محکوم کردن تقلب ونزوئلا، در اینجا به طور کامل سکوت نموده است. از همین روست که به استعاره گفته میشود لوورنسو در بیرون آنگولا به مراتب محبوبتر از درون آن کشور است.
@GovernanceStudies
🔆آینده انتخابات نامیبیا در میان رقابت شدید احزاب
#تحلیل_اختصاصی
🔹انتخابات امروز نامیبیا در فضای رقابتی شدیدی بین احزاب اصلی این کشور برگزار میشود. پس از درگذشت رئیسجمهور هاگه گینگوب در اوایل سال ۲۰۲۴ و انتخاب نانگولو مبومبا بهعنوان رئیسجمهور موقت، این انتخابات به منظور تعیین رئیسجمهور جدید و نمایندگان مجمع ملی انجام میشود و هفتمین انتخابات این کشور از زمان استقلال از آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۰ خواهد بود.
💢احزاب اصلی و رقابتها
🔹حزب سواپو (SWAPO): از زمان استقلال، حزب سواپو (SWAPO) به عنوان حزب حاکم در نامیبیا فعالیت کرده و در تمامی انتخابات پیروز بوده است. در انتخابات ۲۰۱۹، این حزب برای نخستینبار اکثریت دوسوم خود را در پارلمان از دست داد و تنها ۶۵.۵٪ آرا را کسب کرد. کاهش محبوبیت رئیسجمهور پیشین، گینگوب، که در سال ۲۰۱۵ با ۸۷٪ آرا پیروز شده بود اما در سال ۲۰۱۹ تنها ۵۶٪ آرا را به دست آورد، نشاندهنده نارضایتی عمومی از حزب سواپو بود.نامزد کنونی این حزب، نتومبو ناندی-ندایتواه، از چهرههای برجسته سیاسی و یکی از زنان تأثیرگذار در این کشور است. با این حال، رسواییهای فساد از جمله پرونده معروف «فیشرات» به اعتبار سواپو لطمه زده و باعث کاهش محبوبیت این حزب شده است.
🔹حزب جنبش دموکراتیک خلق (PDM): دومین حزب بزرگ در نامیبیا محسوب میشود. این حزب که در سال ۲۰۱۷ نام خود را تغییر داد و مکهنری ونانی را به عنوان رهبر خود انتخاب کرد، دارای ۱۶ کرسی در مجلس ملی است. ونانی در انتخابات ۲۰۱۹ در جایگاه سوم قرار گرفت و بار دیگر برای انتخابات ۲۰۲۴ نامزد شده است. او با تمرکز بر اصلاحات اقتصادی و اجتماعی، بهویژه مسائل بیکاری و هزینه زندگی، توانسته توجه رأیدهندگان بیشتری را جلب کند.
🔹حزب میهنپرستان مستقل برای تغییر (IPC): این حزب به رهبری پندولنی فیلمن بانگو ایتولا در سال ۲۰۲۰ تأسیس شد. این حزب در تلاش است رأیدهندگان ناراضی از سواپو، بهویژه جوانان و شهرنشینان را جذب کند. ایتولا که در انتخابات ۲۰۱۹ به عنوان نامزد مستقل شرکت کرد و ۲۹.۴٪ آرا را کسب کرد، با تمرکز بر سیاستهای ضد فساد و بازار آزاد، جایگاه خود را در میان شهرنشینان تثبیت کرده است.
🔹سایر احزاب: نامیبیا علاوه بر سه حزب اصلی، دارای سیزده حزب دیگر نیز است که در مجموع به ۱۶ حزب میرسد. از این میان جنبش مردم بدون زمین (LPM) به رهبری برناردوس سوارتیووی که بر مسائل زمین و عدالت اجتماعی تمرکز دارد، و جنبش جابهجایی تأییدشده (AR) که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد و در سال ۲۰۲۴ برای نخستینبار در انتخابات ملی شرکت میکند، اهمیت بیشتری دارند.
💢روابط خارجی احزاب
🔹نامیبیا سیاست خارجی خود را بر مبنای آفریقاگرایی، چندجانبهگرایی و دیپلماسی اقتصادی بنا کرده است. حزب حاکم سواپو، به عنوان تعیینکننده اصلی روابط خارجی، روابط خود را با کشورهایی مانند چین، روسیه، ایران و آمریکا حفظ کرده است. چین از طریق وامها و کمکهای مالی شریک اقتصادی اصلی نامیبیا است و روسیه نیز با سرمایهگذاری در بخش انرژی و گردشگری روابط قویای دارد. اایران نیز به دلیل سابقه حمایتی خود از استقلال نامیبیا، روابط دوستانهای با این کشور دارد، اما حضور اقتصادی آن نسبت به چین و روسیه محدودتر است. آمریکا از طریق کمکهای فنی و پروژههای بهداشتی به نامیبیا نزدیک شده و همچنین در تلاش است با حزب جنبش دموکراتیک خلق ارتباط خود را تقویت کند
💢نتیجهگیری
🔹انتخابات امروز در حالی برگزار میشود که سواپو همچنان با کاهش حمایت عمومی مواجه است. نابرابری اقتصادی و بیکاری بالا، بهویژه بیکاری جوانان که به ۴۶.۱٪ رسیده، سبب شده تا بسیاری از رأیدهندگان به دنبال گزینههای جدیدی مانند جنبش دموکراتیک خلق باشند. علاوه بر این، نسل جوان و رأیدهندگان شهری که بعد از استقلال متولد شدهاند، کمتر تحتتأثیر میراث آزادیبخش سواپو قرار دارند و بیشتر به دنبال رفع مشکلات اقتصادی و اجتماعی هستند. بنابراین در حالی که سواپو احتمالاً همچنان پیروز انتخابات ۲۰۲۴ خواهد بود، به نظر میرسد که این حزب بهتنهایی قادر به کسب اکثریت نخواهد بود و ممکن است به ائتلاف با سایر احزاب نیاز پیدا کند.
@GovernanceStudies
بررسی عواقب تحریم گازپروم بانک و پیامرسان مالی روسی
سید حامد ترابی - کارشناس تحریمشناسی
🔸در تاریخ 21 نوامبر ۲۰۲۴(۱ آذر ۱۴۰۳)، خزانهداری آمریکا گازپروم بانک روسیه و شش شعبه خارجی آن در لوکزامبورگ، هنگ کنگ، سوئیس، قبرس، آفریقای جنوبی و خاورمیانه را در لیست تحریم قرار داد. در همین روز خزانهداری آمریکا با انتشار بیانیهای نسبت به استفاده از سیستم پیامرسان مالی روسیه(SPFS)، هشدار داد و ضمن قراردادن بیش از ۵۰ بانک کوچک و متوسط روسی به دلیل استفاده از این پیامرسان، اعلام کرد این پیامرسان جز بخش مالی روسیه است و استفاده از آن توسط موسسات مالی خارجی میتواند باعث به عنوان قرارگرفتن جز بخش روسیه قلمداد شود.
🔸در این بیانیه هشدارآمیز آمده است که قلمداد شدن به عنوان بخش مالی روسیه نیز بنابر تشخیص خزانهداری آمریکا میتواند منجر به قرارگرفتن در لیست تحریم شود. اقدامات آمریکا علیه روسیه به پشتوانه دستوراجرایی ۱۴۰۲۴ آمریکا علیه روسیه اتخاذ شده است. این دستوراجرایی که مهمترین دستوراجرایی تحریمی آمریکا علیه روسیه است، بخشهای مختلف اقتصاد روسیه از جمله بخش مالی این کشور را طی بخشنامههایی به عنوان بخش آسیبزای روسیه مشخص میکند و در لیست تحریم قرار میدهد.
🔸اقدام آمریکا در قراردادن مهمترین بانک موثر در صادرات گاز روسیه در کنار اخطار برای عدم استفاده از پیامرسان مالی روسیه، دو نشانه مشخص دارد. اولا آمریکا به کشورهای دنیا و مشخصا اروپا نشان میدهد که در اعمال تحریم جدی است و باید کشورهای غربی هرچه سریعتر وابستگی خود به روسیه خاتمه دهند. ثانیا به سایر کشورهای خریدار گاز و انرژی روسیه این اخطار را میدهد که در سیستم مالی مرسوم بینالمللی که قابلیت رهگیری و تحریم از سوی آمریکا را دارد رفتار کنند.
🔸برای مطالعهی کامل گزارش لطفا به سایت آیساسنتر مراجعه فرمایید:
https://isacenter.ir/1140309040933-2/
@isacenter
🔅نقش چین در گذار به انرژیهای پاک
#اقتصاد_سیاسی
🔹شماره جدید «اکونومیست» در یادداشتی ضمن بررسی نقش چین در فناوریهای پاک و کربنزدایی به بررسی ادعای غرب مبنی بر عدم پرداخت سهم متناسب توسط چین و نقش کلیدی این کشور در گذار به انرژیهای پاک میپردازد.
🔸مقامات چینی دو پاسخ به ادعای غرب دارند. چین در زمره کشورهای در حال توسعه به شمار میرود و به طور تاریخی، سهم کمتری در تولید و انتشار گازهای گلخانهای نسبت به اروپا و آمریکا داشته است. پاسخ مهمتر این که چین بیشتر از هر کشور دیگری در جهان در انتقال به انرژی پاک سرمایهگذاری نموده است. در واقع، پیشگامی چین موجب شده پیشرفتها در این انتقال به سطحی برسد که تا یک دهه قبل قابل تصور نبود.
🔹چین در همه سطوح زنجیره تامین انرژیهای پاک سرمایهگذاری دارد و قریب به ۹۰ درصد از سرمایهگذاری جهانی در واحدهای فرآوری مواد خام و کارخانه تولیدی را در بازه ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ انجام داده است؛ به اندازه کل تقاضای جهانی باتری لیتیوم-یون برای خودروهای برقی تولید میکنند؛ هشت پنل از هر ده پنل خورشیدی جهان در چین تولید میشود و باتکای اقتصاد معیار، قیمت چین بسیار رقابتی است.
🔸چین علاوه بر عرضه، پیشتاز تقاضا در این فناوریها نیز هست. علیرغم تامین نیمی از برق خود با ذغال سنگ، این کشور در ۲۰۲۳ نزدیک به ۳۰۰ گیگاوات ظرفیت جدید خورشیدی و بادی به شبکه خود افزوده که معادل دو سوم ظرفیت اتصال یافته در جهان است؛ بزرگترین مزرعه خورشیدی جهان در غرب چین به تازگی افتتاح شده و در مقایسه با سایر کشورها، چین بیشترین نیروگاه اتمی در دست ساخت را داراست. از مجموع مخارج جهانی ۱.۸ تریلیون دلاری برای بکارگیری فناوری پاک در سال ۲۰۲۳ معادل ۳۸ درصد آن در چین انجام پذیرفته است.
🔹در این خصوص، چین دو مزیت مهم نسبت به سایرین دارد. با توجه به نرخ بالای پسانداز، قادر است در رشد اقتصادی بیش از مصرف بر سرمایهگذاری تکیه نماید. همچنین، دولت در چین قادر به هدایت سرمایهگذاری به سمت بخشهای مطلوب خود است و در یک دهه گذشته نیز، به شکلی فزاینده بر انرژیهای پاک تمرکز نموده است.
🔸چین، همچون ژاپن و آلمان، خرید برق تجدیدپذیر را در قیمتی بالاتر از بازار تضمین نموده است و همزمان، به شرکتها اجازه انتشار اوراق قرضه سبز برای تامین مالی داده و بزرگترین بازار این اوراق به شمار میرود. نقش گستردهتر دولت در سایر رویکردها مشاهده میشود. به عنوان مثال، «صندوقهای هدایت سرمایه دولتی» به خرید سهم در واحدهای تحقیق و توسعه میپردازند و بانکهای دولتی وامهای کمبهره و دولتهای محلی امتیازاتی مانند زمین ارزان و مالیات کمتر فراهم میکنند. به عنوان نمونه، خودروسازی برقی در فاصله سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳ بیش از ۲۳۱ میلیارد دلار یارانه دریافت نموده است.
🔹با اینحال، چین با موانعی نیز در این حوزه مواجه است. دولتهای محلی در ایجاد واحدهای مشابه از یکدیگر سبقت میگیرند که این مسئله منجر به ظهور مازاد ظرفیت تولید و افزایش بدهی دولت محلی گردیده است. مزیت قیمتی و تسلط چین بر این بازار منجر به مصنوعی شمردن قیمت پایین محصولات و وضع تعرفه علیه چین و حمایت از تولیدکنندگان داخلی در اروپا و آمریکا شده است.
🔸این در حالی است که برتری چین ناشی از مولفههای متعددی است. تقاضای چین برای برق در حال افزایش است و بازاری مطمئن برای افزایش ظرفیت وجود دارد؛ چین به عنوان مرکز صنایع تولیدی جهان ظرفیت نیروی انسانی کافی در حوزه فنی و مهندسی تربیت کرده است. پیشگامی و نوآوری شرکتهای بزرگی همچون CATL –بزرگترین تولیدکننده باتری - و BYD – پیشتاز خودروسازی برقی- نیز اثبات شده است.
🔹سیاستهای چین در حوزه انرژیهای پاک در حال تحول است و با بلوغ صنایع مرتبط، دولت حمایت خود را کاهش داده است. همگام با رقابتپذیر شدن قیمت در مقایسه با سوخت فسیلی، خرید تضمینی برق تجدیدپذیر از سال ۲۰۲۱ متوقف گردید و طرحهای یارانهای برای خرید خودروی برقی کاهش یافته اند.
🔸حتی اگر چین برای انتشار خالص صفر گازهای گلخانهای تا سال ۲۰۶۰ هدفگذاری نکرده بود، صرفه قیمتی انرژی تجدیدپذیر منجر به رواج و توسعه آن میشد. بعلاوه، رهبران چین به موجب نگرانی از وابستگی به واردات نفت و گاز، به دنبال افزایش تنوع در ترکیب انرژی خود هستند. از این روست که قریب به ۴۰ درصد از رشد اقتصادی چین، ناشی از سرمایهگذاری در این حوزه بوده است.
✅ براساس جمعبندی نگارنده «اکونومیست»، شی جینپینگ انرژی پاک را یکی از نیروهای جدید تولید یا فناوریهای پیشتاز ضروری برای چین دانسته و به تعبیری، موفقیت انرژیهای پاک اکنون با موفقیت شی پیوند خورده است. از این روست که اگر دنیا بگذارد، چین به تسهیل و تسریع گذار به انرژیهای پاک ادامه خواهد داد.
@GovernanceStudies
🔅آخرین برآورد «صندوق بینالمللی پول» از چشمانداز اقتصادهای منطقه
#اقتصاد_سیاسی
🔹آخرین برآورد «صندوق بینالمللی پول» از چشمانداز رشد اقتصادهای منطقه منتشر گردیده است که بحث محوری آن حول مطابقت دادن اقتصادها با انفصال ژئواکونومیک در حال ظهور است. به استدلال این گزارش تفصیلی، در غرب آسیا و شمال آفریقا (MENA) و قفقاز و آسیای مرکزی (CCA) تغییر در چشمانداز مناسبات منطقهای به تغییر الگوهای تجاری انجامیده است. همزمان، اقتصادهای منطقه در حال عبور از شوکهای اقتصادی مداوماند؛ مناقشاتی همچون غزه، لبنان، و سودان منجر به فجایع انسانی گسترده، آسیبهای اقتصادی و افزایش عدم اطمینان در فضای عمومی منطقه گردیده اند.
🔸مشکلات زیستمحیطی نیز بر این چالشها افزوده است؛ برای بسیاری از اقتصادهای منطقه، پیشبینی میشود رشد اقتصادی کوتاه مدت در وضعیت کند فعلی تداوم یابد و پیشبینی رشد میان مدت هم در دو دهه گذشته در حال وخامت یافتن بوده است. بخشی از این کندی، ناشی از تداوم عدم دسترسی بخش خصوصی به اعتبارات است که برای افزایش سرمایهگذاری ضروری به نظر میرسد.
🔹در منطقه منا (MENA)، متوسط رشد اقتصادی در سال ۲۰۲۴ با نرخ پایین ۲.۱ درصد پیشبینی میشود که عامل آن را باید در انفصال ژئواکونومیک جهانی، مناقشات، شوکهای زیستمحیطی و مولفههای کشوری مشخص جستجو کرد. بر این اساس، در واقع نسبت به گزارش ماه آوریل، تجدیدنظر ۰.۶ درصدی پیشبینی رو به پایین انجام پذیرفته است. در این خصوص، کاهش تولید داوطلبانه نفت و مناقشات نظامی را باید مهمترین عوامل تاثیرگذار در این تجدیدنظر دانست.
🔸همزمان، پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۵ اقتصادهای منطقه روندی بازگشتی طی نموده و موفق به رساندن نرخ رشد متوسط به عددی معادل ۴ درصد گردند؛ البته چنانچه محدودیتهای داوطلبانه در تولید نفت تداوم نداشته و مناقشات منطقهای نیز به سرانجامی برسد. صادرکنندگان نفت در منطقه منا تا اندازه زیادی موفق به تطبیق خود با چشمانداز کنونی جهانی شده اند؛ با اینهمه، مازاد دوگانه (twin surplus) که در شوک و بحران به کمک این اقتصادها میآمد، در حال محدودتر شدن به سبب سرمایهگذاریهای بلندپروازانه و کاهش درآمدهای نفتی به صورت توامان است.
🔹در اقتصادهای آسیای مرکزی و قفقاز، پیشبینی میشود وضعیت نرخ رشد پایدارتر و بهتر باقیمانده و به نرخی معادل ۴.۳ درصد در سال ۲۰۲۴ و ۴.۵ درصد در سال ۲۰۲۵ برسد. علیرغم این چشمانداز مثبت، رشد اقتصادی این کشورها همچنان موضوعی درگیر نااطمینانی به سبب تاثیرپذیری منطقه از توسعه عوامل ژئواکونومیک در مقیاسی وسیعتر است.
🔸به عنوان مثال، نشانههایی مبتنی بر حدس و گمان از کند شدن رشد در اقتصاد منطقهای مشاهده میشود، که با متعادل شدن تجارت و سایر ورودیهای –همچون پرداختهای انتقالی- مرتبط با جنگ روسیه و اوکراین مرتبط شمرده میشود. در چشمانداز میان مدت، پیشبینیهای رشد در اقتصادهای صادرکننده نفت منطقه قفقاز و آسیای مرکزی به سبب کاهش تولید نفت، کاهشی تخمین زده شده است. در مقابل، رشد اقتصادی میان مدت اقتصادهای واردکننده نفت در این خصوص مبتنی بر میزان و عمق اجرای اصلاحات اقتصادی دانسته شده است.
✅ این گزارش مفصل برآوردی نیز از رشد اقتصادی آتی کشورها ارائه نموده است که براساس آن رشد تولید ناخالص داخلی در ایران برای سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به ترتیب معادل ۳.۷ و ۳.۰ درصد تخمین زده میشود. گفتنی است نامساعدترین رقم رشد اقتصادی تخمینی این گزارش در سال ۲۰۲۴ برای کویت با ۲.۷- درصد و بالاترین نرخ رشد در این سال برای امارات متحده عربی با ۴ درصد بوده است.
@GovernanceStudies
🔆چرا بحران خودروسازی اروپا بیشتر مولود چین است؟
#اقتصاد_سیاسی
🔹«فایننشال تایمز» در یک گزارش تفصیلی به بحران خودروسازی اروپا و نسبت آن با چین پرداخته و از ضرورت افزایش سرمایهگذاری و تدوین راهبرد صنعتی جدید برای اروپا سخن گفته است. صنایع خودروسازی با سهمی ۷ درصدی در تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا و جمعیت ۱۴ میلیونی شاغل، یکی از ارکان مهم اقتصادی در حوزه یورو محسوب میشوند؛ حال در سایه رقابت با خودروسازان چینی، این صنایع در حال از سر گذراندن اتفاقاتی بیسابقه هستند. خودروسازان که پیشتر از ناحیه تغییر به سمت فناوری برقی در منگنه قرار داشت، با افت تقاضای داخلی و بینالمللی دچار بحران عمیقتری شده است.
🔸متاثر از این بحران، «فولکس واگن» در حال تصمیمگیری درباره تعطیلی سه کارخانه خود در آلمان است و قصد دارد پرداختی خود به کارگران را تا ۱۰ درصد کاهش دهد. شرکت «استلانتیس» -مالک برندهایی همچون «اُپل»، «فیات» و «پژو»- برای تداوم تولید در اروپا، علیرغم افت تقاضا، به شدت تحت فشار قرار دارد که در این میان میتوان به فشار سیاسی بیامان ایتالیا برای دایر ماندن کارخانه «فیات» در تورین اشاره نمود. در «پژو» نیز واحدهای مونتاژ در حال انتقال از فرانسه به مناطق کمهزینهتری چون مراکش و ترکیه هستند و همین مسئله موجب وقوع اعتراضات کارگری در فرانسه گردیده است.
🔹تولیدکنندگان چینی همچون «بیوایدی»، «نیو»، «گریتوال» و «چری» خودروهای برقی باکیفیت را با حداقل سیدرصد قیمت پایینتر تولید میکنند و در این عرصه، به رقیبی قدرتمند برای خودروسازان اروپایی مبدل شده اند. از این رو، فرآیند انتقال از موتورهای احتراقی به موتورهای برقی برای اروپاییها نه تنها به فرآیندی پرهزینه، که به فرآیندی پرریسک نیز مبدل گردیده است.
🔸علاوه بر این، سهم اروپا از بازارهای داخلی چین کاسته شده است. عمق این مسئله را میتوان با آمار متوجه شد: سهم برندهای خارجی در بازار چین –به عنوان یک بازار نمونه رو به رشد- از ۶۴ درصد در سال ۲۰۲۰ به رقم تاریخی ۳۷ درصد در هشتماهه پایانی ۲۰۲۴ رسیده است و کاهش سهم بازار برای تولیدکنندگانی همچون «فولکسواگن»، «بیامدبلیو» و «مرسدس بنز» شرایط پیچیدهای خلق نموده است.
🔹اتحادیه اروپا به عنوان راه حل تعرفه خودروهای وارداتی چینی را با هدف حمایت از تولید داخلی افزایش داده است. با اینحال، چهرههای شاخص این صنعت معتقدند تحمیل تعرفه به خودروهای چینی راه حل مناسبی نیست و تنها به کاهش رفاه مصرفکنندگان خواهد انجامید. به عنوان مثال، مدیر عامل شرکت «بیامدبلیو» هراس بیش از حد از رقابت با چین را نادرست خوانده و بر همکاری مشترک و ابتکارات بیشتر تاکید نموده است.
🔸 در واقع، برخی خودروسازان همکاری با شرکتهای چینی برای بهرهبرداری از پیشرفتهای فناورانه آن کشور را راهبرد خود قرار داده اند و شراکتهایی میان «فولکسواگن»، «استلانیس» و طرفهای چینی ایجاد شده است. سرعت بالای نوآوری در صنایع تولید خودروی چین به راستی غیرقابل چشمپوشی است و بنابر یک بررسی تازه، هر یک سال پیشرفت شرکتهای چینی در این عرصه را میتوان معادل پیشرفت چهارساله همکاران اروپایی آنها دانست.
🔹علاوه بر اینها، ورود غولهای فناوری چین همچون «شیائومی» و «هواوی» به صنعت خودرو، مبدل به تهدیدی جدید برای رقبای خودروساز گردیده است؛ چرا که این شرکتها برتریهای فناورانه خود را در تولید محصولات رقابتی دخیل خواهند نمود و بدین صورت، فشار بر تولیدکنندگان سنتی خودرو افزایش خواهد یافت. در چشمانداز آتی سهم چین از بازار اروپایی ظرف چند سال به ۱۰ درصد خواهد رسید؛ به بیان دیگر، ۱.۵ میلیون خودرو و معادل هفت کارخانه.
🔸اروپا در حوزه خودروهای برقی فارغ از رقابت با چین، با معضل دیگری مواجه است. الزام قانونی به توقف فروش خودروهای بنزینی و دیزلی از سال ۲۰۳۵، شرکتها را ناچار به حرکت به سمت خودروهای برقی نموده است. خودروهای برقی به سبب گرانی فناوری باتری قیمت تمام شده بالایی دارند و اثر قیمتی این اصلاحات، در تقاضای مصرفکننده بسیار منفی بوده است.
✅ در پاسخ به همین نگرانیهاست که موضوع راهبرد صنعتی قدرتمند و سرمایهگذاری گسترده از سوی بسیاری، از جمله ماریو دراگی، به عنوان دو الزام اتحادیه اروپا مورد تاکید قرار میگیرد. دراگی که رئیس اسبق بانک مرکزی اروپا نیز هست، به تازگی در گزارشی ۴۰۰ صفحهای بر تدوین راهبرد جدید صنعتی اروپا تاکید نموده است و هشدار داده است که برای عقبنماندن از رقابت با آمریکا و چین، اتحادیه اروپا باید سرمایهگذاری را به ۸۰۰ میلیارد یورو در سال برساند.
@GovernanceStudies
🔆 کشورهای در حال توسعه نمیتوانند برای رشد سریع به صنایع تولیدی اکتفا کنند۔
#اقتصاد_سیاسی
🔹 «کای شولتز» و «شروتی سریواستاو» در گزارشی تحقیقی که توسط «بلومبرگ» منتشر شده است، به تحول در پارادایمهای جهانیشدن پرداخته اند؛ نگارندگان معتقدند که بنابر تجارب کشورهایی همچون اتیوپی و بنگلادش تمرکز بر صنایع تولیدی صادراتمحور در چارچوب متاخر اقتصاد بینالملل موتور محرکه مناسبی برای رشد سریع نخواهد بود.
🔸به طور تاریخی، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تاسیس سازمان تجارت جهانی تسهیلگر حرکت کشورهای در حال توسعه به سوی صنایع تولیدی صادراتمحور گردید. این راهبرد علیرغم اینکه میلیونها نفر را به طور ویژه در چین از فقر بیرون آورد، به دلایل متعدد در سالهای اخیر مورد تردید قرار گرفته است.
🔹بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ تعداد رباتهای صنعتی بیش از سه برابر شده و بیشترین مقدار آن هم متمرکز در کشورهای در حال توسعه است؛ زنجیرههای تامین به سبب مناقشات بینالمللی دچار انقطاع شده اند؛ اقتصاد بین الملل پس از کووید-۱۹، با تورم و نرخ بهره بالا، کشورهایی همچون پاکستان و اتیوپی را بیش از پیش به احتمال نکول بدهی نزدیک نموده است.
🔸در حال حاضر، بخش تولیدی سهمی به مراتب کوچکتر از خروجی اقتصاد جهانی نسبت به دو دهه پیش دارد. چین با سهمی نزدیک به یک سوم کل تولید جهانی، بر این حوزه سیطره دارد و ۱۲ کشور دیگر –از جمله ایالات متحده، آلمان و ژاپن- دارنده ۴۵ درصد از تولید جهانی محسوب میشود. با بلوغ هر چه بیشتر اقتصاد چین، تقاضای این کشور برای کالاهای تولیدی کشورهای دیگر محدود باقیمانده است و همین مسئله مبدل به مانعی در مسیر اقتصادهای در حال توسعه گردیده است که به دنبال نفوذ در بازارهای جهانی هستند.
🔹بسیاری از کشورهای در حال توسعه برای پیدا کردن جایگزین مناسب برای تولید صادراتمحور، دچار چالش هستند. بررسی تحلیلی بلومبرگ نشان میدهد که تقریبا سه چهارم از کشورهای کمتر توسعه یافته –با خروجی 25 تریلیون دلاری – بعید است که در آینده بتوانند از صادرات محصولات تولیدی سود سرشاری ببرند.
🔸اتیوپی به عنوان کشوری که زمانی موتور محرکه رشد آفریقا به شمار میرفت و در فاصله ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ نرخ رشد متوسط ۱۱ درصدی را تجربه نمود، مثالی مناسب است. علیرغم توسعه صنایع تولیدی، سرمایهگذاری دولتی ناپایدار و بدهی فزاینده در اتیوپی به هرج و مرج اقتصادی انجامید و سرریز آن به فضای سیاسی موجب شد تا قریب به ۴۵۰ شرکت فعالیت خود را متوقف کنند.
🔹بنگلادش، علیرغم عملکرد اقتصادی خیرهکننده، با مشکلات مشابهی رو به رو شد. بیثباتی سیاسی نگرانیها را درباره تداوم صادرات نساجی افزایش داده است، در حالی که برخی نمادهای مطرح بینالمللی برنامه خود را برای جابهجایی حداقل ۲۵ درصد از کسب و کار خود به بیرون بنگلادش مطرح نموده اند. تأثیرات ادامهدار پاندمی و تورم، فشار بیشتری بر اقتصاد وارد کرده و بدهی عمومی در بازارهای نوظهور به ۲۹ تریلیون دلار رسیده است.
🔸تنشهای ژئوپلیتیک، به ویژه تنشها بین ایالات متحده و چین، بسیاری از کشورها را به رویکردهای حمایتگرانه در تجارت واداشته است. ایالات متحده تعرفههای واردات از چین را به طور قابل توجهی افزایش داده و این امر واکنش متقابل پکن را به همراه داشته است. در اروپا نیز کشورها به سوی سوبسید و اعمال محدودیت تجاری حرکت کردهاند. علاوه بر این، گردش روزافزون اقتصاد جهانی به سمت خدمات، بسیاری از کشورها را در معرض خطر جا ماندن از توسعه قرار داده است.
🔹در این راستا، مطالعه دانشگاه ییل آشکار میسازد که با افزایش مشاغل خدماتی، توزیع نابرابر منافع تشدید شده و شرایط اغلب به نفع گروه کوچکی از کارگران شهری و مرفه تمام خواهد شد. بر همین اساس است که «راگورام راجان»، رئیس اسبق بانک مرکزی هند، درباره دشوارتر شدن بالا رفتن از نردبان اقتصادی نسبت به گذشته هشدار میدهد.
🔸نگارندگان برای نشان دادن نمونه موفق، رومانی را از منظر تنوع اقتصادی نام برده اند. این کشور که زمانی از فقیرترین کشورهای اروپا محسوب میشد، اکنون به اقتصادی در حال ظهور مبدل شده و تولید در حوزه نرمافزاری و تولید محصولات فیزیکی در آن به صورت توامان رونق یافته است. با حفظ توازن میان صنایع مختلف، رومانی تلاش نموده تا آسیبپذیری اقتصادهای تکبعدی مانند بنگلادش و اتیوپی را نداشته باشد.
✅ در نهایت، استدلال نگارندگان این است که پارادایم رشد صادراتمحور در حال فروپاشی است و اتوماسیون و تنشهای ژئوپلیتیک چشمانداز پیشرو را تغییر داده اند. در سایه این تغییرات، تنها یک رویکرد چندبعدی به توسعه اقتصادی ممکن است به رشد پایدار بینجامد؛ بخش خدمات (در همه شئون آن) در چنین الگویی محوریت خواهد داشت.
/channel/GovernanceStudies
📡💡بهترین کانالها برای آگاهی عمیق از رویدادهای جهان پیرامون
🌎 اندیشکده اقبال؛ اندیشکده تخصصی پاکستان
@andishkadehiqbal
🌎 کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir
🌎 مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
🌎 برگزاری دورههای فن ترجمه از گوگل میت
@policyinact
🌎 کمیته ضد جنگ و تحریم 🇵🇸
@NowarNosanctions
🌎 کتابخانه تخصصی روابط بینالملل
@ir_Texts
🌎 ژئوپلیتیک رسانه
@Dr_bavir
🌎 ژئواکونومیک نیوز
@GeoecoNEWS
🌎 مطالعات پاکستان
@PakistanStudies
🌎 اندیشکده مطالعات حاکمیت و روابط بینالملل
@StrategicEventCSR
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌎 دولت دین | اندیشکده مرصاد
@dolatedin
🌎 دیپلماسی و سیاست خارجی
@Iranian_diplomacy
🌎 رازفیلم/دانلود فیلم و مستند سیاسی اجتماعی فرهنگی
@razfilmweb
🌎 چین و ماچین 🇨🇳🇨🇳🇨🇳
@china_Reivew
🌎 اقتصاد آفریقا
@EcoAfrican
🌎 ملت دین| اندیشکده مرصاد
@melatedin
🌎 بحرین به فارسی 🇧🇭🇮🇷
@bahraininpersian
🌎 سرحدات|🌱فرهنگ و هنر در قاب بینالملل 🌍
@sarhaddat
🌎 خبری تحلیلی سیاق
@syaaq_ir
🌎 اندیشکدهٔ علوم انسانی ناربلا
@NARBELA_ThinkTank
🌎 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 مرکز مطالعات عراق
@instituteofiraqistudies
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌎 کانال مطالعات سوریه
@hdrhbb1
🌎 اقتصاد سیاسی بینالملل
@Inter_Politics
🌎 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه CIS
@EurasiaPost
🌎 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 عربستانشناسی از دریچه اخبار 🇸🇦
@KSA_Narrator
🌎 رصدخانه اندیشکدهها
@Rasadkhone_in
🌎 تحلیل جنگهای ترکیبی
@warfarehybrid
🌎 کانال دانشجویان علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 کانال تحلیلی دانشجویان علوم سیاسی
@Iranianpoliticianss
🌎 کانال علم سیاست
@PoliticalScience_ir
🌎 در حقوق بشر حرفهای شوید
@ngoodvv
🍀🌺 هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1